Sukta 38

Mantra 1

कद्ध नूनं कधप्रियः पिता पुत्रं न हस्तयोः । दधिध्वे वृक्तबर्हिषः ॥

Ano ngayon ang inyong kasiyahan, O mga mangingibig sa 'kádha', tulad ng pagkakapit ng ama sa anak sa kanyang mga kamay, gayon ninyong tinatanggap at dinadala ang aming alay, kayong ang luklukan ng sakripisyo ay nahahanda at nililinis.

Mantra 2

क्व नूनं कद्वो अर्थं गन्ता दिवो न पृथिव्याः । क्व वो गावो न रण्यन्ति ॥

Saan ngayon, para sa anong layunin, kayo'y pupunta, maging sa langit o maging sa lupa? Saan ang inyong sinag-sinag na 'mga baka' na nagpapaligaya at nag-uugong: saan ang kawan ng mga sinag na iyon na sa pamamagitan nito ay inyong pinasasaya ang naghahanap?

Mantra 3

क्व वः सुम्ना नव्यांसि मरुतः क्व सुविता । क्वो विश्वानि सौभगा ॥

Saan ang inyong pinakabagong mga biyaya, O mga Marut, saan ang inyong tamang pagpapahid at malulugod na paglalakbay? Saan ang lahat ng inyong mga kasaganaan, ang maraming anyo ng mabuting kapalaran na inyong dala sa sumusulong na kaluluwa?

Mantra 4

यद्यूयं पृश्निमातरो मर्तासः स्यातन । स्तोता वो अमृतः स्यात् ॥

Kung kayo, O mga anak ni Pṛśni, ay mortal tulad namin, ang inyong mang-aawit ay magiging imortal para sa inyo: sa inyong hipuan, ang tinawo ay tumatawid sa kabila ng kamatayan patungo sa hindi namamatay na ritmo.

Mantra 5

मा वो मृगो न यवसे जरिता भूदजोष्यः । पथा यमस्य गादुप ॥

Huwag sanang ang inyong mang-aawit ay maging tulad ng isang mailap na hayop na naliligaw sa paghahanap ng pastulan, isang hindi nakakakita ng kasiyahan sa tunay na alay; huwag sanang siya'y lumapit sa landas ni Yama, ang paabangong daan ng panloob na pagkawasak.

Mantra 6

मो षु णः परापरा निॠतिर्दुर्हणा वधीत् । पदीष्ट तृष्णया सह ॥

Sana'y huwag tayo'y saktan ng pagkawasak na gumagalaw paitaas at pababa, siya na mahirap malabanan; huwag sanang siya'y sumpit sa aming mga yapak kasama ng pagkauhaw, ang nasusunog na kakulangan na nagpapatuyo sa kaluluwa.

Mantra 7

सत्यं त्वेषा अमवन्तो धन्वञ्चिदा रुद्रियासः । मिहं कृण्वन्त्यवाताम् ॥

Tunay nga, ang nagniningning at puspusan ng kapangyarihang mga Rudriya, kahit sa tuyo at tuyong kaparangan, ay nagpapabuo ng ulap na ulan; sila'y nagbababa ng mga tumatakip na tubig na naghahanda ng bagong kapunpunuan sa pagkatao.

Mantra 8

वाश्रेव विद्युन्मिमाति वत्सं न माता सिषक्ति । यदेषां वृष्टिरसर्जि ॥

Tulad ng isang humahalinghing, ang kidlat ay sumusukat ng kanyang mga hampas; tulad ng ina na yakap-yakap ang kanyang guya, gayon ang kanilang kapangyarihan ay dumidikit at nagtitipon, kapag ang kanilang ulan ay pinakawalan, ang buhay sa loob ay isinasama sa isang mapangalagang yakap.

Mantra 9

दिवा चित्तमः कृण्वन्ति पर्जन्येनोदवाहेन । यत्पृथिवीं व्युन्दन्ति ॥

Kahit sa araw ay sila'y gumagawa ng kadiliman, sa pamamagitan ng ulan na nagdadala ng pag-ulan; kapag sila'y bumaha at nagbasa sa lupa, kanilang binabaliwas ang mga nakapirming ibabaw upang ang mas malalim na mga patong ng pagkatao ay mabuksan sa mga tubig.

Mantra 10

अध स्वनान्मरुतां विश्वमा सद्म पार्थिवम् । अरेजन्त प्र मानुषाः ॥

Nang magkagayon, mula sa daing ng kulog ng mga Marut, ang lahat ng tahanang lupa ay nayanig; ang mga katawang-tao ay nanginginig palabas, sapagkat ang isang mas dakilang kapangyarihan ay pumasok sa bahay ng sangnilikhang katauhan.

Mantra 11

मरुतो वीळुपाणिभिश्चित्रा रोधस्वतीरनु । यातेमखिद्रयामभिः ॥

O mga Marut, gamit ang inyong mga kamay na matatag na humahawak, sundan ninyo ang mga kapangyarihang maraming kulay, na tagapagdala ng hadlang; kayo'y dumatal na kasama ang inyong mga landas na hindi nababasag, mga lakas na hindi nabibigo sa paglalakbay ng kaluluwa.

Mantra 12

स्थिरा वः सन्तु नेमयो रथा अश्वास एषाम् । सुसंस्कृता अभीशवः ॥

Nawa'y matatag ang inyong mga gulong, ang inyong mga karwahe at mga kabayo ay matatag; nawa'y maayos ang inyong mga riyenda, upang ang mga banal na lakas ay gumagalaw nang walang pag-aalog, na namamahala sa paglalakbay sa ating kalooban.

Mantra 13

अच्छा वदा तना गिरा जरायै ब्रह्मणस्पतिम् । अग्निं मित्रं न दर्शतम् ॥

Magsalita nang tuwid gamit ang pinakaloob na tinig: para sa paglago ng mang-aawit, tawagin si Brahmaṇaspati, si Agni, na nakikita tulad ng isang kaibigan, upang ang kapangyarihan ng inspiradong salita ay makapagtayo ng panloob na kaayusan.

Mantra 14

मिमीहि श्लोकमास्ये पर्जन्य इव ततनः । गाय गायत्रमुक्थ्यम् ॥

Sukatin ang inspiradong bigkas sa bibig, tulad ng pagkakalat ni Parjanya ng ulan; awitin ang gāyatra, na akma sa mabigat na pagbigkas, upang ang ritmo ay maging sisidlan para sa bumababang kapangyarihan ng katotohanan.

Mantra 15

वन्दस्व मारुतं गणं त्वेषं पनस्युमर्किणम् । अस्मे वृद्धा असन्निह ॥

Ipagdiwang ang pulutong ng mga Marut, na mga mabilis, sabik sa paglago, na mayaman sa liwanag ng inspiradong awit. Nawa'y sila'y lumakas dito sa loob natin, para sa ating pagiging.