Devi in the Brahmanda Purana

Ako ang Agni na may dakilang ningning; ang Somang ito ang aking Ambikā. Ako ang Agni at Soma; sa Prakṛti, ako mismo ang Puruṣa.

Pagpupugay sa Panginoon, asawa ni Rukmiṇī, ang nakaaalam ng Vedānta. O Mahādevī, bigkasin ang mantrang ito araw at gabi.

Dahil sa pagkalasing sa kapangyarihan ng tatlong daigdig, nilapastangan mo iyon—ang malang isinusuot ni Mahādevī at sinasamba maging nina Brahmā at iba pa.

Noong unang panahon, ang banal na Maya na nagnanais magbigay-buhay sa sanlibutan ay lumikha ng lahat ng mga diyos, gayundin ng mga asura at mga tao.

Ang sinumang may kalinisan at bumibigkas ng japa ng “Puso ni Ambikā” ay nagiging dalisay. Maging ang kshatriya sa tatlong varna ay itinakda ang pagbigkas nang sunod-sunod: kalahati ng sa dvija, o kalahati pa ng kalahating iyon.

Para sa lahat ng kasalanang nagawa—sinasadya man o di sinasadya—ito ang itinuro na pagtubos: pag-alaala sa mga paa ni Parāśakti.

Ang hamak na umiinom ng alak nang hindi sumasamba kay Parāśakti ay maninirahan sa impiyernong Raurava sa loob ng mga taong kasingdami ng patak.

Sa pamamagitan ng pagsamba kay Parāśakti, pagsunod sa yama at niyama, sa cāndrāyaṇa at sa kṛcchra na ayon sa bilang ng mga araw—nalilinis ang isang brāhmaṇa kahit mula sa dobleng kasalanang sinadyang gawin.

O mga payak ang isip, sumamba na bago pa man sumibol ang kaaway; ang Bhagavatī na Diyosa, kapag sinamba, ay magdudulot ng kabutihan sa inyo.

Mula sa gitna nito ay sumibol ang isang walang kapantay na anyong tulad ng cakra; at sa loob nito ay nahayag ang Mahādevī, kasingliwanag ng sumisikat na araw.

Nang masilayan ang Mahādevī, ang lahat ng mga deva kasama si Indra ay nagalak ang loob at paulit-ulit na nagpatirapa sa Diyosa na siyang kaluluwa ng lahat.

Nang masilayan sila ng Diyosa, agad silang lahat napawi ang lagnat. Naging ganap ang kanilang mga sangkap, tumibay ang katawan na parang vajra at naging makapangyarihan. Pagkaraan, pinuri nila ang Mahadevi Ambika, tagapagkaloob ng lahat ng…

Tagumpay sa Diyosa, minamahal ni Śrīkaṇṭha (Śiva); tagumpay sa Śrī Lalitā Ambikā. Tagumpay sa Śrīvijayā na Diyosa, tagapagkaloob ng tagumpay, śrī, at kasaganaan.

O Ambikā! Ang buwan, araw, at apoy ang iyong mga paningin; ang mga dako ang iyong mga bisig. Ang hangin ang iyong hininga, at ang lahat ng Śruti ang iyong wika.

Siya na sa sariling līlā ay naghahati ng pangalan at anyo, at bagaman pinamamahalaan ang mga ito ay di-nakakapit; siya ang nagbibigay ng artha at kāma. Pagpupugay sa Mahādevī, sa Sarvaśakti—pagpupugay nang paulit-ulit.

Pagkatapos purihin ang Mahadevi nang ganito, ang lahat ng mga deva kasama si Indra ay paulit-ulit na nagbigay-galang, at taos-pusong lumapit upang sumilong sa Kanya.

Ang mga devarṣi na sina Nārada at iba pa ay nagtipon sa Mahēśvarī; at ang lahat ng pangkat ng apsarā ay dumating din sa Mahādevī na iyon.

Lumikha siya ng isang banal na lungsod na tulad ng Amarapurī; saka nagpakita si Bhagavatī Durgā, ang diyosang pinuno ng lahat ng mantra.

Dumating kay Ambikā si Śyāmā, ang diyosang tagapangalaga ng Vidyā; dumating din ang mga Mātṛkā gaya ni Brāhmī, na napapalibutan ng kani-kanilang pangkat ng bhūta.

Dumating din si Skanda na Mahāgaṇeśvara, si Baṭuka, at si Vīrabhadra; noon ay yumukod sila at nagpuri kay Mahādevī.