Sukta 14

Mantra 1

अग्निं स्तोमेन बोधय समिधानो अमर्त्यम् । हव्या देवेषु नो दधत् ॥

স্তোত্ৰেৰে অগ্নিক জাগ্ৰত কৰা—সমিধান, অমৰ অগ্নিক। তেওঁ যেন আমাৰ হৱ্য দেৱসকলৰ মাজত স্থাপন কৰে, দিৱ্য সঙ্গত আমাৰ আকাঙ্ক্ষা প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

Mantra 2

तमध्वरेष्वीळते देवं मर्ता अमर्त्यम् । यजिष्ठं मानुषे जने ॥

অধ্বৰৰ যাত্ৰাসমূহত মর্ত্যসকলে সেই দেৱক—অমৃত্য অগ্নিক—ইলতে। মানৱজনৰ মাজত যজ্ঞত সৰ্বাধিক সক্ষম, যজিষ্ঠ অগ্নিক।

Mantra 3

तं हि शश्वन्त ईळते स्रुचा देवं घृतश्चुता । अग्निं हव्याय वोळ्हवे ॥

তাকেই হি চিৰ-প্ৰযত্নশীলসকলে ইলতে—স্ৰুচা ঘৃত-চ্যুত সেই দেৱক। হব্য বহন কৰিবলৈ অগ্নিক আহ্বান কৰে—হব্য-বাহকক।

Mantra 4

अग्निर्जातो अरोचत घ्नन्दस्यूञ्ज्योतिषा तमः । अविन्दद्गा अपः स्वः ॥

অগ্নি জাত হ’লে দীপ্ত হ’ল; জ্যোতিষাৰে দস্যুসকলক ঘ্নন কৰি তমস নাশ কৰে। গা (ৰশ্মি-গাভী), আপঃ (জলসমূহ), আৰু স্বঃ (উজ্জ্বল স্বৰ্গ) পুনৰ আৱিষ্কাৰ কৰিলে।

Mantra 5

अग्निमीळेन्यं कविं घृतपृष्ठं सपर्यत । वेतु मे शृणवद्धवम् ॥

ঘৃতৰে উজ্জ্বল পিঠিযুক্ত, পূজনীয় ঋষি অগ্নিক সেৱা কৰি সন্মান কৰাঁ। সি মোৰ ওচৰলৈ আহক, মোৰ আহ্বান শুনক—অন্তৰাগ্নি মোৰ হৱি গ্ৰহণ কৰি উত্তৰ দিওক।

Mantra 6

अग्निं घृतेन वावृधुः स्तोमेभिर्विश्वचर्षणिम् । स्वाधीभिर्वचस्युभिः ॥

ঘৃতৰে আৰু স্তোত্ৰে তেওঁলোকে অগ্নিক বৃদ্ধি কৰিলে—সকলো জনৰ বাবে কাৰ্যকৰ সেই অগ্নিক। স্বাধী—সঠিক অন্তৰ্জ্ঞান আৰু শক্তিশালী বাক্যৰে তেওঁলোকে বিশ্বকাৰ্যৰ বাবে শিখাক দৃঢ় কৰিলে।