Sukta 1.140
भूषन्न योऽधि बभ्रूषु नम्नते वृषेव पत्नीरभ्येति रोरुवत् । ओजायमानस्तन्वश्च शुम्भते भीमो न शृङ्गा दविधाव दुर्गृभिः ॥
bhūṣan na yo adhi babhrūṣu namnate vṛṣā-iva patnīr abhy eti roruvat | ojāyamānas tanvaś ca śumbhate bhīmo na śṛṅgā davidhāva duḥ-gṛbhiḥ ||
Schmückend beugt er sich über die fahlbraunen Gestalten; wie ein Stier naht er den Gattinnen, brüllend. An Kraft zunehmend, ziert er seine Leiber; furchtbar, wie Hörner, stürmt er voran mit hartem Griff.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.