Anuvaka 5
Kapangyarihang ritual-asketiko na ipinahayag bilang pangkalahatang proteksyon at kasaganaan: ang Brahman bilang pwersang gumagana, nananahanan sa mga minomong anting-anting (añjana, maṇi) at sa pagbabantay ng Gabi. Ang Rāṣṭra (kapangyarihan) na nakabatay sa tapas at dīkṣā. Brahmanisasyon ng sakripisyo (pananalita, mga pari, mga diin, alay bilang Brahman). Pagpapakonsagrado sa añjana bilang gamot-anting-anting na nagpapalawak ng buhay at nagpapawala ng takot. Maṇi-vidyā: pagtatali sa isang pinersonipikadong mahiwagang hiyas na pumoprotekta (Astṛta-maṇi). Si Rātri bilang tagapagtanggol sa kosmos at sa tahanan; pagbabantay sa mga direksyon ng sambahayan. Patnubay sa landas patungo sa pinagpalang daan ng mga brahmavid. Pagtitiyak ng kaligtasan ng sarili at sambahanan sa gabi, pagpapawala ng takot at mga hindi nakikitang panganib, pagpapatibay ng bisa ng ritual, pagpapalakas ng katayuan/kapangyarihan, at pagtataguyod ng kagalingan sa pamamagitan ng mga konsagradong substansya at anting-anting.
Suktas in Anuvaka 5
Sukta 41
Ang hymnong ito na may iisang mantra ay nag-uugat sa soberanyang pampulitika (rāṣṭra) sa mga pinagmulang asetiko-ritwal: ang mga arketipong seer, na naghahanap ng pagpapala, ay unang "umupo" sa tapas at dīkṣā, at mula sa disiplinadong pagpapakabanal na iyon ay sinasabing ipinanganak ang kaharian, lakas, at sigla. Pagkatapos ay humihingi ito ng pagpapalubayan mula sa mga diyos, sana'y lumapit ang mga diyos at yumukod sa patron, sa gayon ay pinatatag ang pamumuno bilang kapwa espirituwal na nabuo at publikong pinagtibay.
Sukta 42
Ang AV 19.42 ay isang maikling liturhikong himno na pinapaging-banál ang sakripisyo sa pamamagitan ng pagkilala sa bawat elementong gumagana, ang mga saserdote, mga diin, at handog, bilang Brahman (banal na pananalita/lakas). Pagkatapos ay ginagawa nitong praktikal na mabisa ang pundasyong iyon: ang kagipitan ay napapakawalan, ang mga handog ay tinatanggap, at ang mga pagnanais ng yajamāna ay ginagawang "totoo" sa pamamagitan nina Indra at ng mga Aśvin. Ang kapangyarihan ng himno ay nakapaloob sa pagpapahayag na ang tamang mantra at intonasyon ay hindi lamang mga kagamitan kundi ang pinagmumulan ng tagumpay at lakas ng ritwal (indriya, ojas).
Sukta 43
Ang huling himnong ito ng Atharvaveda ay isang hanay ng mga maikling panalangin sa istilong anustubh na humihingi sa mga diyos na "akayin" ang nagrerecita sa pinagpapalang landas na narating ng mga brahmavid (mga nakakakilala sa Brahman) sa pamamagitan ng dīkṣā at tapas. Ang bawat talata ay pinapares ang paggabay (nayatu) sa isang partikular na kaloob, medhā, prāṇa, bala, at iba pang kapangyarihang sumusuporta sa buhay, na tinatapos ng isang svāhā, na ginagawang angkop ang himno para sa pagtitiyak ng hininga ng buhay sa panahon ng krisis at para sa ligtas na paglalakbay pagkatapos ng kamatayan.
Sukta 44
Ang healing hymn na ito ay nagpapabanal sa Añjana (medicinal collyrium/unguents) bilang isang remedyong nagpapalawak ng buhay na nagdudulot ng kapakanan, kapayapaan, at kawalan ng takot, na sinusuportahan ng mga puripikasyon at protektibong Tubig. Pinupuri nito ang remedyo bilang walang katulad sa mga halaman, na may kakayahang bumuo ng isang pangkalahatang proteksyon laban sa sakit, masasamang impluwensya, at kapahamakan. Ang sukta ay nagtatapos sa paglalagay ng gamot sa ilalim ng escort nina Mitra at Varuṇa, na nagpapahiwatig ng pagbabalik mula sa malayo, kalusugan, kalinawan (lalo na ng paningin), at kagalingan.
Sukta 45
Ang AV 19.45 ay isang huling Atharvanic na himno ng proteksyon at kasaganaan na nagpapakabanal sa āñjana (itim na collyrium o pulbos) bilang isang "apat-na-beses na bantay" na anting-anting upang gawing walang takot at mapalad ang bawat direksyon para sa nagsusuot nito. Sa pag-align sa kliyente sa matatag at mundo-ayos na kilos ni Savitar at sa pagtawag sa kapalarang ibinabahagi ni Bhaga, nilalayon nitong pabaguhin ang katayuan, palawakin ang sigla, at akitin ang mga kalapit na tao sa kusang pagkilala at tributo (bali).
Sukta 46
Ang AV 19.46 ay isang maikling himno ng maṇi-vidyā para sa pagpapala at pagtatali sa Astṛta-maṇi, isang personipikadong protektibong anting-anting. Sa pamamagitan ng paulit-ulit na mga pormula ng pagtatakop, “pag-ariin ng Astṛta ang pag-iingat sa iyo sa palibot”, ito ay naglalagay ng tuloy-tuloy na palibot na proteksyon habang sabay na nagkakaloob ng āyus (mahabang buhay), varcas (sinag), ojas (lakas-loob), bala (kapangyarihan), at pag-angat sa lipunan. Ang himno ay nagpapalapat ng kosmikong pahintulot (Prajāpati), proteksyong pandigma (varman ni Indra), at pagpapalakas ng tadhana (Savitar) sa iisang bagay na anting-anting.
Sukta 47
Ang sukta na ito ay tumatawag kay Rātri (Ang Gabi) bilang isang malawak na sumasakop na kosmikong kapangyarihan na ang kadiliman ay maaaring maging kanlungan sa halip na isang banta. Sa pagpupuri sa kanyang hindi mapigilang paglaganap sa lupa at langit at sa paghiling na "makarating sa kabilang pampang," ito ay humihingi ng ligtas na paglalakbay sa mga mapanganib na oras hanggang sa bukang-liwayway, na nagpoprotekta sa mga tao, pananalita, yaman ng tahanan, at lalo na sa mga baka at tupa sa mga magnanakaw, mga lobo, at mga mapangahas na puwersa.
Sukta 48
Ang AV 19.48 ay isang maikling liturhiya ng proteksiyon sa gabi na ipinagkakatiwala ang buong sambahayan, mga tao, mga gamit, at panloob na espasyo, sa nagpapanatiling pagbabantay ni Rātri. Ito ay nagmamapa ng proteksiyon sa lahat ng direksyon (harapan/likuran/itaas/ibaba), na ginagawa ang "gabi" mula sa panahon ng kahinaan patungo sa isang selyadong pambahay na enclosure kung saan hindi makakapasok ang mga banta at malas.
Sukta 49
Ang AV 19.49 ay isang himno sa Gabi na nagtatalaga kay Rātri bilang isang soberanong kosmiko at domestiko na "kumakapit sa kanyang katungkulan" na may mga kapangyarihang mapalad, na nagdadala ng maayos na proteksyon tulad ni Mitra. Pinagsasama nito ang kagalingang paustika (ligtas at mapalad na gabi para sa sambahayan) na may kapangyarihang apotropaiko na nagpapabagsak at nagpapalayas sa mga banta sa gabi, lalo na ang magnanakaw na gumagala sa gabi, sa pamamagitan ng pananalitang nagtatali at mga pormula ng pagpapalayas.
Sukta 50
Ang Atharvaveda 19.50 ay isang himno ng pagtanod sa gabi na nananawagan kay Rātri bilang isang kapangyarihang tagapagtanggol na nagmamatyag sa kadiliman at pinapanatag ang mga banta sa gabi. Humihiling ito sa Gabi na dalhin nang ligtas ang sambahayan sa mga 'mahirap na daan', habang aktibong pinipigilan ang mga mandaragit at kriminal, ahas, lobo, at magnanakaw, sa pamamagitan ng pagkabulag, pagkakasakal, at pagkakatali. Ang sukta ay gumagana bilang isang compact na rakṣā-encanto para sa ligtas na paglalakbay, seguridad ng ari-arian, at kawalan ng takot sa panahon ng gabi.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.