Sukta 1

Mantra 1

त्वां ह्यग्ने सदमित्समन्यवो देवासो देवमरतिं न्येरिर इति क्रत्वा न्येरिरे । अमर्त्यं यजत मर्त्येष्वा देवमादेवं जनत प्रचेतसं विश्वमादेवं जनत प्रचेतसम् ॥

Agila, ikaw ang itinakda ng mga diyos sa harapan bilang gabay na diyos at hindi nabibigong pinuno; sa may-kamalayang intensyon nila kayo itinatag. Sambahin ang Immortal na Kapangyarihan sa loob ng mga mortal; ipanganak sa amin ang pagkadiyos na nagpupunta sa pagkadiyos, ang malawak at liwanag na Kamalayan.

Mantra 2

स भ्रातरं वरुणमग्न आ ववृत्स्व देवाँ अच्छा सुमती यज्ञवनसं ज्येष्ठं यज्ञवनसम् । ऋतावानमादित्यं चर्षणीधृतं राजानं चर्षणीधृतम् ॥

Agila, pumunta rito at lapitan si Varuna, iyong kapatid; dalhin sa amin ang mga diyos sa masayang pag-unawa, si Varuna, na panganay sa kapangyarihan ng sakripisyo. Ang Aditya na puno ng gawa ng Katotohanan, ang hari na nagpapanatili sa mga tao: dalhin ang Varunang iyon, ang tagasuporta ng batas at kaayusan ng tao.

Mantra 3

सखे सखायमभ्या ववृत्स्वाशुं न चक्रं रथ्येव रंह्यास्मभ्यं दस्म रंह्या । अग्ने मृळीकं वरुणे सचा विदो मरुत्सु विश्वभानुषु । तोकाय तुजे शुशुचान शं कृध्यस्मभ्यं दस्म शं कृधि ॥

Kaibigan, lumapit sa iyong Kaibigan; pumarito nang mabilis, tulad ng mabilis na pag-ikot ng gulong sa kalsada, pumarito nang may bilis para sa amin, Tagapaglikha ng Kababalaghan. Agila, hanapin para sa amin ang grasya ni Varuna, kasama ang mga Marut ng unibersal na liwanag. Para sa ating mga anak at ating paghihikahos, nagliliyab na isa, lumikha ng kapayapaan at kagalingan para sa amin.

Mantra 4

त्वं नो अग्ने वरुणस्य विद्वान्देवस्य हेळोऽव यासिसीष्ठाः । यजिष्ठो वह्नितमः शोशुचानो विश्वा द्वेषांसि प्र मुमुग्ध्यस्मत् ॥

Ikaw, Agila, na nakakaalam ng mga daan ni Varuna, akayin mo kami palayo sa galit at pagpigil ng diyos. Pinaka-angkop sa sakripisyo, pinaka-dala sa iyong liwanag, masidhing nagniningning, itaboy ang lahat ng pagkapoot at panloob na pagkamuhi palayo sa amin.

Mantra 5

स त्वं नो अग्नेऽवमो भवोती नेदिष्ठो अस्या उषसो व्युष्टौ । अव यक्ष्व नो वरुणं रराणो वीहि मृळीकं सुहवो न एधि ॥

Kaya maging para sa amin, Agila, ang pinakamalapit at pinakamababang-abot na tulong, na pinakamalapit sa pagsibol ng Bukang-liwayway na ito. Mag-alay para sa amin kay Varuna na may kagalakan; dalhin ang grasya, at habang madaling tawagin, lumago sa amin at pasaganahin kami.

Mantra 6

अस्य श्रेष्ठा सुभगस्य संदृग्देवस्य चित्रतमा मर्त्येषु । शुचि घृतं न तप्तमघ्न्यायाः स्पार्हा देवस्य मंहनेव धेनोः ॥

Ang pananaw ng pinagpalang ito ay ang pinakamahusay, pinakamangha sa mga mortal, ang pananaw ng diyos. Dalisay, tulad ng mantikilyang linaw na initin sa pagiging sakdal mula sa Baka na hindi nasaktan, ito ay kanais-nais: ang pagkakaloob ng diyos ay tulad ng sagana na yaman ng isang baka ng gatas.

Mantra 7

त्रिरस्य ता परमा सन्ति सत्या स्पार्हा देवस्य जनिमान्यग्नेः । अनन्ते अन्तः परिवीत आगाच्छुचिः शुक्रो अर्यो रोरुचानः ॥

Tatlo ang kanyang pinakamataas na kapanganakan, totoo at kaakit-akit, ang mga pagkakataong ito ni Agni, ang diyos. Nakabalot sa loob ng Walang Hanggan, siya ay dumating: dalisay, maliwanag, marangal, na nagkikinang nang paulit-ulit.

Mantra 8

स दूतो विश्वेदभि वष्टि सद्मा होता हिरण्यरथो रंसुजिह्वः । रोहिदश्वो वपुष्यो विभावा सदा रण्वः पितुमतीव संसत् ॥

Siya, ang sugo, ay sumasaklaw sa lahat ng tahanan; ang pari na may gintong karo, na may dila na nagagalak sa alay. Na may mamulang kabayo, maganda ang anyo, na nagkikinang nang malawakan, siya ay laging nakaupo sa kaaya-ayang pagtitipon na parang isang taong sagana sa kabuhayan.

Mantra 9

स चेतयन्मनुषो यज्ञबन्धुः प्र तं मह्या रशनया नयन्ति । स क्षेत्यस्य दुर्यासु साधन्देवो मर्तस्य सधनित्वमाप ॥

Siya ay nagigising sa tao bilang kapatid ng sakripisyo; pagkatapos ay pinapatnubayan nila siya sa pamamagitan ng isang makapangyarihang panali. Siya ay nananahanan sa mga bahay nito, na tinatapos ang gawain: ang diyos ay nakamtan ang pagkakasama sa pagkakamit at pagkatupad ng mortal.

Mantra 10

स तू नो अग्निर्नयतु प्रजानन्नच्छा रत्नं देवभक्तं यदस्य । धिया यद्विश्वे अमृता अकृण्वन्द्यौष्पिता जनिता सत्यमुक्षन् ॥

Nawa'y patnubayan tayo ni Agni, na nakakaalam ng mga landas, patungo sa hiyas ng banal na bahagi, ang kanyang maibibigay. Sapagkat sa pamamagitan ng diwa, sila ay nagbuo nito, ang lahat ng mga Imortal; at ang Langit na Ama, ang naggawa, ay nagbuhos ng Katotohanan bilang binhi at kabuhayan.

Mantra 11

स जायत प्रथमः पस्त्यासु महो बुध्ने रजसो अस्य योनौ । अपादशीर्षा गुहमानो अन्तायोयुवानो वृषभस्य नीळे ॥

Siya ay ipinanganak muna sa mga tirahan, sa malawak na pundasyon ng kalagitnaang mundo, sa sinapupunan ng makulay na kaharian. Walang paa, walang ulo, siya ay nagtatago sa lihim sa loob, na laging nagkakabataan sa naninibagong upuan ng Toro, ang makapangyarihang Lakas.

Mantra 12

प्र शर्ध आर्त प्रथमं विपन्याँ ऋतस्य योना वृषभस्य नीळे । स्पार्हो युवा वपुष्यो विभावा सप्त प्रियासोऽजनयन्त वृष्णे ॥

Pinipilit ng kawan na umabante, una ang inspiradong salita, patungo sa sinapupunan ng Katotohanan, sa naninibagong upuan ng Toro. Kaakit-akit, kabataan, nagkikinang sa anyo at malawakan na nagkikinang, ang pitong minamahal na kapangyarihan ay nagluwal sa kanya para sa Makapangyarihan.

Mantra 13

अस्माकमत्र पितरो मनुष्या अभि प्र सेदुॠतमाशुषाणाः । अश्मव्रजाः सुदुघा वव्रे अन्तरुदुस्रा आजन्नुषसो हुवानाः ॥

Dito ang ating mga ninuno sa sangkatauhan ay sumulong patungo sa Katotohanan na may mabilis na pagsisikap. Ang mga sumisira ng bakal na kulungan, sila ay nagbukas sa loob ng mga batis na sagana sa gatas; itinulak nila paitaas ang mamulang mga ilaw, na tumatawag sa mga Bukang-liwayway.

Mantra 14

ते मर्मृजत ददृवांसो अद्रिं तदेषामन्ये अभितो वि वोचन् । पश्वयन्त्रासो अभि कारमर्चन्विदन्त ज्योतिश्चकृपन्त धीभिः ॥

Nagtrabaho sila sa bato, ang mga may pananaw; at ang iba sa paligid nila ay nagbigay ng boses dito. Tulad ng mga pastol na nagpapatnubay sa mga baka, sila ay kumanta patungo sa gawa ng paglikha; natagpuan nila ang Liwanag at hinubog ito sa pamamagitan ng kanilang mga naliwanagang diwa.

Mantra 15

ते गव्यता मनसा दृध्रमुब्धं गा येमानं परि षन्तमद्रिम् । दृळ्हं नरो वचसा दैव्येन व्रजं गोमन्तमुशिजो वि वव्रुः ॥

Sila, na nagnanais ng mga Sinag, sa pamamagitan ng isip ay sumaklaw sa matibay, hadlangang bato na humahawak sa mga ilaw. Ang mga naghahanap sa pamamagitan ng banal na salita ay bumukas sa matibay na kulungan; ang mga masugid ay nagbunyag sa kulungan na puno ng mga luminosong kawan.

Mantra 16

ते मन्वत प्रथमं नाम धेनोस्त्रिः सप्त मातुः परमाणि विन्दन् । तज्जानतीरभ्यनूषत व्रा आविर्भुवदरुणीर्यशसा गोः ॥

Nakilala nila ang unang pangalan ng nagpapatibay na Baka at natagpuan ang pinakamataas na sukat ng Ina, tatlong beses na pito. Sa pagkaalam nito, ang mga kapangyarihan ay nagpuri nito; ang luminosong mamulang mga sinag ng Baka ay nagpakita sa kaluwalhatian.

Mantra 17

नेशत्तमो दुधितं रोचत द्यौरुद्देव्या उषसो भानुरर्त । आ सूर्यो बृहतस्तिष्ठदज्राँ ऋजु मर्तेषु वृजिना च पश्यन् ॥

Ang kapal na kadiliman ay naglaho; ang langit ay nagningning. Ang sinag ng banal na Bukang-liwayway ay tumindig paitaas. Pagkatapos ang Araw ay tumayo sa Kalawakan sa mga bukirang hindi nasira, na nakikita ang tuwid sa mga tao, at nakikita rin ang pagkabaluktot.

Mantra 18

आदित्पश्चा बुबुधाना व्यख्यन्नादिद्रत्नं धारयन्त द्युभक्तम् । विश्वे विश्वासु दुर्यासु देवा मित्र धिये वरुण सत्यमस्तु ॥

Pagkaraan, sa paggising, malinaw nilang namalayan; pagkatapos ay hinawakan nila ang kayamanang ibinigay ng mga banal na daigdig. Sa lahat ng pintuan ng pagkatao, sana ang lahat ng mga diyos ay naroroon; kay Mitra, kay Varuna, sana ang Katotohanan ay mapasa ating isip.

Mantra 19

अच्छा वोचेय शुशुचानमग्निं होतारं विश्वभरसं यजिष्ठम् । शुच्यूधो अतृणन्न गवामन्धो न पूतं परिषिक्तमंशोः ॥

Sa kanya ay nais kong magsalita, si Agni, na nagningning na dalisay, ang saserdote na nagtataglay ng lahat at pinakaangkop sa sakripisyo. Puno niya ang maliwanag na utong, tulad ng gatas ng mga baka, tulad ng dinalisay na katas ng soma na ibinuhos sa palibot.

Mantra 20

विश्वेषामदितिर्यज्ञियानां विश्वेषामतिथिर्मानुषाणाम् । अग्निर्देवानामव आवृणानः सुमृळीको भवतु जातवेदाः ॥

Si Aditi para sa lahat ng mga sumasamba, at isang panauhin para sa lahat ng tao, si Agni, na pinili ang proteksyon ng mga diyos, sana si Jatavedas ay lubos na maging mapagkalinga sa atin.