Sukta 3
Rishi: Atharvanic/Angirasa tradition (attribution varies by anukramaṇī for AV 11.3)
Devata: Śāpa/Abhicāra (the efficacious power of speech); implicitly the forces governing hearing (śrotra)
Chandas: Prose/Anuṣṭubh-fragment (late Atharvanic style; not a full metrical pāda)
AV 11.3 అథర్వణీయ గద్యశైలిలో విస్తరించిన అభిచార క్రమం. ఇందులో వాక్కును అమలయ్యే శక్తిగా—ఖచ్చితమైన వాచిక కర్మల ద్వారా శత్రువును బంధించడం, దారి మళ్లించడం, హానిచేయడం—గా చూపుతుంది. ముఖ్యంగా ప్రత్యర్థి శ్రోత్రం (వినికిడి) పై దృష్టి పెట్టి, చెవిటితనాన్ని కలిగించాలనే స్పష్టమైన శాపోక్తులు ఉన్నాయి; పక్కనే ఉన్న భాగాల్లో ఇదే విధానాన్ని నియంత్రణగా కూడా వినియోగించి, లక్ష్యవ్యక్తి దిశాభిముఖతను “తాళం వేసి” అతడు తిరగలేక, పారిపోలేక, ప్రతిక్రియ చేయలేకుండా చేస్తుంది. అలాగే ప్రాణ–అపాన “ప్రాణవాయు సాంకేతికత”ను సమన్వయించి, బలవంతం చేయడం మరియు స్థిరీకరణ రెండింటినీ “పూర్వ ఋషుల” పరంపరా-ప్రామాణ్యంతో ధృవీకరించిన ఫలితాలుగా ప్రతిపాదిస్తుంది.
Mantras
Mantra 1
ओदनः। (१) तस्यौ॑द॒नस्य॒ बृहस्पतिः॒ शिरो॒ ब्रह्म॒ मुख॑म्
ఓదన (అన్న-ఖీరు): ఆ ఓదనానికి బృహస్పతి శిరస్సు; బ్రహ్మం దాని ముఖం.
Mantra 2
द्यावा॑पृथि॒वी श्रोत्रे॑ सूर्याचन्द्र॒मसा॒वक्षि॑णी सप्तऋ॒षयः॑ प्राणापा॒नाः
ద్యావా-పృథివీ దాని చెవులు; సూర్య-చంద్రులు దాని కళ్ళు; సప్తఋషులు దాని ప్రాణ-అపానాలు (లోపల శ్వాస–బయట శ్వాస).
Mantra 3
चक्षु॒र्मुस॑लं॒ काम॑ उ॒लूख॑लम्
ముసలం (దంచే దండం) దాని చక్షువు; ఉలూఖలం (ఓఖలి) కామం (ఇచ్ఛ).
Mantra 4
दितिः॒ शूर्प॒मदि॑तिः शूर्पग्रा॒ही वातोऽपा॑विनक्
దితి శూర్పము (ధాన్యాన్ని వడకట్టే పంకా); అదితి శూర్పగ్రాహిణి; వాయువు (అశుద్ధమైన) తూషము/చెత్తను వడకట్టి దూరం చేసింది.
Mantra 5
अश्वाः॒ कणा॒ गाव॑स्तण्डु॒ला म॒शका॒स्तुषाः॑
దీని కణాలు (దాన్యకణాలు) అశ్వాలు; దీని తండుల (బియ్యపు కణాలు) గోవులు; దీని తూషము (భూసి) మశకాలు (దోమలు).
Mantra 6
कब्रु॑ फली॒कर॑णाः॒ शरो॒ऽभ्रम्
కబ్రు (గోధుమ/గోధుమవర్ణం) — ఫలప్రేరకము; శర (నలము/కర్రె) — మరియు అభ్రము (మేఘము).
Mantra 7
श्या॒ममयो॑ऽस्य मां॒सानि॒ लोहि॑तमस्य॒ लोहि॑तम्
దీని మాంసం శ్యామం (నలుపు); దీని ఎరుపు—ఎరుపే, ఎరుపు.
Mantra 8
त्रपु॒ भस्म॒ हरि॑तं॒ वर्णः॒ पुष्क॑रमस्य ग॒न्धः
దీని భస్మం త్రపు (టిన్); దీని వర్ణం హరితం (పచ్చ); దీని గంధం పుష్కరం (కమలం).
Mantra 9
खलः॒ पात्रं॒ स्फ्यावंसा॑वी॒षे अ॑नू॒क्येऽ
ఖల (ఖలియానం) పాత్ర; స్ఫ్యావంసా (రెండు సూపులు/చల్లనులు) రక్షణార్థం—అనూక్య (అనువర్తి) కర్మలో…
Mantra 10
आ॒न्त्राणि॑ ज॒त्रवो॒ गुदा॑ वर॒त्राः
ఆంత్రాలు, జత్రు-సంధులు (మెడ/భుజ సంధులు), మరియు గుదం—ఇవే వరత్రాలు (బంధించే తాళ్లు), బిగించి నిలుపుతాయి.
Mantra 11
इ॒यमे॒व पृ॑थि॒वी कु॒म्भी भ॑वति॒ राध्य॑मानस्यौद॒नस्य॒ द्यौर॑पि॒धान॑म्
ఈ భూమియే కుంభం (వంటపాత్ర) అవుతుంది; సిద్ధమవుతున్న ఓదన (బియ్యపు గంజి/అన్నం) కు ద్యౌః (ఆకాశం) మూతగా అవుతుంది.
Mantra 12
सीताः॒ पर्श॑वः॒ सिक॑ता॒ ऊब॑ध्यम्
సీతా (దున్నిన గీతలు/చాళ్లు) పక్కెముకలు; సికతా (ఇసుక) కట్టివేయు బంధనాలు.
Mantra 13
ऋ॒तं ह॑स्ताव॒नेज॑नं कु॒ल्योऽप॒सेच॑नम्
ఋతం (ఋతమ్) చేతుల కడగడం; కుల్యా (కాలువలు) అపసేచనం—చల్లడం/చిమ్మడం.
Mantra 14
ऋ॒चा कु॒म्भ्यधि॑हि॒तार्त्विज्येन॒ प्रेषि॑ता
పవిత్ర ‘ఋచా’ (వేదవాక్యం) ద్వారా, ఓ కుంభా (కలశమా), నీవు ఇక్కడ స్థాపించబడినావు—ఋత్విజుల యజ్ఞసేవ ప్రేరణతో.
Mantra 15
ब्रह्म॑णा॒ परि॑गृहीता॒ साम्ना॒ पर्यू॑ढा
బ్రహ్మ-శక్తిచే చుట్టూరా ఆవరించబడి, సామన్-గానంతో మోసిపోబడినది (చుట్టూ తీసుకుపోబడినది).
Mantra 16
बृ॒हदा॒यव॑नं रथन्त॒रं दर्विः॑
దర్వి (యజ్ఞ కర్రచెంచా)యే బృహత్-ఆయవనం (మహా అగ్రగమనం); అదే రథంతర స్తోత్రం.
Mantra 17
ऋ॒तवः॑ प॒क्तार॑ आर्त॒वाः समि॑न्धते
ఋతువులు—తగిన కాలంలో—‘పక్తార’ (పాకకర్తలు)గా, ‘ఆర్తవ’ (కాలానుగుణ)గా, కలిసి సమిధలను ప్రజ్వలింపజేస్తాయి.
Mantra 18
च॒रुं पञ्च॑बिलमु॒खं घ॒र्मो॒३भी॑न्धे
ఘర్మ (తీవ్రతాపం) చరువును ప్రజ్వలింపజేస్తుంది—ఐదు రంధ్ర/వాయువులతో, ఐదు-ముఖంగా.
Mantra 19
ओ॒द॒नेन॑ यज्ञव॒चः सर्वे॑ लो॒काः स॑मा॒प्याः
ఓదనము (వండిన అన్నము) మరియు యజ్ఞ-వాక్ (యజ్ఞీయ వాణి) ద్వారా—సర్వ లోకములు సంపూర్ణంగా పొందదగినవి/జయించదగినవి.
Mantra 20
यस्मि॑न्त्समु॒द्रो द्यौर्भूमि॒स्त्रयो॑ऽवरप॒रं श्रि॒ताः
ఎవరిలో సముద్రం, ద్యౌ (స్వర్గం), భూమి—ఈ మూడు—అవర-పర, క్రిందా పైగా—దృఢంగా స్థితిచెందివున్నాయో.
Mantra 21
यस्य॑ दे॒वा अक॑ल्प॒न्तोच्छि॑ष्टे॒ षड॑शी॒तयः॑
యావరి ఉచ్ఛిష్టంలో (అవశేషంలో) దేవులు క్రమబద్ధంగా స్థాపితులయ్యారో—పూర్తి లెక్కలో ఎనభై ఆరు (షడశీతి)మందీ.
Mantra 22
तं त्वौ॑द॒नस्य॑ पृच्छामि॒ यो अ॑स्य महि॒मा म॒हान्
హే ఓదన! మహామహిమగల నిన్నే నేను ప్రశ్నిస్తున్నాను—నీ ఈ మహత్తు ఎలా ఇంత అతిమహత్తుగా ఉంది?
Mantra 23
स य ओ॑द॒नस्य॑ महि॒मानं॑ वि॒द्यात्
ఓదన మహిమను ఎవడు తెలుసుకొనునో—అతడే (దాని) శక్తికి నిజమైన అధికారి.
Mantra 24
नाल्प॒ इति॑ ब्रूया॒न्नानु॑पसेच॒न इति॒ नेदं च॒ किं चेति॑
అతడు ‘ఇది కొద్దే’ అని అనకూడదు; ‘ఇది సేచనం/ఆర్ద్రీకరణం లేనిది’ అని కూడా అనకూడదు; ఇంకా ‘ఇది ఏమిటి, నిజంగా?’ అని కూడా అనకూడదు.
Mantra 25
याव॑द् दा॒ताभि॑मन॒स्येत॒ तन्नाति॑ वदेत्
దాత మనసులో ఇంకా నిర్ణయించుకోనంతవరకు, దాని గురించి హద్దు మించి మాట్లాడకూడదు.
Mantra 26
ब्र॒ह्म॒वा॒दिनो॑ वदन्ति॒ परा॑ञ्चमोद॒नं प्राशीः३ प्र॒त्यञ्चा३मिति॑
బ్రహ్మవాదులు (పవిత్ర విద్య వక్తలు) ఇలా అంటారు: ‘నీవు బయటికి తిరిగిన ఓదనాన్ని (అన్నం/గంజి) తిన్నావు; (మరియు) నీ వైపు తిరిగిన (ఓదనాన్ని) తిన్నావు’—అని వారు చెబుతారు.
Mantra 27
त्वमो॑द॒नं प्राशी३स्त्वामो॑द॒ना३ इति॑
“నీవు ఓదనాన్ని (గంజి/పాయసం వంటి అన్నం) తిన్నావు; ఓదనాలే (ప్రతిగా) నిన్ను తిన్నాయి”—అని అంటారు.
Mantra 28
परा॑ञ्चं चैनं॒ प्राशीः॑ प्रा॒णास्त्वा॑ हास्य॒न्तीत्ये॑नमाह
“నీవు దీనిని పరాఞ్చం (బయటివైపు తిరిగినట్లు) చేసి తిన్నావు; ప్రాణాలు నిన్ను విడిచిపోతాయి”—అని అతనితో అంటారు.
Mantra 29
प्र॒त्यञ्चं॑ चैनं॒ प्राशी॑रपा॒नास्त्वा॑ हास्य॒न्तीत्ये॑नमाह
“నీవు దీనిని ప్రత్యఞ్చం (నీ వైపు తిరిగినట్లు) చేసి తిన్నావు; అపానాలు నిన్ను విడిచిపోతాయి”—అని అతనితో అంటారు.
Mantra 30
नैवाहमो॑द॒नं न मामो॑द॒नः
నిజంగా నేను ఓదనము (బియ్యపు గంజి/పాయసం) కాదు; ఓదనమూ నేనే కాదు.
Mantra 31
ओ॒द॒न ए॒वौद॒नं प्राशी॑त्
ఓదనమే ఓదనాన్ని తిన్నది.
Mantra 32
(२) ३२-४९ मन्त्रोक्ताः। ३२, ३८, ४१ (प्रथमा), ३२-४९ (सप्तमी) साम्नी त्रिष्टुप्, ३२, ३५,४२ (द्वितीया), ३२-४९ (तृतीया) ३३-३४, ४४-४८ (पञ्चमी) एकपदाऽऽसुरी गायत्री, ३२, ४१, ४३, ४७ दैवी जगती, ३८, ४४, ४६ (द्विo), ३२, ३५-४३, ४९ (पञ्चo) एकपदाऽऽसुर्यनुष्टुप्, ३२-४९ (षष्ठी) साम्न्यनुष्टुप्, ३२-४९ (प्रo) आर्च्यनुष्टुप्, ३७ (प्रo) साम्नी पङ्क्तिः, ३३, ३६, ४०, ४७-४८ (द्विo) आसुरी जगती, ३४, ३७, ४१, ४३, ४५ (द्विo) आसुरी पङ्क्तिः, ३४ (चo) आसुरी त्रिष्टुप्, ३५, ४६, ४८ (चo) याजुषी गायत्री, ३६-३७, ४० (चo) दैवी पङ्क्तिः ३८-३९ (चo) प्राजापत्या गायत्री, ३९ (द्विo) आसुर्युष्णिक्, ४२, ४५, ४९ (चo) दैवी त्रिष्टुप्, ४९ (द्विo) एकपदा भुरिक्साम्नी बृहती। तत॑श्चैनम॒न्येन॑ शी॒र्ष्णा प्राशी॒र्येन॑ चै॒तं पूर्व॒ ऋष॑यः॒ प्राश्न॑न्
“నీ పెద్దవాడి నుంచే ప్రారంభించి, నీ సంతానం నశిస్తుంది”—అని అతడు అతనితో అన్నాడు.
Mantra 33
ज्ये॒ष्ठ॒तस्ते॑ प्र॒जा म॑रिष्य॒तीत्ये॑नमाह
అతడు ఇలా అంటాడు—“నీ ప్రజ జ్యేష్ఠత్వం (అహంకారం/శ్రేష్ఠత్వం) కారణంగా నశిస్తుంది.”
Mantra 34
तं वा अ॒हं नार्वाञ्चं॑ न परा॑ञ्चं॒ न प्र॒त्यञ्च॑म्
అతనిని నేను ఇటువైపు వచ్చేవాడిగా కాదు, అటువైపు వెళ్లేవాడిగా కాదు, నా వైపు తిరిగి వచ్చేవాడిగా కూడా కాదు అని భావిస్తున్నాను.
Mantra 35
बृह॒स्पति॑ना शी॒र्ष्णा
బృహస్పతిని (పవిత్రీకరణ) శక్తిగా చేసుకొని, శిరస్సు (తల)నే సాధనంగా చేసుకొని.
Mantra 36
तेनै॑नं॒ प्राशि॑षं॒ तेनै॑नमजीगमम्
దానివల్లనే నేను అతనికి ప్రాశనం చేయించాను; దానివల్లనే నేను అతనిని (తన లక్ష్యాన్ని) చేరేలా చేశాను.
Mantra 37
ए॒ष वा ओ॑द॒नः सर्वा॑ङ्गः॒ सर्व॑परुः॒ सर्व॑तनूः
ఇది, నిశ్చయంగా, ఓదన—సర్వాంగం, సర్వ-పరు (అన్ని సంధి/కీళ్లతో), సర్వ-తను (సంపూర్ణ దేహంతో).
Mantra 38
सर्वा॑ङ्ग ए॒व सर्व॑परुः॒ सर्व॑तनूः॒ सं भ॑वति॒ य ए॒वं वेद॑
ఇలా తెలిసినవాడు నిజంగా సర్వాంగుడై, సర్వ-పరు (అన్ని సంధులు కలవాడై), సర్వతనువు (సంపూర్ణ దేహముతో) అయి, సంపూర్ణతను పొందుతాడు.
Mantra 39
३२॥ तत॑श्चैनम॒न्याभ्यां॒ श्रोत्रा॑भ्यां॒ प्राशी॒र्याभ्यां॑ चै॒तं पूर्व॒ ऋष॑यः॒ प्राश्न॑न्
ఆ తరువాత, ఇతర రెండింటితో—అంటే రెండు చెవులతో—ఇతనిని (ఇదిని) పానము చేయించు; ఆ రెండింటితోనే పూర్వ ఋషులు కూడా దీనిని పానము చేశారు.
Mantra 40
ब॒धि॒रो भ॑विष्य॒सीत्ये॑नमाह
“నీవు బధిరుడవుతావు”—అని అతనిని ఈ విధంగా సంబోధిస్తాడు.
Mantra 41
तं वा अ॒हं नार्वाञ्चं॒ न परा॑ञ्चं॒ न प्र॒त्यञ्च॑म्
అతనిని, నిజముగా, నేను [వదిలిపెట్టను]—ఇటువైపు తిరిగినవాడిగా కాదు, అటువైపు తిరిగినవాడిగా కాదు, మళ్లీ వెనుకకు తిరిగినవాడిగా కూడా కాదు.
Mantra 42
द्यावा॑पृथि॒वीभ्यां॒ श्रोत्रा॑भ्याम्
ద్యావా-పృథివి (ఆకాశం-భూమి) ద్వారా, రెండు శ్రోత్రాలు (శ్రవణశక్తులు) ద్వారా.
Mantra 43
ताभ्या॑मेनं॒ प्राशि॑षं॒ ताभ्या॑मेनमजीगमम्
ఆ రెండింటి ద్వారానే నేను అతనితో భోజనం చేయించాను; ఆ రెండింటి ద్వారానే నేను అతనిని ముందుకు నడిపించాను—(అతనిని) తోలివెళ్లాను.
Mantra 44
ए॒ष वा ओ॑द॒नः सर्वा॑ङ्गः॒ सर्व॑परुः॒ सर्व॑तनूः
ఇదే నిజంగా ఓదన (వండిన అన్నం/భాతము)—సర్వాంగములతో కూడినది, సర్వసంధులతో కూడినది, శరీర భాగాలన్నిటితో సంపూర్ణమైనది.
Mantra 45
सर्वा॑ङ्ग ए॒व सर्व॑परुः॒ सर्व॑तनूः॒ सं भ॑वति॒ य ए॒वं वेद॑
ఇలా తెలిసినవాడు నిశ్చయంగా సర్వాంగుడు, సర్వ-పరు (అన్ని సంధులు/గంటలతో), సర్వతనువు (సంపూర్ణ దేహంతో) అయి—పూర్ణతలో సంపూర్ణంగా స్థిరపడతాడు.
Mantra 46
३३॥ तत॑श्चैनम॒न्याभ्या॑म॒क्षीभ्यां॒ प्राशी॒र्याभ्यां॑ चै॒तं पूर्व॒ ऋष॑यः॒ प्राश्न॑न्
ఆ తరువాత నీవు అతనిని ఇతర కళ్లతో—అదే కళ్లతోనే—భక్షించితివి; పూర్వ ఋషులు దీనిని (అన్నం/హవి) ప్రాశన చేసిన కళ్లే అవి.
Mantra 47
अ॒न्धो भ॑वि॒ष्य॒सीत्ये॑नमाह
“నీవు అంధుడవుతావు”—అని అతనితో అతడు పలికెను.
Mantra 48
तं वा अ॒हं नार्वाञ्चं॒ न परा॑ञ्चं॒ न प्र॒त्यञ्च॑म्
అతనిని నేను—ఇటువైపు ముఖముగా కాదు, అటువైపు ముఖముగా కాదు, వెనుకకు ముఖముగా కాదు—స్వీకరించను.
Mantra 49
सू॒र्या॒च॒न्द्र॒म॒साभ्या॑म॒क्षीभ्या॑म्
సూర్యచంద్రులను నీ కన్నులుగా (చేసి).
Mantra 50
ताभ्या॑मेनं॒ प्राशि॑षं॒ ताभ्या॑मेनमजीगमम्
ఆ రెండింటి ద్వారా నేను అతనితో ప్రాశనం చేయించాను; ఆ రెండింటి ద్వారానే నేను అతనిని అతనికి నియతమైన గమనం (స్థితి) వైపు పంపించాను.
Mantra 51
ए॒ष वा ओ॑द॒नः सर्वा॑ङ्गः॒ सर्वपरुः॒ सर्व॑तनूः
ఈ ఓదనము, నిశ్చయంగా, సర్వాంగమయము; సర్వ-పరు (అన్ని సంధులు/జోడులు) కలది; సంపూర్ణ తను (సమగ్ర దేహం) కలది.
Mantra 52
सर्वा॑ङ्ग ए॒व सर्व॑परुः॒ सर्व॑तनूः॒ सं भ॑वति॒ य ए॒वं वेद॑
ఇలా తెలిసినవాడు నిజంగా సర్వాంగుడు, సర్వ-పరు (అన్ని సంధులు/ముడులు కలవాడు), సంపూర్ణ తనువు (సంపూర్ణ దేహం) కలవాడై అవుతాడు.
Mantra 53
३४॥ तत॑श्चैनम॒न्येन॒ मुखे॑न॒ प्राशी॒र्येन॑ चै॒तं पूर्व॒ ऋष॑यः॒ प्राश्न॑न्
ఆ తరువాత నీవు అతనిని మరో ముఖంతో ప్రాశనం (భోజనం) చేయింపవలెను—పూర్వ ఋషులు దీనిని ప్రాశనం చేసిన అదే ముఖంతో.
Mantra 54
मु॒ख॒तस्ते॑ प्र॒जा म॑रिष्य॒तीत्ये॑नमाह
‘నీ ముఖం నుంచే నీ ప్రజ నశిస్తుంది’—అని అతడు అతనితో అన్నాడు.
Mantra 55
तं वा अ॒हं नार्वाञ्चं॒ न परा॑ञ्चं॒ न प्र॒त्यञ्च॑म्
అతనిని నేను నిజంగా—ఇటువైపు తిరిగినవాడిగా కాదు, అటువైపు తిరిగినవాడిగా కాదు, (నాకు) వ్యతిరేకంగా ప్రత్యంచ్‌—వెనుకకు తిరిగినవాడిగా కూడా కాదు—అని భావిస్తాను.
Mantra 56
ब्रह्म॑णा॒ मुखे॑न
బ్రహ్మన్ ద్వారా—ముఖాన్ని (సాధనంగా చేసుకొని)।
Mantra 57
तेनै॑नं॒ प्राशि॑षं॒ तेनै॑नमजीगमम्
అదే ద్వారా నేను అతనితో భోజనం చేయించాను; అదే ద్వారా నేను అతనిని నడిపించాను—ముందుకు సాగేటట్లు చేశాను.
Mantra 58
ए॒ष वा ओ॑द॒नः सर्वा॑ङ्गः॒ सर्व॑परुः॒ सर्व॑तनूः
ఇది, నిజంగా, ఓదన (వండిన అన్నం) సర్వాంగము; సర్వ-పరు (అన్ని సంధులు కలది); సర్వ-తను (సంపూర్ణ దేహము కలది).
Mantra 59
सर्वा॑ङ्ग ए॒व सर्व॑परुः॒ सर्व॑तनूः॒ सं भ॑वति॒ य ए॒वं वेद॑
ఇలా తెలిసినవాడు కూడా అలాగే సర్వాంగుడై, సర్వ-పరు (అన్ని సంధులు కలవాడై), సర్వ-తను (సంపూర్ణ దేహముతో)—సంపూర్ణుడై అవుతాడు.
Mantra 60
३५॥ तत॑श्चैनम॒न्यया॑ जि॒ह्वया॒ प्राशी॒र्यया॑ चै॒तं पूर्व॒ ऋष॑यः॒ प्राश्न॑न्
ఆ తరువాత నీవు మరొక నాలుకతో అతనిని భక్షించావు—అవును, ప్రాచీన ఋషులు ఇదే దానిని భక్షించిన అదే నాలుకతోనే.
Mantra 61
जि॒ह्वा ते॑ मरिष्य॒तीत्ये॑नमाह
“నీ నాలుక నశిస్తుంది”—అని అతడు అతనితో అన్నాడు.
Mantra 62
तं वा अ॒हं नार्वाञ्चं॒ न परा॑ञ्चं॒ न प्र॒त्यञ्च॑म्
అతనిని నేను ఇటువైపు గానీ, బయటివైపు గానీ, మళ్లీ వెనుకవైపు తిరిగినవానిగా గానీ చేయను.
Mantra 63
अ॒ग्नेर्जि॒ह्वया॑
అగ్ని యొక్క జిహ్వతో.
Mantra 64
तयै॑नं॒ प्राशि॑षं॒ तयै॑नमजीगमम्
అదే ద్వారా నేను అతనిని భక్షించాను; అదే ద్వారా నేను అతనిని ముందుకు వెళ్లేలా చేసాను.
Mantra 65
ए॒ष वा ओ॑द॒नः सर्वा॑ङ्गः॒ सर्व॑परुः॒ सर्व॑तनूः
ఇదే నిజంగా ఓదనము—సర్వాంగములతో పరిపూర్ణము, సర్వసంధులతో పరిపూర్ణము, సమస్త శరీర-తనువుతో పరిపూర్ణము.
Mantra 66
सर्वा॑ङ्ग ए॒व सर्व॑परुः॒ सर्व॑तनूः॒ सं भ॑वति॒ य ए॒वं वेद॑
ఇలా తెలిసినవాడు సర్వాంగములతో—అవును, సర్వసంధులతో, సమస్త శరీర-తనువుతో—పరిపూర్ణుడై సమ్యకంగా సిద్ధించును.
Mantra 67
३६॥ तत॑श्चैनम॒न्यैर्दन्तैः॒ प्राशी॒र्यैश्चै॒तं पूर्व॒ ऋष॑यः॒ प्राश्न॑न्
ఆ తరువాత ఇతర పళ్లతోనూ దీనిని భక్షించు—పూర్వ ఋషులు ఈ (ఆహారాన్ని) భక్షించిన పళ్లతోనే (నీవు కూడా) భక్షించు.
Mantra 68
दन्ता॑स्ते शत्स्य॒न्तीत्ये॑नमाह
“నీ పళ్ళు వంద (సంవత్సరాలు) నిలిచి ఉండుగాక”—అని అతడు అతనితో అన్నాడు.
Mantra 69
तं वा अ॒हं नार्वाञ्चं॒ न परा॑ञ्चं॒ न प्र॒त्यञ्च॑म्
అతనిని నేను నిజముగా—ఇటువైపు తిరిగినవాడిగా కాదు, అటువైపు తిరిగినవాడిగా కాదు, నా వైపు తిరిగినవాడిగా కూడా కాదు—అని (పట్టుకొని) ఉంచుతాను.
Mantra 70
ऋ॒तुभि॒र्दन्तैः॑
ఋతువులే అతని పళ్లు.
Mantra 71
तैरे॑नं॒ प्राशि॑षं॒ तैरे॑नमजीगमम्
అవే ద్వారా నేను అతనితో భక్షింపజేశాను; అవే ద్వారా నేను అతనిని ముందుకు నడిపించాను.
Mantra 72
ए॒ष वा ओ॑द॒नः सर्वा॑ङ्गः॒ सर्व॑परुः॒ सर्व॑तनूः
ఇదే నిజంగా ఓదన—సర్వాంగసంపూర్ణం, సర్వపరుసంపూర్ణం, సర్వతనుసంపూర్ణం.
Mantra 73
सर्वा॑ङ्ग ए॒व सर्व॑परुः॒ सर्व॑तनूः॒ सं भ॑वति॒ य ए॒वं वेद॑
ఇలా తెలిసినవాడు నిజంగా సర్వాంగుడు, సర్వ-పరు (అన్ని సంధులు/కీళ్లు కలవాడు), సర్వ-తను (సంపూర్ణ దేహమున్నవాడు) అయి, సంపూర్ణంగా సమృద్ధి చెందుతాడు.
Mantra 74
३७॥ तत॑श्चैनम॒न्यैः प्रा॑णापा॒नैः प्राशी॒र्यैश्चै॒तं पूर्व॒ ऋष॑यः॒ प्राश्न॑न्
అనంతరం, ఇతర ప్రాణ-అపాన (లోపలికి శ్వాస–బయటికి శ్వాస)ల ద్వారానూ దీనిని భక్షించు—పూర్వ ఋషులు దీనినే ఏవాటితో భక్షించారో, అవే ప్రాణ-అపానలతో.
Mantra 75
प्रा॒णा॒पा॒नास्त्वा॑ हास्य॒न्तीत्ये॑नमाह
“ప్రాణమూ అపానమూ నిన్ను విడిచిపోతాయి”—అని అతడు ఈ పురుషుని గురించి అన్నాడు.
Mantra 76
तं वा अ॒हं नार्वाञ्चं॒ न परा॑ञ्चं॒ न प्र॒त्यञ्च॑म्
అతనిని, నిశ్చయంగా, నేను ఇటువైపు తిప్పను; అటువైపు కూడా కాదు; వెనుకవైపు కూడా తిప్పను.
Mantra 77
स॒प्त॒ऋषिभिः॑ प्राणापा॒नैः
సప్తఋషులతో, ప్రాణ-అపానాలతో (నా శక్తులుగా).
Mantra 78
तैरे॑नं॒ प्राशि॑षं॒ तैरे॑नमजीगमम्
అవే సాధనాలతో నేను అతనికి భోజనం చేయించాను; అవే సాధనాలతో నేను అతనిని తన మార్గంలో ముందుకు సాగేటట్లు చేశాను.
Mantra 79
ए॒ष वा ओ॑द॒नः सर्वा॑ङ्गः॒ सर्व॑परुः॒ सर्व॑तनूः
ఇది నిజంగా ఓదనము (అన్నము/భాతము)—ప్రతి అంగంలో సంపూర్ణము, ప్రతి సంధిలో సంపూర్ణము, సమస్త శరీరమంతటా సంపూర్ణము.
Mantra 80
सर्वा॑ङ्ग ए॒व सर्व॑परुः॒ सर्व॑तनूः॒ सं भ॑वति॒ य ए॒वं वेद॑
ఇలా తెలిసినవాడు నిజముగా—సర్వాంగుడై, ప్రతి సంధి-జోడు అఖండమై, సమస్త తనువు సంపూర్ణమై—(మళ్లీ) సమ్యక్‌గా అవుతాడు.
Mantra 81
३८॥ तत॑श्चैनम॒न्येन॒ व्यच॑सा॒ प्राशी॒र्येन॑ चै॒तं पूर्व॒ ऋष॑यः॒ प्राश्न॑न्
ఆ తరువాత నీవు అతనికి మరొక, సర్వవ్యాపకమైన మంత్రబలంతో ప్రాశనం చేయించావు—అదే మంత్రంతో పూర్వ ఋషులు దీనిని (ఔషధం/పవిత్ర ద్రవ్యం) సేవించేవారు.
Mantra 82
रा॒ज॒य॒क्ष्मस्त्वा॑ हनिष्य॒तीत्ये॑नमाह
‘రాజయక్ష్మం నిన్ను హతమారుస్తుంది’—అని అతనితో అన్నాడు.
Mantra 83
तं वा अ॒हं नार्वाञ्चं॒ न परा॑ञ्चं॒ न प्र॒त्यञ्च॑म्
అతనిని నేను—ఇటు వచ్చేవాడిగా కాదు, అటు వెళ్లేవాడిగా కాదు, మళ్లీ తిరిగి మళ్లేవాడిగా కాదు—
Mantra 84
अ॒न्तरि॑क्षेण॒ व्यच॑सा
అంతరిక్ష మార్గంతో, సర్వవ్యాపి మంత్రశక్తితో—
Mantra 85
तेनै॑नं॒ प्राशि॑षं॒ तेनै॑नमजीगमम्
దానిచేత నేను ఇతనికి ప్రాశితము చేయించాను; దానిచేతనే నేను ఇతనిని మళ్లీ ముందుకు నడిపించాను.
Mantra 86
ए॒ष वा ओ॑द॒नः सर्वा॑ङ्गः॒ सर्व॑परुः॒ सर्व॑तनूः
ఇదే నిశ్చయంగా ఓదన—సర్వాంగము, సర్వపరు, సర్వతనువు.
Mantra 87
सर्वा॑ङ्ग ए॒व सर्व॑परुः॒ सर्व॑तनूः॒ सं भ॑वति॒ य ए॒वं वेद॑
ఇలా తెలిసినవాడు సర్వాంగసంపన్నుడు, సర్వసంధియుక్తుడు, సర్వతనువు (దేహం) కలవాడు—పూర్తిగా సమగ్రుడై అవుతాడు.
Mantra 88
३९॥ तत॑श्चैनम॒न्येन॑ पृ॒ष्ठेन॒ प्राशी॒र्येन॑ चै॒तं पूर्व॒ ऋष॑यः॒ प्राश्न॑न्
ఆ తరువాత, మరొక (పరివేశనం/భాగం) ద్వారా, వెనుక వైపు నుండి, అతనితో భక్షింపజేయి—పూర్వ ఋషులు దీనినే భక్షించినట్లుగా.
Mantra 89
वि॒द्युत् त्वा॑ हनिष्य॒तीत्ये॑नमाह
‘విద్యుత్ నిన్ను హతమారుస్తుంది!’—అని అతడు అతనితో అన్నాడు.
Mantra 90
तं वा अ॒हं नार्वाञ्चं॒ न परा॑ञ्चं॒ न प्र॒त्यञ्च॑म्
ఆయనను నిజంగా నేను—ఇటువైపు తిరిగినవాడిని కాదు, అటువైపు తిరిగినవాడిని కాదు, నా మీదకు విరోధంగా ‘ప్రత్యంచ’ (వెనుకకు) తిరిగినవాడిని కూడా కాదు—
Mantra 91
दि॒वा पृ॒ष्ठेन॑
పగలుతో, (దాని) వెన్ను ఆధారంగా/ఆవరణగా.
Mantra 92
तेनै॑नं॒ प्राशि॑षं॒ तेनै॑नमजीगमम्
అదే ద్వారా నేను అతనితో భోజనం చేయించాను; అదే ద్వారా నేను అతనిని ముందుకు నడిపించాను (చలనంలో పెట్టాను).
Mantra 93
ए॒ष वा ओ॑द॒नः सर्वा॑ङ्गः॒ सर्व॑परुः॒ सर्व॑तनूः
ఇదే నిజంగా ఓదన (వండిన అన్నం)—సర్వాంగము, సర్వపరు, సర్వతను.
Mantra 94
सर्वा॑ङ्ग ए॒व सर्व॑परुः॒ सर्व॑तनूः॒ सं भ॑वति॒ य ए॒वं वेद॑
ఇలా తెలిసినవాడు నిజంగా సర్వాంగము, సర్వపరు, సర్వతను—సంపూర్ణంగా అవుతాడు.
Mantra 95
४०॥ तत॑श्चैनम॒न्येनोर॑सा॒ प्राशी॒र्येन॑ चै॒तं पूर्व॒ ऋष॑यः॒ प्राश्न॑न्
ఆ తరువాత మరొక ఉరస్‌ (స్తనం/వక్షస్థలం) ద్వారా నీవు అతనిని ప్రాశనం చేయించావు—అదే ద్వారా ప్రాచీన ఋషులు ఇదే ప్రాశనం చేశారు.
Mantra 96
कृ॒ष्या न रा॑त्स्य॒सीत्ये॑नमाह
‘వ్యవసాయం (నాగలి-దున్నుట) కోసం నీవు ఇతనిని అప్పగించవు’—అని అతనితో అన్నాడు.
Mantra 97
तं वा अ॒हं नार्वाञ्चं॒ न परा॑ञ्चं॒ न प्र॒त्यञ्च॑म्
అతనిని, నిజముగా, నేను—ఇటువైపు తిరిగినవాడనూ కాదు, అటువైపు తిరిగినవాడనూ కాదు, వెనుకకు తిరిగినవాడనూ కాదు—
Mantra 98
पृ॒थि॒व्योर॑सा
పృథివి యొక్క వక్షస్థలంతో (ఉరసాతో).
Mantra 99
तेनै॑नं॒ प्राशि॑षं॒ तेनै॑नमजीगमम्
అదే ద్వారా నేను అతనితో ప్రాశనం చేయించాను; అదే ద్వారా నేను అతనిని ముందుకు నడిపించాను (మార్గనిర్దేశం చేశాను).
Mantra 100
ए॒ष वा ओ॑द॒नः सर्वा॑ङ्गः॒ सर्व॑परुः॒ सर्व॑तनूः
ఇదే నిశ్చయంగా ఓదన (వండిన హవిష్యాన్నం)—సర్వాంగం, సర్వపరు, సర్వతను.
Mantra 101
सर्वा॑ङ्ग ए॒व सर्व॑परुः॒ सर्व॑तनूः॒ सं भ॑वति॒ य ए॒वं वेद॑
ఇలా తెలిసినవాడు, సమస్త అవయవాలలో సంపూర్ణుడు—అవును, సమస్త సంధులలో సంపూర్ణుడు, సమగ్ర దేహంలో సంపూర్ణుడు—పూర్తిగా సిద్ధించి సంపన్నుడవుతాడు.
Mantra 102
४१॥ तत॑श्चैनम॒न्येनो॒दरे॑ण॒ प्राशी॒र्येन॑ चै॒तं पूर्व॒ ऋष॑यः॒ प्राश्न॑न्
ఆ తరువాత నీవు అతనిని మరొక ‘ఉదర’ంతో భోజనం చేయించావు—ఆ ఉదరంతోనే పూర్వ ఋషులు కూడా ఇదే (అన్నం) భుజించారు.
Mantra 103
उ॒द॒र॒दा॒रस्त्वा॑ हनिष्य॒तीत्ये॑नमाह
‘ఉదర-దారుడు (పొట్ట చీల్చేవాడు) నిన్ను కొడతాడు’—అని అతడు అతనితో అన్నాడు.
Mantra 104
तं वा अ॒हं नार्वाञ्चं॒ न परा॑ञ्चं॒ न प्र॒त्यञ्च॑म्
అతనిని నేను ఇటువైపు రావనీయను; అటువైపు పోనీయను; నా వైపు తిరిగి రావనీయను.
Mantra 105
स॒त्येनो॒दरे॑ण
సత్యం ద్వారా—ఉదరం (కడుపు)ను సాధనంగా చేసుకొని.
Mantra 106
तेनै॑नं॒ प्राशि॑षं॒ तेनै॑नमजीगमम्
అదే ద్వారా నేను అతనితో ప్రాశనం చేయించాను; అదే ద్వారా నేను అతనిని ముందుకు నడిపించాను (అతని సిద్ధి వైపు తీసుకెళ్లాను).
Mantra 107
ए॒ष वा ओ॑द॒नः सर्वा॑ङ्गः॒ सर्व॑परुः॒ सर्व॑तनूः
ఇది నిశ్చయంగా ఓదనము (వండిన అన్నము); ఇది సర్వాంగములతో, సర్వ-పరు (అన్ని సంధులు/ముడులు) తో, సర్వ-తనువు (సంపూర్ణ దేహం) తో కూడినది.
Mantra 108
सर्वा॑ङ्ग ए॒व सर्व॑परुः॒ सर्व॑तनूः॒ सं भ॑वति॒ य ए॒वं वेद॑
ఇలా తెలిసినవాడు నిశ్చయంగా సర్వాంగముతో, సర్వ-పరు (అన్ని సంధులు/ముడులు) తో, సర్వ-తనువు (సంపూర్ణ దేహం) తో కూడినవాడై, సంపూర్ణంగా (సమ్యక్) అవుతాడు.
Mantra 109
४२॥ तत॑श्चैनम॒न्येन॑ व॒स्तिना॒ प्राशी॒र्येन॑ चै॒तं पूर्व॒ ऋष॑यः॒ प्राश्न॑न्
అనంతరం, మరొక పాత్రతో అతనికి ప్రాశనము (తినిపించుట) చేయించు—అదే పాత్రతో పూర్వ ఋషులు కూడా దీనిని (ఓదనమును) ప్రాశనము చేయించారు.
Mantra 110
अ॒प्सु म॑रिष्य॒सीत्ये॑नमाह
‘అప్సు (నీళ్లలో) నీవు నశిస్తావు’—అని చెప్పి అతడు అతనిని సంబోధిస్తాడు.
Mantra 111
तं वा अ॒हं नार्वाञ्चं॒ न परा॑ञ्चं॒ न प्र॒त्यञ्च॑म्
ఆయనను నేను ఇటువైపుకూ కాదు, అటువైపుకూ కాదు, ప్రత్యఞ్చం—వెనక్కి తిరిగే దిశకూ కాదు—అలా చేయుచున్నాను.
Mantra 112
स॒मु॒द्रेण॑ व॒स्तिना॑
సముద్రాన్ని వస్త్రం (ఆవరణం)గా చేసుకొని.
Mantra 113
तेनै॑नं॒ प्राशि॑षं॒ तेनै॑नमजीगमम्
అదే ద్వారా నేను అతనితో భక్షింపజేశాను; అదే ద్వారా నేను అతనిని ముందుకు వెళ్లేలా చేశాను.
Mantra 114
ए॒ष वा ओ॑द॒नः सर्वा॑ङ्गः॒ सर्व॑परुः॒ सर्व॑तनूः
ఇది నిశ్చయంగా ఓదన (బియ్యపు పాయసం/గంజి)—సర్వాంగసంపూర్ణం, సర్వపర్వ (అన్ని సంధులు/ముడతలు) సంపూర్ణం, సర్వతను (సమగ్ర దేహం) సంపూర్ణం.
Mantra 115
सर्वा॑ङ्ग ए॒व सर्व॑परुः॒ सर्व॑तनूः॒ सं भ॑वति॒ य ए॒वं वेद॑
ఇలా తెలిసినవాడు నిజంగా సర్వాంగుడు—ప్రతి సంధిలో సంపూర్ణుడు, సమస్త దేహమంతటా సంపూర్ణుడు—అయి సమ్యక్‌గా అవతరిస్తాడు.
Mantra 116
४३॥ तत॑श्चैनम॒न्याभ्या॑मू॒रुभ्यां॒ प्राशी॒र्याभ्यां॑ चै॒तं पूर्व॒ ऋष॑यः॒ प्राश्न॑न्
అనంతరం, ఇతర రెండు ఊరులతో—చీల్చి వేరుచేయబడవలసిన వాటితో—ఈ పురుషుణ్ణి పూర్వ ఋషులు పూర్తిగా భక్షించారు.
Mantra 117
ऊ॒रू ते॑ मरिष्यत॒ इत्ये॑नमाह
అతడు అతనితో అన్నాడు—“నీ రెండు ఊరులు నశిస్తాయి.”
Mantra 118
तं वा अ॒हं नार्वाञ्चं॒ न परा॑ञ्चं॒ न प्र॒त्यञ्च॑म्
ఆయననే నేను—ఇటువైపు కాదు, అటువైపు కాదు, ప్రతిదిశ వైపు కూడా కాదు—స్థాపిస్తాను; వెళ్లనివ్వను.
Mantra 119
मि॒त्राव॑रुणयोरू॒रुभ्या॑म्
మిత్రుడు మరియు వరుణుని రెండు తొడలతో.
Mantra 120
ताभ्या॑मेनं॒ प्राशि॑षं॒ ताभ्या॑मेनमजीगमम्
ఆ రెండింటితోనే నేను అతనిని భోజనం చేయించాను; ఆ రెండింటితోనే నేను అతనిని ముందుకు పంపాను—అతనికి నియతమైన స్థితి వైపు.
Mantra 121
ए॒ष वा ओ॑द॒नः सर्वा॑ङ्गः॒ सर्व॑परुः॒ सर्व॑तनूः
ఇది నిశ్చయంగా ఓదనము—సర్వాంగములతో, సర్వసంధులతో, సంపూర్ణ దేహముతో కూడినది.
Mantra 122
सर्वा॑ङ्ग ए॒व सर्व॑परुः॒ सर्व॑तनूः॒ सं भ॑वति॒ य ए॒वं वेद॑
ఇలా ఎవడు తెలుసుకొనునో, వాడు నిశ్చయంగా సర్వాంగములతో, సర్వసంధులతో, సంపూర్ణ దేహముతో కూడి సంపూర్ణంగా సిద్ధించును.
Mantra 123
४४॥ तत॑श्चैनम॒न्याभ्या॑मष्ठी॒वद्भ्यां॒ प्राशी॒र्याभ्यां॑ चै॒तं पूर्व॒ ऋष॑यः॒ प्राश्न॑न्
అనంతరం, ఇతర రెండు ద్వారా—అస్థియుక్తమైన ఆ రెండుతో—నీవు అతనికి భోజనం చేయింపవలెను; మరియు పూర్వ ఋషులు కూడా ఇదే (ఈ భాగాన్ని) వాటి ద్వారానే భుజించారు.
Mantra 124
स्रा॒मो भ॑विष्य॒सीत्ये॑नमाह
‘నీవు ఆరోగ్యవంతుడవుతావు’—అని అతనితో అతడు అంటాడు.
Mantra 125
तं वा अ॒हं नार्वाञ्चं॒ न परा॑ञ्चं॒ न प्र॒त्यञ्च॑म्
అతనిని నేను ఇటువైపు ముఖం పెట్టి స్థాపించను; అటువైపు ముఖం పెట్టి కూడా కాదు; మళ్లీ తిరిగి నా వైపు ముఖం పెట్టి కూడా కాదు.
Mantra 126
त्वष्टु॑रष्ठी॒वद्भ्या॑म्
త్వష్టృ యొక్క అస్తి-యుక్తమైన రెండు (ఆధారాలు)తో.
Mantra 127
ताभ्या॑मेनं॒ प्राशि॑षं॒ ताभ्या॑मेनमजीगमम्
ఆ రెండింటి ద్వారా నేను అతనితో భోజనం చేయించాను; ఆ రెండింటి ద్వారా నేను అతనిని ముందుకు నడిపించాను.
Mantra 128
ए॒ष वा ओ॑द॒नः सर्वा॑ङ्गः॒ सर्व॑परुः॒ सर्व॑तनूः
ఇది, నిజంగా, ఓదన (వండిన అన్నం) సర్వాంగము, సర్వ-పరు (సర్వ సంధియుక్తము), సర్వతనువు (సంపూర్ణ దేహము) గలది.
Mantra 129
सर्वा॑ङ्ग ए॒व सर्व॑परुः॒ सर्व॑तनूः॒ सं भ॑वति॒ य ए॒वं वेद॑
ఇలా తెలిసినవాడు సర్వాంగుడై, సర్వ-పరు (సర్వ సంధియుక్తుడై), సర్వతనువు (సంపూర్ణ దేహముతో) సమ్యకంగా అవతరిస్తాడు.
Mantra 130
४५॥ तत॑श्चैनम॒न्याभ्यां॒ पादा॑भ्यां॒ प्राशी॒र्याभ्यां॑ चै॒तं पूर्व॒ ऋष॑यः॒ प्राश्न॑न्
ఆ తరువాత, మరొక జత పాదాలతో నీవు అతనికి భోజనం చేయించావు—ఆ పాదాలతోనే ప్రాచీన ఋషులు ఈ పురుషుని పూర్వకాలంలో భోజనం చేయించారు.
Mantra 131
ब॒हुचा॒री भ॑विष्य॒सीत्ये॑नमाह
‘నీవు బహుచారీ (దూరదూరాలకు సంచరించేవాడు) అవుతావు’—అని అతడు అతనితో అన్నాడు.
Mantra 132
तं वा अ॒हं नार्वाञ्चं॒ न परा॑ञ्चं॒ न प्र॒त्यञ्च॑म्
అతనిని, నిజంగా, నేను ఇలా చేస్తాను—ఇటువైపు ముఖం కాదు, అటువైపు ముఖం కాదు, వెనుకవైపు ముఖం కాదు.
Mantra 133
अ॒श्विनोः॒ पादा॑भ्याम्
అశ్వినుల రెండు పాదములచే.
Mantra 134
ताभ्या॑मेनं॒ प्राशि॑षं॒ ताभ्या॑मेनमजीगमम्
ఆ రెండింటిచేత నేను ఇతనికి ప్రాశితము చేయించాను; ఆ రెండింటిచేతనే నేను ఇతనిని ముందుకు సాగేటట్లు చేశాను.
Mantra 135
ए॒ष वा ओ॑द॒नः सर्वा॑ङ्गः॒ सर्व॑परुः॒ सर्व॑तनूः
ఇది నిశ్చయంగా ఓదన (బియ్యపు పాయసం/గంజి)—సర్వాంగసంపూర్ణం, సర్వపర్వ (అన్ని సంధులు/ముడతలు) సంపూర్ణం, సర్వతను (సమగ్ర దేహం) సంపూర్ణం.
Mantra 136
सर्वा॑ङ्ग ए॒व सर्व॑परुः॒ सर्व॑तनूः॒ सं भ॑वति॒ य ए॒वं वेद॑
ఇలా తెలిసినవాడు నిశ్చయంగా సర్వాంగ, సర్వపర్వ, సర్వతను—సంపూర్ణుడై సమ్యక్‌గా సిద్ధి పొందుతాడు.
Mantra 137
४६॥ तत॑श्चैनम॒न्याभ्यां॒ प्रप॑दाभ्यां॒ प्राशी॒र्याभ्यां॑ चै॒तं पूर्व॒ ऋष॑यः॒ प्राश्न॑न्
ఆ తరువాత మరి రెండు అడుగులతో, ఇంకా రెండు ఆశీర్వచనాలతో కూడి—ఇదే పూర్వ ఋషులు ప్రాశనం చేశారు.
Mantra 138
स॒र्पस्त्वा॑ हनिष्य॒तीत्ये॑नमाह
‘ఒక సర్పం నిన్ను కొట్టి పడేస్తుంది’—అని అతడు అతనితో అన్నాడు.
Mantra 139
तं वा अ॒हं नार्वाञ्चं॒ न परा॑ञ्चं॒ न प्र॒त्यञ्च॑म्
అతనిని నేను—ఇటువైపు కాదు, అటువైపు కాదు, వెనుకవైపు కూడా కాదు—ఏ దిశలోనూ అంగీకరించను.
Mantra 140
स॒वि॒तुः प्रप॑दाभ्याम्
సవితృ యొక్క రెండు ముందుకు సాగే అడుగులతో (అతని ముందుకు కదిలే పాదాలతో)।
Mantra 141
ताभ्या॑मेनं॒ प्राशि॑षं॒ ताभ्या॑मेनमजीगमम्
ఆ రెండు ద్వారానే నేను ఇతనికి భోజనం చేయించాను; ఆ రెండు ద్వారానే నేను ఇతనిని ముందుకు నడిపించాను (అగ్రసరింపజేశాను)।
Mantra 142
ए॒ष वा ओ॑द॒नः सर्वा॑ङ्गः॒ सर्व॑परुः॒ सर्व॑तनूः
ఇది, నిశ్చయంగా, ఈ ఓదనము సర్వాంగమైంది—ప్రతి సంధిలో సంపూర్ణం, ప్రతి తనువులో (దేహంలో) సంపూర్ణం.
Mantra 143
सर्वा॑ङ्ग ए॒व सर्व॑परुः॒ सर्व॑तनूः॒ सं भ॑वति॒ य ए॒वं वेद॑
ఇలా తెలిసినవాడు నిజంగా సర్వాంగుడై, ప్రతి సంధిలో సంపూర్ణుడై, సంపూర్ణ తనువుతో, సమగ్రంగా సిద్ధి పొందుతాడు.
Mantra 144
४७॥ तत॑श्चैनम॒न्याभ्यां॒ हस्ता॑भ्यां॒ प्राशी॒र्याभ्यां॑ चै॒तं पूर्व॒ ऋष॑यः॒ प्राश्न॑न्
ఆ తరువాత నేను అతనిని ఇతర రెండు చేతులతో భోజనం చేయించాను—ఆ చేతులతోనే పూర్వ ఋషులు ఈ (అన్నం/హవిస్) ను ప్రాశనం చేశారు.
Mantra 145
ब्रा॒ह्म॒णं ह॑निष्य॒सीत्ये॑नमाह
“నీవు ఒక బ్రాహ్మణుణ్ణి వధిస్తావు”—అని అతని గురించి అతడు అన్నాడు.
Mantra 146
तं वा अ॒हं नार्वाञ्चं॒ न परा॑ञ्चं॒ न प्र॒त्यञ्च॑म्
అతనిని, నిజముగా, నేను—ఇటువైపు కాదు, అటువైపు కాదు, మళ్లీ వెనుకకు తిరిగినదీ కాదు—
Mantra 147
ऋ॒तस्य॒ हस्ता॑भ्याम्
ఋత (ṛta) అనే ధర్మ-క్రమపు రెండు చేతులతో.
Mantra 148
ताभ्या॑मेनं॒ प्राशि॑षं॒ ताभ्या॑मेनमजीगमम्
ఆ రెండింటితోనే నేను అతనిని పట్టుకున్నాను; ఆ రెండింటితోనే నేను అతనిని నడిపించాను.
Mantra 149
ए॒ष वा ओ॑द॒नः सर्वा॑ङ्गः॒ सर्व॑परुः॒ सर्व॑तनूः
ఇదే నిశ్చయంగా ఓదనము—సర్వాంగసంపన్నము, సర్వసంధి-పర్వపూర్ణము, సంపూర్ణ తనువుగలది.
Mantra 150
सर्वा॑ङ्ग ए॒व सर्व॑परुः॒ सर्व॑तनूः॒ सं भ॑वति॒ य ए॒वं वेद॑
ఇలా తెలిసినవాడు నిజంగా సర్వాంగుడు—ప్రతి అంగంలో సంపూర్ణుడు, ప్రతి సంధిలో సంపూర్ణుడు, సమస్త దేహంలో సంపూర్ణుడై—సమ్యక్ సంహతి (సమన్వయం/ఒకటితనం) పొందుతాడు.
Mantra 151
४८॥ तत॑श्चैनम॒न्यया॑ प्रति॒ष्ठया॒ प्राशी॒र्यया॑ चै॒तं पूर्व॒ ऋष॑यः॒ प्राश्न॑न्
ఆ తరువాత, ‘ఇతర ప్రతిష్ఠ’ (అన్యా ప్రతిష్ఠా) ద్వారా అతనితో ప్రాశనం చేయించాలి—ఆ ప్రతిష్ఠ ద్వారానే పూర్వ ఋషులు కూడా ఈ పురుషుని ప్రాశనం చేశారు.
Mantra 152
अ॒प्र॒ति॒ष्ठा॒नोऽनायत॒नो म॑रिष्य॒सीत्ये॑नमाह
అతడు అతనితో అన్నాడు—“అప్రతిష్ఠితుడా, ఆధారరహితుడా (అనాయతన), నీవు నశిస్తావు”;—అని అతనితో చెప్పాడు.
Mantra 153
तं वा अ॒हं नार्वाञ्चं॒ न परा॑ञ्चं॒ न प्र॒त्यञ्च॑म्
అతనిని నేను ఇటువైపు ముఖంగా చేయను, అటువైపు ముఖంగా చేయను, నా మీదకు ప్రతిముఖంగా (వ్యతిరేకంగా) తిప్పను.
Mantra 154
स॒त्ये प्र॑ति॒ष्ठाय॑
సత్యంలో ప్రతిష్ఠితుడై.
Mantra 155
तयै॑नं॒ प्राशि॑षं॒ तयै॑नमजीगमम्
అదే ద్వారా నేను అతనితో భక్షింపజేశాను; అదే ద్వారా నేను అతనిని ముందుకు సాగేటట్లు చేశాను.
Mantra 156
ए॒ष वा ओ॑द॒नः सर्वा॑ङ्गः॒ सर्व॑परुः॒ सर्व॑तनूः
ఇదే, నిజంగా, ఓదనము—అన్ని అవయవాలలో సంపూర్ణము, అన్ని సంధులలో సంపూర్ణము, సమస్త దేహములో సంపూర్ణము.
Mantra 157
सर्वा॑ङ्ग ए॒व सर्व॑परुः॒ सर्व॑तनूः॒ सं भ॑वति॒ य ए॒वं वेद॑
ఇలా తెలిసినవాడు నిజంగా సర్వాంగుడు, సర్వ-పరు (అన్ని సంధులు/ముడులు కలవాడు), సర్వతనువు (సంపూర్ణ దేహమున్నవాడు) అయి, పూర్తిగా పరిపూర్ణుడవుతాడు.
Frequently Asked Questions
Not primarily. It is centered on śāpa/abhicāra-śakti—the efficacy of spoken formulae—while also treating hearing (śrotra) and the vital airs (prāṇa, apāna) as operative powers.
It is a direct abhicāra performative: the reciter addresses a target and commands a specific impairment (loss of hearing). The hymn treats such utterance as an action that produces the stated effect.
This is a binding technique. By negating multiple directions, the target is ritually ‘fixed’ so they cannot turn, escape, or effectively respond—an immobilization strategy that can serve coercion or protection.
Ask anything about Sukta 3 of the Atharva Veda
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.
