Sukta 26

Mantra 1

पाप-मोचनम्। म॒न्वे वां॑ द्यावापृथिवी सुभोजसौ॒ सचे॑तसौ॒ ये अप्र॑थेथा॒ममि॑ता॒ योज॑नानि । प्र॒ति॒ष्ठे ह्यभ॑वतं॒ वसू॑नां॒ ते नो॑ मुञ्चत॒मंह॑सः

(การคลายบาป) ข้าขออัญเชิญท่านทั้งสอง—ฟ้าและแผ่นดิน ผู้ประทานอย่างอุดม ผู้มีจิตสอดคล้องกัน—ผู้ได้แผ่ขยายห้วงอันไพศาลเกินประมาณ (โยชนะ, yojanā). เพราะท่านทั้งสองเป็นรากฐานอันมั่นคงแห่งทรัพย์สมบัติ: ขอจงปลดปล่อยเราจากความคับแค้นและบาป (aṃhas).

Mantra 2

प्र॒ति॒ष्ठे ह्यभ॑वत॒ वसू॑नां॒ प्रवृ॑द्धे देवी सुभगे उरूची । द्यावा॑पृथिवी॒ भव॑तं मे स्यो॒ने ते नो॑ मुञ्चत॒मंह॑सः

เพราะท่านทั้งสองเป็นรากฐานอันมั่นคงแห่งทรัพย์สมบัติ—โอ้เทวีทั้งสอง ผู้เจริญใหญ่ ผู้เป็นมงคล ผู้ส่องรัศมีไกล. ฟ้าและแผ่นดินเอ๋ย จงเป็นที่พึ่งอันอ่อนโยนแก่ข้า: ขอจงปลดปล่อยเราจากความคับแค้นและบาป (aṃhas).

Mantra 3

अ॒स॒न्ता॒पे सु॒तप॑सौ हुवे॒ऽहमु॒र्वी ग॑म्भी॒रे क॒विभि॑र्नम॒स्येऽ। द्यावा॑पृथिवी॒ भव॑तं मे स्यो॒ने ते नो॑ मुञ्चत॒मंह॑सः

ข้าพเจ้าขออัญเชิญท่านทั้งสอง—ผู้ไม่แผดเผา ผู้มีพลังตบัส (tapas) อันดีงาม; ข้าพเจ้าพร้อมเหล่าฤษีผู้รู้ (kavi) นอบน้อมแด่ผู้กว้างใหญ่และลึกซึ้งนั้น. โอ้ฟ้าและแผ่นดิน จงเป็นที่พึ่งอันอ่อนโยน (syona) แก่ข้าพเจ้า; ขอจงปลดปล่อยพวกเราจากความทุกข์และมลทินบาป (aṃhas).

Mantra 4

ये अ॒मृतं॑ बिभृ॒थो ये ह॒वींषि॒ ये स्रो॒त्या बि॑भृ॒थो ये म॑नु॒ष्याऽन्। द्यावा॑पृथिवी॒ भव॑तं मे स्यो॒ने ते नो॑ मुञ्चत॒मंह॑सः

ท่านทั้งสองผู้ทรงแบกอมฤตะ (amṛta) ผู้ทรงแบกเครื่องบูชา (havīṃṣi) ผู้ทรงแบกสายน้ำที่ไหลริน ผู้ทรงแบกมนุษยชาติ—โอ้ฟ้าและแผ่นดิน จงเป็นที่พึ่งอันอ่อนโยน (syona) แก่ข้าพเจ้า; ขอจงปลดปล่อยพวกเราจากความทุกข์และมลทินบาป (aṃhas).

Mantra 5

ये उ॒स्रिया॒ बिभृ॒थो ये वन॒स्पती॒न् ययो॑र्वां॒ विश्वा॒ भुव॑नान्य॒न्तः । द्यावा॑पृथिवी॒ भव॑तं मे स्यो॒ने ते नो॑ मुञ्चत॒मंह॑सः

ท่านทั้งสองผู้ทรงแบกโคสีแดง (usrīyā) ผู้ทรงแบกเจ้าแห่งพฤกษา (vanaspati); ภายในท่านทั้งสอง โลกทั้งปวงและสรรพภพทั้งหลายถูกรวมไว้. โอ้ฟ้าและแผ่นดิน จงเป็นที่พึ่งอันอ่อนโยน (syona) แก่ข้าพเจ้า; ขอจงปลดปล่อยพวกเราจากความทุกข์และมลทินบาป (aṃhas).

Mantra 6

ये की॒लाले॑न त॒र्पय॑थो॒ ये घृ॒तेन॒ याभ्या॑मृ॒ते न किं च॒न श॑क्नु॒वन्ति । द्यावा॑पृथिवी॒ भव॑तं मे स्यो॒ने ते नो॑ मुञ्चत॒मंह॑सः

ท่านทั้งสองผู้หล่อเลี้ยงด้วยน้ำหมักหวาน และผู้หล่อเลี้ยงด้วยฆี (ghṛta); หากปราศจากท่าน มนุษย์ย่อมทำสิ่งใดมิได้เลย. โอสวรรค์และแผ่นดิน จงเป็นที่เกื้อกูลอันอ่อนโยนแก่ข้าพเจ้า; โปรดปลดปล่อยเราจากความทุกข์ระทมและจากความชั่วร้ายเถิด.

Mantra 7

यन्मे॒दम॑भि॒शोच॑ति॒ येन॑येन वा कृ॒तं पौरु॑षेया॒न्न दैवा॑त्। स्तौमि॒ द्यावा॑पृथि॒वी ना॑थि॒तो जो॑हवीमि॒ ते नो॑ मुञ्चत॒मंह॑सः

สิ่งใดก็ตามที่บีบคั้นและเผาผลาญข้าพเจ้า—ด้วยเหตุใดก็ตาม จะเป็นการกระทำของมนุษย์ มิใช่ด้วยบัญชาของเทพ—ข้าพเจ้าสรรเสริญฟ้าและแผ่นดิน ข้าพเจ้าร้องเรียกท่านทั้งสองดุจผู้ต้องพึ่งพา: ขอจงปลดปล่อยเราจากความคับแค้นและความชั่วร้ายเถิด