Sukta 39

Mantra 1

यो वां परिज्मा सुवृदश्विना रथो दोषामुषासो हव्यो हविष्मता । शश्वत्तमासस्तमु वामिदं वयं पितुर्न नाम सुहवं हवामहे ॥

Ang karwang laging gumagalaw na iyon, O Ashvins, na may mabuting pagliko, na dapat tawagin ng nag-aalay sa gabi at sa madaling araw, patungo sa ganung namamalaging kilos tinatawag ka namin rito, gaya ng pagtawag sa pangalan ng ama, na may tiyak at masayang pagsamo.

Mantra 2

चोदयतं सूनृताः पिन्वतं धिय उत्पुरंधीरीरयतं तदुश्मसि । यशसं भागं कृणुतं नो अश्विना सोमं न चारुं मघवत्सु नस्कृतम् ॥

Ituloy ninyo ang mga kapangyarihan ng liwanag na katotohanan, palakasin ninyo ang aming mga pag-iisip; itaas at palayain ang mga kasaganaan ng inspiradong katalinuhan, ito ang aming ninanais. Hubog ninyo para sa amin, O Ashvins, ang bahaging nagdudulot ng karangalan, tulad ng marilag na Soma na piniga sa gitna ng mga nagkakaloob ng liwanag at lakas.

Mantra 3

अमाजुरश्चिद्भवथो युवं भगोऽनाशोश्चिदवितारापमस्य चित् । अन्धस्य चिन्नासत्या कृशस्य चिद्युवामिदाहुर्भिषजा रुतस्य चित् ॥

Maging para sa walang lakas ay kayo ay nagiging kapalaran; maging para sa walang kabuluhan ay kayo ay mga tagapagligtas, maging para sa hamak. Maging para sa bulag, O Nasatyas, maging para sa namamatay at mahina, oo, kayo ay tinatawag na mga manggagamot maging ng nasugatang daing.

Mantra 4

युवं च्यवानं सनयं यथा रथं पुनर्युवानं चरथाय तक्षथुः । निष्टौग्र्यमूहथुरद्भ्यस्परि विश्वेत्ता वां सवनेषु प्रवाच्या ॥

Kayong dalawa ay muling naghubog kay Cyavana, ang matanda, gaya ng paghubog sa isang karwahe, na ginagawa siyang muling bata para sa paglalakbay. Inilabas ninyo si Tugrya mula sa mga tubig sa bawat dako, ang mga gawang ito ay dapat ipahayag sa lahat ng pagsasagutan.

Mantra 5

पुराणा वां वीर्या प्र ब्रवा जनेऽथो हासथुर्भिषजा मयोभुवा । ता वां नु नव्याववसे करामहेऽयं नासत्या श्रदरिर्यथा दधत् ॥

Ipinahahayag ko sa mga tao ang inyong sinaunang mga kapangyarihang bayani; gayon nga kayo ay naging mga manggagamot na nagdudulot ng kagalakan. Ang mga kapangyarihang iyon, na laging bago, ay hinuhubog namin ngayon bilang tulong, upang dito ang mga Nasatyas ay maglagay ng pananalig sa puwersa ng alay na tunay na nagkakaloob ng sarili.

Mantra 6

इयं वामह्वे शृणुतं मे अश्विना पुत्रायेव पितरा मह्यं शिक्षतम् । अनापिरज्ञा असजात्यामतिः पुरा तस्या अभिशस्तेरव स्पृतम् ॥

Ito ang aking panawagan sa inyo, pakinggan ninyo ako, O Ashvins; turuan at alagaan ninyo ako gaya ng pagtuturo ng dalawang ama sa isang anak. Sapagkat ang kamangmangan na walang suporta, isang kalituhan ng maling pagkakakilanlan, ay matagal nang sumasaklaw sa akin; mula sa kanyang mapanirang pagdurusa, iligtas ninyo ako pababa at palabas.

Mantra 7

युवं रथेन विमदाय शुन्ध्युवं न्यूहथुः पुरुमित्रस्य योषणाम् । युवं हवं वध्रिमत्या अगच्छतं युवं सुषुतिं चक्रथुः पुरंधये ॥

You brought in your chariot to Vimadā the purified maiden, the woman of Purumitra. You came to the call of Vadhryaśvā’s wife; you made a good birth for Purandhī—thus your aid enters even the tangled human fate.

Mantra 8

युवं विप्रस्य जरणामुपेयुषः पुनः कलेरकृणुतं युवद्वयः । युवं वन्दनमृश्यदादुदूपथुर्युवं सद्यो विश्पलामेतवे कृथः ॥

You restored youth again to the singer who had come to old age; you made him young once more. You lifted up Vandana from the wolf’s giving (from the devouring fate); you made Viśpalā at once able to go—thus you restore the power to move forward.

Mantra 9

युवं ह रेभं वृषणा गुहा हितमुदैरयतं ममृवांसमश्विना । युवमृबीसमुत तप्तमत्रय ओमन्वन्तं चक्रथुः सप्तवध्रये ॥

You, O mighty Aśvins, raised up Rebha who was hidden in the cave, as one already dead. You made Ṛbīsa—and also the scorched one—for Atri to be protected and whole; you restored the sevenfold-bound one to safety and right breath.

Mantra 10

युवं श्वेतं पेदवेऽश्विनाश्वं नवभिर्वाजैर्नवती च वाजिनम् । चर्कृत्यं ददथुर्द्रावयत्सखं भगं न नृभ्यो हव्यं मयोभुवम् ॥

You two, O Aśvins, gave to Pedu the white steed—victorious with nine powers and with ninety too, a carrier of plenitude. You bestowed the swift-moving helper, a companion that drives forward, like Bhaga’s share: an offering that becomes delight for human souls.

Mantra 11

न तं राजानावदिते कुतश्चन नांहो अश्नोति दुरितं नकिर्भयम् । यमश्विना सुहवा रुद्रवर्तनी पुरोरथं कृणुथः पत्न्या सह ॥

That one, O royal Aśvins, child of Aditi’s wideness, is not touched from any side by distress, by crooked misfortune, nor by any fear—whom you, easy to call, moving on Rudra’s path of force, make a front-leading chariot, together with the Lady (the soul-power).

Mantra 12

आ तेन यातं मनसो जवीयसा रथं यं वामृभवश्चक्रुरश्विना । यस्य योगे दुहिता जायते दिव उभे अहनी सुदिने विवस्वतः ॥

Come with that chariot swifter than mind, O Aśvins—the chariot the Rbhus fashioned for you. In its yoking the Daughter of Heaven is born: the two Days, bright with good-daylight, of Vivasvat’s shining.

Mantra 13

ता वर्तिर्यातं जयुषा वि पर्वतमपिन्वतं शयवे धेनुमश्विना । वृकस्य चिद्वर्तिकामन्तरास्याद्युवं शचीभिर्ग्रसिताममुञ्चतम् ॥

By that path of victory you came and split the mountain; you made the cow of abundance swell for Śayu, O Aśvins. Even from within the wolf’s mouth you, by your effective powers, released the quail that had been swallowed.

Mantra 14

एतं वां स्तोममश्विनावकर्मातक्षाम भृगवो न रथम् । न्यमृक्षाम योषणां न मर्ये नित्यं न सूनुं तनयं दधानाः ॥

This hymn to you, O Aśvins, we have fashioned—like the Bhṛgus a chariot. We have set it in order and made it bright, as a young woman adorns herself for her lover, as one holds ever a son, a cherished child within.