Sukta 173

Mantra 1

आ त्वाहार्षमन्तरेधि ध्रुवस्तिष्ठाविचाचलिः । विशस्त्वा सर्वा वाञ्छन्तु मा त्वद्राष्ट्रमधि भ्रशत् ॥

Inihila kita pumarito - pumasok ka sa loob. Tumayo nang matatag, na hindi gumagalaw. Hinaing ng lahat ng mga tao na magnais ka; huwag mong hayaang mahulag ang kaharian mula sa iyo - na ang panloob na kaharian ng pagkatao ay manatiling matatag.

Mantra 2

इहैवैधि माप च्योष्ठाः पर्वत इवाविचाचलिः । इन्द्र इवेह ध्रुवस्तिष्ठेह राष्ट्रमु धारय ॥

Dito, tunay na itatag mo ang iyong sarili; huwag kang mahulag. Tulad ng isang bundok, na hindi nanginginig - tulad ni Indra, tumayo nang matatag dito; at dito mo itaguyod ang kaharian, ang maayos na soberanya ng pagkatao.

Mantra 3

इममिन्द्रो अदीधरद्ध्रुवं ध्रुवेण हविषा । तस्मै सोमो अधि ब्रवत्तस्मा उ ब्रह्मणस्पतिः ॥

Si Indra ay nagpatibay nito sa isang matatag na alay. Sa kanya ay nagsalita si Soma ng pagsang-ayon; sa kanya rin ay nagsalita ang Panginoon ng Salita - na kumukumpirma sa katatagan ng pinagpapala na sentro.

Mantra 4

ध्रुवा द्यौर्ध्रुवा पृथिवी ध्रुवासः पर्वता इमे । ध्रुवं विश्वमिदं जगद्ध्रुवो राजा विशामयम् ॥

Nakatayo ang Langit, nakatayo ang Lupa, nakatayo ang mga bundok na ito; nakatayo ang buong gumagalaw na sanlibutan. Kaya't maging nakatayo itong hari - matatag para sa mga tao: isang sentro ng kaayusan sa gitna ng pagbabago.

Mantra 5

ध्रुवं ते राजा वरुणो ध्रुवं देवो बृहस्पतिः । ध्रुवं त इन्द्रश्चाग्निश्च राष्ट्रं धारयतां ध्रुवम् ॥

Hinaing ng Hari Varuna na gawing matatag ang iyong soberanya; hinaing ng diyos na si Brihaspati na gawin itong matatag. Hinaing nina Indra at Agni na itaguyod ang iyong kaharian sa katatagan - kaya't ang kaayusan ng iyong buhay ay nanatiling hindi natinag.

Mantra 6

ध्रुवं ध्रुवेण हविषाभि सोमं मृशामसि । अथो त इन्द्रः केवलीर्विशो बलिहृतस्करत् ॥

Sa isang matatag na alay, hinahawakan at ipinahahayag namin si Soma sa katatagan. Pagkatapos hinaing ni Indra na gawing ganap na sa iyo ang mga tao - na dala ang kanilang handog, ang kanilang kusang-loob na pagsuko ng lakas sa iyong maayos na pamumuno.