Adhyaya 192: Description of the Universal Peace-Recitation and the Madhuparka Rite

Verse 1

अथ सर्वशान्तिवर्णनम्॥ सूत उवाच॥ श्रुत्वा तु मधुपर्क्कस्य ह्युत्पत्तिं दानमेव च॥ पुण्यं चैव फलं चैव कारणं ग्रहणं तथा॥

ఇప్పుడు సర్వశాంతి వర్ణనం. సూతుడు పలికెను: మధుపర్కం యొక్క ఉత్పత్తి, దాని దానం, దాని పుణ్యం, దాని ఫలం, దాని కారణం మరియు గ్రహణవిధిని విని—

Verse 2

विस्मयं परमं गत्वा सा मही संशितव्रता॥ पादौ गृह्य यथान्यायं प्रत्युवाच जनार्दनम्॥

అత్యంత ఆశ్చర్యంలో మునిగి, వ్రతంలో దృఢమైన ఆ భూమి, విధిపూర్వకంగా (ఆయన) పాదాలను పట్టుకొని జనార్దనునికి ప్రత్యుత్తరం పలికెను.

Verse 3

देव वृत्तोपचारेण तव यन्मनसि प्रियम् ॥ किं च तत्रैव दातव्यं तव कर्मपरायणैः ॥

హే దేవా! ఏ విధమైన సముచిత ఆచారోపచారంతో నీ మనసుకు ప్రియమైనది సిద్ధిస్తుంది? అలాగే ఆ సందర్భంలో, నీ కర్మాలలో నిమగ్నులైనవారు ఏమి దానం చేయవలెను?

Verse 4

एतदाचक्ष्व तत्त्वेन तत्र यत्परमं महत् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ साधु भूमे महाभागे यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥

తత్త్వానుసారంగా చెప్పుము—ఆ విషయములో పరమమహత్తరమైనది ఏమిటి. శ్రీవరాహుడు పలికెను—హే మహాభాగ్యవతీ భూమీ, నన్ను నీవు ఇలా ప్రశ్నించుట శుభము.

Verse 5

कथयिष्यामि तत्सर्वं दुःखसंसारमोक्षणम् ॥ कृत्वा तु मम कर्माणि यत्त्वया पूर्वभाषितम् ॥

నేను అది అంతటినీ చెప్పుదును—దుఃఖమయ సంసారమునుండి మోక్షమార్గమును—నీవు ముందుగా చెప్పినట్లుగా నా కర్మలు/అనుష్ఠానాలు చేసిన తరువాత.

Verse 6

पश्चाच्छान्तिं च मे कुर्याद्भूमे राष्ट्रसुखावहम् ॥ सर्वकर्म ततः कृत्वा भूम्यां जानु निपात्य च ॥

తరువాత, హే భూమీ, రాజ్యసుఖాన్ని కలిగించే నా శాంతిక్రియను చేయవలెను. ఆపై సమస్త కర్మలు చేసి భూమిపై మోకాళ్లపై వాలవలెను.

Verse 7

नमो नारायणायेति उक्त्वा मन्त्रमुदाहरेत् ॥ मन्त्रः- ॐ नमो नमो वासुदेव त्वं गतिस्त्वं परायणम् ॥

“నమో నారాయణాయ” అని చెప్పి తరువాత మంత్రాన్ని ఉచ్చరించాలి. మంత్రం—“ఓం నమో నమో వాసుదేవ, త్వం గతిః త్వం పరాయణం।”

Verse 8

शरणं त्वां गतो नाथ संसारार्णवतारक ॥ आगतस्त्वं च सुमुख पुनः समुचितेन वै ॥

హే నాథా, హే సంసారార్ణవతారకా, నేను నీ శరణు పొందితిని. హే సుముఖా, నీవు యథోచితంగా మళ్లీ వచ్చితివి.

Verse 9

दिशः पश्य अधः पश्य व्याधिभ्यो रक्ष नित्यशः ॥ प्रसीद स्वस्य राष्ट्रस्य राज्ञः सर्वबलस्य च ॥

దిశలవైపు చూడు, క్రిందకూడా చూడు; వ్యాధుల నుండి మమ్మల్ని నిత్యము రక్షించు. నీ స్వరాష్ట్రంపై మరియు సర్వబలసంపన్న రాజుపై ప్రసన్నుడవు కావు.

Verse 10

अन्नं कुरु सुवृष्टिं च सुभिक्षमभयं तथा ॥ राष्ट्रं प्रवर्द्धतु विभो शान्तिर्भवतु नित्यशः ॥

అన్నం ప్రసాదించు, సకాలంలో సువృష్టిని అనుగ్రహించు; అలాగే సుభిక్షం, అభయమును దయచేయు. ఓ విభో, రాష్ట్రం వర్ధిల్లుగాక; శాంతి నిత్యముగా ఉండుగాక.

Verse 11

देवानां ब्राह्मणानां च भक्तानां कन्याकासु च ॥ पशूनां सर्वभूतानां शान्तिर्भवतु नित्यशः ॥

దేవతలకును బ్రాహ్మణులకును, భక్తులకును కన్యలకును, పశువులకును సమస్త భూతజాలమునకును నిత్య శాంతి కలుగుగాక.

Verse 12

एवं शान्तिं पठित्वा तु मम कर्मपरायणः ॥ पुनर्जलाञ्जलिं दत्त्वा त्विमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥

ఇలా శాంతిపాఠాన్ని పఠించిన తరువాత, నా కర్మలలో పరాయణుడైనవాడు మళ్లీ జలాంజలిని సమర్పించి, ఆపై ఈ మంత్రాన్ని ఉచ్చరించవలెను.

Verse 13

मन्त्रः— योऽसौ भवान्सर्वजगत्प्रसूतो यज्ञेषु देवेषु च कर्मसाक्षी ।। शान्तिं कुरु त्वं मम वासुदेव संसारमोक्षं च कुरुष्व देव ॥

మంత్రం— ఓ వాసుదేవా! నీవే సమస్త జగత్తుకు ప్రసూతుడవు; యజ్ఞములలోను దేవతలలోను కర్మసాక్షివి. నాకు శాంతిని కలుగజేయుము; ఓ దేవా, సంసారబంధమునుండి మోక్షమును ప్రసాదించుము.

Verse 14

एषा सिद्धिश्च कीर्तिश्च ओजसा तु महौजसम् ।। लाभानां परमो लाभो गतीनां परमा गतिः ॥

ఇది సిద్ధి మరియు కీర్తి రెండూ; తన ఓజస్సుతో మహాఓజస్సును పొందింపజేస్తుంది. లాభాలలో పరమ లాభం, గతులలో పరమ గతి ఇదే.

Verse 15

एवं पठति तत्त्वेन मम शान्तिं सुखावहाम् ।। ते तु मल्लयतां यान्ति पुनरावृत्तिवर्जिताः ॥

ఇలా తత్త్వానుసారంగా నా సుఖావహమైన శాంతి-పాఠాన్ని చదివేవారు ‘మల్లయతా’ స్థితిని పొందుతారు; పునరావృత్తి (పునర్జన్మ) నుండి విముక్తులు అవుతారు.

Verse 16

एवं शान्तिं पठित्वा तु मधुपर्कं प्रयोजयेत् ।। नमो नारायणायेति चोक्त्वा मन्त्रमुदाहरेत् ॥

ఇలా శాంతిని పఠించిన తరువాత మధుపర్కాన్ని సమర్పించాలి. ‘నమో నారాయణాయ’ అని చెప్పి తరువాత మంత్రాన్ని ఉచ్చరించాలి.

Verse 17

मन्त्रः— योऽसौ भवान्देववरप्रसूतो यो वै समर्च्यो मधुपर्क्कनामाः ।। आगच्छ सन्तिष्ठ इमे च पात्रे ममापि संसारविमोक्षणाय ॥

మంత్రం: ఓ ప్రభూ! మీరు దేవశ్రేష్ఠుని ప్రసూతి-మూలము; ‘మధుపర్క’ అనే నామంతో మీరు సమ్యక్ పూజ్యులు. రండి, ఇక్కడ నిలిచి ఉండండి; నా సంసార విమోచనార్థం ఈ పాత్రలను కూడా స్వీకరించండి.

Verse 18

सर्पिर्दधिमधून्येव समं पात्रे ह्युदुम्बरे ।। अलाभे मधुनश्चापि गुडेन सह मिश्रयेत् ॥

ఉదుంబర పాత్రలో నెయ్యి, పెరుగు, తేనె—ఈ మూడింటిని సమాన మోతాదులో ఉంచాలి. తేనె లభించకపోతే బెల్లంతో కలిపి ఉపయోగించాలి.

Verse 19

दधि क्षौद्रं घृतं चैव कारयेत समं तथा ।। समर्पयामि देवेश रुद्र सर्पिर्घृतं मधु ॥

పెరుగు, తేనె, నెయ్యి—ఇవన్నీ సమప్రమాణంలో సిద్ధం చేయాలి. “హే దేవేశా, హే రుద్రా! ఈ సర్పి (నెయ్యి) మరియు తేనెను నేను సమర్పిస్తున్నాను.”

Verse 20

सर्वेषामप्यलाभे तु मम कर्मपरायणाः ।। अप एव ततो गृहि्य इमं मन्त्रमुदाहरॆत् ॥

కానీ ఇవన్నీ లభించకపోతే—నా విధికర్మలో నిమగ్నులైనవారు—కేవలం నీటినే తీసుకొని తరువాత ఈ మంత్రాన్ని ఉచ్చరించాలి.

Verse 21

मन्त्रः— योऽसौ भवान्नाभिमात्रप्रसूतो यज्ञैश्च मन्त्रैः सरहस्यजप्यैः ।। सोऽयं मया ते परिकल्पितश्च गृहाण दिव्यो मधुपर्क्कनामाः ॥

మంత్రం: “నాభి మాత్రమునుండి జన్మించినవాడవు నీవు; యజ్ఞములచేతను, రహస్యసహిత జపించదగిన మంత్రములచేతను ఆరాధింపబడువాడవు. నీ కొరకు నేను సిద్ధపరచిన ఈ అర్పణాన్ని—హే దివ్యుడా—‘మధుపర్క’ అనే దీనిని స్వీకరించుము.”

Verse 22

यो ददाति महाभागे मयोक्तं विधिपूर्वकम् ।। सर्वयज्ञफलम् प्राप्य मम लोकं प्रपद्यते ॥

హే మహాభాగే! నేను చెప్పిన విధానాన్ని అనుసరించి విధిపూర్వకంగా ఇది దానం చేయువాడు, సమస్త యజ్ఞఫలాన్ని పొందించి నా లోకాన్ని చేరును.

Verse 23

अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ यो वै प्राणान्प्रमुञ्चेत मम कर्मपरायणः ॥

ఇంకా నీకు నేను చెప్పుదును—వినుము, హే వసుంధరా: నా కర్మవిధిలో పరాయణుడైనవాడు ప్రాణాలను విడిచిపెట్టబోయే వేళ…

Verse 24

तस्य चैवेह दातव्यं मन्त्रेण विधिपूर्वकम् ॥ यावत्प्राणान्प्रमुञ्चेत कृत्वा कर्म सुपुष्कलम् ॥

అతనికోసం ఇక్కడ మంత్రంతో విధిపూర్వకంగా అర్పణ/దానం తప్పక ఇవ్వాలి—అతడు ప్రాణాలను విడిచే వరకు—కర్మను సంపూర్ణంగా నిర్వహించి।

Verse 25

मद्भक्तेन तु दातव्यं सर्वसंसारमोक्षणम् ॥ दृष्ट्वा तु विह्वलं ह्येनं मम कर्मपरायणः ॥

కానీ ఇది నా భక్తుడే ఇవ్వాలి—సర్వ సంసార పరిభ్రమణం నుండి విమోచన సాధనంగా—ఇతనిని వ్యాకులంగా చూసి, నా కర్మాలలో పరాయణుడై ఉండాలి।

Verse 26

मधुपर्कं परं गृह्य चेमं मन्त्रमुदाहरेत् ।

శ్రేష్ఠమైన మధుపర్కాన్ని తీసుకొని, తరువాత ఈ మంత్రాన్ని ఉచ్చరించాలి।

Verse 27

मन्त्रः— योऽसौ भवान्स्तिष्ठति सर्वदेहे नारायणः सर्वजगत्प्रधानः ॥ गृहाण चैवं सुरलोकनाथ भक्तोपनीतं मधुपर्कसंज्ञम् ॥

మంత్రం— ‘హే నారాయణా! మీరు ప్రతి దేహంలో నిలిచియున్నారు, సమస్త జగత్తుకు ప్రధాన తత్త్వము. హే సురలోకనాథా! భక్తుడు సమర్పించిన “మధుపర్క” అనే ఈ అర్పణను స్వీకరించండి।’

Verse 28

एषा गतिर् महाभागे मधुपर्कस्य कीर्तिता ॥ एवं कश्चिन्न जानाति मधुपर्कं वसुन्धरे ॥

హే మహాభాగే! మధుపర్కానికి సంబంధించిన ఈ ఫలితం/గతి చెప్పబడింది. హే వసుంధరా! ఈ విధంగా మధుపర్కాన్ని ఎవరైనా అరుదుగా మాత్రమే తెలుసుకుంటారు।

Verse 29

एवं हि मधुपर्कश्च देयः सिद्धिमभीप्सुभिः ॥ अर्चित्वा देवदेवेशं सर्वसंसारनाशनम् ॥

ఈ విధంగా సిద్ధిని కోరువారు మధుపర్కాన్ని సమర్పించాలి; దేవదేవేశ్వరుడైన, సమస్త సంసారబంధననాశకుడైన ప్రభువును ఆరాధించిన తరువాత।

Verse 30

ददाति मधुपर्कं यः स याति परमां गतिम् ॥ अयं पवित्रो विमलः सर्वकामविशोधनः ॥

మధుపర్కాన్ని దానమిచ్చేవాడు పరమగతిని పొందుతాడు. ఇది పవిత్రం, నిర్మలం, సమస్త కోరికలను శుద్ధి చేయునది.

Verse 31

दीक्षिताय च दातव्यो यश्च शिष्यो गुरुप्रियः ॥ न मूर्खाय प्रदातव्यमविनीताय कर्हिचित् ॥

ఇది దీక్ష పొందినవారికి, అలాగే గురువుకు ప్రియమైన శిష్యునికి ఇవ్వవలెను. మూర్ఖునికి గాని, అవినీతుడికి గాని ఎప్పుడూ ఇవ్వకూడదు.

Verse 32

शृणोति मधुपर्कस्य चाख्यानं पापनाशनम् ॥ याति दिव्यां परां सिद्धिं मधुपर्कस्य कारणात् ॥

మధుపర్కానికి సంబంధించిన పాపనాశక కథనాన్ని ఎవడు వింటాడో, అతడు మధుపర్క ప్రభావంతో దివ్యమైన పరమ సిద్ధిని పొందుతాడు.

Verse 33

एतत्ते कथितं भद्रे मधुपर्कविभावनम् ॥ सर्वसंसारमोक्षार्थं यदीच्छेत्सिद्धिमुत्तमाम्

హే భద్రే, మధుపర్క విధానం మరియు మహిమ నీకు వివరించబడింది. ఉత్తమ సిద్ధిని కోరువాడు సమస్త సంసారచక్రం నుండి మోక్షార్థం దీనిని ఆచరించాలి.

Verse 34

राजद्वारे श्मशाने वा भये च व्यसने तथा ॥ ये पठन्ति त्विमां शान्तिं शीघ्रं कार्यं भविष्यति

రాజద్వారమున, శ్మశానమున, అలాగే భయములోను విపత్తులోను—ఈ శాంతిమంత్రాన్ని పఠించువారికి అభీష్టకార్యం శీఘ్రముగా సిద్ధించును.

Verse 35

अपुत्रो लभते पुत्रमभार्यश्च प्रियां लभेत् ॥ अपतिर्लभते कान्तं बद्धो मुच्येत बन्धनात्

పుత్రుడు లేనివాడు పుత్రుని పొందును; భార్య లేనివాడు ప్రియ భార్యను పొందును. భర్త లేనివారు ప్రియ భర్తను పొందుదురు; బంధింపబడినవాడు బంధనమునుండి విముక్తుడగును.

Verse 36

एतत्ते कथितं भूमे महाशान्तिं सुखावहाम् ॥ सर्वसंसारमोक्षार्थं रहस्यं परमं महत्

ఓ భూమీ! సుఖప్రదమైన ఈ మహాశాంతి నీకు వివరించబడింది; సమస్త సంసారచక్రమునుండి మోక్షార్థమై ఇది పరమ మహత్తర రహస్యోపదేశము.

Verse 37

गर्भिणीनां च वृद्धानां व्रीहीनां च गवां तथा ॥ ब्राह्मणानां च सततं शान्तिं कुरु शुभं कुरु

గర్భిణులకును, వృద్ధులకును, వ్రీహి పంటకును, గోవులకు కూడ, అలాగే బ్రాహ్మణులకు సదా—శాంతిని స్థాపించు, శుభాన్ని కలుగజేయు.

Verse 38

घृतालाभे तु सुश्रोणि लाजैः सह विमिश्रयेत् ॥ अलाभे वापि दध्नश्च क्षीरेण सह मिश्रयेत्

హే సుశ్రోణీ! నెయ్యి లభ్యమైతే లాజములతో (వేపిన ధాన్యముతో) కలపవలెను; లభించకపోతే పెరుగును పాలతో కలపవలెను.

Verse 39

अनेनैव तु मन्त्रेण दद्याच्च मधुपर्ककम् ॥ नरस्य मृत्यु काले तु दद्यत्संसार मोक्षणम्

ఈ మంత్రంతోనే మధుపర్కాన్ని సమర్పించాలి. అలాగే మనిషి మరణకాలంలో సంసారమోక్షాన్ని కలిగించేదాన్ని దానం చేయాలి.

Verse 40

यस्त्वनेन विधानॆन कुर्याच्छान्तिमनुत्तमाम् ॥ सर्वसङ्गान्परित्यज्य मम लोकं च गच्छति

కానీ ఎవడు ఈ విధానప్రకారం అనుత్తమమైన శాంతిక్రియను చేస్తాడో, అతడు అన్ని ఆసక్తులను విడిచి నా లోకానికి చేరుతాడు.