Opening the text

Rishi: Atharvanic tradition (longevity charms frequently ascribed to Atharvan seers in ancillary lists)
Devata: Āyus/Asu (vital breath) with implicit opposition to Mṛtyu; Pitṛs as the avoided destination
Chandas: Mixed/Anuṣṭubh-like cadence (prose-like opening with metrical continuation)
Ang AV 5.30 ay isang panghabambuhay na Atharvanic na anting-anting na humahadlang sa pagkahulog ng isang tao patungo sa kamatayan sa pamamagitan ng "mabilis na pagtatali" sa mahalagang hininga (asu) at pagtawag muli sa mga kalat na kakayahan. Ito ay tahasang humaharang sa landas patungo sa mga Pitṛs (ang mga yumao na ninuno bilang patutunguhan ng namamatay) at humihimlay ng mga mapanirang puwersa, kasama ang pinsalang pinaniniwalaang ipinadala mula pa sa loob ng bilog ng kamag-anakan. Ang kapangyarihan nito ay nakapaloob sa muling pagsasama-sama: ang hininga, isip, paningin, lakas, at katatagan ng katawan ay muling pinag-isa upang manatili dito ang pasyente, na nakatayong matibay sa mundo ng mga buhay.
Mantra 1
दीघायुष्यम्। आ॒वत॑स्त आ॒वतः॑ परा॒वत॑स्त आ॒वतः॑ । इ॒हैव भ॑व॒ मा नु गा॒ मा पूर्वा॒ननु॑ गाः पि॒तॄनसुं॑ बध्नामि ते दृ॒ढम्
Para sa mahabang buhay. Mula sa malapit para sa iyo, mula sa malapit; mula sa malayo para sa iyo, mula sa malapit. Dito manatili, huwag umalis, huwag sundan ang mga naunang mga Ama: ang iyong hininga, ang iyong buhay, ako'y matibay na nagtatali para sa iyo.
Mantra 2
यत् त्वा॑भिचे॒रुः पुरु॑षः॒ स्वो यदर॑णो॒ जनः॑ । उ॒न्मो॒च॒न॒प्र॒मो॒च॒ने उ॒भे वा॒चा व॑दामि ते
Anumang tao ang gumawa ng kulam laban sa iyo, maging siya ay sa iyo, o maging siya ay dayuhan, para sa pagkalas at ganap na paglaya, ako'y nagsasalita sa iyo ng dalawang panumpa gamit ang pananalita.
Mantra 3
यद् दु॒द्रोहि॑थ शेपि॒षे स्त्रि॒यै पुं॒से अचि॑त्त्या । उ॒न्मो॒च॒न॒प्र॒मो॒च॒ने उ॒भे वा॒चा व॑दामि ते
Kung ikaw ay nagkasala sa mga bagay ng kasapi, laban sa babae o laban sa lalaki, sa pamamagitan ng kawalang-ingat, para sa pagkalas at ganap na paglaya, ako'y nagsasalita sa iyo ng dalawang panumpa gamit ang pananalita.
Mantra 4
यदेन॑सो मा॒तृकृ॑ता॒च्छेषे॑ पि॒तृकृ॑ताच्च॒ यत्। उ॒न्मो॒च॒न॒प्र॒मो॒च॒ने उ॒भे वा॒चा व॑दामि ते
Ang anumang kasalanan na natira, na ginawa ng iyong ina, at ang ginawa ng iyong ama, kapwa para sa pagpapakawala at ganap na paglaya, sa pamamagitan ng pananalita ay aking ibinibigkas para sa iyo.
Mantra 5
यत् ते मा॒ता यत् ते पि॒ता जा॒मिर्भ्राता॑ च॒ सर्ज॑तः । प्र॒त्यक् से॑वस्व भेष॒जं ज॒रद॑ष्टिं कृणोमि त्वा
Ang anumang ipinadala ng iyong ina, ang anumang ipinadala ng iyong ama, ang ipinadala ng kamag-anak at kapatid, ibalik ito; kumapit ka sa gamot: ginagawa kitang ang iyong tungkod ay ang katandaan.
Mantra 6
इ॒हैधि॑ पुरुष॒ सर्वे॑ण॒ मन॑सा स॒ह। दू॒तौ य॒मस्य॒ मानु॑ गा॒ अधि॑ जीवपु॒रा इ॑हि
Narito ka, O tao, kasama ang buong iyong isipan. Huwag mong sundan ang dalawang sugo ni Yama: pumarito ka, sa itaas ng mga muog ng mga buhay.
Mantra 7
अनु॑हूतः॒ पुन॒रेहि॑ वि॒द्वानु॒दय॑नं प॒थः । आ॒रोह॑णमा॒क्रम॑णं॒ जीव॑तोजीव॒तोऽय॑नम्
Pinatawag muli, bumalik ka, O marurunong, sa landas ng pagsikat: ang pag-akyat, ang matibay na paglakad, ito ang daan mula sa buhay patungo sa buhay.
Mantra 8
0 मा बि॑भे॒र्न म॑रिष्यसि ज॒रद॑ष्टिं कृणोमि त्वा । निर॑वोचम॒हं यक्ष्म॒मङ्गे॑भ्यो अङ्गज्व॒रं तव॑
Huwag kang matakot; hindi ka mamamatay: ginagawa kitang ang iyong tungkod ay ang katandaan. Aking binigkas ang sakit na kumakalas mula sa iyong mga sangay, ang lagnat na nasa iyong mga bahagi ng katawan.
Mantra 9
अ॒ङ्ग॒भे॒दो अ॑ङ्गज्व॒रो यश्च॑ ते हृदयाम॒यः । यक्ष्मः॑ श्ये॒न इ॑व॒ प्राप॑प्तद् वा॒चा सा॒ढः प॑रस्त॒राम्
Ang sakit na pumipiglas sa mga bahagi ng katawan, ang lagnat ng mga bahagi ng katawan, at anumang karamdaman ng puso na sa iyo, ang yakṣma, na parang isang lawin, ay sumalakay sa iyo: sa pamamagitan ng aming pananalita, na mapagpigilan, ito ay itaboy palayo.
Mantra 10
ऋषी॑ बोधप्रतीबो॒धाव॑स्व॒प्नो यश्च॒ जागृ॑विः । तौ ते॑ प्रा॒णस्य॑ गो॒प्तारौ॒ दिवा॒ नक्तं॑ च जागृताम्
Dalawang mga Seer, ang Pagising at ang Muling-pagising, ang Walang-tulog at ang Mapagmasid: pahintulutan ang mga ito, na mga tagapagbantay ng iyong hininga ng buhay, na mag-ingat para sa iyo sa araw at gayundin sa gabi.
Mantra 11
अ॒यम॒ग्निरु॑प॒सद्य॑ इ॒ह सूर्य॒ उदे॑तु ते । उ॒देहि॑ मृ॒त्योर्ग॑म्भी॒रात् कृ॒ष्णाच्चि॒त् तम॑स॒स्परि॑
Narito si Agni, na dapat lapitan at katabihan; pahintulutan ang Araw na bumangon para sa iyo. Tumindig ka mula sa malalim na kalunuran ng Kamatayan, oo, mula sa kadiliman, mula sa karimlan sa palibot.
Mantra 12
नमो॑ य॒माय॒ नमो॑ अस्तु मृ॒त्यवे॒ नमः॑ पि॒तृभ्य॑ उ॒त ये नय॑न्ति । उ॒त्पार॑णस्य॒ यो वेद॒ तम॒ग्निं पु॒रो द॑धे॒ऽस्मा अ॑रिष्टता॑तये
Paggalang kay Yama; paggalang sa Kamatayan; paggalang sa mga Ama, at sa mga nangunguna. Sinumang nakakaalam ng landas ng kaligtasan, siya ay naglalagay ng Agni sa unahan para sa taong ito, para sa kanyang kaligtasang walang pinsala.
Mantra 13
ऐतु॑ प्रा॒ण ऐतु॑ मन॒ ऐतु॒ चक्षु॒रथो॒ बल॑म्। शरी॑रमस्य॒ सं वि॑दां॒ तत् प॒द्भ्यां प्रति॑ तिष्ठतु
Pahintulutan ang hininga na bumalik; pahintulutan ang isip na bumalik; pahintulutan ang paningin na bumalik, at gayundin ang lakas. Ang katawan ng taong ito, buo ko itong nakikilala, pahintulutan iyon na tumayo nang matatag sa kanyang mga paa.
Mantra 14
प्रा॒णेना॑ग्ने चक्षु॑षा॒ सं सृ॑जे॒मं समी॑रय त॒न्वा॒३सं बले॑न । वेत्था॒मृत॑स्य॒ मा नु गा॒न्मा नु भूमि॑गृहो भुवत्
Sa hininga, O Agni, at sa paningin, inilalagay mo ang taong ito sa tipunang may kaayusan; buhayin mo siya ng katawan at lakas. Nakikilala mo ang landas ng imortalidad: huwag siyang umalis ngayon; huwag ang bahay sa lupa ang kanyang tahanan.
Mantra 15
मा ते॑ प्रा॒ण उप॑ दस॒न्मो अ॑पा॒नोऽपि॑ धायि ते । सूर्य॒स्त्वाधि॑पतिर्मृ॒त्योरु॒दाय॑च्छतु र॒श्मिभिः॑
Huwag ang iyong hininga ay bumaba, ni huwag ang iyong hiningang pababa ay sumaiyo. Ang Araw, ang iyong soberanong panginoon, ay hatahin ka paitaas mula sa Kamatayan ng kanyang mga sinag.
Mantra 16
इ॒यम॒न्तर्व॒दति जि॒ह्वा ब॒द्धा प॑निष्प॒दा। त्वया॒ यक्ष्मं॒ निर॑वोचं श॒तं रोपी॑श्च त॒क्मनः॑
Ito ay nagsasalita mula sa loob; ang dila ay nakatali, gumagalaw ng palihim. Sa iyong tulong ay nasabi ko at pinalayas ang kalamansi, at isang daang sakit na gumagapang, at lagnat.
Mantra 17
अ॒यं लो॒कः प्रि॒यत॑मो दे॒वाना॒मप॑राजितः । यस्मै॒ त्वमि॒ह मृ॒त्यवे॑ दि॒ष्टः पु॑रुष जज्ञि॒षे। स च॒ त्वानु॑ ह्वयामसि॒ मा पु॒रा ज॒रसो॑ मृथाः
Ang mundong ito ay pinakamamahal sa mga Diyos, hindi nasasakop. Para kanino ikaw dito ay itinalaga sa Kamatayan, O tao, ikaw ay ipinanganak: at siya ay tinatawag ka naming pabalik; huwag ka munang mamatay bago ang katandaan.
It is a ritual and verbal act of stabilizing the person’s life-breath so it does not ‘slip away’ toward death. Practically, it is often paired with tying a cord as a symbolic anchor for vitality.
In Atharvavedic healing language, going to the Pitṛs implies dying and joining the ancestral realm. The hymn blocks that destination by commanding the patient to remain here among the living.
Primarily it is for life-threatening weakness or collapse, but it also addresses ‘sent harm’ and ominous influences. It functions as both healing and protective stabilization when death feels near.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.