Adhyaya 25

Verse 1

अगस्त्य उवाच । श्रुत्वोंकारकथामेतां महापातकनाशिनीम् । न तृप्तोस्मि विशाखाथ ब्रूहि त्रैविष्टपीं कथाम्

Sinabi ni Agastya: Nang marinig ko ang salaysay ng Oṅkāra na pumupuksa maging ng malalaking kasalanan, hindi pa rin ako nasisiyahan, O Viśākha; kaya isalaysay mo sa akin ang banal na kathang ukol sa Traiviṣṭapī.

Verse 2

कथं च कथिता देव्यै देवदेवेन षण्मुख । आविर्भूतिर्महाबुद्धे पुण्या त्रैलोचनी परा

O Ṣaṇmukha, paano ito isinalaysay ng Panginoon ng mga diyos sa Mahal na Diyosa? At, O dakilang may isip, paano naganap ang lubhang banal na pagpapakita ng Tatlong-Mata na Panginoon?

Verse 3

स्कंद उवाच । आकर्णय मुने वच्मि कथां श्रमनिवारिणीम् । यथा देवेन कथितां त्रिविष्टपसमुद्भवाम्

Sinabi ni Skanda: Makinig ka, O muni; sasabihin ko ang salaysay na nag-aalis ng pagod—gaya ng pagkakasabi ng Panginoon—ang kuwentong sumibol mula sa Traiviṣṭapa, ang makalangit na daigdig.

Verse 4

विरजाख्यं हि तत्पीठं तत्र लिंगं त्रिविष्टपम् । तत्पीठदर्शनादेव विरजा जायते नरः

Ang banal na pīṭha na yaon ay tinatawag na Virajā, at naroon ang Triviṣṭapa Liṅga. Sa pagtanaw pa lamang sa pīṭhang iyon, ang tao’y nagiging virajā—malaya sa dungis.

Verse 5

तिस्रस्तु संगतास्तत्र स्रोतस्विन्यो घटोद्भव । तिस्रः कल्मषहारिण्यो दक्षिणे हि त्रिलोचनात्

O Ghaṭodbhava (Agastya), tatlong batis na umaagos ang nagtatagpo roon—tatlong tagapag-alis ng karumihan—sa dakong timog nga ng Tatlong-Mata na Panginoon.

Verse 6

स्रोतोमूर्तिधराः साक्षाल्लिंगस्नपनहेतवे । सरस्वत्यथ कालिंदी नर्मदा चातिशर्मदा

Sila’y hayag na nahahayag sa anyo ng mga agos, upang maging sanhi ng pagpapaligo sa Liṅga: si Sarasvatī, gayundin si Kālin̄dī (Yamunā), at si Narmadā—na lubhang nagkakaloob ng kapayapaan at pagpapala.

Verse 7

तिस्रोपि हि त्रिसंध्यं ताः सरितः कुंभपाणयः । स्नपयंति महाधाम लिंगं त्रैविष्टपं महत्

Tunay ngang ang tatlong ilog na yaon—may dalang mga banga sa kanilang mga kamay—ay sa tatlong sandhyā (bukang-liwayway, tanghali, at dapithapon) ay pinaliliguan ang dakilang Traviṣṭapa Liṅga, ang makapangyarihang sagisag ni Śiva na siyang kataas-taasang tahanan.

Verse 8

लिंगानि परितस्ताभिः स्वनाम्नास्थापि तान्यपि । तेषां संदर्शनात्पुंसां तासां स्नानफलं भवेत्

At sa palibot (ng dakilang Liṅga), itinatag din nila ang mga Liṅga na may kani-kaniyang pangalan. Sa pagtanaw lamang dito, ang tao’y nagkakamit ng bunga ng pagligo sa mga ilog na yaon.

Verse 9

सरस्वतीश्वरं लिंगं दक्षिणेन त्रिविष्टपात् । सारस्वतं पदं दद्याद्दृष्टं स्पृष्टं च जाड्यहृत्

Sa timog ng Triviṣṭapa naroon ang Sarasvatīśvara Liṅga. Kapag nakita—at kahit nahipo—ito’y nagkakaloob ng kalagayang Sarasvatī (karunungan at mahusay na pananalita) at nag-aalis ng kabagalan ng isip.

Verse 10

यमुनेशं प्रतीच्यां च नरैर्भक्त्या समर्चितम् । अपि किल्बिषवद्भिश्च यमलोकनिवारणम्

At sa kanluran naroon ang Yamuneśa, na sinasamba ng mga tao nang may debosyon. Kahit yaong nabibigatan ng mga kasalanan, pinipigil nito ang (kinatatakutang) daigdig ni Yama.

Verse 11

दृष्टं त्रिलोचनात्प्राच्यां नर्मदेशं सुशर्मदम् । तल्लिंगार्चनतो नृणां गर्भवासो निषिध्यते

Sa silangan ng Trilocana ay ang Narmadeśa na Liṅga, tagapagkaloob ng dakilang kagalingan. Sa pagsamba sa Liṅgang yaon, napipigil sa tao ang muling pagpasok sa sinapupunan (muling pagsilang).

Verse 12

स्नात्वा पिलिपिला तीर्थे त्रिविष्टपसमीपतः । दृष्ट्वा त्रिलोचनं लिंगं किं भूयः परिशोचति

Pagkaligo sa Pilipilā Tīrtha na malapit sa Triviṣṭapa, at pagkakita sa Trilocana na Liṅga—bakit pa muling magdadalamhati ang sinuman?

Verse 13

त्रिविष्टपस्य लिंगस्य स्मरणादपि मानवः । त्रिविष्टप पतिर्भूयान्नात्र कार्या विचारणा

Kahit sa pag-alaala lamang sa Triviṣṭapa na Liṅga, ang tao’y nagiging panginoon ng langit; dito’y wala nang dapat pag-alinlangan o pag-isipan pa.

Verse 14

त्रिविष्टपस्य द्रष्टारः स्रष्टारः स्युर्न संशयः । कृतकृत्यास्त एवात्र त एवात्र महाधियः

Ang mga nakakakita sa Triviṣṭapa na (banal na) Liṅga ay nagiging mga lumikha rin—walang pag-aalinlangan. Sila lamang ang ganap ang layon dito; sila lamang ang tunay na dakila ang pag-iisip.

Verse 15

आनंदकानने लिंगं प्रणतं यैस्त्रिविष्टपम् । त्रिलोचनस्य नामापि यैः श्रुतं शुद्धबुद्धिभिः

Yaong mga dalisay ang pag-iisip na yumukod sa Triviṣṭapa na Liṅga sa Ānandakānana, at yaong nakarinig man lamang sa pangalan ni Trilocana—(sila’y lubhang pinagpala).

Verse 16

सप्तजन्मार्जितात्पापात्ते पूता नात्र संशयः । पृथिव्यां यानि लिंगानि तेषु दृष्टेषु यत्फलम्

Nalilinis sila sa mga kasalanang naipon sa pitong kapanganakan—walang alinlangan. Ang anumang bunga ng pagtanaw sa lahat ng Liṅga sa daigdig, ay nakakamtan dito.

Verse 17

तत्स्यात्रिविष्टपे दृष्टे काश्यां मन्ये ततोधिकम् । काश्यां त्रिविष्टपे दृष्टे दृष्टं सर्वं त्रिविष्टपम्

Ang makita ang langit (Triviṣṭapa) ay dakilang pagkakamit—ngunit higit pa, sa aking palagay, ang masilayan ito sa Kāśī. Sapagkat kapag ang Triviṣṭapa ay nakita sa Kāśī, wari’y nakita na ang buong langit.

Verse 18

क्षणान्निर्धूत पापोसौ न पुनर्गर्भभाग्भवेत । स स्नातः सर्वतीर्थेषु सर्वावभृथवान्स च

Sa isang kisapmata, nayayanig at nahuhugasan ang kanyang mga kasalanan; hindi na siya muling mapapasailalim sa sinapupunan ng muling pagsilang. Siya’y gaya ng nakapaligo sa lahat ng tīrtha, at gaya rin ng nakaganap ng lahat ng pangwakas na banal na paliligo (avabhṛtha).

Verse 19

यो वै पिलिपिला तीर्थे स्नात्वोत्तरवहांभसि । सरित्त्रयं महापुण्यं यत्र साक्षाद्वसेत्सदा

Sinumang maligo sa Pilipilā-tīrtha, sa tubig ng ilog na umaagos pahilaga—doon nananahan, hayag at magpakailanman, ang lubhang mapagpala at dakilang pagsasanib ng tatlong banal na ilog.

Verse 20

तत्र श्राद्धादिकं कृत्वा गयायां किं करिष्यति । स्नात्वा पिलिपिला तीर्थे कृत्वा वै पिंडपातनम्

Kung doon pa lamang ay nagawa na ang śrāddha at iba pang ritwal, ano pa ang gagawin sa Gayā? Sapagkat matapos maligo sa Pilipilā-tīrtha at maihandog nang wasto ang mga piṇḍa para sa mga ninuno, natutupad na ang tungkulin.

Verse 21

दृष्ट्वा त्रिविष्टपं लिंगं कोटितीर्थफलं लभेत् । यदन्यत्रार्जितं पापं तत्काशी दर्शनाद्व्रजेत्

Sa pagtanaw sa Triviṣṭapa-liṅga, nakakamit ang bunga ng sampung milyong tīrtha. Anumang kasalanang naipon sa ibang dako ay napapawi sa darśana lamang ng Kāśī.

Verse 22

काश्यां तु यत्कृतं पापं तत्पैशाचपदप्रदम् । प्रमादात्पातकं कृत्वा शंभोरानंदकानने

Ngunit ang kasalanang nagawa sa Kāśī ay nagbubunga ng kalagayang piśāca. Kung sa kapabayaan ay makagawa ng mabigat na paglabag sa Ānanda-kānana ni Śambhu (Gubat ng Kaligayahan)…

Verse 23

दृष्ट्वा त्रिविष्टपं लिंगं तत्पापमपि हास्यति । सर्वस्मिन्नपि भूपृष्ठे श्रेष्ठमानंदकाननम्

Sa pagtanaw sa Triviṣṭapa-liṅga, maging ang gayong kasalanan ay nalilipol. Sa buong ibabaw ng daigdig, ang Ānanda-kānana ang pinakadakila.

Verse 24

तत्रापि सर्वतीर्थानि ततोप्योंकारभूमिका । ओंकारादपि सल्लिंगान्मोक्षवर्त्म प्रकाशकात्

Doon man ay naroroon ang lahat ng tīrtha; ngunit higit pa sa mga iyon ang Oṃkāra-bhūmikā. Higit pa sa Oṃkāra ang mapalad na Liṅga, tagapagpahayag ng landas tungo sa mokṣa.

Verse 25

अतिश्रेष्ठतरं लिंगं श्रेयोरूपं त्रिलोचनम्

Pinakadakila sa lahat ang Liṅga na tinatawag na Trilocana—anyo ng pinakamataas na kabutihan (śreyas).

Verse 26

तेजस्विषु यथा भानुर्दृश्येषु च यथा शशी । तथा लिंगेषु सर्वेषु परं लिंगं त्रिलोचनम्

Gaya ng araw sa mga maningning, at gaya ng buwan sa mga nakikita—gayon, sa lahat ng liṅga, ang Kataas-taasang Liṅga ay si Trilocana, ang Tatlong-Mata.

Verse 27

त्रिलोचनार्चकानां सा पदवी न दवीयसी । परं निर्वाणपद्माया महासौख्यैकशेवधेः

Ang kalagayang tinatamo ng mga sumasamba kay Trilocana ay hindi man lamang malayo—yaon ang kataas-taasang hantungan: ang lotus ng paglaya, ang iisang sisidlan ng dakilang ligaya.

Verse 28

सकृत्त्रिलोचनार्चातो यच्छ्रेयः समुपार्ज्यते । न तदा जन्मसंपूंज्य लिंगान्यन्यानि लभ्यते

Anumang pinakamataas na kabutihang natatamo sa kahit minsang pagsamba kay Trilocana—pagka natamo iyon, hindi na kailangang magtipon pa ng mga kapanganakan upang humanap ng ibang mga liṅga.

Verse 29

काश्यां त्रिलोचनं लिंगं येर्चयंति महाधियः । तेर्च्यास्त्रिभुवनौकोभिर्ममप्रीतिमभीप्सुभिः

Yaong mga dakilang-isip na sumasamba sa Liṅga ni Trilocana sa Kāśī—sila mismo ay nagiging karapat-dapat sambahin ng mga nananahan sa tatlong daigdig na nagnanais makamtan ang aking kinalulugdan.

Verse 30

कृत्वापि सर्वसंन्यासं कृत्वा पाशुपतव्रतम् । नियमेभ्यः स्खलित्वापि कुतो बिभ्यति मानवाः

Kahit naisagawa na ang ganap na pagtalikod, kahit natanggap na ang panatang Pāśupata—kahit madulas sa mga tuntunin at pagpipigil—bakit pa matatakot ang mga tao (kung may ganitong kanlungan)?

Verse 31

विद्यमाने महालिंगे महापापौघहारिणि । त्रिविष्टपे पुण्यराशौ मोक्षनिक्षेपसद्मनि

Kapag naroroon ang Dakilang Liṅga—tagapag-alis ng rumaragasang malalaking kasalanan—sa banal na dako ng Kāśī, na bunton ng kabutihang-loob, na tahanang pinaglalagakan ng mokṣa (kalayaan).

Verse 32

समभ्यर्च्य महालिंगं सकृदेव त्रिलोचनम् ऽ । मुच्यते कलुषैः सर्वैरपिजन्मशतार्जितैः

Sa pag-aalay ng wastong pagsamba sa Dakilang Liṅga—kay Trilocana—kahit minsan lamang, napapalaya ang tao sa lahat ng dungis, maging yaong naipon sa sandaang kapanganakan.

Verse 33

ब्रह्महापि सुरापो वा स्तेयी वा गुरुतल्पगः । तत्संयोग्यपि वा वर्षं महापापी प्रकीर्तितः

Kahit ang pumatay ng brāhmaṇa, o ang umiinom ng nakalalasing, o magnanakaw, o lumalapastangan sa higaan ng guro; at maging ang nakikisama sa gayong makasalanan sa loob ng isang taon—itinuturing na dakilang makasalanan.

Verse 34

परदाररतश्चापि परहिंसा रतोपि वा । परापवादशीलोपि तथा विस्रंभघातकः

Gayundin: ang nahuhumaling sa asawa ng iba, o ang nakatuon sa pananakit sa kapwa; ang sanay manira sa pamamagitan ng paninirang-puri; at gayon din ang sumisira sa tiwala—(pawang kabilang sa mabibigat na kasalanan).

Verse 35

कृतघ्नोपि भ्रूणहापि वृषलीपतिरेव वा । मातापितृगुरुत्यागी वह्निदो गरदोपि वा

Kahit ang walang utang-na-loob, kahit ang pumatay ng sanggol sa sinapupunan, o ang kumuha ng mababang-uri na babae bilang asawa; ang tumatalikod sa ina, ama, at guro; ang nagsusunog ng bahay; o maging ang naglalason—(kabilang din sa mabibigat na kasalanan).

Verse 36

गोघ्नः स्त्रीघ्नोपि शूद्रघ्नः कन्यादूषयितापि च । क्रूरो वा पिशुनो वापि निजधर्मपराङ्मुखः

Ang pumapatay ng baka, pumapatay ng babae, pumapatay ng śūdra, at ang dumudungis sa isang dalaga; o ang malupit, o mapanirang tagapagsumbong; at ang tumatalikod sa sariling dharma—kabilang silang lahat sa mabibigat na makasalanan dito.

Verse 37

निंदको नास्तिको वापि कूटसाक्ष्यप्रवादकः । अभक्ष्यभक्षको वापि तथाऽविक्रेय विक्रयी

Maging siya man ay manlilibak, o walang pananampalataya, o tagapagpalaganap ng huwad na patotoo; kumakain ng ipinagbabawal, o nagtitinda pa ng bagay na di kailanman dapat ipagbili—

Verse 38

इत्यादि पापशीलोपि मुक्त्वैकं शिवनिंदकम । पापान्निष्कृतिमाप्नोति नत्वा लिंगं त्रिलोचनम्

Kahit ang taong sanay sa gayong mga kasalanan—kung iiwas lamang siya sa iisang bagay, ang paglapastangan kay Śiva—makakamtan niya ang pagkalaya sa kasalanan sa pagyukod sa liṅga ng Tatlong-Mata na Panginoon.

Verse 39

शिवनिंदारतो मूढः शिवशास्त्रविनिंदकः । तस्य नो निष्कृतिर्दृष्टा क्वापि शास्त्रेपि केनचित्

Ngunit ang mangmang na nalulugod sa paglapastangan kay Śiva at humahamak sa mga śāstra ni Śiva—walang nakikitang pag-alis-sala para sa kanya saanman, ninuman, sa alinmang śāstra.

Verse 40

आत्मघाती स विज्ञेयः सदा त्रैलोक्यघातकः । शिवनिंदां विधत्ते यः स नाभाष्योऽधमाधमः

Dapat makilalang siya’y pumapatay sa sariling sarili, laging tagapuksa ng tatlong daigdig—ang gumagawa ng paglapastangan kay Śiva; siya ang pinakamababa sa mababa, at di dapat kausapin man lamang.

Verse 41

शिवनिंदारता ये च शिवभक्तजनेष्वपि । ते यांति नरके घोरे यावच्चंद्रदिवाकरौ

Yaong laging naninira kay Śiva, at maging sa mga deboto ni Śiva, ay napapasa impiyernong kakila-kilabot, habang nananatili ang buwan at ang araw.

Verse 42

शैवाः पूज्याः प्रयत्नेन काश्या मोक्षमभीप्सुभिः । तेष्वर्चितेष्वपि शिवः प्रीतो भवत्यसंशयः

Sa Kāśī, ang mga nagnanais ng mokṣa ay dapat buong pagsisikap na parangalan ang mga Śaiva; sapagkat kapag sila’y sinasamba, si Śiva mismo ay nalulugod—walang alinlangan.

Verse 43

सर्वेषामिह पापानां प्रायश्चित्तचिकीर्षया । निःशंकैरेव वक्तव्यं प्रमाणज्ञैरिदं वचः

Upang maisagawa ang pag-aalis-sala para sa lahat ng kasalanan dito, ang pahayag na ito’y dapat ipahayag nang walang pag-aalinlangan ng mga nakaaalam ng wastong patunay (pramāṇa).

Verse 44

पुरश्चरणकामश्चेद्भीतोसि यदि पापतः । मन्यसे यदि नः सत्यं वाक्यशास्त्रप्रमाणतः

Kung nais mong isagawa ang puraścaraṇa, kung natatakot ka dahil sa kasalanan, at kung tinatanggap mong totoo ang aming salita ayon sa patunay ng śāstra at ng patotoo—

Verse 45

ततः सर्वं परित्यज्य कृत्वा मनसि निश्चयम् । आनंदकाननं याहि यत्र विश्वेश्वरः स्वयम्

Kung gayon, talikdan ang lahat at patatagin ang pasiya sa iyong puso; magtungo sa Ānandakānana, kung saan naroroon si Viśveśvara mismo.

Verse 46

यत्र क्षेत्रप्रविष्टानां नराणां निश्चितात्मनाम् । न बाधतेऽघनिचयः प्राप्येत च परोवृषः

Sa banal na kṣetra na yaon, ang mga taong pumasok na may matatag na loob ay hindi na dinadapuan ng naipong kasalanan, at nakakamtan nila ang Kataas-taasang Toro—si Śiva.

Verse 47

तत्राद्यापि महातीर्थं त्रिस्रोतस्यतिनिर्मले । पुण्ये पिलिपिलानाम्नि त्रिसरित्परिसेविते

Doon, hanggang ngayon, may dakilang tīrtha na lubhang dalisay—ang Trisrotas, ang tagpuan ng tatlong agos—sa banal na pook na tinatawag na Pilipilā, na pinaglilingkuran at pinababanal ng tatlong ilog.

Verse 48

त्रिलोचनाक्षिविक्षेप परिक्षिप्त महैनसि । स्नात्वा गृह्योक्तविधिना तर्पणीयान्प्रतर्प्य च

Sa pook na yaon—na kung saan ang malaking kasalanan ay napapawi sa sulyap lamang ng Tatlong-Mata—pagkaligo ayon sa paraang itinuro sa mga Gṛhya-rito, maghandog din ng tarpaṇa sa mga dapat pagbigyan (mga ninuno at mga diyos).

Verse 49

दत्त्वा देयं यथाशक्ति वित्तशाठ्यविवर्जितः । दृष्ट्वा त्रिविष्टपं लिंगं समभ्यर्च्यातिभक्तितः

Pagkatapos magbigay ng nararapat ayon sa sariling kakayahan, na walang pagkamaramot sa yaman, at matapos masilayan ang makalangit na Liṅga, sambahin ito nang may matinding debosyon.

Verse 50

गंधाद्यैर्विविधैर्माल्यैः पंचामृतपुरःसरैः । धूपैर्दीपैः सनैवेद्यैर्वासोभिर्बहुभूषणैः

Sa pamamagitan ng mga pabango at iba pang handog, ng sari-saring mga kuwintas ng bulaklak, na pinangungunahan ng pañcāmṛta; sa insenso at mga ilawan, kasama ang mga handog na pagkain; sa mga kasuotan at maraming palamuti—

Verse 51

पूजोपकरणैर्द्रव्यैर्घंटादर्पणचामरैः । चित्रध्वजपताकाभिर्नृत्यवाद्यसुगायनैः

Kasama ang mga sangkap at kasangkapan ng pagsamba—mga kampana, salamin, at pamaypay na chamara; kasama ang makukulay na bandila at watawat; kasama ang sayaw, tugtugin, at matamis na pag-awit—

Verse 52

जपैः प्रदक्षिणाभिश्च नमस्कारैर्मुदायुतैः । परिचारकसंतोषैः कृत्वेति परिपूजनम्

Sa pamamagitan ng japa (pagbigkas ng mantra), ng pag-ikot na pradakṣiṇā, ng masayang pagyukod at pagpapatirapa, at sa pagpapasaya sa mga tagapaglingkod (sa wastong paglilingkod at handog)—sa gayon natatapos ang ganap na pagsamba.

Verse 53

ब्राह्मणान्वाचयेत्पश्चान्निष्पापोहमिति ब्रुवन् । एवं कुर्वन्नरः प्राज्ञो निरेना जायते क्षणात्

Pagkaraan, ipabigkas niya sa mga Brāhmaṇa ang mga banal na teksto at pagpapala, na nagsasabing, “Ako’y walang kasalanan.” Sa ganitong gawain, ang marunong na tao’y agad na nagiging malaya sa pagkakautang at pananagutan.

Verse 54

ततः पंचनदे स्नात्वा मणिकर्णी ह्रदे ततः । ततो विश्वेशमभ्यर्च्य प्राप्नोति सुकृतं महत्

Pagkatapos, maligo sa Pañcanada; saka sa lawa ng Maṇikarṇī; at pagkaraan ay sambahin si Viśveśa—sa gayon nakakamit ang dakilang ipon ng kabutihang-gawa (puṇya).

Verse 55

प्रायश्चित्तमिदं प्रोक्तं महापापविशोधनम् । नास्तिके न प्रवक्तव्यं काशीमाहात्म्य निंदके

Ang pag-aayunong ito’y itinuro bilang panlinis ng mabibigat na kasalanan. Hindi ito dapat ipahayag sa isang ateista, ni sa naninira sa Māhātmya—ang kaluwalhatian ng Kāśī.

Verse 57

क्षमां प्रदक्षिणीकृन्य यत्फलं सम्यगाप्यते । प्रदोषे तत्फलं काश्यां सप्तकृत्वस्त्रिलोचने

Anumang bunga ang ganap na nakakamit sa pagsasagawa ng ‘Kṣamā-pradakṣiṇā’—ang pag-ikot na may paghingi ng kapatawaran—yaon ding bunga ay nakakamtan sa Kāśī, sa Trilocana, sa pag-uulit nito nang pitong ulit sa pradoṣa, ang banal na dapithapon.

Verse 58

भुजंगमेखलं लिंगं काश्यां दृष्ट्वा त्रिविष्टपम् । जन्मांतरेपि मुक्तः स्यादन्यत्र मरणे सति

Sa pagkakita sa Kāśī ng Liṅga na may pamigkis na mga ahas—ang Triviṣṭapa—ang tao’y nagiging malaya, kahit sa susunod pang kapanganakan, kahit pa ang kamatayan ay mangyari sa ibang dako.

Verse 59

अन्यत्र सर्वलिंगेषु पुण्यकालो विशिष्यते । त्रिविष्टपे पुण्यकालः सदा रात्रिदिवं नृणाम्

Sa ibang dako, sa lahat ng Liṅga, ang panahon ng kabutihang-gawa ay itinuturing na natatangi lamang sa ilang sandali; ngunit sa Triviṣṭapa, para sa mga tao, ang banal na panahon ay laging naroon—gabi man o araw.

Verse 60

लिंगान्योंकारमुख्यानि सर्वपापप्रकृंत्यलम् । परं त्रैलोचनी शक्तिः काचिदन्यैव पार्वति

May iba pang mga Liṅga—pinakamahalaga sa kanila ang Oṃkāra—na ganap na makapapuputol ng lahat ng kasalanan; ngunit, O Pārvatī, ang sukdulang kapangyarihan ng Trailocanī (Trilocana) ay tunay na naiiba at bukod-tangi.

Verse 61

यतः सर्वेषु लिंगेषु लिंगमेतदनुत्तमम् । तत्कारणं शृण्व पर्णे कर्णे कुरु वदाम्यहम्

Sapagkat sa lahat ng Liṅga, ang Liṅgang ito ang walang kapantay; pakinggan mo ang dahilan, O Pārvatī—idikit mo ang iyong pandinig, at ipaliliwanag ko.

Verse 62

पुरा मे योगयुक्तस्य लिंगमेतद्भुवस्तलात् । उद्भिद्य सप्तपातालं निरगात्पुरतो महत्

Noong una, nang ako’y lubos na nakalubog sa yoga, ang dakilang Liṅga na ito’y sumambulat mula sa ibabaw ng lupa, tumagos sa pitong Pātāla, at lumitaw sa aking harapan.

Verse 63

अस्मिंल्लिगे पुरा गौरि सुगुप्तं तिष्ठता मया । तुभ्यं नेत्रत्रयं दत्तं निरैक्षिष्ठास्तथोत्तमम्

Noong una, O Gaurī, habang ako’y lihim na nananatili sa loob ng Liṅga na ito, ipinagkaloob ko sa iyo ang tatlong mata; at noon ay nasilayan mo ang yaong kataas-taasang anyo (pangitain).

Verse 65

त्रिलोचनस्य ये भक्तास्तेपि सर्वे त्रिलोचनाः । मम पारिषदास्ते तु जीवन्मुक्ताऽस्त एव हि

Yaong mga deboto ni Trilocana—tunay ngang lahat sila’y nagiging ‘tatlong-mata’; sila ang aking mga kasamahan sa banal na kapulungan, at sa katotohanan ay jīvanmukta, pinalaya habang may katawan pa.

Verse 66

त्रिलोचनस्य लिंगस्य महिमानं न कश्चन । सम्यग्वेत्ति महेशानि मयैव परिगोपितम्

Walang sinuman ang ganap na nakaaalam ng kadakilaan ng Liṅga ni Trilocana, O Maheśānī; ito’y itinago at iningatan ko lamang.

Verse 67

शुक्लराधतृतीयायां स्नात्वा पैलिपिले ह्रदे । उपोषणपरा भक्त्या रात्रौ जागरणान्विताः

Sa ikatlong tithi ng maliwanag na kalahati ng buwan, matapos maligo sa lawa ng Pailipila, na may debosyon at pag-aayuno, dapat silang magpuyat sa buong gabi sa banal na pagbabantay.

Verse 68

त्रिलोचनं पूजयित्वा प्रातः स्नात्वापि तत्र वै । पुनर्लिंगं समभ्यर्च्य दत्त्वा धर्मघटानपि

Matapos sambahin si Trilocana, at muling maligo roon sa umaga, nararapat na muling sambahin nang wasto ang Liṅga at maghandog din ng mga dharma-ghaṭa (mga palayok na kawanggawa).

Verse 69

सान्नान्सदक्षिणान्देवि पितॄनुद्दिश्य हर्षिताः । विधाय पारणं पश्चाच्छिवभक्तजनैः सह

O Diyosa, masaya nilang iniaalay ang lutong pagkain at mga kaloob (dakṣiṇā) sa ngalan ng mga Pitṛ; pagkaraan, tinatapos nila nang wasto ang panata sa pamamagitan ng pāraṇa, kasama ang kapulungan ng mga deboto ni Śiva.

Verse 70

विसृज्य पार्थिवं देहं तेन पुण्येन नोदिताः । भवंति देवि नियतं गणा मम पुरोगमाः

Pagkawaksi sa makalupang katawan, at itinutulak pasulong ng gayong kabutihang-loob, O Diyosa, tiyak na nagiging mga gaṇa sila—aking mga tagapaglingkod—na nauuna sa aking paglakad.

Verse 71

तावद्धमंति संसारे देवा मर्त्या महोरगाः । गौरि यावन्न पश्यंति काश्यां लिंगं त्रिलोचनम्

Hangga’t hindi nila nakikita sa Kāśī ang Liṅga ni Trilocana, ang Tatlong-Mata, O Gaurī, gayon katagal gumagala at nagpapagal sa saṃsāra ang mga diyos, tao, at dakilang ahas.

Verse 72

सकृत्त्रिविष्टपं दृष्ट्वा स्नात्वा पैलिपिले ह्रदे । न जातुः मातुस्तनपो जायते जंतुरत्र हि

Kapag minsan nang nasilayan ang Triviṣṭapa at nakapaligo sa lawa ng Pailipila, ang nilalang dito ay hindi na muling isisilang bilang sanggol na kailangang sumuso sa dibdib ng ina.

Verse 73

प्रतिमासं सदाष्टम्यां चतुर्दश्यां च भामिनि । आयांति सर्वतीर्थानि द्रष्टुं देवं त्रिविष्टपम्

Bawat buwan, sa ikawalo at sa ika-labing-apat na araw ng tithi, O marikit, dumarating ang lahat ng mga tīrtha upang masdan ang diyos na Triviṣṭapa.

Verse 74

त्रिविष्टपाद्दक्षिणतः स्नातः पैलिपिलेंऽभसि । तत्र संध्यामुपास्यैकां राजसूयफलं लभेत्

Sa timog ng Triviṣṭapa, matapos maligo sa mga tubig ng Pailipila, at doon sambahin ang iisang Sandhyā, matatamo ang bunga ng handog na Rājasūya.

Verse 75

पादोदकाख्यस्तत्रैव कूपः पापविनाशकः । प्राश्य तस्योदकं मर्त्यो न मर्त्यो जायते पुनः

Doon din ay may balon na tinatawag na Pādodaka, tagapuksa ng mga kasalanan. Kapag uminom ng isang lagok ng tubig nito, ang mortal ay hindi na muling isisilang bilang mortal.

Verse 76

तस्य लिंगस्य पार्श्वे तु संति लिंगान्यनेकशः । कैवल्यदानि तान्यत्र दर्शनात्स्पर्शनादपि

Sa tabi ng liṅga na iyon ay may napakaraming iba pang mga liṅga. Dito, nagbibigay ang mga iyon ng kaivalya—kahit sa pagtanaw lamang, at kahit sa paghipo man.

Verse 77

तत्र शांतनवं लिंगं गंगातीरे प्रतिष्ठितम् । तद्दृष्ट्वा शांतिमाप्नोति नरः संसारतापितः

Naroon ang Śāṃtanava Liṅga, na itinatag sa pampang ng Gaṅgā. Sa pagtanaw nito, ang taong sinusunog ng saṃsāra ay nakakamtan ang kapayapaan.

Verse 78

तद्दक्षिणे महालिंगं मुने भीष्मेश संज्ञितम् । कलिः कालश्च कामश्च बाधंते न तदीक्षणात्

Sa timog nito, O muni, naroon ang dakilang liṅga na tinatawag na Bhīṣmeśa. Sa pagtanaw lamang dito, hindi dumadapo ang Kali, ang Panahon, at ang Pagnanasa.

Verse 79

तत्प्रतीच्यां महालिंगं द्रोणेश इति कीर्तितम् । यल्लिंगपूजनाद्द्रोणो ज्योतीरूपं पुनर्दधौ

Sa kanluran nito ay nakatindig ang dakilang Liṅga na pinupuri bilang Droṇeśa. Sa pagsamba sa Liṅgang iyon, muling natamo ni Droṇa ang kaniyang maningning na anyong-liwanag.

Verse 80

अश्वत्थामेश्वरं लिंगं तदग्रे चातिपुण्यदम् । यदर्चनवशाद्द्रौणिर्न बिभेत्यपि कालतः

Sa harap nito ay ang Liṅga na tinatawag na Aśvatthāmeśvara, na lubhang nagbibigay ng kabanalan at gantimpala. Sa bisa ng pagsamba rito, ang anak ni Droṇa, si Aśvatthāman, ay hindi natatakot kahit sa Panahon (Kamatayan).

Verse 81

द्रोणेशाद्वायु दिग्भागे वालखिल्येश्वरं परम् । तल्लिंगं श्रद्धया दृष्ट्वा सर्वक्रतुफलं लभेत्

Mula sa Droṇeśa, sa dako ng Vāyu, naroon ang kataas-taasang Liṅga na tinatawag na Vālakhilyeśvara. Ang sinumang tumingin sa Liṅgang iyon nang may pananampalataya ay nagkakamit ng bunga ng lahat ng mga paghahandog.

Verse 82

तद्वामे लिंगमालोक्य वाल्मीकेश्वरसंज्ञितम् । तस्य संदर्शनादेव विशोको जायते नरः

Sa kaliwa nito, matatanaw ang Liṅga na tinatawag na Vālmīkeśvara. Sa pagtanaw pa lamang dito, ang tao ay nagiging walang dalamhati.

Verse 83

अन्यच्चात्रैव यद्वृत्तं तद्ब्रवीमि घटोद्भव । त्रिविष्टपस्य माहात्म्यं देव्यै देवेन भाषितम्

At ngayon, O Ghaṭodbhava, isasalaysay ko ang isa pang pangyayaring naganap din dito—ang kadakilaan ng Triviṣṭapa, na ipinahayag ng Diyos sa Diyosa.