Sarvasara Upanishad: Verse 2

Sanskrit (Devanagari)

आत्मेश्वरजीवः अनात्मनां देहादीनामात्मत्वेनाभिमन्यते सोऽभिमान आत्मनो बन्धः। तन्निवृत्तिर्मोक्षः॥२॥

Padapatha (Word Split)

आत्म-ईश्वर-जीवः । अनात्मनाम् देह-आदीनाम् आत्मत्वेन अभिमन्यते । सः अभिमानः आत्मनः बन्धः । तत्-निवृत्तिः मोक्षः ॥२॥

Recitation with translationSarvasara Upanishad 2

IAST Transliteration

ātmeśvarajīvaḥ anātmanāṃ dehādīnām ātmatvenābhimanyate so'bhimāna ātmanaḥ bandhaḥ | tannivṛttir mokṣaḥ ||2||

Translation

ఆత్మ—ఈశ్వరుడిగాను జీవుడిగాను—దేహాది అనాత్మ వస్తువులను ఆత్మగా భావించి అభిమానం చేస్తుంది; ఆ అభిమానం ఆత్మకు బంధం. ఆ అభిమానం నివృత్తి కావడమే మోక్షం.

Ask anything about this verse...Ask

Academic Translation

The Self—(as) Lord and individual—conceives the non-Self, such as the body and so on, as the Self; that identification (abhimāna) is the bondage of the Self. The cessation of that is liberation.

Verse Context

• Avidyā/adhyāsa (misidentification) as bandha; mokṣa as nivṛtti (sublation)
• Mahavakya: Directly supports mahāvākya contemplation by removing dehātma-buddhi (body-as-self notion), enabling recognition of the Self as Brahman (e.g., ‘ayam ātmā brahma’, ‘tat tvam asi’).
• Atharva
• Chandas: Prose