Adhyaya 3

Sutra 1

द्वादशवर्षा स्त्री प्राप्तव्यवहारा भवति षोडशवर्षः पुमान् ॥

สตรีมีสิทธิทำธุรกรรมที่กฎหมายรับรองเมื่ออายุสิบสองปี; บุรุษเมื่ออายุสิบหกปี.

Sutra 2

अत ऊर्ध्वमशुश्रूषायां द्वादशपणः स्त्रिया दण्डः पुंसो द्विगुणः । इति शुश्रूषा ॥

หลังจากนั้น หากไม่ให้การปรนนิบัติ/การเข้าเฝ้าตามสมควร โทษปรับสำหรับสตรีคือ 12 ปณะ และสำหรับบุรุษเป็นสองเท่า นี่คือกฎว่าด้วย ‘ศุศรูษา’ (การปรนนิบัติ/การเข้าเฝ้า).

Sutra 3

भर्मण्यायामनिर्दिष्टकालायां ग्रासाच्छादनं वाधिकं यथापुरुषपरिवापं सविशेषं दद्यात् ॥

เมื่อถึงกำหนดต้องให้การเลี้ยงดูแต่ไม่ได้ระบุระยะเวลา เขาพึงจัดหาอาหารและเครื่องนุ่งห่ม และให้การสนับสนุนเพิ่มเติมตามฐานะ/ความต้องการของบุคคลนั้น พร้อมข้อจัดการพิเศษที่เหมาะสม.

Sutra 4

निर्दिष्टकालायां तदेव संख्याय बन्धं च दद्यात् ॥

เมื่อกำหนดระยะเวลาไว้แล้ว เขาพึงให้ตามจำนวนที่คำนวณได้เท่านั้น และต้องจัดให้มีหลักประกัน/พันธะ (บอนด์) ด้วย.

Sutra 5

शुल्कस्त्रीधनाधिवेदनिकानामनादाने च ॥

และ (กฎนี้ใช้บังคับ) ในกรณีไม่ชำระ/ไม่ส่งมอบ ศุลกะ (ค่าสินสอด), สตรีธนะ (ทรัพย์ของสตรี), และอธิเวทนิกา (ของกำนัล/การจัดสรรที่เกี่ยวกับการรับภรรยาเพิ่ม) ด้วย.

Sutra 6

श्वशुरकुलप्रविष्टायां विभक्तायां वा नाभियोज्यः पतिः । इति भर्म ॥

หากนางได้เข้าไปอยู่ในเรือนของตระกูลฝ่ายพ่อผัวแล้ว หรือหากนางอยู่แยกต่างหาก ก็ไม่พึงดำเนินคดีกับสามีในประเด็นนั้น นี่เป็นกฎว่าด้วยการอุปการะเลี้ยงดู (bharma)

Sutra 7

नष्टे विनष्टे न्यङ्गे अपितृके अमातृके इत्यनिर्देशेन विनयग्राहणम् ॥

ในกรณีเช่น หายสาบสูญ สิ้นเนื้อประดาตัว/ไร้ปัจจัย พิการ ไร้บิดา ไร้มารดา เป็นต้น—ที่กล่าวโดยรวมโดยไม่ระบุรายละเอียด—ให้รับไว้ในการควบคุมดูแล/อุปการะเชิงวินัย (vinaya-grāhaṇa)

Sutra 8

वेणुदलरज्जुहस्तानामन्यतमेन वा पृष्ठे त्रिराघातः ॥

ด้วยอย่างใดอย่างหนึ่งในสามอย่างนี้—ไม้ไผ่ผ่า เชือก หรือมือ—ให้ตีที่หลังสามครั้ง (เป็นขีดจำกัด)

Sutra 9

तस्यातिक्रमे वाग्दण्डपारुष्यदण्डाभ्यामर्धदण्डाः ॥

หากเกินขีดจำกัดนั้น ให้ลงโทษโดยคิดค่าปรับในอัตราครึ่งหนึ่งของค่าปรับที่กำหนดไว้สำหรับการด่าทอด้วยวาจา (vāgdaṇḍa) และการทำร้ายร่างกาย (pāruṣyadaṇḍa)

Sutra 10

तदेव स्त्रिया भर्तरि प्रसिद्धदोषायाः ॥

กฎ/โทษเดียวกันดังที่กล่าวไว้ก่อนหน้านี้ ใช้บังคับเมื่อฝ่ายที่ผิดต่อสามีคือภรรยา และความผิดนั้นเป็นที่ยอมรับ/เป็นที่รู้กันโดยสาธารณะ

Sutra 11

ईर्ष्यया बाह्यविहारेषु द्वारेष्वत्ययो यथानिर्दिष्टः । इति पारुष्यम् ॥

เมื่อเกิด (การด่าทอ/ทำร้าย) ด้วยความหึงหวง ระหว่างการออกไปข้างนอกหรือที่หน้าประตู ให้ใช้การเพิ่มโทษตามที่ได้กำหนดไว้ก่อนแล้ว นี่จัดเป็น ‘ปารุษยะ’ (การกระทำหยาบคาย/รุนแรง)

Sutra 12

भर्तारं द्विषती स्त्री सप्तार्तवान्यमण्डयमाना तदानीमेव स्थाप्याभरणं निधाय भर्तारमन्यया सह शयानमनुशयीत ॥

ภรรยาที่เกลียดชังสามี—(เช่น) ไม่แต่งกายประดับตนตลอดเจ็ดรอบมีประจำเดือน แล้วในเวลานั้นเองกลับสวมเครื่องประดับ—หากไปนอน (เพื่อยั่ว/ให้ขายหน้า) ขณะสามีกำลังนอนกับหญิงอื่น ให้ถือว่ามีความผิด

Sutra 13

भिक्षुक्यन्वाधिज्ञातिकुलानामन्यतमे वा भर्ता द्विषन् स्त्रियमेकामनुशयीत ॥

สามีที่เกลียดชัง (ภรรยา) หากทำให้หญิงคนหนึ่งต้องไปนอนร่วมกับผู้ใดผู้หนึ่งที่เกี่ยวข้องกับพวกภิกษุ/นักบวชเร่ร่อน ผู้ติดตาม/ผู้อยู่ในอุปการะ ญาติ หรือกลุ่มตระกูล ถือว่ามีความผิด

Sutra 14

दृष्टलिङ्गे मैथुनापहारे सवर्णापसर्पोपगमे वा मिथ्यावादी द्वादशपणं दद्यात् ॥

ในคดีที่มีร่องรอยปรากฏชัด—ไม่ว่าจะเป็นการกล่าวหาว่าถูกบังคับร่วมเพศ การลักพาตัวเพื่อร่วมเพศ หรือการหนี/ไปอยู่กับผู้ที่อยู่ในวรรณะเดียวกัน—ผู้ที่กล่าวเท็จต้องเสียค่าปรับสิบสองปณะ

Sutra 15

अमोक्ष्या भर्तुरकामस्य द्विषती भार्या भार्यायाश्च भर्ता ॥

ภรรยาที่เกลียดชัง (สามี) จะปล่อย/ให้แยกไม่ได้ หากสามีไม่ประสงค์จะแยกกัน; และในทำนองเดียวกัน สามีก็ไม่อาจถูกปล่อย/ให้แยกโดยขัดต่อความประสงค์ของภรรยา

Sutra 16

परस्परं द्वेषान्मोक्षः ॥

เมื่อมีความเกลียดชังซึ่งกันและกัน อนุญาตให้แยกจากกัน (โมกษะ) ได้

Sutra 17

स्त्रीविप्रकाराद्वा पुरुषश्चेन्मोक्षमिच्छेद् यथागृहीतमस्यै दद्यात् ॥

หากเพราะความประพฤติมิชอบของภรรยา สามีประสงค์จะแยกจากกัน (โมกษะ) เขาพึงคืนให้ภรรยาตามที่ตนเคยรับจากนางทั้งหมด

Sutra 18

पुरुषविप्रकाराद्वा स्त्री चेन्मोक्षमिच्छेन्नास्यै यथागृहीतं दद्यात् ॥

หากเพราะความประพฤติมิชอบของสามี ภรรยาประสงค์จะแยกจากกัน (โมกษะ) สามีไม่พึงคืนให้นางตามที่ตนเคยรับไว้

Sutra 19

अमोक्षो धर्मविवाहानाम् । इति द्वेषः ॥

สำหรับการสมรสแบบธรรมะ (ธรรมวิวาหะ) ไม่มีการแยกจากกัน (โมกษะ) ดังนี้จบหัวข้อ ‘ทเวษะ’ (ความเป็นปฏิปักษ์ในชีวิตสมรส)

Sutra 20

प्रतिषिद्धा स्त्री दर्पमद्यक्रीडायां त्रिपणं दण्डं दद्यात् ॥

สตรีที่อยู่ภายใต้ข้อห้าม/การควบคุม หากถูกพบว่าหยิ่งโอ้อวด (อวดเครื่องประดับ), มึนเมา หรือมัวเล่นสนุกสำราญ ต้องชำระค่าปรับสามปณะ

Sutra 21

दिवा स्त्रीप्रेक्षाविहारगमने षट्पणो दण्डः पुरुषप्रेक्षाविहारगमने द्वादशपणः ॥

ในเวลากลางวัน การไปยังสถานที่ชม/รื่นเริงสำหรับสตรี มีโทษปรับหกปณะ; การไปยังสถานที่ชม/รื่นเริงสำหรับบุรุษ มีโทษปรับสิบสองปณะ.

Sutra 22

रात्रौ द्विगुणः ॥

ในเวลากลางคืน โทษปรับเป็นสองเท่า.

Sutra 23

सुप्तमत्तप्रव्रजने भर्तुरदाने च द्वारस्य द्वादशपणः ॥

หากออกจากบ้านในขณะที่สามีกำลังหลับหรือมึนเมา และหากออกไปโดยไม่ได้รับความยินยอม/การอนุญาตจากสามี ผู้เฝ้าประตู/ประตูเรือนต้องรับโทษปรับสิบสองปณะ.

Sutra 24

रात्रौ निष्कसने द्विगुणः ॥

หากออกไปในเวลากลางคืน โทษปรับเป็นสองเท่า.

Sutra 25

स्त्रीपुंसयोर्मैथुनार्थेनाङ्गविचेष्टायां रहोऽश्लीलसम्भाषायां वा चतुर्विंशतिपणः स्त्रिया दण्डः पुंसो द्विगुणः ॥

หากหญิงและชายแสดงกิริยาท่าทางทางกายเพื่อมุ่งหมายการร่วมเพศ หรือสนทนาลามกเป็นการลับเฉพาะ โทษปรับหญิงยี่สิบสี่ปณะ; ชายปรับเป็นสองเท่า.

Sutra 26

केशनीविदन्तनखालम्बनेषु पूर्वः साहसदण्डः पुंसो द्विगुणः ॥

การดึงผม จับเสื้อผ้า/สายคาดเอว กัดด้วยฟัน หรือข่วนด้วยเล็บ ต้องปรับโทษ ‘สาหส’ ขั้นที่หนึ่ง; หากเป็นผู้ชายให้ปรับเป็นสองเท่า.

Sutra 27

शङ्कितस्थाने सम्भाषायां च पणस्थाने शिफादण्डः ॥

การสนทนาในที่น่าสงสัย ปรับเป็นโทษ ‘ศิฟา-ทัณฑ์’; ส่วนในที่เล่นพนัน/ที่วางเงินเดิมพัน ปรับหนึ่งปณะ.

Sutra 28

स्त्रीणां ग्राममध्ये चण्डालः पक्षान्तरे पञ्चशिफा दद्यात् ॥

หากพบจัณฑาลอยู่ท่ามกลางสตรีกลางหมู่บ้าน เมื่อสิ้นกึ่งเดือนให้เขาจ่ายห้าศิฟา.

Sutra 29

पणिकं वा प्रहारं मोक्षयेत् । इत्यतीचारः ॥

หรืออาจปล่อยตัวโดยให้ชำระเงิน หรือให้เฆี่ยนตี; ถือว่าเป็น ‘อตีจาร’ (ความผิดปกติ/การทำเกินแบบแผน).

Sutra 30

प्रतिषिद्धयोः स्त्रीपुंसयोरन्योन्योपकारे क्षुद्रकद्रव्याणां द्वादशपणो दण्डः स्थूलकद्रव्याणां चतुर्विंशतिपणः हिरण्यसुवर्णयोश्चतुष्पञ्चाशत्पणः स्त्रिया दण्डः पुंसोर्द्विगुणः ॥

เมื่อชายหญิงที่ต้องห้ามกระทำการเอื้อประโยชน์/แลกเปลี่ยนกัน โทษปรับคือ 12 ปณะสำหรับของเล็กน้อย, 24 ปณะสำหรับของมีมูลค่าสูง, และ 54 ปณะเมื่อสิ่งตอบแทนเป็นทอง/เงิน; หญิงปรับตามที่กล่าว และชายปรับเป็นสองเท่า.

Sutra 31

त एवागम्ययोरर्धदण्डाः तथा प्रतिषिद्धपुरुषव्यवहारेषु च । इति प्रतिषेधः ॥

สำหรับความสัมพันธ์ที่ ‘เข้าใกล้ไม่ได้/ต้องห้าม’ ให้ลดโทษปรับเดิมลงครึ่งหนึ่ง; และในกรณีติดต่อเกี่ยวข้องกับบุรุษต้องห้ามก็ให้ใช้ (กฎเดียวกัน) ด้วย. ข้อนี้เป็นอันจบกฎว่าด้วยข้อห้าม.

Sutra 32

राजद्विष्टातिचाराभ्यामात्मापक्रमणेन च । स्त्रीधनानीतशुल्कानामस्वाम्यं जायते स्त्रियाः ॥

ด้วยเหตุแห่งความเป็นปฏิปักษ์ต่อพระราชา การล่วงละเมิด และการทอดทิ้งตน/หลบหนี (ความสามารถหรือสิทธิเรียกร้องทางกฎหมายบางประการย่อมได้รับผลกระทบ). ในกรณีเช่นนั้น หญิงย่อมหมดสิทธิความเป็นเจ้าของในทรัพย์สินส่วนตัวของตน (สตรีธนะ) และในศุลกะ (ค่าสินสอด/เงินแต่งงาน) ที่นำมา/ได้รับ.