Opening the text

জীৱন সুৰক্ষাৰ বাবে আচার-প্ৰযুক্তি—স্বাস্থ্য, ঘৰ, জীৱিকা, উৰ্বৰতা আৰু সামাজিক শৃঙ্খলা নিশ্চিত কৰা; ঘৰ, জল, গোষ্ঠ/গোহালি, ক্ষেত আদি মুখ্য স্থানসমূহ অভিষেক/পবিত্ৰ কৰি আৰু বাণিজ্য, প্ৰেম, যুদ্ধ আদি ক্ষেত্ৰত মানৱ কৰ্মশক্তি সবল কৰা। উপ-বিষয়: যক্ষ্মা/মৃত্যুৰ পৰা মোচন; পবিত্ৰ আপঃ (জল)ৰ দ্বাৰা শুদ্ধি আৰু চিকিৎসা; ঘৰ আৰু দুৱাৰ-দেহলিৰ অভিষেকৰ দ্বাৰা স্থিৰতা আৰু সমৃদ্ধি; গোষ্ঠ/গোহালিত গোধনৰ একতা আৰু সুৰক্ষা; বাণিজ্য আৰু যাত্ৰাৰ লাভ।
AV 3.11 এটা ভৈষজ্য ‘মোচন’ সূক্ত, যিয়ে ৰোগীক যক্ষ্মা (ক্ষয়/শোষ ৰোগ), গ্ৰাহি-আক্ৰমণ (ধৰা/খিঁচুনি), আৰু মৃত্যুৰ বহু ৰূপ (প্ৰাণান্তক অন্ত)ৰ পৰা ঢিলা কৰি মুক্ত কৰে; শ্বাস, জীৱনীশক্তি আৰু দীঘলীয়া আয়ু পুনৰ স্থাপন কৰে। ই বৈৰী শক্তিসমূহক নাম ধৰি চিনাক্ত কৰি, সিহঁতৰ ‘ধৰা/পাশ’ উন্মোচন কৰে; তাৰ পাছত উচ্চ দেৱীয় অধিকাৰ—বিশেষকৈ ইন্দ্ৰ-অগ্নি আৰু বৃহস্পতিকে—আহ্বান কৰি বন্ধন ভাঙে আৰু দেহত প্ৰাণ–অপান পুনৰ স্থিৰ কৰে।
AV 3.12 এটা গৃহ-প্ৰতিষ্ঠাৰ সূক্ত, যিয়ে শালা (সভাঘৰ/বাসগৃহ) ক স্থিৰ, মঙ্গলময় আৰু সমৃদ্ধিশালী বাসস্থান হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰে—ঋত আৰু দীপ্তিমান শৃঙ্খলা (বিৰাজ) দ্বাৰা আচারগতভাৱে “নিৰ্মিত”। ইয়াত খুঁটি আৰু ৰিজ-বিম (শিৰোবাঁধ) দৃঢ়ভাৱে থিয় হৈ থাকক, গৃহ-উপদ্ৰৱকাৰী আৰু শত্রুক প্ৰতিহত কৰক, আৰু “শত শৰৎ”—দীৰ্ঘায়ু—সহ ধন-সম্পদ আৰু অক্ষত/অহিংসিত সন্তান-সন্ততিক সুৰক্ষিত কৰক বুলি আশীৰ্বাদ কৰা হৈছে।
এই সৰু অথৰ্ববেদীয় সূক্তই আপঃ/নদীসমূহক আদিম, দেৱতাসকলৰ দ্বাৰা অৰ্জিত শুদ্ধিকাৰী শক্তি হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰে; সিহঁতৰ সত্য নাম আৰু উৎপত্তি-কথা স্মৰণ কৰিলে সিহঁতৰ চিকিৎসাশক্তি জাগ্ৰত হয়। বৰুণৰ প্ৰেৰণা আৰু ইন্দ্ৰই জল ‘জয়’ কৰা কাহিনী স্মৰণ কৰি, সাধাৰণ পানীক প্ৰাণ (জীৱন-শ্বাস) আৰু বৰ্চস্ (জীৱনী তেজ) বহনকাৰী কৰি তোলে—শুদ্ধি, অপদেৱতা-নিবারণ, সুৰক্ষা আৰু পুনৰুদ্ধাৰৰ বাবে।
এই পৌষ্টিক সূক্তই গোষ্ঠ (গোহালি/গোশালা)ক এক ৰিতুৱাল-শক্তিসম্পন্ন কেন্দ্ৰ হিচাপে স্থাপন কৰে—য’ত গৰু-ধন একত্ৰিত হয়, থিতাপি লয় আৰু গৰাকীজনৰ অভিভাৱকত্বত স্থিৰ ঐক্যত বান্ধ খাই থাকে। ইয়াৰ লক্ষ্য হৈছে ছিটিকি যোৱা ৰোধ কৰা, সমৃদ্ধি আৰু প্ৰজনন-ক্ষমতা সুৰক্ষিত কৰা, আৰু বিশেষকৈ নতুন জন্ম আৰু জাকৰ পুনৰ-একত্ৰীকৰণৰ সংবেদনশীল সময়ত গোহালিক ৰয়ি (দ্ৰব্য-ধন) আৰু সুভূতি (কল্যাণ-সমৃদ্ধি)ৰ অবিৰত উৎসলৈ ৰূপান্তৰ কৰা।
এই সূক্তটো এজন বণিকৰ যাত্ৰা-আৰম্ভণি মন্ত্র: ইন্দ্ৰৰ নেতৃত্বত বাণিজ্য আৰু ভ্ৰমণক আচারগতভাৱে “চলমান” কৰে, আৰু পথটো শত্রুবল আৰু আকস্মিক দুষ্ট উপদ্ৰৱৰ পৰা পৰিষ্কাৰ হ’বলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰে। ই পুঁজি নিজেকো পবিত্ৰ কৰে—বজাৰলৈ যি লৈ যায় সেয়া বৃদ্ধি পাই উভতি আহক বুলি কামনা কৰে; অগ্নিয়ে আহুতিৰ জৰিয়তে দেৱকৃপা স্থিৰ কৰে আৰু প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা, চুবুৰীয়াৰ অনিষ্ট তথা ৰাইভেল্ৰীৰ পৰা ৰক্ষা কৰে।
এই পৌষ্টিক সূক্তত উষা (প্ৰভাত)ৰ সীমান্তীয় শক্তিক এক যাজ্ঞিক বাহক হিচাপে ৰূপায়িত কৰা হৈছে, যিয়ে ভগ—নিজৰ নিৰ্ধাৰিত ভাগ্য, অংশ আৰু উপভোগ্য সমৃদ্ধি—ক যজমানৰ জীৱনলৈ “আনি” দিয়ে। সমৃদ্ধিক দেৱতাসকলৰ দ্বাৰা বণ্টিত এক অংশ (ভগ) বুলি দেখুওৱা হৈছে, যি সকলো স্তৰৰ বাবে উপলব্ধ; আৰু প্ৰাৰ্থনা কৰা হয় যে ভগ সাধকৰ আগত পথ-চাফ কৰা নেতা দৰে আগবাঢ়ক, যাতে সকলো উদ্যোগ সফল হয়। ঋগ্বেদীয় প্ৰভাত-চিত্রকল্প (ৰথ, পুৰস্কাৰ-জয়ী ঘোঁৰা) ধাৰ লৈ, দিন আৰু যজ্ঞৰ একেবাৰে আৰম্ভণিতে শুভভাগ্যক দ্ৰুত আৰু দৃশ্যমানভাৱে উপস্থিত কৰাই এই সূক্তৰ লক্ষ্য।
এই ক্ষেত্ৰ-সূক্তে হাল বোৱা কাৰ্য আৰু সীতা (নাঙলৰ নলী/ফাঁলৰ আঁচ)ক পবিত্ৰ কৰি, পথাৰখনক পোষণ, বৰষুণৰ আৰ্দ্ৰতা আৰু স্থিৰ বৃদ্ধি-সমৃদ্ধিৰ পাত্ৰ কৰি তোলে। অভিষেক আৰু ‘অনুমোদন’ৰ প্ৰতিমা (বিশ্বে দেবাঃ, মৰুত)ৰ জৰিয়তে কৃষিকাৰ্যক দেৱতাস্বীকৃত এক বিধিৰূপে স্থাপন কৰে, যাৰ ফলত দুধ-সদৃশ প্ৰাচুৰ্য (পয়স), ঘৃত-সমৃদ্ধ শক্তি (ঘৃত) আৰু সমৃদ্ধ শস্য লাভ হয়।
AV 3.18 এটা সংক্ষিপ্ত আথৰ্বণিক মন্ত্র-চৰ্ম, য’ত ওষধি/বনস্পতিৰ শক্তি আৰু বশীকৰণধৰ্মী মন্ত্রবল ব্যৱহাৰ কৰি প্ৰতিদ্বন্দ্বী সহধৰ্মিণীক বহিষ্কাৰ কৰা হয় আৰু একান্ত দাম্পত্য-আসক্তি নিশ্চিত কৰা হয়। ইয়াত এটা ব্যৱহাৰিক বিধি (শক্তিশালী ঔষধি খুঁদি উলিয়াই প্ৰয়োগ কৰা)ৰ সৈতে সামাজিক-স্থানিক আধিপত্যৰ সূত্ৰ (“মই ওপৰত; সি তলত”) আৰু মন-নিয়ন্ত্ৰণকাৰী চিত্ৰকল্প সংযোজিত—যাৰ ফলত স্বামীৰ স্নেহ পানী নিজৰ গতিপথে বোৱাৰ দৰে কৰ্ত্ৰীৰ দিশলৈ ধাৱিত হয়।
অথৰ্ববেদ ৩.১৯ এটা সংক্ষিপ্ত যুদ্ধ-চাৰ্ম/মন্ত্ৰ, যি অথৰ্বণিক ব্ৰহ্মবলৰ দ্বাৰা ৰজাৰ সেনা আৰু তাৰ অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰক অভিষিক্ত/পবিত্ৰ কৰে, আৰু সিহঁতক দেৱীয় আদৰ্শ (অগ্নিৰ কুঠাৰ, ইন্দ্ৰৰ বজ্ৰ)তকৈও “অধিক তীক্ষ্ণ” কৰি যুদ্ধত অপ্রতিরোধ্য কৰে। একে সময়তে ই শত্রুসেনাক অপমানিত কৰি তেঁওলোকৰ বল শোষণ কৰে, আৰু পুৰোহিতৰ অধিকাৰৰ অধীনত নিজৰ পক্ষক উন্নীত কৰে। শেষত ই এটা সোজাসুজি ক্ষেপণাস্ত্ৰ-মন্ত্ৰ ৰূপে, মন্ত্ৰে ধাৰ দিয়া বাণ পঠাই শত্রুৰ বীৰসকলক পলাবলৈ সুযোগ নেদি নিধন কৰে।
AV 3.20 এটা এটা পুষ্টিক সূক্ত, য’ত সমৃদ্ধি (ৰয়ি) ক সামাজিক সমন্বয়ৰ সৈতে জড়িত: সঠিকভাৱে প্ৰজ্বলিত যজ্ঞশক্তিৰ পৰা ধন উদ্ভৱ হওক, আৰু সভাত স্বেচ্ছামূলক দানশীলতা হিচাপে পৰিচলিত হওক। ইয়াত অগ্নিক (যজ্ঞাসন আৰু বৃদ্ধি-কাৰক ৰূপে) আৰু ইন্দ্ৰ–বায়ুক (বল আৰু প্ৰাণবায়ুৰ যৌথ শক্তি ৰূপে) আহ্বান কৰা হৈছে, যাতে সকলো অংশগ্ৰহণকাৰী একমনা হৈ বহে, দলাদলিৰ পৰা মুক্ত থাকে, আৰু দান কৰিবলৈ আগ্ৰহী হয়।
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.