Sukta 1.149
आ यः पुरं नार्मिणीमदीदेदत्यः कविर्नभन्यो नार्वा । सूरो न रुरुक्वाञ्छतात्मा ॥
ā́ yáḥ púraṃ nā́rmiṇīm ádīded átyaḥ kavír nabhanyò nā́rvā | sū́ro ná rurukvā́ñ chatā́tmā ||
Er, der die wohlgefügte Feste entflammt hat; das Ross, der Seher, im Luftraum sich bewegend, nicht versinkend; wie die Sonne, aufglühend, hundertbeseelt – er weckt die Burg des Seins zum Licht.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.