Sukta 50

Mantra 1

विश्वो देवस्य नेतुर्मर्तो वुरीत सख्यम् । विश्वो राय इषुध्यति द्युम्नं वृणीत पुष्यसे ॥

Ang bawat mortal ay hinahanap ang pakikipagkaibigan ng banal na Pinuno; ang bawat isa ay nag-aarmas para sa kasaganaan ng panloob na yaman, na pinipili ang maliwanag na kapangyarihan at paglago para sa kanyang pag-unlad.

Mantra 2

ते ते देव नेतर्ये चेमाँ अनुशसे । ते राया ते ह्यापृचे सचेमहि सचथ्यैः ॥

Sa iyo ang mga iyon, O banal na Pinuno, na aming sinusunod sa pagsunod; kasama nila, kasama ang iyong yaman at iyong malapit na presensya, nawa'y tayo'y magkaisa sa tunay na pakikipagkaibigan ng paglalakbay.

Mantra 3

अतो न आ नॄनतिथीनतः पत्नीर्दशस्यत । आरे विश्वं पथेष्ठां द्विषो युयोतु यूयुविः ॥

Kaya't dalhin sa amin ang mga lalaki at ang mga tinatanggap na kapangyarihan, at kaya't parangalan ang mga babaeng pwersa na nagpapatibay sa tahanan ng sakripisyo. Sa malayo, mula sa mismong katayuan ng landas, nawa'y ang mang-aaway ay palayasin ng nagpapanatili sa atin na ligtas.

Mantra 4

यत्र वह्निरभिहितो दुद्रवद्द्रोण्यः पशुः । नृमणा वीरपस्त्योऽर्णा धीरेव सनिता ॥

Kung saan ang tagadala ng alay, kapag inilagay sa harapan, ay tumatakbo nang mabilis na parang hayop sa sabsaban; doon ang pwersang nag-iisip sa tao at gumagawa nang matatag ay nananalo ng mga agos, na parang matatag na isip na nakakaalam kung paano makakuha.

Mantra 5

एष ते देव नेता रथस्पतिः शं रयिः । शं राये शं स्वस्तय इषःस्तुतो मनामहे देवस्तुतो मनामहे ॥

Ito ang iyong gumagabay na pwersa, O banal na Pinuno, ang panginoon ng karo: isang kapayapaan na kayamanan. Kapayapaan para sa ating kasaganaan, kapayapaan para sa ating kagalingan; pinuri ng mga pwersa ng pagtulak, pinuri ng mga diyos, hawak namin ito sa ating isip at pagsang-ayon.