Opening the text

Devaparvatādhivāsa-varṇana (Meru-Devakūṭa-Kailāsa-niveśa)
Ancient-Geography (Purāṇic Sacred Topography) / Cosmography
வராஹ–பிருதிவி உரையாடலில் (ருத்ரரின் அறிக்கையாக) பூமியின் ஒழுங்கமைந்த குடியிருப்பு அமைப்பு ஒரு போதனை வரைபடமாக விளக்கப்படுகிறது. மேருவுடன் தொடர்புடைய சிகரங்கள்/உபபர்வதங்கள்—சாந்த, குஞ்ஜர, வஜ்ரக, மகாநீல, சந்த்ரோதய, வேணுமத், வசுதாரா, ஏகச்ருங்க, கஜபர்வத—இவற்றில் தேவர்கள், கணங்கள், நாகர்கள், வித்யாதரர்கள், கின்னரர்கள், கந்தர்வர்கள், யக்ஷர்கள், தானவர்கள், ராக்ஷஸர்கள் ஆகியோரின் புர/புரி மற்றும் ஆயதனம் (வாசஸ்தலம்-திருத்தலம்) குறிப்பிடப்படுகின்றன. பின்னர் தேவகூடம், இறுதியில் கைலாசத்தின் சபைகள், விமானங்கள், நிதிகள், மந்தாகினி–கனகமந்தா–மந்தா நதிகள், மேலும் ருத்ர–உமா திருமணம், அர்த்தநாரி ரூபம், கார்த்திகேய அபிஷேகம் போன்ற புராண நிகழ்விடங்கள் விவரிக்கப்படுகின்றன. முடிவில் ‘எட்டு தேவபர்வதங்கள்’ மற்றும் பூமியின் தாமரைப் போன்ற அமைப்பு கூறப்பட்டு, எல்லைக்குட்பட்ட பகுதிகளில் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட இணை வாழ்வு என்ற பிரபஞ்சச் சமநிலை வலியுறுத்தப்படுகிறது.
Verse 1
ருத்ரன் கூறினான்—
Verse 2
अतः परं पर्वतेषु देवानामवकाशा वर्ण्यन्ते।
இதன் பின் மலைகளில் தேவர்களின் அவகாசங்கள் (வாசஸ்தலங்கள்) வர்ணிக்கப்படுகின்றன.
Verse 3
तत्र योऽसौ शान्ताख्यः पर्वतस्तस्योपरि महेन्द्रस्य क्रीडास्थानम्।
அங்கே ‘சாந்த’ எனப்படும் மலையின் மேல் மகேந்திரனின் விளையாட்டு நிலையம் உள்ளது।
Verse 4
तत्र देवराजस्य पारिजातकवृक्षवनम्।
அங்கே தேவராஜன் இந்திரனுக்குரிய பாரிஜாத மரங்களின் தோட்டம் உள்ளது।
Verse 5
तस्य पूर्वपार्श्वे कुञ्जरो नाम गिरिः।
அதன் கிழக்குப் புறத்தில் ‘குஞ்ஜர’ எனப்படும் மலை உள்ளது।
Verse 6
तस्योपरि दानवानामष्टौ पुराणि च।
அதன் மேல் தானவர்களுடன் தொடர்புடைய எட்டு புராணங்களும் உள்ளன।
Verse 7
तथा वज्रके पर्वतवरे राक्षसानामनेकानि पुराणि।
அதேபோல் ‘வஜ்ரக’ எனும் சிறந்த மலையில் ராக்ஷசர்களுடன் தொடர்புடைய பல புராணங்கள் உள்ளன।
Verse 8
ते च नाम्ना नीलकाः कामरूपिणः।
மேலும் அவர்கள் ‘நீலகர்’ எனப் பெயர்பெற்றோர்; விருப்பம்போல் உருவம் எடுக்க வல்லவர்கள்।
Verse 9
महानीलेऽपि शैलेन्द्रपुराणि।
மகாநீல மலைப்பகுதியிலும் ‘சைலேந்திர-புராணங்கள்’ (மலைஅதிபதிகளுடன் தொடர்புடைய பழங்கதைகள்) உள்ளன।
Verse 10
पञ्चदशसहस्राणि किन्नराणां ख्यातानि।
கின்னரரைப் பற்றிய பதினைந்தாயிரம் (விவரங்கள்/பிரகரணங்கள்) புகழ்பெற்றவை।
Verse 11
तत्र देवदत्तचन्द्रादयो राजानः।
அங்கே தேவதத்தன், சந்திரன் முதலிய அரசர்கள் (மற்றவர்களும்) குறிப்பிடப்படுகின்றனர்।
Verse 12
पञ्चदशकिन्नराणां गर्विताः
கின்னரரின் பதினைந்து குழுக்கள் பெருமிதமுடையோர் (அகந்தையுடையோர்) என வருணிக்கப்படுகின்றனர்।
Verse 13
तानि सौवर्णानि बिलप्रवेशनानि च पुराणि
அவை பழமையான குகை-நுழைவாயில்கள்; பொன்னொளி போன்ற தோற்றமுடையவை।
Verse 14
चन्द्रोदये च पर्वतवरे नागानामधिवासः
மேலும் ‘சந்திரோதய’ எனப்படும் சிறந்த மலைமேல் நாகர்களின் வாசஸ்தலம் உள்ளது।
Verse 15
ते च बिलप्रवेशाः बिलेṣu वैनतेयविषयावर्त्तिनो व्यवस्थितानुरागे च दानवेन्द्रा व्यवस्थिताः
அந்த குகை-நுழைவாயில்கள்—குகைகளின் உள்ளே—வைநதேயனுடன் தொடர்புடைய பகுதிகளில் அமைந்துள்ளன; மேலும் பரஸ்பர அன்புறவில் தானவர்களின் தலைவர்கள் அங்கே நிலைபெற்றுள்ளனர்।
Verse 16
वेणुमत्यपि विद्याधरपुरत्रयं
அங்கே வேணுமதியும் உள்ளது; மேலும் வித்யாதரர்களின் மூன்று நகரங்களும் உள்ளன।
Verse 17
त्रिंशद् योजनशतविस्तीर्णमेकैकं तावदायतम्
அவற்றில் ஒவ்வொன்றும் (முப்பதில்) நூறு யோஜனை பரப்பளவுடன், அதே அளவு நீளத்திலும் விரிந்துள்ளது।
Verse 18
उलूकरोमशमहावेत्रादयश्च राजानो विद्याधराणाम्
உலூக ரோமச, மஹாவேத்ர முதலியோர் வித்யாதரர்களின் அரசர்களாக உள்ளனர்.
Verse 19
एकैक्ये च शैलराजनि स्वयमेव गरुडो व्यवस्थितः
மேலும் ஒவ்வொரு மலை-அரசனிலும் கருடன் தானே நிலைபெற்றுள்ளான்.
Verse 20
कुञ्जरे तु पर्वतवरे नित्यं पशुपतिः स्थितः
ஆனால் குஞ்ஜர எனும் சிறந்த மலையில் பசுபதி என்றும் உறைகிறார்.
Verse 21
वृषभाङ्को महादेवः शङ्करो योगिनां वरः । अनेकगणभूतकोटिसहस्रवारो भगवान् अनादिपुरुषो व्यवस्थितः ॥
காளைச் சின்னம் தாங்கிய மகாதேவன் சங்கரன், யோகிகளில் முதன்மை; எண்ணிலடங்கா கோடி ஆயிரம் கணங்களும் பூதங்களும் சூழ, பகவான் ஆதியற்ற புருஷனாக நிலைபெற்றுள்ளார்।
Verse 22
वसुधारे च पुष्पवतां वसूनां च समावासः ।
வசுதாராவில் புஷ்பவதர்களுக்கும் வசுக்களுக்கும் கூட இருப்பிடம் உள்ளது.
Verse 23
वसुधारारत्नधारयोर्मूर्ध्नि अष्टौ सप्त च संख्यया ।
வசுதாரா மற்றும் ரத்நதாரா ஆகியவற்றின் சிகர-மூर्धனில் எண்ணிக்கையால் எட்டு மற்றும் ஏழு குழுக்கள் கணிக்கப்படுகின்றன।
Verse 24
पुराणि वसुसप्तर्षीणां चेति ।
மேலும் வசுக்கள் மற்றும் சப்தரிஷிகளுடன் தொடர்புடைய பழமையான குடியிருப்புகளும் உள்ளன—என்று கூறப்படுகிறது।
Verse 25
एकशृङ्गे च पर्वतोत्तमे प्रजापतेः स्थानं चतुर्वक्त्रस्य ब्रह्मणः ।
மேலும் ஏகச்ருங்கம் எனும் சிறந்த மலையில் பிரஜாபதி—நான்முகப் பிரம்மாவின்—ஆசனம் உள்ளது।
Verse 26
गजपर्वते च महाभूतपरिवृता स्वयमेव भगवती तिष्ठति ।
மேலும் கஜபர்வதத்தில் மகாபூதங்களால் சூழப்பட்ட பகவதி தாமே நிலைத்திருக்கிறாள்।
Verse 27
वसुधारे च पर्वतवरे मुनिसिद्धविद्याधराणामायतनम् ।
மேலும் வசுதாரா எனும் சிறந்த மலையில் முனிவர், சித்தர், வித்யாதரர் ஆகியோரின் ஆலயம்/வாசஸ்தலம் உள்ளது।
Verse 28
चतुराशीत्यपरपुर्यो महाप्राकारतोरणाः ।
அங்கே எண்பத்துநான்கு பிற நகரங்கள் உள்ளன; அவை மாபெரும் மதில்களும் தோரண வாயில்களும் கொண்டு அலங்கரிக்கப்பட்டவை।
Verse 29
तत्र चानेकपर्वता नाम गन्धर्वा युद्धशालिनो वसन्ति ।
அங்கே ‘அநேகபர்வதா’ எனப்படும் கந்தர்வர்கள் வாழ்கின்றனர்; அவர்கள் போர்திறனில் புகழ்பெற்றவர்கள்।
Verse 30
तेषां चाधिपतिर्देवो राजराजैकपिङ्गलः ।
அவர்களின் அதிபதி ‘ராஜராஜைகபிங்கல’ எனப்படும் தெய்வீகன் ஆவான்।
Verse 31
सुरराक्षसाः पञ्चकूटे दानवाः शतशृङ्गे यक्षाणां पुरशतम् ।
பஞ்சகூடத்தில் சுரரும் ராட்சசரும் உள்ளனர்; சதச்ருங்கத்தில் தானவர்கள் உள்ளனர்; யக்ஷர்களுக்குச் நூறு நகரங்கள் உள்ளன।
Verse 32
ताम्राभे तक्षकस्य पुरशतम्॥
‘தாம்ராப’ எனப்படும் சிகரத்தில் தக்ஷகனுக்குச் நூறு கோட்டை-நகரங்கள் உள்ளன।
Verse 33
विशाखपर्वते गुहस्यायतनम्॥
விசாகப் பர்வதத்தில் குக (ஸ்கந்த) தேவனின் புனித ஆயதனம்/திருத்தலம் உள்ளது।
Verse 34
श्वेतोदये गिरिवरे महागन्धर्वभवनम्॥
சிறந்த மலைச் சிகரமான ஸ்வேதோதயத்தில் கந்தர்வர்களின் மகா மாளிகை உள்ளது।
Verse 35
हरिकूटे हरिर्देवः॥
ஹரிகூடத்தில் தேவனாகிய ஹரி வீற்றிருக்கிறார்।
Verse 36
कुमुदे किन्नरावासः॥
குமுத சிகரத்தில் கின்னரர்களின் வாசஸ்தலம் உள்ளது।
Verse 37
अञ्जने महोरगाः॥
அஞ்சன மலையில் மகோரகர்கள்—மாபெரும் நாகர்கள்—வசிக்கின்றனர்।
Verse 38
सहस्रशिखरे च दैत्यानामुग्रकर्मिणामावासः॥
சஹஸ்ரசிகரத்தில் கடுஞ்செயலுடைய தைத்யர்களின் வாசஸ்தலம் உள்ளது।
Verse 39
पुराणां सहस्रमेकं हेममालिनां मुकुटे पन्नप्रपक्षे पर्वतवरे चत्वार्यायतनानि तु॥
பழம்பெரும் கோட்டைகள் ஆயிரத்து ஒன்று உள்ளன; மேலும் முகுடம், பன்னப்ரபக்ஷம், சிறந்த மலை ஆகியவற்றில் ஹேமமாலினருக்குச் சார்ந்த நான்கு ஆயதனங்கள் (திருத்தலங்கள்) நிச்சயமாக உள்ளன।
Verse 40
एवं मेरुपर्वतेषु देवानामधिवासः॥
இவ்வாறு மேருவின் மலைகளில் தேவர்களின் வாசம் உள்ளது।
Verse 41
मर्यादापर्वते देवकूटे पुरविन्यासः कीर्त्यते॥
எல்லைமலையான தேவகூடத்தில் நகரங்களின் அமைப்பு (வின்யாசம்) கூறப்படுகிறது।
Verse 42
तस्योपरि योजनशतं गरुडस्य जातं क्षेत्रम्।
அதன் மேலே கருடனுடன் தொடர்புடைய நூறு யோஜனை விரிந்த புண்ணியத் தலம் உள்ளது।
Verse 43
तस्यैव पार्श्वतस्त्रिंशद्योहनविस्तीर्णाश्चत्वारिंशदायताः सप्तगन्धर्वनगराः।
அதன் பக்கவாட்டிலே கந்தர்வர்களின் ஏழு நகரங்கள் உள்ளன; ஒவ்வொன்றும் முப்பது யோஜனை அகலம், நாற்பது யோஜனை நீளம் உடையது।
Verse 44
आग्नेयाश्च नाम्ना गन्धर्वातिबलिनः।
அவர்கள் ‘ஆக்னேயர்’ என அழைக்கப்படுகின்றனர்; அங்குள்ள கந்தர்வர்கள் மிகுந்த வலிமையுடையவர்கள்।
Verse 45
तत्र चान्यत् त्रिंशद्योहनमण्डलं पुरं सैंहिकेयानाम्।
அங்கே மேலும் முப்பது யோஜனை வட்டப்பரப்பைக் கொண்ட இன்னொரு நகரம் உள்ளது; அது சைம்ஹிகேயர்களுக்குரியது।
Verse 46
तत्र च देवर्षिचरितानि देवकूटे दृश्यन्ते।
அங்கே தேவகூடத்தில் தெய்வரிஷிகளின் செயல்கள் நேரில் தோன்றுவது போலக் காணப்படுகின்றன।
Verse 47
पुरं च कालकेयानां तत्रैव।
அங்கேயே காலகேயர்களின் நகரமும் உள்ளது।
Verse 48
तथा चान्तरतटेऽन्ये सुनान्नाम तस्यैव दक्षिणे त्रिंशद्योहनविस्तृतं द्विषष्टियोजनायामं पुरं कामरूपिणां दृप्तानां मध्यमे च तस्य हेमकूटे महादेवस्य न्यग्रोधः।
அதேபோல் உள்துறை கரையில் ‘சுனான்’ என அழைக்கப்படும் மற்றவர்கள் உள்ளனர். அதே பகுதியின் தெற்கில் அகந்தையுடைய காமரூபிகளின் நகரம் உள்ளது; அது முப்பது யோஜன அகலம், அறுபத்திரண்டு யோஜன நீளம். அதன் நடுவில் ஹேமகூடத்தில் மகாதேவரின் ஆலமரம் நிற்கிறது.
Verse 49
अथातः कैलासवर्णको भवति।
இப்போது கைலாசத்தின் வர்ணனை தொடங்குகிறது.
Verse 50
कैलासस्य तटे योजनशतमायामवस्तृतं भुवनमालाभिव्याप्तम्।
கைலாசத்தின் சரிவில் நூறு யோஜன நீளமளவு விரிந்த ஒரு பகுதி உள்ளது; அது உலகங்கள்/வாசஸ்தலங்கள் மாலையென அமைந்து பரவி நிற்கிறது.
Verse 51
तस्याश्च मध्ये सभा।
அதன் நடுவில் ஒரு சபைமண்டபம் உள்ளது.
Verse 52
तत्र च तत्पुष्करं नाम विमानं तिष्ठति।
அங்கே ‘தத்புஷ்கர’ எனப் பெயருடைய ஒரு தெய்வீக விமானம் (மாளிகை) நிலைத்திருக்கிறது.
Verse 53
धनदस्य च तद्विमानमधिवासश्च।
அதுவே தனதன் (குபேரன்) உடைய தெய்வீக விமானமும் அவனுடைய வாசஸ்தலமும் ஆகும்।
Verse 54
तत्र पद्ममहापद्ममकरकच्छपकुमुदशङ्खनीलनन्दमहानिधयः प्रतिवसन्ति।
அங்கே பத்ம, மகாபத்ம, மகர, கச்சப, குமுத, சங்க, நீல, நந்த, மகாநிதி எனும் மாபெரும் நிதிகள் வாசம் செய்கின்றன।
Verse 55
तत्र चन्द्रादीनां लोकपालानामावासः।
அங்கே சந்திரன் முதலிய லோகபாலர்களின் வாசஸ்தலம் உள்ளது।
Verse 56
तत्र च मन्दाकिनी नाम नदी।
அங்கே மந்தாகினி என்னும் நதி உள்ளது।
Verse 57
तथा कनकमन्दा मन्दा चेति नामभिः सरितः।
அதேபோல் கனகமந்தா மற்றும் மந்தா என்ற பெயர்களுடைய நதிகளும் உள்ளன।
Verse 58
तत्रान्या अपि नद्यः सन्ति।
அங்கே மற்ற நதிகளும் கூட உள்ளன.
Verse 59
पूर्वपार्श्वे च शतयोजनमायामास्त्रिंशद्योजनविस्तृता दशगन्धर्वपुर्यः तासु च सकुबाहुहरिकेशचित्रसेनादयो राजानः।
கிழக்குப் புறத்தில் நூறு யோஜனை நீளமும் முப்பது யோஜனை அகலமும் கொண்ட கந்தர்வர்களின் பத்து நகரங்கள் உள்ளன; அவற்றில் சகுபாஹு, ஹரிகேச, சித்ரசேன முதலிய அரசர்கள் உள்ளனர்.
Verse 60
तस्यैव च पश्चिमकूटे अशीतियोजनायामं चत्वारिंशद्विस्तृतमेकैकं यक्षनगरम्।
அதன் மேற்குப் சிகரத்தில் ஒவ்வொரு யக்ஷ நகரமும் எண்பது யோஜனை நீளமும் நாற்பது யோஜனை அகலமும் உடையது.
Verse 61
तेषु च महामालिसुनेत्रचक्रादयो नायकाः।
அவற்றில் மகாமாலி, சுநேத்ர, சக்ர முதலிய தலைவர்கள் உள்ளனர்.
Verse 62
तस्यैव दक्षिणे पार्श्वे कुञ्जदरीषु गुहासु समुद्राः समुद्रं यावत्किन्नराणां पुरशतम्॥
அதன் தெற்குப் புறத்தில் தோப்புகள், பள்ளத்தாக்குகள், குகைகளில் கடல் வரை விரிந்த நீர்த்தொகுதிகள் உள்ளன; அங்கே கின்னரர்களின் நூறு நகரங்களின் தொகுதி உள்ளது.
Verse 63
तेषु च द्रुमसुग्रीवादिभगदत्तप्रमुखं राजशतम्॥
அவர்களுள் த்ருமஸுக்ரீவ முதலியோரும் பகதத்தன் தலைமையிலும் நூறு அரசர்கள் இருந்தனர்।
Verse 64
तत्र च रुद्रस्योमया सार्द्धं विवाहः संवृत्तः॥
அங்கேயே ருத்ரனுக்கு உமையுடன் திருமணம் நிகழ்ந்தது।
Verse 65
तपश्च कृतवती गौरी॥
மேலும் கௌரி தவம் செய்தாள்।
Verse 66
किरातरूपिणा च रुद्रेण स्थितम्॥
மேலும் அங்கே கிராத (வேடன்) வடிவம் கொண்ட ருத்ரன் தங்கியிருந்தான்।
Verse 67
तत्रैव तत्र स्थितेन सोमेन शङ्करेण जम्बूद्वीपावलोकनं कृतम्॥
அங்கேயே அந்த இடத்தில் தங்கிய சோமஸ்வரூப சங்கரன் ஜம்பூத்வீபத்தை அவலோகனம் (ஆய்வு) செய்தான்।
Verse 68
तत्र चानेककिन्नरगन्धर्वोपगीतमुमावनं नामाप्सरोभिरनेकपुष्पलतावल्लीभिरुपेतम्॥
அங்கே ‘உமாவனம்’ எனப்படும் ஒரு புனிதத் தோட்டம் உள்ளது; பல கின்னரர், கந்தர்வர் அதனைப் பாடுகின்றனர்; அப்சரஸ்களாலும் பல மலர்க் கொடிகள், வள்ளிகளாலும் அது அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது।
Verse 69
यत्र भगवता महेश्वरेणार्द्धनारीनरवपुः प्राप्तम्॥
அங்கே பகவான் மகேஸ்வரர் அர்த்தநாரி-அர்த்தநர உடல்வடிவை அடைந்தார்।
Verse 70
तत्र च कार्त्तिकेयस्य शरद्वनम्॥
அங்கே கார்த்திகேயரின் ‘சரத்வனம்’ என்பதும் உள்ளது।
Verse 71
पुष्पचित्रक्रौञ्चयोर्मध्ये कार्त्तिकेयाभिषेकः कृतः तस्य च पूर्वतटे सिद्धमुनिगणावासः कलापग्रामो नाम॥
புஷ்பசித்ரம் மற்றும் கௌஞ்சம் இவற்றின் நடுவில் கார்த்திகேயரின் அபிஷேகம் நடைபெற்றது; மேலும் அதன் கிழக்குக் கரையில் சித்த முனிவர் கூட்டத்தின் வாசஸ்தலம் ‘கலாபகிராமம்’ என அழைக்கப்படுகிறது।
Verse 72
तथा च मार्कण्डेयवसिष्ठपराशरनलविश्वामित्रोद्दालकादीनां महर्षीणामनेकानि सहस्राण्याश्रमाणां हि भवति ।
அதேபோல் அங்கே மார்கண்டேயர், வசிஷ்டர், பராசரர், நலர், விசுவாமித்திரர், உத்தாலகர் முதலிய மகரிஷிகளுக்குரிய பல ஆயிரம் ஆசிரமங்கள் நிச்சயமாக உள்ளன।
Verse 73
तथा च पश्चिमस्याचलेन्द्रस्य निषधस्य भागं शृणुत ।
இப்போது நிஷதம் எனும் மலைவேந்தனின் மேற்குப் பகுதியை கேளுங்கள்।
Verse 74
तस्य च मध्यमकूटे विष्ण्वायतनं महादेवस्य ।
அதன் நடுப்பாறைச் சிகரத்தில் விஷ்ணுவுக்கும் மகாதேவருக்கும் ஒரு திருத்தலம் உள்ளது।
Verse 75
तस्यैवोत्तरतटे त्रिंशद्योजनविस्तृतं महत्पुरं लम्बाख्यातं राक्षसानाम् ।
அதன் வடக்குக் கரையில் முப்பது யோஜனை விரிந்த ராக்ஷசர்களின் ‘லம்பா’ எனும் பெரிய நகரம் உள்ளது।
Verse 76
तस्यैव दक्षिणे पार्श्वे बिलप्रवेशनगरम् ।
அதன் தெற்குப் பக்கத்தில் ‘பிலப்ரவேச’ எனப்படும் நகரம் உள்ளது।
Verse 77
प्रभेदकस्य पश्चिमेन देवदानवसिद्धादीनां पुराणि ।
பிரபேதகத்தின் மேற்கில் தேவர்கள், தானவர்கள், சித்தர்கள் முதலியோரின் பழம்பெரும் நகரங்கள் உள்ளன।
Verse 78
तस्य गिरिमूर्ध्नि महती सोमशिला तिष्ठति ।
அந்த மலைச் சிகரத்தில் ‘சோமசிலா’ எனப்படும் ஒரு மகத்தான பாறை நிலைத்திருக்கிறது।
Verse 79
तस्यां च पर्वणि सोमः स्वयमेवावतारति ।
மேலும் அந்த (சிலையின்) பர்வ நாட்களில் சோமன் தானே தன்னிச்சையாக இறங்கிவருகிறான்।
Verse 80
तस्यैवोत्तरपार्श्वे त्रिकूटं नाम ।
அதன் வடப் பக்கத்தில் ‘திரிகூட’ எனப்படும் ஒரு சிகரம் உள்ளது।
Verse 81
तत्र ब्रह्मा तिष्ठति क्वचित् ।
அங்கே பிரம்மா சில வேளைகளில் தங்கியிருப்பார்।
Verse 82
तथा च वह्न्यायतनम् ।
அதேபோல் அங்கே வஹ்னி (அக்னி) தொடர்புடைய ஒரு புனித ஆயதனமும் உள்ளது।
Verse 83
मूर्त्तिमान् वह्निरुपास्यते देवैः ।
மூர்த்திமான் வஹ்னி (அக்னி) தேவர்களால் பக்தியுடன் வழிபடப்படுகிறார்.
Verse 84
उत्तरे च शृङ्गाख्ये पर्वतवरे देवतानामायतनानि ।
மேலும் வடக்கில் ‘ஸ்ருங்க’ எனப்படும் சிறந்த மலையில் தேவர்களின் ஆலயங்கள் உள்ளன.
Verse 85
पूर्वे नारायणस्यायतनम् ।
கிழக்கில் நாராயணனின் ஆலயம் உள்ளது.
Verse 86
मध्ये ब्रह्मणः ।
நடுவில் பிரம்மாவின் ஆலயம் உள்ளது.
Verse 87
शङ्करस्य पश्चिमे ।
மேற்கில் சங்கரனின் ஆலயம் உள்ளது.
Verse 88
तत्र च यक्षादीनां केचित् पुराणि तस्य चोत्तरतीरे जातुचे महापर्वते त्रिंशद्योजनमण्डलं नन्दजलं नाम सरस् तत्र नन्दो नाम नागराजा वसति शतशीर्षप्रचण्ड इति ।
அங்கே யக்ஷர் முதலியோரைக் குறித்து சில பழம்பெரும் புராணவிவரங்கள் கூறப்படுகின்றன. மேலும் அதன் வடகரையில் ‘ஜாதுச’ எனும் மகாபர்வதத்தில் முப்பது யோஜனைச் சுற்றளவு கொண்ட ‘நந்தஜலம்’ என்ற ஏரி உள்ளது. அங்கே ‘நந்த’ எனும் நாகராஜன் வாசிக்கிறான்—நூறு தலைகளுடன் மிகக் கடுமையானவன்।
Verse 89
इत्येतेऽष्टौ देवपर्वता विज्ञेयाः ।
இவ்வாறு இவை எட்டும் ‘தேவபர்வதங்கள்’ என அறியப்பட வேண்டும்।
Verse 90
तेनानुक्रमेण हेमरजतरत्नवैडूर्यमाणः शिलाहिङ्गुलादिवर्णाः ।
அந்த வரிசைப்படி அவற்றின் நிறங்கள் பொன், வெள்ளி, ரத்தினம், வைடூரியம், மணி/ஸ்படிகம், கல், ஹிங்குலம் (சிந்தூரம்) முதலியன போன்றவை।
Verse 91
इयं च पृथ्वी लक्षकोटिशतानेकसंख्यातानां पूर्णा तेषु च सिद्धविद्याधराणां निलयाः ते च मेरोः पार्श्वतः केसरवलयालवालं सिद्धलोक इति कीर्त्यते ।
இந்தப் பூமி இலட்சம்-கோடி கணக்கில் பல நூற்றுக்கணக்கான அளவற்ற உயிர்களால் நிரம்பியுள்ளது; அவர்களிடையே சித்தர் மற்றும் வித்யாதரர் ஆகியோரின் வாசஸ்தலங்களும் உள்ளன. மேலும் மேருவின் பக்கத்தில், கேசர வளையமும் ஆலவாலம் (குளம்) போன்ற அமைப்புமுடைய அந்தப் பகுதி ‘சித்தலோகம்’ எனப் புகழப்படுகிறது।
Verse 92
इयं पृथ्वी पद्माकारेण व्यवस्थिताः
இந்தப் பூமி தாமரை வடிவில் அமைந்துள்ளது।
Verse 93
एष च सर्वपुराणेषु क्रमः सामान्यतः प्रतिपाद्यते ।
மேலும் இந்த வரிசை பொதுவாக எல்லாப் புராணங்களிலும் எடுத்துரைக்கப்படுகிறது.
Verse 94
८
Within the Varāha–Pṛthivī teaching frame, the chapter opens as a cosmographic instruction delivered via Rudra’s reported speech: Pṛthivī is to be understood through her ordered mountain-abodes (parvata), settlements (pura/purī), and sanctuaries (āyatana).
A systematic catalogue of Meru’s associated peaks and subranges (Śānta, Kuñjara, Vajraka, Mahānīla, Candrodya, Veṇumat, Vasudhārā/Ratnadhārā, Ekśṛṅga, Gajaparvata, etc.), each mapped to resident communities—devas, gaṇas, nāgas, vidyādharas, kinnaras, gandharvas, yakṣas, dānavas, rākṣasas—along with their puras, sabhās, vimānas, nidhis, rivers, forests, and bilapraveśas (subterranean entrances). The survey then shifts to Devakūṭa (as a maryādā-parvata, a boundary-regulating mountain) and culminates in an expanded Kailāsa description (Mandākinī and allied rivers; Umāvana; Somāśilā; mythic loci such as Rudra–Umā marriage, Ardhanārī manifestation, and Kārttikeya’s consecration).
The climax is the Kailāsa synthesis: sacred hydrology (Mandākinī–Kanakamandā–Mandā), divine assemblies and aerial abodes, and the anchoring of major Śaiva events in place—presenting Kailāsa as the integrative hub where geography, ritual time (parvan-days at Somāśilā), and divine history converge. Resolution follows as the text gathers the mountain-network into a coherent ‘eight devaparvatas’ schema and reiterates Earth’s padmākāra (lotus-form) ordering as the principle of regulated coexistence (maryādā).
Meru (Meruparvata); Śānta-parvata; Kuñjara-giri; Vajraka-parvata; Mahānīla; Candrodya; Veṇumat; Vasudhārā; Ratnadhārā; Ekśṛṅga; Gajaparvata; Pañcakūṭa; Śataśṛṅga; Tāmrābha; Viśākhaparvata; Śvetodaya; Harikūṭa; Kumuda; Añjana; Sahasraśikhara; Devakūṭa (Maryādāparvata); Hemakūṭa; Kailāsa; Mandākinī-nadī; Kanakamandā-nadī; Mandā-nadī; Nandajala-saras; Jātūche Mahāparvata; Niṣadha (as western mountain reference); Trikūṭa; Somāśilā; Umāvana; Kalāpagrāma; Jambūdvīpa (viewed/overlooked).
The chapter’s instruction is conveyed through cosmography: the text models Pṛthivī as a regulated, segmented habitat where distinct beings occupy bounded regions (parvatas, puras, āyatanas, bilapraveśas). This functions as an implicit ethic of terrestrial order—balance is maintained by proper placement, limits (maryādā), and coordinated coexistence rather than by a single prescriptive rule.
A clear calendrical marker appears with Somāśilā: the text states that Soma descends/appears there on parvan-days (parvaṇi), i.e., ritually significant lunar junctions. No explicit ṛtu (season) is specified, but the parvan reference anchors observance to the lunar ritual calendar.
Environmental balance is encoded as sacred topography: mountains, rivers, lakes, forests, and subterranean passages are presented as interconnected ecological zones, each assigned communities and guardians (devas, nāgas, yakṣas, etc.). By describing Earth as padmākāra (lotus-formed) with ordered ‘rings’ and residences, the text frames Pṛthivī’s stability as dependent on structured spatial distribution and protected hydrological/sylvan features (e.g., Mandākinī, Umāvana).
The chapter references named rulers/leaders of non-human polities (e.g., Devadatta and Candra among kinnaras; Ulūkaroma and Mahāvetra among vidyādharas; Rājarājaikapiṅgala among gandharvas; Nanda the nāgarāja, described as Śataśīrṣaprachaṇḍa). It also cites major sage-figures and āśrama traditions around Kailāsa (Mārkaṇḍeya, Vasiṣṭha, Parāśara, Viśvāmitra, Uddālaka), and mythic events involving Rudra–Umā and Kārttikeya.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Varaha Purana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.