Sukta 11

Mantra 1

संपत्कर्म। ६ पञ्चपदा अतिशक्वरी, ११ त्र्यवसाना षट्-पदा अत्यष्टिः। क॒थं म॒हे असु॑रायाब्रवीरि॒ह क॒थं पि॒त्रे हर॑ये त्वे॒षनृ॑म्णः । पृश्निं॑ वरुण॒ दक्षि॑णां ददा॒वान् पुन॑र्मघ॒ त्वं मन॑साचिकित्सीः

ท่านได้กล่าว ณ ที่นี้ต่ออสูรผู้ยิ่งใหญ่ (Asura) อย่างไร? และได้กล่าวต่อบิดา ต่อหริ (Hari) ผู้มีกำลังอันเร่าร้อนอย่างไร? วรุณะ (Varuṇa) เอ๋ย เมื่อท่านได้มอบปฤศนี (Pṛśni) เป็นทักษิณา (dakṣiṇā) แก่พราหมณ์ผู้ประกอบพิธีแล้ว โอ้ผู้ให้ซ้ำ (Punarmagha) ท่านได้หยั่งรู้ด้วยใจถึงหนทางและความเป็นไปนั้น.

Mantra 2

न कामे॑न॒ पुन॑र्मघो भवामि॒ सं च॑क्षे॒ कं पृश्नि॑मे॒तामुपा॑जे । केन॒ नु त्वम॑थर्व॑न् काव्ये॑न॒ केन॑ जा॒तेना॑सि जा॒तवे॑दाः

โอ้ผู้ให้ซ้ำ (Punarmagha) มิใช่ด้วยความใคร่ปรารถนาเพียงอย่างเดียวที่ข้าจะบรรลุได้; ข้าเห็น “กะ” (Ka) อย่างแจ่มชัด และข้าเข้าไปใกล้ปฤศนี (Pṛśni) นี้เพื่อประกอบพิธี. โอ้อถรรวัน (Atharvan) แท้จริงแล้วด้วยสิ่งใด—ด้วยศิลป์กวี (kāvya) อย่างใด ด้วยการเกิดอย่างใด—ท่านจึงเป็นชาตเวทัส (Jātavedas)?

Mantra 3

स॒त्यम॒हं ग॑भी॒रः काव्ये॑न स॒त्यं जा॒तेना॑स्मि जा॒तवे॑दाः । न मे॑ दा॒सो नार्यो॑ महि॒त्वा व्र॒तं मी॑माय॒ यद॒हं ध॑रि॒ष्ये

ข้าเป็นความจริง และลึกซึ้งด้วยศิลป์กวี (kāvya); ข้าเป็นชาตเวทัส (Jātavedas) อย่างแท้จริงด้วยการเกิด. ทั้งทาสะ (Dāsa) และอารยะ (Ārya) มิได้วัดกำหนดด้วยความยิ่งใหญ่ของตนถึงวรตะ (vrata) ที่ข้าจะทรงไว้; ข้าจักรักษาวรตะนั้น.

Mantra 4

न त्वद॒न्यः क॒वित॑रो॒ न मे॒धया॒ धीर॑तरो वरुण स्वधावन्। त्वं ता विश्वा॒ भुव॑नानि वेत्थ॒ स चि॒न्नु त्वज्जनो॑ मा॒यी बि॑भाय

นอกจากท่านแล้ว ไม่มีผู้ใดเป็นฤๅษีผู้หยั่งรู้ (kavi) ยิ่งกว่า และไม่มีผู้ใดมั่นคงด้วยปัญญายิ่งกว่า โอ วรุณะ (Varuṇa) ผู้มีพลังโดยกำเนิด. ท่านรู้ทั่วทุกโลกเหล่านี้; แม้คนของท่านเอง ผู้กระทำมายา (māyī) ก็ยังหวาดกลัว.

Mantra 5

त्वं ह्य॑१ङ्ग व॑रुण स्वधाव॒न् विश्वा॒ वेत्थ॒ जनि॑म सुप्रणीते । किं रज॑स ए॒ना प॒रो अ॒न्यद॑स्त्ये॒ना किं परे॒णाव॑रममुर

เพราะแท้จริงท่านเอง—ข้าพเจ้าขอวิงวอน—โอ วรุณะ (Varuṇa) ผู้มีพลังโดยกำเนิด ผู้ทรงนำทางอย่างดี ทรงรู้การเกิดทั้งปวง (janman). นอกเขตแดนนี้ (rajas) ยังมีสิ่งอื่นใดอีกหรือ? และด้วยสิ่งนี้เอง เบื้องล่างที่เลยพ้นฟากโน้นไปคืออะไร?

Mantra 6

एकं॒ रज॑स ए॒ना प॒रो अ॒न्यद॑स्त्ये॒ना प॒र एके॑न दु॒र्णशं॑ चिद॒र्वाक्। तत् ते॑ वि॒द्वान् वरु॑ण॒ प्र ब्र॑वीम्य॒धोव॑चसः प॒णयो॑ भवन्तु नी॒चैर्दा॒सा उप॑ सर्पन्तु॒ भूमि॑म्

มีแดนหนึ่ง; ด้วยสิ่งนี้จึงมีแดนอื่นอยู่เลยไป; และด้วยอีกสิ่งหนึ่งจึงมีแดนที่เลยไปอีก—แม้อยู่ฟากนี้ก็เข้าถึงได้ยาก. ข้าผู้รู้สิ่งนั้นขอกล่าวต่อท่าน โอ วรุณะ (Varuṇa): ขอให้พณิ (Paṇi) มีวาจาต่ำลง; ขอให้ทาสะ (Dāsa) ต่ำต้อยคลานเข้าหาพื้นดิน.

Mantra 7

त्वं ह्य१ङ्ग व॑रुण॒ ब्रवी॑षि॒ पुन॑र्मघेष्वव॒द्यानि॒ भूरि॑ । मो षु प॒णींर॒भ्ये॒३ताव॑तो भू॒न्मा त्वा॑ वोचन्नरा॒धसं॒ जना॑सः

เพราะแท้จริงท่าน โอ วรุณะ (ข้าขอวิงวอน) ท่านกล่าวย้ำถึงความบกพร่องมากมายท่ามกลางการให้ทานทั้งหลาย. อย่ากดดันพณิ (Paṇi) ให้เกินกว่านี้; เกรงว่าผู้คนจะเรียกท่านว่า “ผู้ให้ไม่สำเร็จ”.

Mantra 8

मा मा॑ वोचन्नरा॒धसं॒ जना॑सः॒ पुन॑स्ते॒ पृश्निं॑ जरितर्ददामि । स्तो॒त्रं मे॒ विश्व॒मा या॑हि॒ शची॑भिर॒न्तर्विश्वा॑सु॒ मानु॑षीषु दि॒क्षु

ขออย่าให้ผู้คนกล่าวท่านว่า “ผู้ไม่ให้ทาน” เลย ขออย่าให้กล่าวเลย. โอผู้ขับสรรเสริญ ข้าขอมอบโคตัวเมียลายด่างแก่ท่านอีกครั้ง. จงมาด้วยฤทธิ์เดชของท่าน (śacī) สู่บทสรรเสริญทั้งมวลของข้า; จงแทรกอยู่ภายในทิศทั้งปวงที่มนุษย์อาศัย.

Mantra 9

आ ते॑ स्तोत्राण्युद्य॑तानि यन्त्व॒न्तर्विश्वा॑सु॒ मानु॑षीषु दि॒क्षु। दे॒हि नु मे॒ यन्मे॒ अद॑त्तो॒ असि॒ युज्यो॑ मे स॒प्तप॑दः॒ सखा॑सि

ขอให้บทสรรเสริญของท่านที่ยกขึ้นสูงแล้ว จงมาสู่ที่นี่—แทรกอยู่ในทุกทิศที่มนุษย์ทั้งหลายในโลกสถิตอยู่. บัดนี้ขอท่านจงประทานแก่ข้าพเจ้า สิ่งที่ท่านได้ประทานแก่ข้าพเจ้าแล้วนั้น: ท่านเป็นผู้ร่วมผูกพันที่เหมาะสมกับข้าพเจ้า เป็นสหายผู้ก้าวร่วมกันเจ็ดก้าว.

Mantra 10

स॒मा नौ॒ बन्धु॑र्वरुण स॒मा जा वेदा॒हं तद् यन्ना॑वे॒षा स॒मा जा। ददा॑मि॒ तद् यत् ते अद॑त्तो॒ अस्मि॒ युज्य॑स्ते स॒प्तप॑दः॒ सखा॑स्मि

โอ้ วรุณะ สายสัมพันธ์ของเราย่อมเสมอกัน วงศ์ญาติของเราย่อมเสมอกัน; ท่านย่อมรู้สิ่งที่ข้าพเจ้าไม่ได้ล่วงละเมิด—วงศ์ญาติของเราย่อมเสมอกัน. ข้าพเจ้ามอบคืนสิ่งที่เป็นของท่าน เพราะข้าพเจ้าเป็นผู้ที่ถูกมอบแก่ท่าน; ข้าพเจ้าเชื่อมประสานกับท่านอย่างเหมาะสม เป็นสหายผู้ก้าวร่วมกันเจ็ดก้าว.

Mantra 11

दे॒वो दे॒वाय॑ गृण॒ते व॑यो॒धा विप्रो॒ विप्रा॑य स्तुव॒ते सु॑मे॒धाः । अजी॑जनो॒ हि व॑रुण स्वधाव॒न्नथ॑र्वाणं पि॒तरं॑ दे॒वब॑न्धुम्। तस्मा॑ उ॒ राधः॑ कृणुहि सुप्रश॒स्तं सखा॑ नो असि पर॒मं च॒ बन्धुः॑

เทพผู้ประทานชีวิตย่อมสดับต่อเทพ—ต่อพราหมณ์ผู้มีญาณที่ขับสรรเสริญ ต่อผู้มีปัญญาที่กล่าวสรรเสริญ. เพราะท่าน โอ้ วรุณะ ด้วยฤทธิ์เดชของท่านเอง ได้ให้กำเนิดอถรรวัน (Atharvan) ผู้เป็นบิดา ผู้เป็นญาติของเหล่าเทพ. เพราะฉะนั้นขอจงกระทำทานอันเลื่องชื่อเพื่อเขาเถิด: ท่านเป็นสหายของเรา และเป็นสายสัมพันธ์สูงสุดของเรา.