Sukta 164

Mantra 1

अस्य वामस्य पलितस्य होतुस्तस्य भ्राता मध्यमो अस्त्यश्नः । तृतीयो भ्राता घृतपृष्ठो अस्यात्रापश्यं विश्पतिं सप्तपुत्रम् ॥

Sa minamahal, sinaunang Hotar na ito, mayroong isang kapatid sa gitna na siya ang kumakain; ang ikatlong kapatid ay may likod na gawa sa ghee, ang maningning na yaman. Dito nakita ko ang Panginoon ng tahanan, ang panginoon ng angkan, na may pitong anak na mga kapangyarihang ipinanganak mula sa iisang pananaw.

Mantra 2

सप्त युञ्जन्ति रथमेकचक्रमेको अश्वो वहति सप्तनामा । त्रिनाभि चक्रमजरमनर्वं यत्रेमा विश्वा भुवनाधि तस्थुः ॥

Pito ang nagsasaklob sa isang-gulong kariton; isang kabayo ang nagbubuhat nito, na nagbubuhat ng pitong pangalan. Ang gulong ay may tatlong pusod, hindi nabubulok, hindi nasira; dito ang lahat ng mga mundong ito ay nakatayo sa maayos na pagkakabalanse.

Mantra 3

इमं रथमधि ये सप्त तस्थुः सप्तचक्रं सप्त वहन्त्यश्वाः । सप्त स्वसारो अभि सं नवन्ते यत्र गवां निहिता सप्त नाम ॥

Sa kariton na ito ay nakatayo ang pitong; pitong gulong ang mayroon ito, pitong kabayo ang nagbubuhat nito. Pitong kapatid na babae ang magkasamang yumuyuko dito, kung saan ang pitong pangalan ng mga Baka, ang mga sinag ng liwanag at kaalaman, ay nakatago at hinahawak.

Mantra 4

को ददर्श प्रथमं जायमानमस्थन्वन्तं यदनस्था बिभर्ति । भूम्या असुरसृगात्मा क्व स्वित्को विद्वांसमुप गात्प्रष्टुमेतत् ॥

Sino ang nakakita sa pinanganak na una kung paano siya ipinanganak, na may mga buto, ngunit binubuhat ng walang buto? Mula sa Lupa, saan nga ba ang hininga at dugo at ang sarili? Sino ang lalapit sa isang marurunong upang tanungin ito?

Mantra 5

पाकः पृच्छामि मनसाविजानन्देवानामेना निहिता पदानि । वत्से बष्कयेऽधि सप्त तन्तून्वि तत्निरे कवय ओतवा उ ॥

Hindi pa hinog, ako ay nagtatanong gamit ang isipan na hindi pa nakakikilala: ito ang mga nakatagong landas ng mga diyos. Sa anak ng baka, sa sinapupunan ng pagkakabuo, ang mga mangunguhit ay naglatag ng pitong sinulid, hinahabi ang kayo ng paglalakbay.

Mantra 6

अचिकित्वाञ्चिकितुषश्चिदत्र कवीन्पृच्छामि विद्मने न विद्वान् । वि यस्तस्तम्भ षळिमा रजांस्यजस्य रूपे किमपि स्विदेकम् ॥

Hindi naunawaan, ako ay nagtatanong sa mga nakauunawa rito, sa mga mangunguhit, upang ako ay makarating sa pagkakaalam, bagaman hindi pa ako isang marurunong. Siya na nagtayo sa magkahiwalay na anim na rehiyon, ano bang iisang bagay, marahil, iyon sa anyo ng Ipinaanak?

Mantra 7

इह ब्रवीतु य ईमङ्ग वेदास्य वामस्य निहितं पदं वेः । शीर्ष्णः क्षीरं दुह्रते गावो अस्य वव्रिं वसाना उदकं पदापुः ॥

Magsalita siya dito na tunay na nakakaalam sa nakatagong hakbang ng minamahal. Mula sa ulo nito ang mga baka ay naggagatas ng gatas; nakadamit sa takip, sila ay nakarating sa tubig sa pamamagitan ng hakbang.

Mantra 8

माता पितरमृत आ बभाज धीत्यग्रे मनसा सं हि जग्मे । सा बीभत्सुर्गर्भरसा निविद्धा नमस्वन्त इदुपवाकमीयुः ॥

Ang Ina ay nagbahagi sa Ama nang hindi lumalabag sa Katotohanan at Kaayusan; sa simula ang bumubuong pananaw ay nagkaisa sa isipan. Siya, na nakapangilabot, na sagana sa lasa ng sinapupunan, na matibay na nakatayo, kaya't ang mga nagpapakumbaba ay lumapit sa kanya, sa malapit na bigkas ng Salita.

Mantra 9

युक्ता मातासीद्धुरि दक्षिणाया अतिष्ठद्गर्भो वृजनीष्वन्तः । अमीमेद्वत्सो अनु गामपश्यद्विश्वरूप्यं त्रिषु योजनेषु ॥

Ang Kapangyarihang Ina ay nakabigkis sa kanang haligi ng pamatok; sa loob ng mga nakapaloob na bakuran, ang nakatagong Sanggol ay tumayo. Ang Becerro ay umungal habang sinusundan ang Baka at nakita ang liwanag na nagkakanyang lahat ng anyo, nakatayo sa tatlong malawak na hakbang ng paglalakbay.

Mantra 10

तिस्रो मातॄस्त्रीन्पितॄन्बिभ्रदेक ऊर्ध्वस्तस्थौ नेमव ग्लापयन्ति । मन्त्रयन्ते दिवो अमुष्य पृष्ठे विश्वविदं वाचमविश्वमिन्वाम् ॥

Sa pagdadala ng tatlong Ina at tatlong Ama, ang Isa ay nakatayong matayog; hindi siya nila pinapagod ni pinipisain. Sa likod ng Langit na iyon, sila ay nagkakaisa, binubuo ang Salitang lubos na marunong na hindi nasisira ang mga mundo.

Mantra 11

द्वादशारं नहि तज्जराय वर्वर्ति चक्रं परि द्यामृतस्य । आ पुत्रा अग्ने मिथुनासो अत्र सप्त शतानि विंशतिश्च तस्थुः ॥

Ang gulong may labindalawang rayos ay hindi nasisira sa katandaan; ito ay gumugulong sa palibot ng langit ng Ṛta. Dito, oh Agni, ang mga magkakaparehang anak ay tumahan, pitong daan at dalawampu sa kanilang maayos na pagkakatayô.

Mantra 12

पञ्चपादं पितरं द्वादशाकृतिं दिव आहुः परे अर्धे पुरीषिणम् । अथेमे अन्य उपरे विचक्षणं सप्तचक्रे षळर आहुरर्पितम् ॥

Tinatawag nila ang Amang ng Langit na limang-paa at labindalawang anyo, na puno sa mas malayong kalahati. Iba naman ang nagsasabi tungkol sa nasa itaas bilang ang malinaw na nakikita, na nakatayong matibay sa pitong-gulong, anim-rayos na kaayusan.

Mantra 13

पञ्चारे चक्रे परिवर्तमाने तस्मिन्ना तस्थुर्भुवनानि विश्वा । तस्य नाक्षस्तप्यते भूरिभारः सनादेव न शीर्यते सनाभिः ॥

Sa gulong may limang rayos na umiikot, ang lahat ng mga mundo ay naghanap ng kanilang katayuan. Ang haligi nito ay hindi nasusunog bagaman nagdadala ng napakabigat na pasanin; mula sa unang panahon, ang gitnang butas ay hindi nabibigkas, sapagkat itinatag sa walang hanggan.

Mantra 14

सनेमि चक्रमजरं वि वावृत उत्तानायां दश युक्ता वहन्ति । सूर्यस्य चक्षू रजसैत्यावृतं तस्मिन्नार्पिता भुवनानि विश्वा ॥

Ang gulong may namamalaging palibot, na hindi tumanda, ay bumubukas sa pag-ikot; sa unat na kalatagan, sampung nakabigkos na kapangyarihan ang nagdadala nito. Ang mata ng Araw ay gumagalaw na nakatakip sa maningning na kalawakan; doon, ang lahat ng mga mundo ay nakatayong matibay.

Mantra 15

साकंजानां सप्तथमाहुरेकजं षळिद्यमा ऋषयो देवजा इति । तेषामिष्टानि विहितानि धामशः स्थात्रे रेजन्ते विकृतानि रूपशः ॥

Sa mga ipinanganak na magkakasama, ang ikapito ay tinatawag na nag-iisang ipinanganak; ang anim ay mga kambal, ayon sa mga mangunguhit na ipinanganak mula sa mga diyos. Ang kanilang piniling mga upuan ay inayos sa bawat sariling sakop; sila ay nagkakintab sa matibay na dako, na kumukuha ng mga anyo sa maraming pagkakaiba-iba.

Mantra 16

स्त्रियः सतीस्ताँ उ मे पुंस आहुः पश्यदक्षण्वान्न वि चेतदन्धः । कविर्यः पुत्रः स ईमा चिकेत यस्ता विजानात्स पितुष्पितासत् ॥

Bagaman sila ay tunay na babaeng kapangyarihan, tinatawag sila ng mga lalaki na lalaki; ang nakakakita ay hindi nakikita, ang pagkabulag ay hindi nakakamtan ng katotohanan. Ngunit ang makata, ang anak, ay nakaintindi nito; sinumang nakakakilala sa kanila ay nagiging ama ng ama.

Mantra 17

अवः परेण पर एनावरेण पदा वत्सं बिभ्रती गौरुदस्थात् । सा कद्रीची कं स्विदर्धं परागात्क्व स्वित्सूते नहि यूथे अन्तः ॥

Sa mas malayong paa sa ibaba, sa mas malapit na paa sa itaas, ang Baka ay tumindig, na nagdadala ng Becerro. Saan siya pumunta, na gumagalaw sa nakatagong paraan, aling kalahati ang kanyang nalampasan? Saan siya nanganak, sapagkat hindi siya nasa loob ng kawan?

Mantra 18

अवः परेण पितरं यो अस्यानुवेद पर एनावरेण । कवीयमानः क इह प्र वोचद्देवं मनः कुतो अधि प्रजातम् ॥

Sino ang nakakakilala sa Ama mula sa mas malayong ibaba, at mula sa mas malapit na itaas? Sino, na nagiging isang mangunguhit, ay makapagpapahayag dito: mula saan, sa aling pundasyon, ang Banal na Isipan ay ipinanganak?

Mantra 19

ये अर्वाञ्चस्ताँ उ पराच आहुर्ये पराञ्चस्ताँ उ अर्वाच आहुः । इन्द्रश्च या चक्रथुः सोम तानि धुरा न युक्ता रजसो वहन्ति ॥

Ang mga nakapaloob ay tinatawag na nakabukas; ang mga nakabukas ay tinatawag na nakapaloob. Ngunit ang mga anyong nilikha ni Indra at Soma, tulad ng mga tagapagdala na nakayugo, ay nagbubuhat ng mga kilos ng maliwanag na sanlibutan.

Mantra 20

द्वा सुपर्णा सयुजा सखाया समानं वृक्षं परि षस्वजाते । तयोरन्यः पिप्पलं स्वाद्वत्त्यनश्नन्नन्यो अभि चाकशीति ॥

Dalawang may pakpak, magkasanib, magkaibigang yakap ang iisang Puno. Sa dalawa, ang isa ay namnamasang tamis ng bunga; ang isa nama'y hindi kumakain, tanging tumatanaw sa maliwanag na kamalayan.

Mantra 21

यत्रा सुपर्णा अमृतस्य भागमनिमेषं विदथाभिस्वरन्ति । इनो विश्वस्य भुवनस्य गोपाः स मा धीरः पाकमत्रा विवेश ॥

Sa lugar kung saan ang mga may pakpak na kapangyarihan ay sumisigaw sa kanilang mga kapulungan para sa bahagi ng imortalidad na hindi kumukurap, doo'y pumapasok ang makapangyarihang tagapagbantay ng buong pagkakabuo; sana'y pumasok din sa akin ang Seer na iyan dito, bagaman ako'y hindi pa hinog.

Mantra 22

यस्मिन्वृक्षे मध्वदः सुपर्णा निविशन्ते सुवते चाधि विश्वे । तस्येदाहुः पिप्पलं स्वाद्वग्रे तन्नोन्नशद्यः पितरं न वेद ॥

Sa Puno na iyon, ang mga may pakpak na kumakain ng pulot ay nakaupo, at sa ibabaw nito ang lahat ng nilalang ay gumagalaw. Sabi nila, tamis ang bunga nito sa tuktok; ngunit hindi tunay na nakakaabot nito ang hindi nakakilala sa Ama.

Mantra 23

यद्गायत्रे अधि गायत्रमाहितं त्रैष्टुभाद्वा त्रैष्टुभं निरतक्षत । यद्वा जगज्जगत्याहितं पदं य इत्तद्विदुस्ते अमृतत्वमानशुः ॥

Pag ang Gayatri ay inilagay sa Gayatri, o mula sa Tristubh ay binuo ang Tristubh, o pag ang hakbang ay inilagay sa Jagat na gumagalaw, ang mga nakakaalam niyaon ay tunay na nakakamit ng imortalidad.

Mantra 24

गायत्रेण प्रति मिमीते अर्कमर्केण साम त्रैष्टुभेन वाकम् । वाकेन वाकं द्विपदा चतुष्पदाक्षरेण मिमते सप्त वाणीः ॥

Sa Gayatri, sinusukat niya ang himno; sa himno, sinusukat ang kanta; sa Tristubh, sinusukat ang binibigkas na salita. Sa pananalita, sinusukat ang pananalita, dalawang paa at apat na paa; at sa di-nasisirang pantig, sinusukat nila ang pitong kapangyarihan ng pananalita.

Mantra 25

जगता सिन्धुं दिव्यस्तभायद्रथंतरे सूर्यं पर्यपश्यत् । गायत्रस्य समिधस्तिस्र आहुस्ततो मह्ना प्र रिरिचे महित्वा ॥

Sa pamamagitan ng sukat na gumagalaw, kanyang tinayong ang langit na ilog; sa Rathantara, kanyang nakita ang Araw sa paligid. Sabi nila, tatlong pagsisindi ang Gayatri; mula roon, sa kadakilaan, siya'y sumasapaw sa kalawakan.

Mantra 26

उप ह्वये सुदुघां धेनुमेतां सुहस्तो गोधुगुत दोहदेनाम् । श्रेष्ठं सवं सविता साविषन्नोऽभीद्धो घर्मस्तदु षु प्र वोचम् ॥

Tinatawag ko ang Baka ng sagana sa gatas; na may mabubuting kamay, sana kami, bilang gumagatas ng Liwanag, ay magatas sa kanya. Sana'y tulungan tayo ni Savitr sa pinakamataas na pagpiga; ang init ay nagniningning, ito'y aking ipinahayag.

Mantra 27

हिङ्कृण्वती वसुपत्नी वसूनां वत्समिच्छन्ती मनसाभ्यागात् । दुहामश्विभ्यां पयो अघ्न्येयं सा वर्धतां महते सौभगाय ॥

Humahalinghing, ang Ginang ng yaman, ang panginoon ng mga kayamanan, ay lumapit sa isip na hanap ang kanyang guya. Ang Baka ng hindi masira ay nagbibigay ng gatas para sa Ashvins; sana siya'y dumami tungo sa malaking kaginhawaan.

Mantra 28

गौरमीमेदनु वत्सं मिषन्तं मूर्धानं हिङ्ङकृणोन्मातवा उ । सृक्वाणं घर्ममभि वावशाना मिमाति मायुं पयते पयोभिः ॥

Sinukat ng Baka ang kanyang guyang kumukurap; ginawa niya ang 'hing' sa ulo, bilang inama nga. Naagnas sa nagniningning na init, sinusukat niya ang kanyang sigaw; siya'y namamaga at umaagos ng kanyang mga esensya ng gatas.

Mantra 29

अयं स शिङ्क्ते येन गौरभीवृता मिमाति मायुं ध्वसनावधि श्रिता । सा चित्तिभिर्नि हि चकार मर्त्यं विद्युद्भवन्ती प्रति वव्रिमौहत ॥

Ito ang kapangyarihang sa pamamagitan nito ang Baka, ang sinag ng kaliwanagan, kapag nakapiit, ay sinusukat ang kanyang sigaw ng pagnanais, na nanatili sa dalawang bato ng pagpiga. Siya, na nagiging kidlat ng karunungan, sa pamamagitan ng kanyang mga paggising ay tunay na hinuhubog ang mortal, at binabalian ang takip na kumukulong sa kanya.

Mantra 30

अनच्छये तुरगातु जीवमेजद्ध्रुवं मध्य आ पस्त्यानाम् । जीवो मृतस्य चरति स्वधाभिरमर्त्यो मर्त्येना सयोनिः ॥

Sa hindi gumagalaw na suporta doon nakahiga ang mabilis na Buhay, ang gumagalaw, na matatag sa gitna ng mga tahanan. Ang living power ay gumagalaw sa loob ng patay ayon sa sarili nitong batas; ang Immortal ay kasangkapan sa isang sinapupunan kasama ang mortal.

Mantra 31

अपश्यं गोपामनिपद्यमानमा च परा च पथिभिश्चरन्तम् । स सध्रीचीः स विषूचीर्वसान आ वरीवर्ति भुवनेष्वन्तः ॥

Nakita ko ang Pastol na hindi kailanman natitisod, na gumagalaw pabalik-balik sa mga landas. Siya ay nagsusuot ng magkasama ang tuwid at divergent na mga daan; sa loob ng mga mundo siya ay umiikot at bumabalik, na nagbibigay ng lugar para sa paglalakbay ng kaluluwa.

Mantra 32

य ईं चकार न सो अस्य वेद य ईं ददर्श हिरुगिन्नु तस्मात् । स मातुर्योना परिवीतो अन्तर्बहुप्रजा निॠतिमा विवेश ॥

Siya na lumikha nito ay hindi nakikilala ito; siya na nakakita nito ay tumalikod mula rito. Nakabalot sa loob ng sinapupunan ng ina, sagana sa mga kapanganakan, siya ay pumapasok sa dissolution, ganoon kalihim ang batas ng pagiging.

Mantra 33

द्यौर्मे पिता जनिता नाभिरत्र बन्धुर्मे माता पृथिवी महीयम् । उत्तानयोश्चम्वोर्योनिरन्तरत्रा पिता दुहितुर्गर्भमाधात् ॥

Ang Langit ang aking Ama, ang manlilikha; narito ang pusod-gitna. Ang Lupa, ang malawak, ang aking Ina, ang aking kamag-anak. Sa pagitan ng dalawang outstretched bowls ay ang sinapupunan; doon ang Ama ay naglagay ng embryo sa Anak, sa ganitong paraan ang mga mundo ay naiugnay sa pamamagitan ng lihim na henerasyon.

Mantra 34

पृच्छामि त्वा परमन्तं पृथिव्याः पृच्छामि यत्र भुवनस्य नाभिः । पृच्छामि त्वा वृष्णो अश्वस्य रेतः पृच्छामि वाचः परमं व्योम ॥

Tinatanong kita tungkol sa pinakamalayong dulo ng Lupa; tinatanong kung nasaan ang pusod ng mundo. Tinatanong kita tungkol sa binhi ng Stallion sa kanyang lakas; tinatanong tungkol sa kataas-taasang langit ng Pananalita.

Mantra 35

इयं वेदिः परो अन्तः पृथिव्या अयं यज्ञो भुवनस्य नाभिः । अयं सोमो वृष्णो अश्वस्य रेतो ब्रह्मायं वाचः परमं व्योम ॥

Ang altar na ito ay ang pinakamalayong dulo ng Lupa; ang sakripisyong ito ay ang pusod ng mundo. Ang Soma na ito ay ang binhi ng makapangyarihang Stallion; ang Brahman na ito ay ang kataas-taasang langit ng Pananalita.

Mantra 36

सप्तार्धगर्भा भुवनस्य रेतो विष्णोस्तिष्ठन्ति प्रदिशा विधर्मणि । ते धीतिभिर्मनसा ते विपश्चितः परिभुवः परि भवन्ति विश्वतः ॥

Pito, kalahating nabuong embryos, ang binhi ng mundo, ay nakatayo sa mga direksyon sa malawak na batas ni Vishnu. Sa pamamagitan ng kanilang mga pag-iisip at ng isipan sila ay mga seer; na namamahala, sila ay sumasaklaw mula sa bawat panig.

Mantra 37

न वि जानामि यदिवेदमस्मि निण्यः संनद्धो मनसा चरामि । यदा मागन्प्रथमजा ऋतस्यादिद्वाचो अश्नुवे भागमस्याः ॥

Hindi ko malinaw na nakikilala kung ano ako, para bang ako ay; nakatago, nakatali, ako ay gumagalaw ayon sa isipan. Kapag ang unang-isinilang ng Katotohanan ay dumating sa akin, noon ako ay nakamit ang isang bahagi ng Pananalitang ito.

Mantra 38

अपाङ्प्राङेति स्वधया गृभीतोऽमर्त्यो मर्त्येना सयोनिः । ता शश्वन्ता विषूचीना वियन्ता न्यन्यं चिक्युर्न नि चिक्युरन्यम् ॥

Paurong at paabante siya ay gumagalaw, na hawak ng sarili niyang batas, ang Immortal na nagbabahagi ng isang sinapupunan kasama ang mortal. Ang dalawang iyon, walang hanggan, na gumagalaw sa magkakaibang direksyon: sila ay nakakilala sa isa't isa, ngunit hindi nila nakikilala ang Iba.

Mantra 39

ऋचो अक्षरे परमे व्योमन्यस्मिन्देवा अधि विश्वे निषेदुः । यस्तन्न वेद किमृचा करिष्यति य इत्तद्विदुस्त इमे समासते ॥

Ang Mantra ay nakatayo sa di-masisira, sa kataas-taasang kalawakan kung saan ang lahat ng mga diyos ay nakaupo. Ang hindi nakakaalam niyon, ano ang kaya niyang gawin sa pamamagitan ng himno? Ngunit ang mga nakakaalam niyon, sila ay nagkakaisa dito sa tunay na pagkakaisa ng pagkatao.

Mantra 40

सूयवसाद्भगवती हि भूया अथो वयं भगवन्तः स्याम । अद्धि तृणमघ्न्ये विश्वदानीं पिब शुद्धमुदकमाचरन्ती ॥

O hindi masasaktan, magkaroon ka ng ganap na kasaganaan sa pamamagitan ng mabuting pastulan; at kami rin ay maging mga tagapagmay-ari ng ganap na kasaganaan. Kainin mo ang damo sa katotohanan nito, at inumin ang purong tubig habang ikaw ay gumagalaw sa tamang landas.

Mantra 41

गौरीर्मिमाय सलिलानि तक्षत्येकपदी द्विपदी सा चतुष्पदी । अष्टापदी नवपदी बभूवुषी सहस्राक्षरा परमे व्योमन् ॥

Ang Maningning na Isa ay sumusukat at humuhubog sa mga dumadaloy na tubig; may isang paa, dalawang paa, siya ay nagiging may apat na paa; may walong paa, may siyam na paa siya ay naging, ang may libong pantig sa kataas-taasang kalawakan.

Mantra 42

तस्याः समुद्रा अधि वि क्षरन्ति तेन जीवन्ति प्रदिशश्चतस्रः । ततः क्षरत्यक्षरं तद्विश्वमुप जीवति ॥

Mula sa kanya ang mga karagatan ay umaagos at dumadaloy palabas; sa daloy na iyon ang apat na direksyon ay nabubuhay. Mula sa iisang pinagmulan ang di-masisira ay umaagos, at sa pamamagitan niyon ang buong mundo ay nabubuhay sa pagkasalalay.

Mantra 43

शकमयं धूममारादपश्यं विषूवता पर एनावरेण । उक्षाणं पृश्निमपचन्त वीरास्तानि धर्माणि प्रथमान्यासन् ॥

Nakita ko mula sa malayo ang usok na nagdadala ng lakas; sa pamamagitan ng umiikot na sentro, sa itaas at sa ibaba. Ang mga bayani ay nagluto ng batik-batik na toro; ang mga iyon ang unang mga pundasyon ng Kautusang banal na itinatag.

Mantra 44

त्रयः केशिन ऋतुथा वि चक्षते संवत्सरे वपत एक एषाम् । विश्वमेको अभि चष्टे शचीभिर्ध्राजिरेकस्य ददृशे न रूपम् ॥

Tatlong mahahabang-buhok na kapangyarihan ay nakikita sa tamang panahon; sa loob ng taon ang isa sa kanila ay naggugupit. Ang isa lamang, sa pamamagitan ng kanyang mga pagpapanginoon, ay tumitingin sa buo; ang nagniningning na daloy ng Isa ay nakikita, ngunit hindi ang anyo niya.

Mantra 45

चत्वारि वाक्परिमिता पदानि तानि विदुर्ब्राह्मणा ये मनीषिणः । गुहा त्रीणि निहिता नेङ्गयन्ति तुरीयं वाचो मनुष्या वदन्ति ॥

Ang Pananalita ay may apat na nasusukat na antas; ang mga mapanuring brahman ay nakakaalam sa mga ito. Ang tatlo ay nakatago sa lihim na yungib at hindi gumagalaw; ang ikaapat na antas ng pananalita ay ang sinasalita ng mga tao.

Mantra 46

इन्द्रं मित्रं वरुणमग्निमाहुरथो दिव्यः स सुपर्णो गरुत्मान् । एकं सद्विप्रा बहुधा वदन्त्यग्निं यमं मातरिश्वानमाहुः ॥

Tinatawag nila Siya na Indra, Mitra, Varuna, Agni; at Siya ang banal na Ibon, ang malakas na pakpak na Garutman. Ang Katotohanan ay Isa; ang mga naliwanagan ay nagsasalita tungkol dito sa maraming paraan, tinatawag nila itong Agni, Yama, Matarisvan.

Mantra 47

कृष्णं नियानं हरयः सुपर्णा अपो वसाना दिवमुत्पतन्ति । त आववृत्रन्त्सदनादृतस्यादिद्घृतेन पृथिवी व्युद्यते ॥

Ang mga kayumanggi at magagandang pakpak na kapangyarihan, na nakadamit ng tubig, ay lumilipad patungo sa langit mula sa madilim na pagbaba. Sila ay bumalik mula sa upuan ng rta; at pagkatapos ang Lupa ay pinatitingkad, pinahiran ng linaw na liwanag.

Mantra 48

द्वादश प्रधयश्चक्रमेकं त्रीणि नभ्यानि क उ तच्चिकेत । तस्मिन्त्साकं त्रिशता न शङ्कवोऽर्पिताः षष्टिर्न चलाचलासः ॥

Labindalawa ang mga rayos ng iisang Gulong; tatlo ang mga sentro nito, sino ang tunay na nakakaunawa nito? Sa ibabaw nito magkasama ay nakalagay ang tatlong daan at animnapu na parang mga pantok, hindi gumagalaw bagaman gumagalaw.

Mantra 49

यस्ते स्तनः शशयो यो मयोभूर्येन विश्वा पुष्यसि वार्याणि । यो रत्नधा वसुविद्यः सुदत्रः सरस्वति तमिह धातवे कः ॥

O Sarasvatī, alin ang suso na nagbubuhos ng pagkain, na nagiging kagalakan, na sa pamamagitan niyo ay inaalagaan ang lahat ng ninanais na kayamanan; na humahawak sa maliwanag na kayamanan, na nakakakita ng tunay na yaman, na nagbibigay sa mabuting paraan, sino dito ang makapagtatalaga niyan sa amin, upang magtatag at magkaroon?

Mantra 50

यज्ञेन यज्ञमयजन्त देवास्तानि धर्माणि प्रथमान्यासन् । ते ह नाकं महिमानः सचन्त यत्र पूर्वे साध्याः सन्ति देवाः ॥

Sa pamamagitan ng sakripisyo, ang mga diyos ay naghandog ng Sakripisyo; ang mga ito ang unang mga pundasyon ng Kautusan. Sa pamamagitan ng kadakilaang iyon, sila ay nakarating sa pinakamataas na langit, kung saan ang sinaunang mga Sādhyas, ang mga ganap na kapangyarihang diyos, ay nananahan.

Mantra 51

समानमेतदुदकमुच्चैत्यव चाहभिः । भूमिं पर्जन्या जिन्वन्ति दिवं जिन्वन्त्यग्नयः ॥

Ito ang parehong Tubig na umaakyat at bumababa rin kasama ang mga araw: ang mga Kapangyarihan ng Ulan ay binubuhay ang lupa, at ang mga Apoy ay binubuhay ang langit, kaya ang iisang sirkulasyon ay nagpapakain sa parehong mga mundo sa loob natin.

Mantra 52

दिव्यं सुपर्णं वायसं बृहन्तमपां गर्भं दर्शतमोषधीनाम् । अभीपतो वृष्टिभिस्तर्पयन्तं सरस्वन्तमवसे जोहवीमि ॥

Tumatawag ako ng tulong kay Sarasvant, ang makalangit na may magandang pakpak, ang malaking ibon; ang sanggol ng mga tubig, na nakikita sa mga damo, laging nagmamasid, siya ay nagpapakasiyahan sa kanila sa pamamagitan ng ulan: sana ang maliwanag na kapangyarihang iyon ay tumulong sa ating paglago patungo sa katotohanan.