Sukta 3.57
प्र मे विविक्वाँ अविदन्मनीषां धेनुं चरन्तीं प्रयुतामगोपाम् । सद्यश्चिद्या दुदुहे भूरि धासेरिन्द्रस्तदग्निः पनितारो अस्याः ॥
prá me vivikvā́m ávidan manīṣā́m dhēnúm cárantīm práyutām ágopām | sadyáś cid yā́ duduhé bhū́ri dhāsér índras tád agníḥ panitā́ro asyāḥ ||
నాకోసం వివేకవంతుడు ప్రేరిత మనీషాను కనుగొన్నాడు—ఆ గోవు నడుచుచున్నది; దూరముగా నడిపింపబడి, అగోపా (కాపలిలేని)గా ఉంది. వెంటనే ఆమె తన సారమునుండి విస్తారమైన పోషణను దోహించింది; ఇంద్రుడు మరియు అగ్ని ఆమెను అన్వేషించి అధిగ్రహించినవారు అయ్యారు.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.