Opening the text

Proteksyon at pagpapanumbalik batay sa maṇi at oṣadhi: kasaganaan, pagtaboy sa mga puwersang kalaban, at paggagamot ng sakit na nagpapayat at lagnat kasama ang pagkukumpuni ng medhā. Pagpapalaki ng Paustika ng mga baka at pag-unlad ng sambahayan (sphāti). Darbha o kuśa bilang makapangyarihang oṣadhi na pangproteksyon at bilang anting-anting na tali. Jāṅgiḍa-maṇi bilang tagapagbantay at tagapagpagaling sa lahat ng bagay. Pagpapalayas ng yakṣma, rakṣasas, yātudhānīs at puwersa ng sumpa (śapatha). Pagpapalakas ng hari o ahente ng varcas, bala, ojas, at sahas. Mga medisinal na dagta at mga halamang Himalayan (guggulu, kuṣṭha) bilang bheṣaja ng Atharvanic. Pagpapanumbalik ng medhā, memorya, at pananalitang ritual (vāk). Para sa mga maybahay at mga espesyalista sa ritual na naghahangad ng yaman ng baka at katatagan, arawang proteksyon sa pamamagitan ng mga anting-anting, at partikular na gamot para sa sakit na nagpapayat at lagnat, kasama ang pagpapalakas ng kapangyarihan, sigla, at kakayahang mental at ritual.
Ang Paustika na himnong ito ay nagbibigay-kapangyarihan sa isang anting-anting na gawa sa kahoy ng audumbara (maṇi) upang lumikha at patibayin ang kasaganaan, lalo na ang pagdami, kalusugan, at pag-unlad (sphāti) ng mga baka sa loob ng goṣṭha (kulungan ng baka). Si Savitṛ, na tinatawag bilang vedhas (ang matalinong Tagapagtakda at tagapagudyok ng kasaganaan), ay hinihiling na "itakda" nang matibay ang sagana, habang ang anting-anting ay pinupuri rin bilang pumatay sa mga karibal, na tinitiyak na ang mga nakamit ay hindi pinag-aawayan o nawawala.
Ang AV 19.32 ay isang darbha (kuśa) na himno na itinuturing ang damo bilang isang mabangis at soberanong oṣadhi na ang saklaw ay sumasaklaw sa tatlong langit at tatlong lupa, na ginagawa itong angkop upang "maghari" sa mga puwersang kalaban. Ito ay ginagamit upang itali ang proteksyon at kahabaan ng buhay habang pinapasakop din ang mga karibal, lalo na sa pamamagitan ng pagpindot sa dila ng isang kaaway at pagpapawalang-bisa ng mga sumpa, paninira, o mapanirang pananalita. Ang sukta ay pinagsasama ang proteksyon ng yerba-ampuleto sa pagpapatibay ng pananalitang abhicārika, na inihaharap ang darbha bilang parehong kalasag at sandata.
Ang AV 19.33 ay isang maṇi-hymn na nagpapabanal sa damong darbha at sa nakataling anyo nito bilang anting-anting na isang pinuspusang, banal na ojas (lakas na buhay) para sa proteksyon at haba ng buhay. Ang sukta ay nagsisimula sa pagpapuri sa darbha bilang isang makaharing kapangyarihang nag-uugnay ng buhay, pagkatapos ay inilalagay ito bilang pampadalisay sa ritwal na lugar, at sa huli ay nagtatali ng mabangis na kapangyarihang pumatay ng lason at demonyo para sa svasti (kagalingan) at jaras (gulang na may karunungan).
Ang AV 19.34 ay isang Jāṅgiḍa-maṇi na himno na nagpapakabanal at naglalatag ng Jāṅgiḍa na damo/anting-anting bilang isang pangkalahatang tagapagtanggol at tagapagpagaling. Ito ay inilalarawan ang Jāṅgiḍa bilang isang nabubuhay na kapangyarihang pangproteksyon na "dinudumihan ang nagsisidumi," na pinapawalang-bisa ang kṛtyā (pangkukulam), arāti (masamang hangarin), at mga kilalang sakit, habang ligtas na ipinapasan ang buhay ng pasyente patungo sa hinaharap.
Ang AV 19.35 ay isang himno ng protektibong-pagpapagaling na anting-anting na nagtatatag kay Jāṅgiḍa bilang isang buhay at mapagmasid na tanod sa paligid ng pasyente o sambahayan. Ipinatatag nito ang karagdagang panlaban sa banal na naunang halimbawa (ang mga diyos at mga mangunguhit, na pinagkakalooban ng kapangyarihan ng Pangalan ni Indra) at pagkatapos ay pinalalawak ang proteksyon sa isang kumpletong kosmikong pagpapalibot, langit, lupa, kalagitnaang espasyo, mga halaman, mga nilalang, panahong darating, at bawat direksyon. Ang kapangyarihan nito ay apotropaiko: upang basagin ang masamang tingin at mga mapanghimok na impluwensya sa pamamagitan ng pagpapalibot sa nagrerecita ng isang ganap na pagtatanggol sa lahat ng panig.
Ang maikling himnong maṇi na ito ay itinatayo ang anting-anting bilang isang kapangyarihang "sandataang-sandaig" na nagpapalayas ng yakṣma (sakit na nakapapahina), rakṣasas, at mga paulit-ulit na sakit ng espiritu. Sa pagpapares ng maṇi sa tejas (nasusunog na kapangyarihan) at varcas (sinag na karangalan), ibinabalik nito ang lakas ng katawan, dangal sa lipunan, at maliwanag na proteksyon sa paligid ng tagapagsuot. Ang paulit-ulit na pormulang "daan" ng himno ay gumagana bilang pampalakas ng ritwal, na ipinapahayag ang ganap at maraming direksyong pagtatanggol.
Ang AV 19.37 ay isang huling Atharvanic na awit ng pagpapalakas na "nagkakaloob" sa isang tao (karaniwang isang pinuno o ahente ng hari) at/o isang kasangkapang royal ng varcas (kagandahan), bala (lakas), ojas (sigla), sahas (puwersa), at abhibhūti (dominasyong sumasakop). Mula kay Agni bilang nagkakaloob ng mga kapangyarihang mabibinihang papunta sa internalisasyon ng practitioner at ritwal na "pagdadala" (paryūhana), ito ay nagtatapos sa konsagrasyon gamit ang pormula ng pagkabuhay "sa isang daang taglagas", na naglalayong matatag na pamumuno at kakayahang sumuporta sa kaharian.
Ang maikling himno ng paggagamot na ito ay gumagamit ng guggulu (isang mabangong medisinal na resin) bilang isang Atharvanic bheṣaja upang palayasin ang yákṣma (pagkasayang/sakit sa baga) at neutralisahin ang mapanirang śapatha (mga sumpa). Sa pamamagitan ng paghahalo ng guggulu sa mga pagpapadalisayang asin at sa pagkakapit sa pangalan ng gamot, ipinapahayag ng sukta na ang sakit at masasamang impluwensya ay hindi makakapit sa pasyente. Ang kapangyarihan ng himno ay gumagana sa pamamagitan ng amoy, paghahalo, at nāman (kapangyarihan ng pangalan) bilang isang ritwal na tatak para sa ariṣṭatāti, kaligtasang walang pinsala.
Ang AVŚ 19.39 ay isang awit ng paggagamot at pagpapalayas ng demonyo na nananawagan sa yerbang Kuṣṭha mula sa Himalaya bilang isang banal na tagapagligtas upang puksain ang bawat anyo ng takmán (lagnat) at itaboy ang mga yātudhānīs (mga nilalang na tulad ng mangkukulam na nakapipinsala). Ang himno ay nagbabatay sa bisa ng Kuṣṭha sa isang mito ng kosmikong pinagmulan, ipinanganak mula sa Aśvattha sa "ikatlong langit," na nakatayo kasama si Soma, pagkatapos ay ginagawa ang awtoridad na iyon sa mga direktang utos na nagpapalayas ng sakit palayo, pababa, at palabas sa sakop ng pasyente.
Ang huling himnong Atharvavediko na ito ay isang siksik na anting-anting sa pagpapanumbalik ng medhā, ang katalinuhan, memorya, at kakayahang magsalita sa ritwal, kapag ang isip at tinig ay nakadaramang "nasira" o nagkakabuhol-buhol dahil sa kaguluhan. Ito ay nananalangin kay Bṛhaspati, kasabay ni Sarasvatī at ng mga Viśve Devāḥ, na muling buuin ang nawalang kayamanan, at pinatatatag ang gawain ng śānti para sa dīkṣā at tapas at ng pagkain Aśviniko na "tumatawid sa kadiliman."
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.