Adhyaya 35: Madālasa’s Instruction on Purity, Impurity, and Corrective Rites (Śauca and Aśauca)

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे अलर्कानुशासने सदाचारकथनं नाम चतुस्त्रिंशोऽध्यायः । पञ्चत्रिंशोऽध्यायः । मदालसोवाच । अतः परं शृणुष्व त्वं वर्ज्यावर्ज्यप्रतिक्रियाम् । भोज्यमन्नं पर्युषितं स्नेहाक्तं चिरसंभृतम् ॥

ఇట్లు మార్కండేయ పురాణంలో అలర్కోపదేశంలో ‘సదాచారవర్ణన’ అనే ముప్పై నాలుగవ అధ్యాయం ముగిసింది. ఇప్పుడు ముప్పై ఐదవ అధ్యాయం ప్రారంభమవుతుంది. మదాలసా చెప్పింది—ఇక విను; ఏవి వర్జ్యమో, ఏవి వర్జ్యం కానివో, వాటి పరిహారాలు మరియు నియమాలు. రాత్రి ఉంచినది, నెయ్యి/నూనెతో లేపినది, దీర్ఘకాలం నిల్వచేసినదీ—ఇవి కూడా భక్ష్యంగా చెప్పబడినవి.

Verse 2

अस्नेहाश्चापि गोधूमयवगोरसविक्रियाः । शशकः कच्छपो गोधा श्वावित् खड्गोऽथ पुत्रक ॥

అలాగే నెయ్యి/నూనె లేకుండా చేసిన గోధుమ, యవ పదార్థాలు మరియు గోవు పాలతో చేసిన పదార్థాలు కూడా వర్జ్యము. ఓ కుమారా, కుందేలు, తాబేలు, గోదా (ఇగువానా), ముళ్లపంది, ఖడ్గమృగం (రైనోసరస్) కూడా నివారించాలి.

Verse 3

भक्ष्या ह्येते तथा वर्ज्यौ ग्रामशूकरकुक्कुटौ । पितृदेवादिशेषश्च श्राद्धे ब्राह्मणकाम्यया ॥

ఇవి భక్ష్యమని చెప్పబడినప్పటికీ గ్రామ్య పంది మరియు కోడి వర్జ్యము. పితృదేవతలకూ ఇతరులకు అర్పించిన నైవేద్య శేషాన్ని శ్రాద్ధంలో బ్రాహ్మణులను తృప్తిపరచాలనే భావంతో స్వీకరించవచ్చు.

Verse 4

प्रोक्षितञ्चौषधार्थञ्च खादन्मांसं न दुष्यति । शङ्खाश्मस्वर्णरूप्याणां रज्जूनामथ वाससाम् ॥

ప్రోక్షణం (శుద్ధి జలం/మంత్రం) చేయబడిన మాంసం గానీ, ఔషధ ప్రయోజనార్థం తీసుకునే మాంసం గానీ తినితే దోషం కలగదు. ఇక శుద్ధి విషయమై—శంఖం, రాయి, బంగారం, వెండి, తాళ్లు మరియు వస్త్రాల శౌచవిధి చెప్పబడుతుంది.

Verse 5

शाकमूलफलानाञ्च तथा विदलचर्मणाम् । मणिवज्रप्रवालानां तथा मुक्ताफलस्य च ॥

కూరలు, మూలాలు, ఫలాలకు కూడా శుద్ధి నియమాలు వర్తిస్తాయి; అలాగే చీలిన చర్మం/చర్మఖండాలకు కూడా. మణులు, వజ్రాలు, ప్రవాళాలు మరియు ముత్యాలకు కూడా శౌచవిధి చెప్పబడింది.

Verse 6

गात्राणाञ्च मनुष्याणामम्बुना शौचमिष्यते । यथायसानां तोयेन ग्राव्णः सङ्घर्षणेन च ॥

మనుష్యుల అవయవాల శుద్ధి నీటితోనే విధించబడింది; ఇనుము నీటితో శుద్ధి పొందినట్లే, రాళ్లు ఘర్షణ/రుద్దుట ద్వారా శుద్ధి పొందుతాయి.

Verse 7

सस्त्रेहाणाञ्च भाण्डानां शुद्धिरुष्णेन वारिणा । शूर्पधान्याजिनानाञ्च मुषलोलूखलस्य च ॥

నూనె/కొవ్వు అంటిన పాత్రల శుద్ధి వేడి నీటితో జరుగుతుంది. ఇదే విధానం శూర్పం (గాలిచాటే గంప), ధాన్యం, చర్మం/తోలు, అలాగే ముసలం మరియు ఉఖలి (రోలు)లకు కూడా వర్తిస్తుంది.

Verse 8

संहतानाञ्च वस्त्राणां प्रोक्षणात् सञ्चयस्य च । वल्कलानामशेषाणामम्बुमृच्छौचमिष्यते ॥

మడిచిన/కట్టిన వస్త్రాలు మరియు నిల్వల/గుంపుల శుద్ధి ప్రోక్షణం (చల్లడం) ద్వారా. సమస్త వల్కల (చెట్టు తొక్క వస్త్రాలు) శుద్ధి నీరు మరియు మట్టి (మృత్తిక) ద్వారా విధించబడింది.

Verse 9

तृणकाष्ठौषधीनाञ्च प्रोक्षणात् शुद्धिरिष्यते । आविकानां समस्तानां केशानाञ्चापि मेध्यता ॥

గడ్డి, కట్టెలు, ఔషధ ద్రవ్యాల శుద్ధి ప్రోక్షణం (చల్లడం) ద్వారా అని స్మృతిలో చెప్పబడింది. సమస్త ఉన్ని వస్తువులు మరియు జుట్టు కూడా స్వభావతః మేధ్యము—అంటే సహజంగా పవిత్రమని నిర్ధారించబడింది.

Verse 10

सिद्धार्थकानां कल्केन तिलकल्केन वा पुनः । साम्बुना तात ! भवति उपघातवतां सदा ॥

ప్రియమా, తెల్ల ఆవాలు (సిద్ధార్థక) వంటి విత్తనాల శుద్ధి నీటితో కలిపిన కల్కం (లేపనం) ద్వారా జరుగుతుంది—తమ స్వకల్కంతో గాని, నువ్వుల కల్కంతో గాని; ఉపఘాతంతో కలుషితమైన వాటికి ఇదే నిత్య నియమం.

Verse 11

तथा कार्पासिकानाञ्च विशुद्धिर्जलबhasmanā । दारुदन्तास्थिशृङ्गाणां तक्षणाच्छुद्धिरिष्यते ॥

అలాగే పత్తి వస్తువులు నీరు మరియు బూడిదతో శుద్ధి అవుతాయి; అలాగే కలప, పళ్ళు, ఎముకలు, కొమ్ములు—వాటి శుద్ధి పైపొరను చెక్కి/గీకి తొలగించడం ద్వారా అని చెప్పబడింది.

Verse 12

पुनः पाकेन भाण्डानां पार्थिवानाञ्च मेध्यता । शुचिर्भैक्षं कारुहस्तः पण्यं योषिन्मुखं तथा ॥

మళ్లీ, పాత్రలు—ప్రత్యేకంగా మట్టిపాత్రలు—వేడిచేయడం/వండడం ద్వారా శుద్ధి పొందుతాయి. భిక్షాన్నం శుద్ధమని భావిస్తారు; శిల్పులు చేతబడ్డ వస్తువు వ్యాపారార్థం శుద్ధమని భావిస్తారు; అలాగే స్త్రీ ముఖస్పర్శితమైన (అన్నం/నీరు మొదలైనవి) కూడా నియమప్రకారం శుద్ధి-వ్యవహారంలోకి వస్తాయి.

Verse 13

रथ्यागतमविज्ञातं दासवर्गादिनाहृतम् । वाक्रप्रशास्तं चिरातीतमनैकान्तरितं लघु ॥

వీధి నుండి వచ్చినది, మూలం తెలియనిది, దాసులు మొదలైనవారు తెచ్చినది; విశ్వసనీయ వాక్య-సాక్ష్యంతో ఆమోదించబడినది, చాలా కాలం గడిచినది, అనేక అంతరాల వల్ల వేరుపడినది—ఇవి శుద్ధి నిర్ణయంలో ‘లఘు-దూషణ’ వర్గంగా పరిగణించబడతాయి.

Verse 14

अतिप्रभूतं बालञ्च वृद्धातुरविचेष्टितम् । कर्मान्ताङ्गाराशालाश्च स्तनन्धयसुताः स्त्रियः ॥

అతిస్రావం/అతిమలినత, చిన్నపిల్ల, అలాగే వృద్ధులు మరియు రోగుల నియంత్రణలేని చర్యలు; పనిశాలలు మరియు బొగ్గు/అగ్ని స్థలాలు; అలాగే పాలుతాగే శిశువుతో ఉన్న స్త్రీలు—ఇవి శౌచ-అశౌచ నిర్ణయంలో ప్రత్యేక సందర్భాలుగా స్మృతిలో చెప్పబడ్డాయి.

Verse 15

शुचिन्यश्च तथैवापः स्त्रन्त्यो 'गन्धबुद्बुदाः । भूमिर्विशुध्यते कालाद्दाहमार्जनगोक्रमैः ॥

అదేవిధంగా దుర్గంధం, నురుగు లేని ప్రవహించే జలధారలు శుద్ధమని చెప్పబడతాయి. భూమి కాలప్రవాహంతో, దహనంతో, ఊడ్చి శుభ్రపరచడంతో, గోవుల పాదసంచారంతో శుద్ధి పొందుతుంది.

Verse 16

लेपादुल्लेखनात् सेकाद्वेश्मसंमार्जनार्चनात् । केशकीटावपन्ने च गोग्राते मक्षिकान्विते ॥

లేపనం, గీకి తొలగించడం, చల్లడం, ఊడ్చి శుభ్రపరచడం మరియు గృహపూజ ద్వారా ఇల్లు శుద్ధమవుతుంది—జుట్టు, పురుగుల వల్ల కలుషితమైనా, ఆవు ముక్కుతో వాసన చూసి అపవిత్రం చేసినా, లేదా ఈగలతో నిండినా.

Verse 17

मृदम्बुभस्मना तात ! प्रोक्षितव्यं विशुद्धये । औदुम्बराणामम्लेन क्षारेण त्रपुसीसयोः ॥

ప్రియమైనవాడా, శుద్ధి కోసం మట్టి, నీరు, భస్మంతో ప్రోక్షణం (చల్లడం) చేయాలి. ఉదుంబర (గూలర్) కట్టెకు పుల్లని పదార్థంతో శుద్ధి; టిన్ మరియు సీసాకు క్షారంతో శుద్ధి.

Verse 18

भस्माम्बुभिश्च कांस्यानां शुद्धिः प्लावाद् द्रवस्य च । अमेध्याक्तस्य मृत्तोयैर्गन्धापहरणेन च ॥

కాంస్య పాత్రల శుద్ధి భస్మం, నీటితో; ద్రవాల శుద్ధి పైకి పొంగి పొర్లేలా చేయడం (ప్లావ) ద్వారా. మలంతో పూసుకున్న దానికి మట్టి, నీటితో శుద్ధి, అలాగే దుర్వాసన తొలగింపుతో కూడా శుద్ధి.

Verse 19

अन्येषाञ्चैव तद्द्रव्यैर्वर्णगन्धापहारतः । शुचि गोत्रप्तिकृत्तोयं प्रकृतिस्थं महीगतं ॥

ఇతర ద్రవ్యాల శుద్ధి కూడా వాటి వాటి శోధన సాధనాల ద్వారానే—వర్ణవికారము, దుర్వాసన తొలగినప్పుడు—సిద్ధిస్తుంది. గోవులకు తృప్తికరంగా (తాగదగినట్లు), సహజస్థితిలో ఉండి, భూమి/స్రోతసు నుండి తాజాగా వచ్చిన నీరు శుద్ధమైంది.

Verse 20

तथा मांसञ्च चण्डालक्राव्यादादिनिपातितम् । रथ्यागतञ्च चेलादि तात ! वातात् शुचि स्मृतम् ॥

ప్రియే! చండాలాది మాంసభక్షకుడు పడవేసిన మాంసము, అలాగే వీధి స్పర్శకు వచ్చిన వస్త్రములు మొదలైనవి—వాయుస్పర్శచేత శుద్ధమగునని స్మృతిలో చెప్పబడింది।

Verse 21

रजोऽग्निरश्वो गौश्छाया रश्मयः पवनो मही । विप्रुषो मक्षिकाद्याश्च दुष्टसङ्गाददोṣिणः ॥

ధూళి, అగ్ని, అశ్వము, గోవు, నీడ, సూర్యకిరణాలు, వాయువు, భూమి, జలబిందువులు, ఈగలు మొదలైనవి—అశుచితో సంబంధమున్నా కలుషితమవు।

Verse 22

अजाश्वौ मुखतो मेध्यौ न गोर्वत्सस्य चाननम् । मातुः प्रस्त्रवणं मेध्यं शकुनिः फलपातने ॥

మేక మరియు అశ్వము నోటివిషయంలో మేధ్యములు (శుద్ధములు) అని చెప్పబడినవి; కాని దూడ నోరు అలా కాదు। తల్లి నుండి ప్రవహించే పాలు శుద్ధము; ఫలం పడినప్పుడు పక్షి దోషకారి కాదు।

Verse 23

आसनं शयनं यानं नावः पथि तृणानि च । सोमसूर्यांशुपवनैः शुध्यन्ते तानि पण्यवत् ॥

ఆసనాలు, శయ్యలు, వాహనాలు, నౌకలు, అలాగే మార్గంలోని గడ్డి కూడా—చంద్రకాంతి, సూర్యకాంతి మరియు వాయువుచేత—వాడుకకు ఉంచిన సరుకులవలె—శుద్ధమగును।

Verse 24

रथ्यावसर्पणस्नानक्षुत्पानम्लानकर्मसु । आचामेत यथान्यायं वासो विपरिधाय च ॥

వీధిలో తిరిగిన తరువాత, స్నానం చేసిన తరువాత, భోజనపానాల తరువాత, మరియు శ్రమ కలిగించే పనుల తరువాత—నియమానుసారం ఆచమనం చేయాలి; అలాగే వస్త్రాలను కూడా యథోచితంగా మార్చి/సరిచేయాలి।

Verse 25

स्पृष्टानामप्यसंसर्गैर्विरथ्याकर्दमाम्भसाम् । पक्वेष्टरचितानाञ्च मेध्यता वायुसङ्गमात् ॥

స్పర్శించబడిన వస్తువులకైనా తరువాత అపవిత్రస్పర్శం లేకపోతే, అలాగే వీధి నీరు మరియు బురద వల్ల దూషితమైన వాటికీ, శుద్ధ సంకల్పంతో చేసిన పక్వాహార ఏర్పాట్లకీ, వాయుస్పర్శం ద్వారా శుద్ధి కలుగుతుంది।

Verse 26

प्रभूतोपहतात् अन्नात् अग्रं उद्धृत्य सन्त्यजेत् । शेषस्य प्रोक्षणं कुर्याद् आचम्यादिभस् तथा मृदा ॥

అత్యంతంగా దూషితమైన ఆహారంలో పై/బాధిత భాగాన్ని తీసి పారవేయాలి. మిగిలినదానిపై జలప్రోక్షణం చేసి, ఆపై ఆచమనం మొదలైన శౌచక్రియలు చేసి, విధి ప్రకారం మట్టితో శుద్ధి చేయాలి।

Verse 27

उपवासस् त्रिरात्रन्तु दुष्टभक्ताशिनो भवेत् । अज्ञाते ज्ञानपूर्वन्तु तद्दोषोपशमेन तु ॥

దూషిత ఆహారం తిన్నవానికి మూడు రాత్రుల ఉపవాసం విధించబడింది. తెలియక చేసినట్లయితే తగిన విధంగా శుద్ధి కలుగుతుంది; కానీ తెలిసి చేసినట్లయితే ఆ దోషాన్ని శమింపజేసే/తొలగించే ప్రాయశ్చిత్తం చేయాలి।

Verse 28

उदक्याश्वशृगालादीन् सूतिकान्त्यवसायिनः । स्पृष्ट्वा स्नायीत शौचार्थं तथैव मृतहारिणः ॥

రజస్వల స్త్రీని, గుర్రాన్ని, నక్క మొదలైనవాటిని, సూతిక/ప్రసూత స్త్రీని, లేదా అవసాయిన్ (బహిష్కృతుడు)ను స్పర్శించినప్పుడు శుద్ధి కోసం స్నానం చేయాలి; అలాగే మృతదేహాన్ని మోసేవారిని స్పర్శించినా స్నానం విధించబడింది।

Verse 29

नारं स्पृष्ट्वास्थि सस्त्रेहं स्नातः शुध्यति मानवः । आचाम्यैव तु निःस्त्रेहं गामालभ्यार्कमीक्ष्य वा ॥

మనిషి ఎముకపై కొవ్వు/నూనె పూత ఉండి పురుషుడు దాన్ని స్పర్శిస్తే స్నానం ద్వారా శుద్ధి పొందుతాడు. పూత లేకపోతే కేవలం ఆచమనం ద్వారా శుద్ధి; లేదా ఆవును స్పర్శించడం ద్వారా, లేదా సూర్యదర్శనం ద్వారా కూడా శుద్ధి కలుగుతుంది।

Verse 30

न लङ्घयेत तथैवासृक्छ्ठीवनोद्वर्तनानि च । नोद्यानादौ विकालेषु प्राज्ञस्तिष्ठेत् कदाचन ॥

జ్ఞానవంతుడు రక్తం, ఉమ్మి లేదా శరీర మలినాలను దాటకూడదు. అలాగే, ఉద్యానవనాలు వంటి ప్రదేశాలలో అనుచిత సమయాల్లో సంచరించకూడదు.

Verse 31

न चालपेज्जनद्विष्टां वीरहीनां तथा स्त्रियम् । गृहादुच्छिष्टविण्मूत्रपादाम्भांसि क्षिपेद्वहिः ॥

జనులచే ద్వేషించబడే లేదా రక్షణ లేని స్త్రీతో సంభాషించకూడదు. ఎంగిలి, మలమూత్రాలు మరియు కాళ్ళు కడిగిన నీటిని ఇంటి బయట పారబోయాలి.

Verse 32

पञ्च पिण्डाननुधृत्य न स्त्रायात् परवारिणि । स्त्रायीत देवखातेṣu गङ्गाह्रदसरित्सु च ॥

ఐదు పిండాలను సమర్పించకుండా ఇతరుల నీటిలో స్నానం చేయకూడదు. దేవతా తీర్థాలు, నదులు మరియు సరస్సులలో స్నానం చేయడం ఉత్తమం.

Verse 33

देवता-पितृ-सच्छास्त्र-यज्ञ-मन्त्रादिनिन्दकैः । कृत्वा तु स्पर्शनालापं शुध्येतार्कावलोकनात् ॥

దేవతలను, పితృదేవతలను, శాస్త్రాలను నిందించే వారిని తాకినా లేదా వారితో మాట్లాడినా సూర్య దర్శనం ద్వారా శుద్ధి పొందాలి.

Verse 34

अवलोक्य तथोदक्यां अन्त्यजं पतितं शवम् । विधर्मि-सूतिका-षण्ढ-विवस्त्रान्त्यावसायिनः ॥

పతితుని, శవాన్ని, పాషండుని, బాలింతను, నపుంసకుని, దిగంబరుని లేదా చండాలుని చూసినచో సూర్య దర్శనం చేసుకోవాలి.

Verse 35

सूतनिर्ग्यातकांश्चैव परदाररताश्च ये । एतदेव हि कर्तव्यं प्राज्ञैः शोधनमात्मनः ॥

సూతికాశౌచంతో సంబంధమున్నవారితోను, పరస్త్రీలో రమించువారితోను అలాగే; జ్ఞానులకు ఇదే విధి—ఆత్మశుద్ధి చేసుకోవాలి।

Verse 36

अभोज्यं सूतिका-षण्ढ-मार्जाराखुश्वकुक्कुटान् । पतिताविद्धचण्डाल-मृतहारांश्च धर्मवित् ॥

ధర్మజ్ఞుడు సూతికాశౌచినీ స్త్రీతో సంబంధమైన, నపుంసకుడు, పిల్లి, ఎలుక, కుక్క, కోడి—ఇవాటితో సంబంధించిన ఆహారాన్ని అభక్ష్యంగా భావించాలి; అలాగే పతితుడు, వేదిత/దూషితస్థితిగలవాడు, చాండాలుడు, శవాలను మోసి జీవించే వారితో సంబంధించిన ఆహారమును కూడా।

Verse 37

संस्पृश्य शुध्यते स्त्रानादुदक्यां ग्रामशूकरौ । तद्वच्च सूतिकाशौचदूषितौ पुरुषावपि ॥

వారిని తాకితే స్నానంతో శుద్ధి కలుగుతుంది—ఉదాహరణకు గ్రామ పంది మరియు అపవిత్ర జలసంబంధం. అలాగే సూతికాశౌచంతో దూషితమైన ఇద్దరు పురుషులూ స్పర్శానంతరం స్నానంతో శుద్ధి పొందుతారు।

Verse 38

यस्य चानुदिनं हानिर्गृहे नित्यस्य कर्मणः । यश्च ब्राह्मणसंत्यक्तः किल्विषी स नराधमः ॥

ఎవరి ఇంటిలో నిత్యకర్మలు రోజురోజుకు తగ్గిపోతాయో, మరియు బ్రాహ్మణులు నింద్యుడని విడిచిపెడతారో—ఆ పాపి మనుష్యులలో అధముడు।

Verse 39

नित्यस्य कर्मणो हानिं न कुर्वोत कदाचन । तस्य त्वकरणे बन्धः केवलं मृतजन्मसु ॥

నిత్యకర్మలలో ఎప్పుడూ లోపం కలగనీయకూడదు. వాటిని చేయకపోతే అతనికి బంధనం కలుగుతుంది—మృతప్రాయమైన (దుఃఖభరిత, ఆధ్యాత్మికంగా నిర్జీవ) జన్మలలోనే।

Verse 40

दशाहं ब्राह्मणस्तिष्ठेद्दानहोमादिवर्जितः । क्षत्रियो द्वादशाहञ्च वैश्यो मासार्धमेव च ॥

బ్రాహ్మణుడు దానహోమాదులను విడిచి పది రోజులు ఆశౌచము పాటించవలెను. క్షత్రియుడు పన్నెండు రోజులు, వైశ్యుడు పక్షము రోజులు (పదిహేను రోజులు) ఉండవలెను.

Verse 41

शूद्रस्तु मासमासीता निजकर्मविवर्जितः । ततः परं निजं कर्म कुर्युः सर्वे यथोदितम् ॥

కానీ శూద్రుడు తన విధులకు దూరంగా ఉండి ఒక నెల రోజులు ఆశౌచము పాటించవలెను. ఆ తదుపరి అందరూ తమ తమ విధులను యథావిధిగా నిర్వర్తించవలెను.

Verse 42

प्रोताय सलिलं देयं बहिर्दग्ध्वा तु गोत्रिकैः । प्रथमे 'ह्नि चतुर्थे च सप्तमे नवमे तथा ॥

పితృదేవతలకు ఉదకము ఇవ్వవలెను; ఊరి బయట దహన సంస్కారము చేసిన తరువాత, సగోత్రీకులు మొదటి, నాల్గవ, ఏడవ మరియు తొమ్మిదవ రోజున కర్మలు చేయవలెను.

Verse 43

भस्मास्थिचयनं कार्यं चतुर्थे गोत्रिकैर्दिने । ऊर्ध्वं सञ्चयनात् तेषामङ्गस्पर्शो विधीयते ॥

నాల్గవ రోజున సగోత్రీకులు అస్థికలను సేకరించవలెను (అస్థి సంచయనం). సంచయనం తరువాత, వారిని తాకుట దోషము కాదు.

Verse 44

सोदकैस्तु क्रियाः सर्वाः कार्याः सञ्चयनात्परम् । स्पर्श एव सपिण्डानां मृताहनि तथोभयोः ॥

అస్థి సంచయనం తరువాత, క్రియలన్నీ ఉదకముతో (నీటితో) చేయవలెను. సపిండ బంధువులకు, మరణించిన రోజున స్పర్శ మాత్రముచే ఆశౌచము కలుగును.

Verse 45

अन्वेकमृक्षमाशस्त्र-तोयोद्बन्धन-वह्निषु । विषप्रपातादिमृते प्रायोनाशकयोरपि ॥

అడవి మృగం చేత, ఆయుధం చేత, నీటిలో, ఉరి/గొంతు బిగింపు వల్ల, లేదా అగ్నిచేత మరణించినప్పుడు; అలాగే విషం, పతనం మొదలైన కారణాల వల్ల మరణం జరిగినప్పుడు మరియు ఆత్మహత్య/ఆత్మనాశన సందర్భంలో—సందర్భంలో చెప్పిన ప్రత్యేక నియమాలు వర్తిస్తాయి।

Verse 46

बाले देशान्तरस्थे च तथा प्रव्रजिते मृते । सद्यः शौचमथान्यैश्च त्र्यहमुक्तमशौचकम् ॥

శిశువు మరణం, దూరదేశంలో ఉన్నవాడు మరణించడం, అలాగే యతి/సన్యాసి మరణం—ఇవన్నీ జరిగితే శుద్ధి తక్షణమే. ఇతర సందర్భాల్లో మూడు రోజుల ఆశౌచం చెప్పబడింది।

Verse 47

सपिण्डानां सपिण्डस्तु मृते 'न्यस्मिन्मृतो यदि । पूर्वाशौचसमाख्यातैः कार्यास्त्वत्र दिनैः क्रियाः ॥

సపిండ బంధువులలో ముందుగా ఆశౌచం కొనసాగుతున్నప్పుడు, అదే సమయంలో మరొక సపిండుడు మరణిస్తే, ఇక్కడ చెప్పిన కర్మలు పూర్వ ఆశౌచంలో లెక్కించిన రోజుల ప్రకారమే చేయవలెను।

Verse 48

एष एव विधिर्दृष्टो जन्मन्यपि हि सूतके । सपिण्डानां सपिण्डेषु यथावत्सोदकेषु च ॥

ఇదే నియమం సూతకము (జననాశౌచం) విషయంలో కూడా పాటించబడుతుంది. సపిండ బంధువులలో అది యథావిధిగా వర్తిస్తుంది; అలాగే జలసంబంధ కర్మల విషయంలో కూడా।

Verse 49

जाते पुत्रे पितुः स्नानं सचेलन्तु विधीयते । तत्रापि यदि चान्यस्मिन जातॆ जायेत चापरः ॥

కుమారుడు జన్మించినప్పుడు తండ్రికి వస్త్రాలతోనే స్నానం చేయవలెనని ఆజ్ఞ. అదే సందర్భంలో, ఒకరు పుట్టిన తరువాత మరొకరు కూడా పుట్టితే (అంటే వరుస జననాలు జరిగితే) … (మిగతా విధానం సందర్భానుసారం)।

Verse 50

तत्रापि शुद्धिरुद्दिष्टा पूर्वजन्मवतो दिनैः । दशद्वादशमासार्ध-माससङ्ख्यैर्दिनैर्गतैः ॥

ఆ సందర్భంలోనూ గడిచిన దినాల ప్రకారం శౌచకాలము విధించబడింది—పది లేదా పన్నెండు మాసాల లెక్కతో, అలాగే పక్షము మరియు మాసము ప్రమాణాలతో, దినక్షయానుసారంగా।

Verse 51

स्वाः स्वाः कर्मक्रियाः कुर्युः सर्वे वर्णा यथाविधि । प्रेतमुद्दिश्य कर्तव्यमेकोद्दिष्टं ततः परम् ॥

అన్ని వర్ణాలవారు తమ తమ నియమానుసారం తమ కర్తవ్యకర్మలను ఆచరించాలి. అనంతరం ప్రేతునకు విధివిధానంగా ఏకోద్దిష్ట శ్రాద్ధం చేయవలెను.

Verse 52

दानानि चैव देयानि ब्राह्मणेभ्यो मनीषिभिः । यद्यदिष्टतमं लोके यच्चापि ययितं गृहे ॥

జ్ఞానులు బ్రాహ్మణులకు నిశ్చయంగా దానమివ్వాలి—లోకంలో అత్యంత కోరబడినదేదైనా, అలాగే స్వగృహంలో అత్యంత ప్రియమైనదేదైనా।

Verse 53

तत्तद् गुणवते देयं तदेवाक्षयमिच्छता । पूर्णैस्तु दिवसैः स्पृष्ट्वा सलिलं वाहनायुधम् ॥

అక్షయ పుణ్యాన్ని కోరువాడు తగిన పాత్రునికి ఆ దానాన్ని ఇవ్వాలి; అదే దానం అక్షయఫలదాయకం. అలాగే నిర్ణీత దినసంఖ్య పూర్తైన తరువాత జలాన్ని స్పర్శించి వాహనమును మరియు ఆయుధములను మళ్లీ స్వీకరించాలి.

Verse 54

प्रतोददण्डौ च तथा सम्यग्वर्णाः कृतक्रियाः । स्ववर्णधर्मनिर्दिष्टमुपादानं तथा क्रियाः ॥

అంకుశము మరియు దండము విషయములోనూ ఇదే విధి. వర్ణాలవారు విధివిధానంగా కర్మకాండను పూర్తిచేసి, అవసరమైన ఉపకరణాలను స్వీకరించి, తమ తమ వర్ణధర్మానుసారం కార్యాలను చేయాలి.

Verse 55

कुर्युः समस्ताः शुचिनः परत्रेह च भूतिदाः । अध्येतव्या त्रयी नित्यं भवितव्यं विपश्चिता ॥

అందరూ శుచితతో ప్రవర్తించాలి; ఇహలోకములోనూ పరలోకములోనూ క్షేమాన్ని ప్రసాదించునట్లు. త్రివేదములను నిత్యం అధ్యయనం చేసి, వివేకవంతుడై జ్ఞానిగా కావాలి.

Verse 56

धर्मतो धनमाहार्यं यष्टव्यञ्चापि यत्नतः । यच्चापि कुर्वतो नात्मा जुगुप्सामेति पुत्रक ! ॥

ధర్మమార్గమున ధనాన్ని సంపాదించాలి, మరియు యజ్ఞాన్ని శ్రమతో నిర్వహించాలి. తన ఆత్మకు ఆత్మగ్లాని కలగనట్లు ఏది చేస్తే—అదే చేయవలెను, ప్రియ కుమారా.

Verse 57

तत्कर्तव्यमशङ्केन यन्न गोप्यं महाजने । एवमाचरतो वत्स ! पुरुषस्य गृहे सतः । धर्मार्थकामसम्प्राप्त्या परत्रेह च शोभनम् ॥

ప్రజల నుండి దాచవలసిన అవసరం లేని కార్యాన్ని సంకోచం లేకుండా చేయాలి. ఇలా గృహస్థుడైన పురుషుడు ప్రవర్తిస్తే, ధర్మార్థకామసిద్ధి ఇహలోకములోనూ పరలోకములోనూ శుభమూ గౌరవమూ కలిగిస్తుంది, ప్రియ శిశువా.