Sukta 88

Mantra 1

हविष्पान्तमजरं स्वर्विदि दिविस्पृश्याहुतं जुष्टमग्नौ । तस्य भर्मणे भुवनाय देवा धर्मणे कं स्वधया पप्रथन्त ॥

Ang Apoy na umiinom ng handog, na hindi tumanda, ang tagahanap ng nagniningning na mundo, na sumasalpak sa langit, tinawag at pinasaya kay Agni: para sa kanyang pagtataguyod, para sa pagiging ng mundo, ang mga diyos sa pamamagitan ng kanilang sariling kapangyarihan ay pinalawak ang gawain at ang batas.

Mantra 2

गीर्णं भुवनं तमसापगूळ्हमाविः स्वरभवज्जाते अग्नौ । तस्य देवाः पृथिवी द्यौरुतापोऽरणयन्नोषधीः सख्ये अस्य ॥

Ang sanlibutan, nilamon at itinago ng kadiliman, ay nagwakas na hayag - ang makislap na saklaw ay sumilip - nang si Agni ay isinilang. Para sa kanyang pakikipagkaibigan, ang mga diyos - ang Lupa at Langit at ang mga Tubig - ay nagluwal ng mga halaman.

Mantra 3

देवेभिर्न्विषितो यज्ञियेभिरग्निं स्तोषाण्यजरं बृहन्तम् । यो भानुना पृथिवीं द्यामुतेमामाततान रोदसी अन्तरिक्षम् ॥

Pinukaw ng mga diyos na karapat-dapat sa sakripisyo, papupurihin ko si Agni, na hindi tumanda at dakila - siya na sa pamamagitan ng kanyang kinang ay inunat ang Lupa at Langit at gitang mundong ito sa pagitan ng dalawang mundo.

Mantra 4

यो होतासीत्प्रथमो देवजुष्टो यं समाञ्जन्नाज्येना वृणानाः । स पतत्रीत्वरं स्था जगद्यच्छ्वात्रमग्निरकृणोज्जातवेदाः ॥

Siya na naging unang saserdote ng alay, minamahal ng mga diyos, na pinahid nila ng dinelang mantikilya habang siya ay pinipili - tumayo siya bilang may pakpak na gumagalaw, mabilis sa gawain; nang si Agni, si Jatavedas, ay gawing ang mundo ay pahingahan na akma sa maningning na paglalakbay.

Mantra 5

यज्जातवेदो भुवनस्य मूर्धन्नतिष्ठो अग्ने सह रोचनेन । तं त्वाहेम मतिभिर्गीर्भिरुक्थैः स यज्ञियो अभवो रोदसिप्राः ॥

Nang, O Jatavedas, ikaw ay tumayo sa ulo ng mga mundo, O Agni, kasama ang maningning na kinang, kung gayon hinanap ka namin ng aming lakas ng pag-iisip, ng aming inspiradong pananalita at ng aming mga himno ng pagpapatibay; sa gayon ikaw ay naging kapangyarihang akma sa sakripisyo, na pumupuno at nagpapalawak ng Langit at Lupa.

Mantra 6

मूर्धा भुवो भवति नक्तमग्निस्ततः सूर्यो जायते प्रातरुद्यन् । मायामू तु यज्ञियानामेतामपो यत्तूर्णिश्चरति प्रजानन् ॥

Si Agni ay nagiging tugatog ng ating pagiging sa gabi; mula sa kanya ang Araw ay isinilang, sumisilip sa bukang-liwayway. Ito nga ang kahanga-hangang gawain ng mga kapangyarihang yajniya: nang ang mga Tubig ay mabilis na gumagalaw, na nakakaalam ng mga kapanganakan at nagdadala ng mga ito sa pagkakabuwan.

Mantra 7

दृशेन्यो यो महिना समिद्धोऽरोचत दिवियोनिर्विभावा । तस्मिन्नग्नौ सूक्तवाकेन देवा हविर्विश्व आजुहवुस्तनूपाः ॥

Siya na kagandahan tingnan, sinindihan ng kanyang kadakilaan, ay sumikat - na ang kanyang sinapupunan ay nasa langit, na malawak ang kinang. Sa ganung Agni ang mga diyos, na nagbabantay sa kanilang sariling pagkatao, ay ibinuhos ang buong alay sa pamamagitan ng kapangyarihan ng mabuting salita.

Mantra 8

सूक्तवाकं प्रथममादिदग्निमादिद्धविरजनयन्त देवाः । स एषां यज्ञो अभवत्तनूपास्तं द्यौर्वेद तं पृथिवी तमापः ॥

Ang mabuting salita muna; mula rito nga ang mga diyos ay nagluwal ni Agni, at mula rito nga sila ay nagluwal ng alay. Ito ay naging kanilang yajna, na nagbabantay sa pagkatao; siya ay kilala ng Langit, siya ay kilala ng Lupa, siya ay kilala ng mga Tubig.

Mantra 9

यं देवासोऽजनयन्ताग्निं यस्मिन्नाजुहवुर्भुवनानि विश्वा । सो अर्चिषा पृथिवीं द्यामुतेमामृजूयमानो अतपन्महित्वा ॥

Si Agni na iyon na pinagluwal ng mga diyos, na kung saan ang lahat ng mga mundo ay ibinuhos ang kanilang alay - siya ng kanyang mga enerhiya ng liwanag ay pinainit ang Lupa at Langit at itong mas mababang saklaw, na gumagalaw nang tuwid sa kanyang landas, sa kadakilaan ng kanyang kapangyarihan.

Mantra 10

स्तोमेन हि दिवि देवासो अग्निमजीजनञ्छक्तिभी रोदसिप्राम् । तमू अकृण्वन्त्रेधा भुवे कं स ओषधीः पचति विश्वरूपाः ॥

Sapagkat sa pamamagitan ng himno ng pagpapatibay sa langit ang mga diyos ay lumikha ni Agni, sa pamamagitan ng kanilang mga kapangyarihan na ginawa siyang isa na pumupuno sa dalawang mundo. Siya ay binuo nilang tatluhan para sa mga plano ng pagiging; siya ay nagpapahinog ng mga halaman ng maraming anyo.

Mantra 11

यदेदेनमदधुर्यज्ञियासो दिवि देवाः सूर्यमादितेयम् । यदा चरिष्णू मिथुनावभूतामादित्प्रापश्यन्भुवनानि विश्वा ॥

Nang ang mga diyos na yajniya ay inilagay siya sa langit bilang Araw, ang anak ni Aditi, kung gayon, nang ang dalawang gumagalaw ay naging isang pares, mula sa sandaling iyon ay nakita nilang lahat ang mga mundo.

Mantra 12

विश्वस्मा अग्निं भुवनाय देवा वैश्वानरं केतुमह्नामकृण्वन् । आ यस्ततानोषसो विभातीरपो ऊर्णोति तमो अर्चिषा यन् ॥

Para sa buong mundo, ang mga diyos ay lumikha kay Agni, si Vaiśvānara, isang watawat ng mga araw. Siya ang nagpalawig sa mga nagniningning na Bukang-liwayway; tinatagos niya ang kadiliman sa kanyang liwanag habang gumagalaw.

Mantra 13

वैश्वानरं कवयो यज्ञियासोऽग्निं देवा अजनयन्नजुर्यम् । नक्षत्रं प्रत्नममिनच्चरिष्णु यक्षस्याध्यक्षं तविषं बृहन्तम् ॥

Ang mga mangunguna, ang mga yajñiya, at ang mga diyos ay nagluwal kay Agni Vaiśvānara, na hindi sumusumpung. Isang sinaunang bituin, na gumagalaw, hindi siya nababawasan, tagapangasiwa ng misteryosong kapangyarihan, na dakila sa lakas at kaluwalhatian.

Mantra 15

द्वे स्रुती अशृणवं पितॄणामहं देवानामुत मर्त्यानाम् । ताभ्यामिदं विश्वमेजत्समेति यदन्तरा पितरं मातरं च ॥

Dalawang agos ng pandinig ang aking narinig, mula sa mga Ama, at mula sa mga diyos at mula sa mga mortal. Sa pamamagitan ng dalawang ito, ang buong gumagalaw na sanlibutan ay nagkakaisa, sapagkat ito ay nasa pagitan ng Ama at ng Ina.

Mantra 16

द्वे समीची बिभृतश्चरन्तं शीर्षतो जातं मनसा विमृष्टम् । स प्रत्यङ्विश्वा भुवनानि तस्थावप्रयुच्छन्तरणिर्भ्राजमानः ॥

Dalawang kapangyarihang gumagalaw sa pagkakaisa ang nagtataguyod at nagbubuhat sa kanya, siyang gumagalaw, ipinanganak mula sa ulo, at sa loob ay natatalos ng isip. Pumapanhik sa loob, siya ay tumatayo sa lahat ng mga sanlibutan; ang nagniningning na Tagapanaig ay nagliliwanag, hindi nabibigo, hindi bumibitaw.

Mantra 17

यत्रा वदेते अवरः परश्च यज्ञन्योः कतरो नौ वि वेद । आ शेकुरित्सधमादं सखायो नक्षन्त यज्ञं क इदं वि वोचत् ॥

Saan ang mababa at ang mataas ay nagkakasama sa pagsasalita, alin sa dalawang sakripisyal na kapangyarihan ang tunay na nakakaalam para sa atin? Gayunman, ang mga kapatid ay kayang pumasok sa karaniwang katuwaan; nilalapitan nila ang sakripisyo, sino ang magpapahayag nito nang malinaw?

Mantra 18

कत्यग्नयः कति सूर्यासः कत्युषासः कत्यु स्विदापः । नोपस्पिजं वः पितरो वदामि पृच्छामि वः कवयो विद्मने कम् ॥

Ilan ang mga apoy, ilan ang mga araw, ilan ang mga bukang-liwayway, at ilan nga ba ang mga tubig? Hindi ako nangungusap sa inyo, mga Ama, nang may mababaw na pagngatngat sa kaalaman; tinatanong ko kayo, mga mangunguna, upang ating makilala ang Isa sa likod ng marami.

Mantra 19

यावन्मात्रमुषसो न प्रतीकं सुपर्ण्यो वसते मातरिश्वः । तावद्दधात्युप यज्ञमायन्ब्राह्मणो होतुरवरो निषीदन् ॥

Hanggang sa sukat ng paglitaw ng Bukang-liwayway ay umaabot, hanggang doon ang magagandang-pakpak na Mātariśvan ay nananahanan at gumagalaw. Sa gayong lawak ay kanyang itinatatag kapag lumalapit siya sa sakripisyo; pagkatapos ang Brahman, ang mababang lingkod ng Hotar, ay nauupo sa rito, handâ sa inaatasang gawain.