Sukta 123

Mantra 1

तत् सूर्य॑स्य देव॒त्वं तन्म॑हि॒त्वं म॒ध्या कर्तो॒र्वित॑तं॒ सं ज॑भार । य॒देदयु॑क्त ह॒रितः॑ स॒धस्था॒दाद् रात्री॒ वास॑स्तनुते सि॒मस्मै॑

Ito ang pagka-diyos ng Araw, ito ang kanyang kadakilaan: sa gitna ang Tagapaglikha ay nagtipon ng kinalat. Kung kaya nang kanyang isinanib ang mga kayumangging kabayo mula sa kanilang karaniwang himpilan, pagkatapos ay agad na iniunat ng Gabi ang kanyang kasuotan para sa kanya.

Mantra 2

तन्मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्याभि॒चक्षे॒ सूर्यो॑ रू॒पं कृ॑णुते॒ द्योरु॒पस्थे॑ । अ॒न॒न्तम॒न्यद् रुश॑दस्य॒ पाजः॑ कृ॒ष्णम॒न्यद्ध॒रितः॒ सं भ॑रन्ति

Sa ilalim ng masidting tingin ni Mitra at ni Varuṇa, ang Araw ay lumilikha ng anyo sa kandungan ng langit. Ang isang aspeto ng kanyang kislap ay walang hanggan at nagniningning; ang isa ay madilim: ang mga kayumangging kabayo ay nagbubuhat sa kanila nang magkasama.