Adhyaya 32

Mantra 1

तदे॒वाग्निस्तदा॑दि॒त्यस्तद्वा॒युस्तदु॑ च॒न्द्रमा॑: । तदे॒व शु॒क्रं तद्ब्रह्म॒ ता आप॒: स प्र॒जाप॑तिः

สิ่งนั้นแล คืออัคนี (Agni); สิ่งนั้นคืออาทิตยะ (Āditya เทพสุริยะ); สิ่งนั้นคือวายุ (Vāyu เทพแห่งลม); และสิ่งนั้นเองคือจันทรา (Candra พระจันทร์). สิ่งนั้นคือความสว่างไสว (Śukra); สิ่งนั้นคือพรหมัน (Brahman); สิ่งเหล่านั้นคือน้ำทั้งหลาย (Āpaḥ): สิ่งนั้นคือปรชาปติ (Prajāpati) ผู้เป็นเจ้าแห่งปวงประชา.

Mantra 2

सर्वे॑ निमे॒षा ज॑ज्ञिरे वि॒द्युत॒: पुरु॑षा॒दधि॑ । नै॑नमू॒र्ध्वं न ति॒र्यञ्चं॒ न मध्ये॒ परि॑ जग्रभत्

ชั่วขณะทั้งปวง (nimēṣa) บังเกิดจากสายฟ้า (vidyut) จากปุรุษะ (Puruṣa). ไม่มีผู้ใดครอบคลุมพระองค์ไว้ได้—ไม่เบื้องบน ไม่เบื้องขวาง และไม่แม้ท่ามกลาง—เพื่อจะยึดพระองค์โดยรอบ.

Mantra 3

न तस्य॑ प्रति॒मा अ॑स्ति॒ यस्य॒ नाम॑ म॒हद्यश॑: । हि॒र॒ण्य॒ग॒र्भ इत्ये॒षः मा मा॑ हिᳪसी॒दित्ये॒षा यस्मा॒न्न जा॒त इत्ये॒ष:

พระองค์ไม่มีสิ่งใดเสมอเหมือน ผู้ซึ่งพระนามคือ ‘มหาเกียรติยศ’ (mahadyáśas). ‘หิรัณยครรภะ’ (Hiraṇyagarbha ครรภ์ทอง)—นี่คือพระนามของพระองค์; ‘อย่าได้เบียดเบียนข้าพเจ้า’—นี่คือคำวอน; ‘จากพระองค์ไม่มีผู้ใดบังเกิด’—นี่คือพระนามานุภาพของพระองค์.

Mantra 4

ए॒षो ह॑ दे॒वः प्र॒दिशोऽनु॒ सर्वा॒: पूर्वो॑ ह जा॒तः स उ॒ गर्भे॑ अ॒न्तः । स ए॒व जा॒तः स ज॑नि॒ष्यमा॑णः प्र॒त्यङ् जना॑स्तिष्ठति स॒र्वतो॑मुखः

แท้จริงเทพองค์นี้ได้ติดตามไปทั่วทุกทิศทุกแดน; แท้จริงพระองค์บังเกิดก่อน และสถิตอยู่ภายในครรภ์. พระองค์ผู้บังเกิดแล้ว และผู้กำลังจะบังเกิด ยืนหันสู่มนุษย์ มีพระพักตร์อยู่ทุกทิศทุกด้าน.

Mantra 5

यस्मा॑ज्जा॒तं न पु॒रा किं चनै॒व य आ॑ब॒भूव॒ भुव॑नानि॒ विश्वा॑ । प्र॒जाप॑तिः प्र॒जया॑ सᳪररा॒णस्त्रीणि॒ ज्योती॑ᳪषि सचते॒ स षो॑ड॒शी

เมื่อท่านบังเกิด จากท่านนั้นก่อนหน้านี้หาได้มีสิ่งใดไม่; ต่อมาท่านได้เป็นโลกทั้งปวงนี้. ปรชาปติ (Prajāpati) ผู้ปีติยินดีกับหมู่ประชาและวงศ์วาน ยึดประสานกับแสงทั้งสาม; ท่านนั้นคือองค์ที่สิบหก.

Mantra 6

येन॒ द्यौरु॒ग्रा पृ॑थि॒वी च॑ दृ॒ढा येन॒ स्व॒ स्तभि॒तं येन॒ नाक॑: । यो अ॒न्तरि॑क्षे॒ रज॑सो वि॒मान॒: कस्मै॑ दे॒वाय॑ ह॒विषा॑ विधेम

โดยผู้ใด ท้องฟ้าอันเกรียงไกรและแผ่นดินจึงมั่นคง; โดยผู้ใด แดนเบื้องบนจึงถูกค้ำจุน โดยผู้ใด นภากาศจึงตั้งมั่น; ผู้ใดในอากาศกลางเป็นผู้วัดรชัส (rajas)—เราพึงบูชาพระเจ้าองค์ใดด้วยเครื่องบูชา?

Mantra 7

यं क्रन्द॑सी॒ अव॑सा तस्तभा॒ने अ॒भ्यैक्षे॑तां॒ मन॑सा॒ रेज॑माने । यत्राधि॒ सूर॒ उदि॑तो वि॒भाति॒ कस्मै॑ दे॒वाय॑ ह॒विषा॑ विधेम । आपो॑ ह॒ यद्बृ॑ह॒तीर्यश्चि॒दाप॑:

ผู้นั้นซึ่งสองผู้กึกก้อง (ฟ้าและดิน) อาศัยความคุ้มครองค้ำจุนไว้ ได้เพ่งมองด้วยใจสั่นระริก; ณ ที่ซึ่งสุริยะเมื่ออุทัยแล้วส่องประกาย: เราทั้งหลายพึงบูชาด้วยเครื่องบูชาแด่เทพองค์ใดเล่า? แท้จริงแล้ว บรรดาน้ำทั้งหลาย (Āpas) — เหล่าผู้ยิ่งใหญ่ และน้ำใด ๆ ก็ตาม —

Mantra 8

वे॒नस्तत्प॑श्य॒न्निहि॑तं॒ गुहा॒ सद्यत्र॒ विश्वं॒ भव॒त्येक॑नीडम् । तस्मि॑न्नि॒दᳪ सं च॒ वि चै॑ति॒ सर्व॒ᳪ स ओत॒: प्रोत॑श्च वि॒भूः प्र॒जासु॑

เวนะ (Vena) เห็นสิ่งที่ถูกซ่อนไว้ ตั้งอยู่ในถ้ำ—ที่ซึ่งสรรพสิ่งทั้งปวงกลายเป็นรังเดียวกัน. ณ ที่นั้น สิ่งทั้งมวลนี้รวมกันและแยกออกอีกครั้ง; เขาเป็นผู้แทรกสอดและร้อยรัดอยู่ทั่ว เป็นผู้แผ่ซ่านในหมู่ประชา.

Mantra 9

प्र तद्वो॑चेद॒मृतं॒ नु वि॒द्वान् ग॑न्ध॒र्वो धाम॒ विभृ॑तं॒ गुहा॒ सत् । त्रीणि॑ प॒दानि॒ निहि॑ता॒ गुहा॑स्य॒ यस्तानि॒ वेद॒ स पि॒तुः पि॒ताऽस॑त्

ขอให้ผู้รู้ประกาศสิ่งอมตะนั้น: คันธรรพะ (Gandharva) ผู้สถิตในถ้ำ ทรงค้ำจุนธรรมบัญญัติ/ที่พำนักซึ่งแจกจ่ายไว้. ในถ้ำนั้นมีสามก้าว (pada) ซ่อนไว้; ผู้ใดรู้สิ่งเหล่านั้น ผู้นั้นย่อมเป็นบิดาแห่งบิดา.

Mantra 10

स नो॒ बन्धु॑र्जनि॒ता स वि॑धा॒ता धामा॑नि वेद॒ भुव॑नानि॒ विश्वा॑ । यत्र॑ दे॒वा अ॒मृत॑मानशा॒नास्तृ॒तीये॒ धाम॑न्न॒ध्यैर॑यन्त

พระองค์ทรงเป็นญาติของเรา เป็นผู้ให้กำเนิดของเรา เป็นผู้จัดวางกำหนดการ; พระองค์ทรงรู้ที่สถิตทั้งหลาย รู้โลกทั้งปวง—ณ ที่นั้นเหล่าเทพผู้ได้บรรลุอมฤตะแล้ว ในที่สถิตที่สาม ได้ให้ (พิธีกรรม) ดำเนินไปตามครรลอง.

Mantra 11

प॒रीत्य॑ भू॒तानि॑ प॒रीत्य॑ लो॒कान् प॒रीत्य॒ सर्वा॑: प्र॒दिशो॒ दिश॑श्च । उ॒प॒स्थाय॑ प्रथम॒जामृ॒तस्या॒त्मना॒ऽऽत्मान॑म॒भि सं वि॑वेश

โอบล้อมสรรพสัตว์ทั้งปวง โอบล้อมโลกทั้งหลาย โอบล้อมทิศระหว่างและทิศทั้งสี่ทั้งหมด แล้วเข้าไปเฝ้าผู้บังเกิดก่อนแห่งอมฤตะ (ความไม่ตาย) ด้วยอาตมันของตน เขาได้เข้าสู่อาตมันของตนโดยสิ้นเชิง

Mantra 12

परि॒ द्यावा॑पृथि॒वी स॒द्य इ॒त्वा परि॑ लो॒कान् परि॒ दिश॒: परि॒ स्व॒: । ऋ॒तस्य॒ तन्तुं॒ वित॑तं वि॒चृत्य॒ तद॑पश्य॒त्तद॑भव॒त्तदा॑सीत्

โอบล้อมฟ้ากับแผ่นดินโดยฉับพลัน โอบล้อมโลกทั้งหลาย โอบล้อมทิศทั้งหลาย และสวรรค์ แล้วสืบสาวและจำแนกเส้นด้ายแห่ง ṛta (ระเบียบ/สัจธรรมจักรวาล) อันแผ่ขยาย—เขาได้เห็นสิ่งนั้น เขาได้เป็นสิ่งนั้น สิ่งนั้นแลเป็นดังนั้นจริง

Mantra 13

सद॑स॒स्पति॒मद्भु॑तं प्रि॒यमिन्द्र॑स्य॒ काम्य॑म् । स॒निं मे॒धाम॑यासिष॒ᳪस्वाहा॑

ข้าแต่เจ้าแห่งสทัส (Sadas) ผู้พิสดารน่าอัศจรรย์ ผู้เป็นที่รัก ผู้เป็นที่ปรารถนาของอินทระ ข้าพเจ้าขอวิงวอนเพื่อได้มาซึ่งความสำเร็จ (sani) และปัญญา (medhā) — สวาหา!

Mantra 14

यां मे॒धां दे॑वग॒णाः पि॒तर॑श्चो॒पास॑ते । तया॒ माम॒द्य मे॒धयाऽग्ने॑ मे॒धावि॑नं कुरु॒ स्वाहा॑

เมธา (Medhā—ปัญญา/ญาณ) อันเป็นที่บูชาของหมู่เทพและบรรพชนทั้งหลาย—ด้วยเมธานั้นเอง ในวันนี้ โอ อัคนี (Agni) ขอทรงกระทำให้ข้าพเจ้าเป็นผู้มีเมธาเถิด สวาหา (Svāhā)!

Mantra 15

मे॒धां मे॒ वरु॑णो ददातु मे॒धाम॒ग्निः प्र॒जाप॑तिः । मे॒धामिन्द्र॑श्च वा॒युश्च॑ मे॒धां धा॒ता द॑दातु मे॒ स्वाहा॑

ขอวรุณะ (Varuṇa) ประทานเมธา (medhā: ปัญญา/ความรู้แจ้ง) แก่ข้าพเจ้า ขออัคนี (Agni) คือปรชาปติ (Prajāpati) ประทานเมธาแก่ข้าพเจ้า ขออินทระ (Indra) และวายุ (Vāyu) ประทานเมธาแก่ข้าพเจ้า ขอธาตฤ (Dhātṛ) ประทานเมธาแก่ข้าพเจ้า: สวาหา (Svāhā)!

Mantra 16

इ॒दं मे॒ ब्रह्म॑ च क्ष॒त्रं चो॒भे श्रिय॑मश्नुताम् । मयि॑ दे॒वा द॑धतु॒ श्रिय॒मुत्त॑मां॒ तस्यै॑ ते॒ स्वाहा॑

ขอพราหมะ (brahma: อำนาจศักดิ์สิทธิ์แห่งพราหมณ์/พิธี) และกษัตร (kṣatra: อำนาจแห่งราชัน) ของข้าพเจ้า—ทั้งสองประการ—จงบรรลุศรี (śrī: สิริมงคล/ความรุ่งเรือง) เทอญ ขอเหล่าเทพสถาปนาศรีอันสูงสุดไว้ในข้าพเจ้า แด่นางนั้นจงมีถ้อยคำถวายบูชาของท่าน: สวาหา (Svāhā)!