Opening the text

Āyuṣya at pūrṇāyuḥ: pagtatatag ng kumpletong haba ng buhay sa pamamagitan ng banal na sigla, pagsasagawa ng ritwal, at proteksyon mula sa mga mapanirang puwersa. Ang Soma bilang pagpapadalisay na esensya ng buhay (pavamāna) at tagapuno ng sigla. Si Agni Jātavedas bilang naglalagay ng dīrghāyus, śraddhā, at medhā. Ang mga Tubig (Āpaḥ) bilang tagapagpapanumbalik ng buhay at tagapagtataguyod ng buong sukat ng buhay. Pagpapanatili ng araw: pagprotekta sa pagsikat ni Sūrya bilang kosmikong garantiya ng kaayusan at buhay. Katiyakan ng ritwal: pagkuha o pagpapakita ng Veda upang bigyang-katwiran ang mabisang mga rito. Pagpapalago ng lipunan (paustika): unibersal na pagiging minamahal at pagtanggap sa gitna ng mga deva, pinuno, at mamamayan. Kontra-sorcerya (rakṣoghna): pagbasag sa mga gapos, lambat, at bitag ng asuric. Ginagamit sa mga rito ng longhevidad, pagbawi ng lakas pagkatapos ng pagkapagod, arawang at panseasonal na proteksyon ng buhay, pagtitiyak ng mabuting kalooban sa lipunan at suporta, at pag-neutralize sa mga impluwensyang nagtatali o naglulubha na nagbabanta sa buhay at kasaganaan.
Ang dasal na ito na may isang talata mula sa Atharvaveda ay humihingi kay Pavamāna Soma, ang pagdadalisay at buhay na kakayahan, para sa "kumpletong haba ng buhay", katatagan ng katawan, at sagana na pagpuno ng lakas. Ito ay tinatanaw ang kahabaan ng buhay hindi lamang bilang kalusugan at lakas sa mundong ito, kundi bilang isang pinagpalang kalagayan "sa svarga", na nag-uugnay sa buong buhay sa mainam na kalagayan pagkatapos ng kamatayan.
Ang charm na paustika na ito na may isang taludtod ay nananalangin para sa universal na priyatva, na matagpuang minamahal, katanggap-tanggap, at malugod na tinatanggap sa bawat aspeto ng buhay. Ito ay humihingi ng pabor nang sabay-sabay mula sa mga devas (banal na awtoridad), mga hari (pampulitikang kapangyarihan), at lahat ng tao na nakakakita sa isang tao, na nilulunas ang panlipunang alitan at nakakamit ang malawak na mabubuting kalooban.
Ang panalanging ito na may isang talata mula sa Atharvaveda ay tumatawag kay Brahmaṇaspati (Bṛhaspati), panginoon ng banal na pananalita at ritwal na pagganyak, na "bumangon" at gisingin ang mga diyos sa pamamagitan ng yajña. Ang siksik na kapangyarihan nito ay āyurvardhana - pagpapalawig ng buhay at prāṇa - habang sabay na nakakamit ang mga tanda ng kasaganaan (angkan, yaman sa baka, at katanyagan) para sa yajamāna.
Ang maikling himno ng Atharvanic na ito ay nag-aalab kay Agni Jātavedas gamit ang inihandog na samidh at humihiling sa kanya na itanim ang dīrghāyus, mahabang buhay, kasama ang śraddhā (matatag na debosyonal na kumpiyansa) at medhā (malinaw at madaling matandaang katalinuhan). Pinapagtatampal nito ang anumang panggatong na inilalagay sa apoy upang ang rito ay ganap na maging śiva (mabuti), at iniuugnay ang pagpapala sa sambahayan na may espesyal na kahilingan para sa "amṛtatva" (hindi nabibigong lakas ng buhay at pangmatagalang katayuan) ng ācārya.
Ang rakṣoghna hymn na ito na may iisang mantra ay nagpoprotekta sa paitaas na lakad ng Araw, na tinutukoy ang mga pwersang nagtatangkang "sumira" o hadlangan si Sūrya habang siya ay umaakyat. Sa pamamagitan ng pag-iisa kay Sūrya kay Agni Jātavedas, ang sinag bilang may malayang maliwanag na kapangyarihan, iniuutos nito na ang mga umaatake ay tibukin ng init (haras) at liwanag (arciṣ), na nililinaw ang mga balakid at ibinabalik ang walang hadlang na pag-akyat.
Ang rakṣoghna hymn na ito na may iisang taludtod ay isang siksik na panlaban sa sorcery na nakadirekta sa mga Asuras na gumagamit ng māyā na nagtatali sa mga biktima gamit ang mga bakal na lambat at mga bakal na panali. Sa pamamagitan ng pagtawag kay Agni bilang Jātavedas, ang nagliliyab na nakakaalam at naglilinis, at ang Vajra bilang sandatang sumisira, ang mantra ay nagpapasakop sa mga mapanirang nagtatali at sumisira sa mga karibal, na nagtatatag ng proteksyon sa pamamagitan ng mapangwasak na kinarang.
Ang AV 19.67 ay isang maikling āyuṣya-sūkta na binuo mula sa mga pagpapalang tila refrain na paulit-ulit na ipinapakita ang ideal ng "isang daang tag-araw" bilang normatibong buong habang-buhay. Ang kapangyarihan nito ay nasa maikli at matatagumpay na mga kahilingan - pagmasdan, mabuhay, umunlad - upang ang pagkatagal ng buhay ay hindi lamang tagal kundi patuloy na sigla at pagpapalago, na lumalampas pa sa sukat ng isang daang taon.
Ang teknikal na himalang ito na may iisang mantra ay nagpapahintulot sa ritwal na kilos ng Vedic sa pamamagitan ng pagkukuwento ng 'pagbawi' o pagpapakita ng Veda mula sa pagkakubli, upang ang mga rito ay makapagpatuloy na may katiyakan. Sa pamamagitan ng pagtawag sa magkaparehong kapangyarihan na sina Avyāsa at Vyācas, ang opisyal ay simbolikong bumubukas ng nakatagong 'lukab' (bilá) sa pamamagitan ng operatibong māyā (kabisaan ng ritwal), hinahango ang pananalita ng Vedic, at sa gayon ay ginagarantiyahan ang kawastuhan at bunga ng karman.
Ang maikling Āpaḥ-sūkta na ito ay isang compact na encanto para sa pagpapahaba ng buhay at pagpapanumbalik ng buhay kung saan pinupuri ang mga Tubig bilang likas na tagapagdala ng buhay at hinihiling na pahintulutan ang nagrerecite na mabuhay sa buong, kumpletong sukat ng haba ng buhay (āyus). Sa pamamagitan ng paulit-ulit na benedictive formulas, " sana'y mabuhay ako; sana'y mabuhay ako sa aking buong buhay," ito ay nagpapakabanal sa tubig bilang tagapagdala ng kagalingan, na nagpoprotekta laban sa maagang kamatayan at sumusuporta sa hindi pinutol na lakas ng buhay.
Ang charm na ito para sa mahabang buhay na binubuo ng isang mantra ay nananalangin sa mga diyos na nagpapanatili, Indra, Sūrya, at ang Viśve Devāḥ, upang itatag ang bumibigkas sa pūrṇāyuḥ ("buong habang-buhay"). Sa pag-ugnay ng sariling lakas-ng-buhay sa nabubuhay at nagpapatuloy na sigla ng mga diyos, ang himno ay gumagana bilang isang siksik na panalangin-pagpapatibay na "mabuhay ang kabuuan ng buhay."
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.