Sukta 17

Mantra 1

अच्छा॑ म॒ इन्द्रं॑ म॒तयः॑ स्व॒र्विदः॑ स॒ध्रीची॒र्विश्वा॑ उश॒तीर॑नूषत । परि॑ ष्वजन्ते॒ जन॑यो॒ यथा॒ पतिं॒ मर्यं॒ न शु॒न्ध्युं म॒घवा॑नमू॒तये॑

నాకోసం స్వర్విదః (స్వర్గాన్ని గెలిపించేవి), సధ్రీచీః (నేరుగా దిశచూపే), ఉత్సాహభరితమైన అన్ని మతయః ఇంద్రుని స్తుతిగానం చేశాయి. అవి ఆయనను చుట్టుముట్టి ప్రేరేపిస్తాయి—స్త్రీలు భర్తను ఎలా, వధువులు వరుణ్ని ఎలా—అలాగే శుద్ధుడైన, దానశీలుడైన మఘవానుని మా సహాయార్థం.

Mantra 2

न घा॑ त्व॒द्रिगप॑ वेति मे॒ मन॒स्त्वे इत् कामं॑ पुरुहूत शिश्रय । राजे॑व दस्म॒ नि ष॒दोऽधि॑ ब॒र्हिष्य॒स्मिन्त्सु सोमे॑व॒पान॑मस्तु ते

హే పురుహూత! నా మనస్సు నీ నుండి స్తుతి-విముఖమై వెళ్లదు; నీలోనే నా కామనను స్థిరపరిచాను. హే దస్మ (అద్భుతుడా)! రాజువలె ఈ బర్హిస్‌పై కూర్చో; నీకు సోమంలా ప్రియమైన పానం కలుగుగాక.

Mantra 3

वि॒षू॒वृदिन्द्रो॒ अमु॑तेरु॒त क्षु॒धः स इद् रा॒यो म॒घवा॒ वस्व॑ ईशते । तस्येदि॒मे प्र॑व॒णे स॒प्त सिन्ध॑वो॒ वयो॑ वर्धन्ति वृष॒भस्य॑ शु॒ष्मिणः॑

అన్నిటినీ త్రోసివేసే ఇంద్రుడు సంకటంనుండి, ఆకలినుండి కూడా రక్షిస్తాడు; ఆ దానశీల మఘవాన్ ధనరాశులకూ, శ్రేష్ఠ వసువులకూ అధిపతి. ఆ ఉగ్ర వృషభుని బలాధీనంగా, వాలుదారిలో ఈ సప్తసింధవః తమ ప్రాణబలాన్ని పెంచుకుంటాయి.

Mantra 4

वयो॒ न वृ॒क्षं सु॑पला॒शमास॑द॒न्त्सोमा॑स॒ इन्द्रं॑ म॒न्दिन॑श्चमू॒षदः॑ । प्रैषा॒मनी॑कं॒ शव॑सा॒ दवि॑द्युतद् वि॒दत् स्व॑१र्मन॑वे॒ ज्योति॒रार्य॑म्

అందమైన ఆకులు గల వృక్షంపై పక్షులు వచ్చి కూర్చునినట్లే, ఆనందదాయకమైన సోమరసాలు చమూ (పాత్రం) లో ఆసీనమై ఇంద్రుని వద్దకు వచ్చి నిలిచాయి. వారి అగ్రభాగం శక్తితో ప్రకాశించి మెరిపింది; అది మనువుకు స్వర్గం—ప్రకాశం, ఆర్య (శ్రేష్ఠ) జ్యోతి—ని సంపాదింపజేసింది.

Mantra 5

कृ॒तं न श्व॒घ्नी वि चि॑नोति॒ देव॑ने सं॒वर्गं॒ यन्म॒घवा॒ सूर्यं॒ जय॑त्। न तत् ते॑ अ॒न्यो अनु॑ वी॒र्यं शक॒न्न पु॑रा॒णो म॑घव॒न् नोत नूत॑नः

ఆటలో ‘శ్వఘ్నీ’ (కుక్కను సంహరించేవాడు) గెలుపు పడి వచ్చినప్పుడు మొత్తం పందెాన్ని ఏకత్రం చేసుకున్నట్లే, మఘవాన్ సూర్యుని జయించినప్పుడు—ఓ మఘవన్, దాతా—నీ ఆ వీర్యాన్ని మరెవ్వరూ అనుసరించలేరు; పూర్వుడైనా కాదు, కొత్తవాడైనా కాదు.

Mantra 6

विशं॑विशं म॒घवा॒ पर्य॑शायत॒ जना॑नां॒ धेना॑ अव॒चाक॑श॒द् वृषा॑ । यस्याह॑ श॒क्रः सव॑नेषु॒ रण्य॑ति॒ स ती॒व्रैः सोमैः॑ सहते पृतन्य॒तः

మఘవా (దానవీరుడు) విశం-విశం (కులం/జనసమూహం) చుట్టూ వ్యాపించి నిలిచాడు; ఆ వృషభుడు జనుల ధేనువులను (పాలు ఇచ్చే ఆవులను) స్పష్టంగా వెలికి తెచ్చాడు. సవనాలలో (సోమ-ప్రసవాలలో) ఆనందించే ఆ శక్రుడు, తీవ్రమైన సోమపానాలతో యుద్ధించే శత్రువుపై పైచేయి సాధిస్తాడు.

Mantra 7

आपो॒ न सिन्धु॑म॒भि यत् स॒मक्ष॑र॒न्त्सोमा॑स॒ इन्द्रं॑ कु॒ल्या इ॑व ह्र॒दम्। वर्ध॑न्ति॒ विप्रा॒ महो॑ अस्य॒ साद॑ने॒ यवं॒ न वृ॒ष्टिर्दि॒व्येन॒ दानु॑ना

నీళ్లు కలిసి నదిని చేరేలా ప్రవహించినట్లే, సోమాలు ఇంద్రుని వైపు ప్రవహిస్తాయి—కుల్యాలు (కాలువలు) హ్రదాన్ని చేరినట్లుగా. విప్రులు (ప్రేరిత ఋత్విజులు) అతని ఆసనస్థానంలో అతని మహిమను పెంచుతారు; దివ్యమైన దాను (ఆకాశీయ ఉదారత) గల వర్షం యవాన్ని (బార్లీ) పెంచినట్లుగా.

Mantra 8

वृषा॒ न क्रु॒द्धः प॑तय॒द् रजः॒स्वा यो अ॒र्यप॑त्नी॒रकृ॑णोदि॒मा अ॒पः । स सु॑न्व॒ते म॒घवा॑ जी॒रदा॑न॒वेऽवि॑न्द॒ज्ज्योति॒र्मन॑वे ह॒विष्म॑ते

క్రోధించిన వృషభంలా అతడు రజః (అంతరిక్షం)లో దూసుకెళ్లాడు—ఈ ఆపః (జలాలు)ను ‘ఆర్య-పత్నీ’గా చేసి నియమబద్ధం చేసినవాడు. ఆ దానశీల మఘవాన్, సోమం పిండే యజమానునికోసం, శీఘ్రదానమిచ్చే అర్పణకర్తకోసం, హవిస్ తెచ్చే మనువుకోసం జ్యోతి (ప్రకాశం)ను సంపాదించి ఇచ్చాడు.

Mantra 9

उज्जा॑यतां पर॒शुज्योति॑षा स॒ह भू॒या ऋ॒तस्य॑ सु॒दुघा॑ पुराण॒वत्। वि रो॑चतामरु॒षो भा॒नुना॒ शुचिः॒ स्व॑१र्ण शु॒क्रं शु॑शुचीत॒ सत्प॑तिः

పరశు-జ్యోతి (చీల్చే వెలుగు)తో కలిసి అది ఉదయించుగాక; మళ్లీ, పురాతనంలా, ఋతస్య సుదుఘా (సువిధంగా పాలు ఇచ్చే) గోవుగా ఉండుగాక. అరుష (ఎర్రని) శుచి తన భాను (కిరణం)తో దూరదూరాల వరకు ప్రకాశించుగాక; స్వర్ణప్రభ, శుక్రం (శుభ్రతేజం) కలవాడు—సత్పతి (సజ్జనుల అధిపతి) తన్నుతానే దీప్తి చెందించుగాక.

Mantra 10

गोभि॑ष्टरे॒माम॑तिं दु॒रेवां॒ यवे॑न॒ क्षुधं॑ पुरुहूत॒ विश्वा॑म्। व॒यं राज॑भिः प्रथ॒मा धना॑न्य॒स्माके॑न वृ॒जने॑ना जयेम

గోవుల సహాయంతో ఈ దురేవ (దుష్ట) సంకుచిత మార్గాన్ని మేము దాటుదుము; యవం (జౌ)తో, హే పురుహూత (బహు-ఆహూత), సమస్త క్షుధ (ఆకలి)ని తొలగించుదుము. రాజులతో కలిసి మేము ధనసంపదలో ప్రథములమగుదుము; మా స్వంత వృజన (యుద్ధదళం) బలంతో మేము విజయాన్ని పొందుదుము.

Mantra 11

बृह॒स्पति॑र्नः॒ परि॑ पातु प॒श्चादु॒तोत्त॑रस्मा॒दध॑रादघा॒योः । इन्द्रः॑ पु॒रस्ता॑दु॒त म॑ध्य॒तो नः॒ सखा॒ सखि॑भ्यो॒ वरि॑वः कृणोतु

బృహస్పతి మమ్మల్ని చుట్టూరా కాపాడుగాక—వెనుక నుండి, ఉత్తర దిక్కు నుండి, అలాగే క్రింద నుండి—అఘ/అనిష్టం నుండి. ఇంద్రుడు ముందునుండి మరియు మధ్యనుండి, మిత్రుడై, మాకు మరియు మా మిత్రులకు నిర్బంధరహిత అవకాశం మరియు అభయ-రక్షను కలుగజేయుగాక.

Mantra 12

बृह॑स्पते यु॒वमिन्द्र॑श्च॒ वस्वो॑ दि॒व्यस्ये॑शाथे उ॒त पार्थि॑वस्य । ध॒त्तं र॒यिं स्तु॑व॒ते की॒रये॑ चिद् यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः

ఓ బృహస్పతే! నీవు మరియు ఇంద్రుడు—దివ్యమైనదీ, పార్థివమైనదీ—రెండు రకాల ధనానికి అధిపతులు. స్తుతించువానికి, గాయకునికీ ధన-సంపదను దయచేయండి; మరియు ఎల్లప్పుడూ స్వస్తి-రక్షలతో మమ్మల్ని కాపాడండి.