Sukta 96

Mantra 1

प्र ते महे विदथे शंसिषं हरी प्र ते वन्वे वनुषो हर्यतं मदम् । घृतं न यो हरिभिश्चारु सेचत आ त्वा विशन्तु हरिवर्पसं गिरः ॥

ఓ మహానుభావా! విదథే (యజ్ఞ-సభలో) నీకోసం నేను స్తోత్రాన్ని ప్రకటిస్తున్నాను; సాధకునికి ప్రియమైన హర్యత (హరి-సంబంధ) మదం/ఉత్సాహాన్ని నీకోసం నేను పొందుతున్నాను. హరి-శక్తులతో కలిసి ఘృతపు మనోహర ధారను పోసినట్లే, ఓ హరివర్పస్ (సువర్ణ-దీప్త రూపముగలవాడా), నా గిరః (వాణి) నీలో ప్రవేశించుగాక.

Mantra 2

हरिं हि योनिमभि ये समस्वरन्हिन्वन्तो हरी दिव्यं यथा सदः । आ यं पृणन्ति हरिभिर्न धेनव इन्द्राय शूषं हरिवन्तमर्चत ॥

హరి-యోని (హరి యొక్క మూలస్థానం) వైపు ఏకస్వరంగా నినదించే వారు, దివ్య సదస్ (ఆసనం/సభ) వైపు అన్నట్లుగా, ఆ రెండు హరీలను ప్రేరేపిస్తారు. ఆవులు పాలతో నింపినట్లే, హరి-శక్తులతో అతనిని వారు నింపుతారు; ఇంద్రునికై—హరివంత (సువర్ణ-బలసంపన్న) శూష (ప్రచండ తేజస్సు/బలం) ను అర్చించి పాడండి.

Mantra 3

सो अस्य वज्रो हरितो य आयसो हरिर्निकामो हरिरा गभस्त्योः । द्युम्नी सुशिप्रो हरिमन्युसायक इन्द्रे नि रूपा हरिता मिमिक्षिरे ॥

అతని వజ్రం హరిత (సువర్ణ-తామ్రవర్ణం), ఇనుముతో మలచబడినది; అతని సంకల్పమూ హరిత, రెండు చేతుల పట్టులోనూ హరిత. ద్యుమ్న (దీప్త మహిమ) లో సుషిప్ర (సుందర-ఓష్ఠుడు) అతడు హరి-మన్యు (హరిత ఉన్మాదం/ఉత్సాహం) అనే బాణాన్ని సంధిస్తాడు; ఇంద్రునిలో హరిత రూపాలు స్థిరమై పరస్పరం కలిసిపోయాయి.

Mantra 4

दिवि न केतुरधि धायि हर्यतो विव्यचद्वज्रो हरितो न रंह्या । तुददहिं हरिशिप्रो य आयसः सहस्रशोका अभवद्धरिम्भरः ॥

దివిలో ప్రకాశపు ఒక కేతువు—కామ్యమైనది—స్థాపితమైంది; హరిత (తామ్రవర్ణ) వజ్రం విశాలంగా వ్యాపించి, హరిత అశ్వంలా వేగంగా దూసుకుపోతుంది. సుందర-ఓష్ఠుడు (హరిశిప్ర) ఇనుపబలంతో అహి-రూప అడ్డంకిని ఛేదిస్తాడు; హరి-శక్తిని ధరించినవాడై, సహస్ర జ్వాలలైన తేజస్సుతో ప్రకాశిస్తాడు।

Mantra 5

त्वंत्वमहर्यथा उपस्तुतः पूर्वेभिरिन्द्र हरिकेश यज्वभिः । त्वं हर्यसि तव विश्वमुक्थ्यमसामि राधो हरिजात हर्यतम् ॥

నీవే, నీవే—పూర్వ యజ్వులు స్తుతించినప్పుడు—ఎల్లప్పుడూ కామ్యుడవు, హరికేశ ఇంద్రా. నీవు హర్షిస్తావు; ఉక్థ్య (స్తుత్యర్హ)మైనదంతా నీదే—అక్షయ రాధస్; హరిజాతా, నీ శక్తిలో కామ్యుడవు.

Mantra 6

ता वज्रिणं मन्दिनं स्तोम्यं मद इन्द्रं रथे वहतो हर्यता हरी । पुरूण्यस्मै सवनानि हर्यत इन्द्राय सोमा हरयो दधन्विरे ॥

ఆ రెండు కామ్యమైన హరి (తామ్రవర్ణ) అశ్వాలు రథంపై వజ్రధారి, ఆనందదాత, స్తోమ్య—మదంలో—ఇంద్రుణ్ణి మోస్తాయి. అతనికోసం అనేక సవనాలు కామ్యంగా సిద్ధమవుతాయి; ఇంద్రునికోసం హరి-దీప్తితో ఉన్న సోమపానాలు ప్రవాహింపజేయబడతాయి/చలించబడతాయి.

Mantra 7

अरं कामाय हरयो दधन्विरे स्थिराय हिन्वन्हरयो हरी तुरा । अर्वद्भिर्यो हरिभिर्जोषमीयते सो अस्य कामं हरिवन्तमानशे ॥

ఆత్మ యొక్క కామనను నెరవేర్చుటకు హరి (ఇంద్రుని తామ్రవర్ణ అశ్వ-శక్తులు) తామే తమను యోగపరచుకొంటాయి; స్థిరమైన ఆధారమునకు ప్రేరితులై, ఆ రెండు వేగవంతమైన హరులు ఉప్పొంగి ముందుకు దూసుకుపోతాయి. ఈ హరి-శక్తుల ఆనందభరిత సమ్మత సాంగత్యంలో ఎవడు చేరుతాడో—అతడు హరివంతుడు (ఇంద్రుడు) ద్వారా తనకు ఇష్టమైన ఆనందం/కామనను పొందుతాడు.

Mantra 8

हरिश्मशारुर्हरिकेश आयसस्तुरस्पेये यो हरिपा अवर्धत । अर्वद्भिर्यो हरिभिर्वाजिनीवसुरति विश्वा दुरिता पारिषद्धरी ॥

తామ్ర దాడి, తామ్ర కేశము, అయస్ (లోహం) వలె దృఢుడు, వేగంగా పానము చేసేవాడు—ఆ హరిపా (హరుల అధిపతి) బలములో వృద్ధి పొందెను. అశ్వములతోను హరి-శక్తులతోను, వాజినీవసు (బల-సంపదలతో సమృద్ధుడు)గా ఉండి, మమ్మల్ని సమస్త దురితాల పారి చేర్చువాడు—ఆ రెండు హరులు మమ్మల్ని క్షేమంగా దాటించుగాక.

Mantra 9

स्रुवेव यस्य हरिणी विपेततुः शिप्रे वाजाय हरिणी दविध्वतः । प्र यत्कृते चमसे मर्मृजद्धरी पीत्वा मदस्य हर्यतस्यान्धसः ॥

స్రువా (చమచం) వలె, అతని రెండు హరిణీ (తామ్రవర్ణ) విడివిడిగా కదులుతాయి; శిప్ర (చెంపలు/యోగబిందువులు) వద్ద ఆ రెండు హరిణీ వాజ (బల-సమృద్ధి) కొరకు కంపిస్తాయి. సిద్ధమైన చమస (పాత్రం) లో ఆ రెండు హరులు దానిని తుడిచి శుభ్రపరచినప్పుడు—ప్రియమైన సోమ-అంధస్ యొక్క మదాన్ని పానము చేసి, వారు ఉన్మాదానందంలో ముందుకు దూసుకుపోతారు.

Mantra 10

उत स्म सद्म हर्यतस्य पस्त्योरत्यो न वाजं हरिवाँ अचिक्रदत् । मही चिद्धि धिषणाहर्यदोजसा बृहद्वयो दधिषे हर्यतश्चिदा ॥

మరియు నిజంగా, హర్యత (ఆనందమయ) సత్త్వపు సద్మములోను పస్త్యములోను—గృహ-నివాసములో—హరివాన్ ఇంద్రుడు, బహుమతికై దూసుకెళ్లే అశ్వం వలె, వాజం—సమృద్ధి—కొరకు గర్జిస్తాడు. అతని కావ్యమైన ఓజస్సు చేత మహతీ ధిషణా—బుద్ధి—కూడా ప్రేరితమవుతుంది; నీవు విస్తారమైన, ఉన్నతమైన వయస్—జీవనబలం—స్థాపిస్తావు; అవును, హర్యత సత్త్వములోనూ కూడా.

Mantra 11

आ रोदसी हर्यमाणो महित्वा नव्यंनव्यं हर्यसि मन्म नु प्रियम् । प्र पस्त्यमसुर हर्यतं गोराविष्कृधि हरये सूर्याय ॥

నీవు నీ మహిమలో హర్షిస్తూ రెండు రోదసీ—ద్యావా-పృథివీ—వైపు లేచివస్తావు; నిత్యనూతనంగా నీవు ప్రియమైన మన్మ—ఆలోచన—ను ప్రజ్వలింపజేస్తావు. ఓ అసుర—బలాధిపతి—హర్యత పస్త్యాన్ని—ఆనందమయ గృహాన్ని—ప్రకటింపుము; హరి-శక్తికై, సత్యసూర్యునికై, గో—జ్ఞానకిరణం—ను వెల్లడించుము.

Mantra 12

आ त्वा हर्यन्तं प्रयुजो जनानां रथे वहन्तु हरिशिप्रमिन्द्र । पिबा यथा प्रतिभृतस्य मध्वो हर्यन्यज्ञं सधमादे दशोणिम् ॥

మనుష్యుల ప్రయుజ్—యోజింపబడిన శక్తులు—నిన్ను రథంపై మోసుకురావుగాక, ఓ హరిశిప్ర ఇంద్రా, నీవు అగ్రగమనంలో ఆనందించువాడవు. అర్పితమైన మధుర మధ్వు ఎలా పానమవుతుందో అలా నీవు పానము చేయుము; హర్షిస్తూ సధమాద—సామూహిక పరవశంలో—యజ్ఞాన్ని స్వీకరించుము, తన దశోణి—దశగుణ ప్రవాహంలో—పూర్ణమగు ఆ కర్మను.

Mantra 13

अपाः पूर्वेषां हरिवः सुतानामथो इदं सवनं केवलं ते । ममद्धि सोमं मधुमन्तमिन्द्र सत्रा वृषञ्जठर आ वृषस्व ॥

హే హరివః! పూర్వపు సునిష్పన్న (సోమ) సవనాలను విడిచిపెట్టు; ఇప్పుడు ఈ సవనం కేవలం నీదే. హే ఇంద్రా! మధుమయ సోమాన్ని లోతుగా పానంచేయి; హే వృషన్! నిరంతరం దానిని నీ ఉదరంలో పోయించు—ఆనంద-బలంతో నిన్ను నీవే నింపుకొను.