Adhyaya 29

Verse 1

।अगस्त्य उवाच । विना स्नानेन गंगाया नृणां जन्मनिरथर्कम् । उपायांतरमस्त्यन्यद्येन स्नानफलं लभेत्

அகஸ்தியர் கூறினார்—கங்கையில் நீராடாமல் மனிதப் பிறவி பயனற்றதுபோல் தோன்றுகிறது. அந்த நீராடலின் பலனைப் பெற வேறு ஏதாவது வழி உள்ளதா?

Verse 2

अशक्तानां च पंगूनामालस्योपहतात्मनाम् । दूरदेशांतरस्थानां गंगास्नानं कथं भवेत्

ஆற்றலற்றோர், ஊனமுற்றோர், சோம்பலால் உறுதி தளர்ந்தோர், தூர தேசாந்தரங்களில் வாழ்வோர்—இவர்களுக்கு கங்கையில் ஸ்நானம் எவ்வாறு சாத்தியம்?

Verse 3

दानं वाऽथ व्रतंवाऽथ मंत्रःस्तोत्रजपोऽथवा । तीर्थांतराभिषेको वा देवतोपासनं तु वा

தானமோ, விரதமோ, மந்திர-ஸ்தோத்திர ஜபமோ; அல்லது வேறு தீர்த்தத்தில் அபிஷேக ஸ்நானமோ; அல்லது தேவதா உபாசனையோ—இவற்றில் ஏதாவது வழி உள்ளதா?

Verse 4

यद्यस्तिकिंचित्षड्वक्त्र गंगास्नानफलप्रदम् । विधानांतरमात्रेण तद्वद प्रणताय मे

ஏ ஷட்வக்த்ரா! மாற்று விதிமாத்திரத்தால் கங்கா ஸ்நானத்தின் பலனை அளிக்கும் ஏதாவது சாதனை இருந்தால், வணங்கும் எனக்கு அதை அருளிச் சொல்லுங்கள்.

Verse 5

त्वत्तो न वेदस्कंदान्यो गंगागर्भ समुद्भव । परं स्वर्गतरंगिण्या महिमानं महामते

ஏ ஸ்கந்தா, கங்கையின் கருவிலிருந்து தோன்றியவனே! விண்ணுலகத் தரங்கிணியான கங்கையின் பரம மகிமையை, ஏ மகாமதியே, உம்மைத் தவிர வேறு யாரும் அறியார்.

Verse 6

स्कंद उवाच । संति पुण्यजलानीह सरांसि सरितो मुने । स्थाने स्थाने च तीर्थानि जितात्माध्युषितानि च

ஸ்கந்தன் கூறினான்—ஏ முனியே! இங்கே பல புண்ணிய நீர்நிலைகள் உள்ளன—ஏரிகளும் நதிகளும்; மேலும் இடமிடமாக தீர்த்தங்களும் உள்ளன, அவை ஜிதாத்ம மகாத்மர்கள் தங்குவதால் புனிதமடைந்தவை.

Verse 7

दृष्टप्रत्ययकारीणि महामहिम भांज्यपि । परं स्वर्गतरंगिण्याः कोट्यंशोपि न तत्र वै

உடனடி பலன் தரும், மாபெரும் மகிமை உடைய தீர்த்தநீர்கள் பிற இடங்களில் இருந்தாலும், விண்ணுலகத் தரங்கிணியான கங்கையின் பரம மகிமையின் கோடியிலொரு பங்கும் அங்கே இல்லை.

Verse 8

अनेनैवानुमानेन बुद्ध्यस्व कलशोद्भव । दध्रे गंगोत्तमांगेन देवदेवेन शंभुना

இதே அனுமானத்தால், ஓ கலசோத்பவ (அகஸ்திய), அறிந்துகொள்—தேவர்களின் தேவனான சம்பு (சிவன்) கங்கையைத் தன் உத்தமாங்கமான சிரசில் தாங்கினார்.

Verse 9

स्नानकालेऽन्य तीर्थेषु जप्यते जाह्नवी जनैः । विना विष्णुपदीं क्वान्यत्समर्थमघमोचने

மற்ற தீர்த்தங்களில் நீராடும் வேளையில் மக்கள் ‘ஜாஹ்னவி’ என்ற நாமத்தை ஜபிக்கின்றனர்; விஷ்ணுபதி (கங்கை) தவிர பாவமோசனத்திற்கு வல்லது வேறெது?

Verse 10

गंगास्नानफलं ब्रह्मन्गंगायामेव लभ्यते । यथा द्राक्षाफलस्वादो द्राक्षायामेव नान्यतः

ஓ பிரம்மன், கங்கையில் நீராடும் பலன் கங்கையிலேயே கிடைக்கும்; திராட்சையின் சுவை திராட்சையிலேயே இருப்பதுபோல், வேறெங்கும் இல்லை.

Verse 11

अस्त्युपाय इह त्वेकः स्याद्येनाविकलं फलम् । स्नानस्य देवसरितो महागुह्यतमो मुने

ஓ முனிவரே, இங்கே ஒரு வழி உள்ளது; அதனால் ஸ்நானத்தின் பலன் குறையாது நிறைவு பெறும்—தேவநதியான (கங்கை) ஸ்நானப் புண்ணியத்தைப் பற்றிய மிக ரகசியமான உபதேசம் இது.

Verse 12

शिवभक्ताय शांताय विष्णुभक्तिपराय च । श्रद्धालवे त्वास्तिकाय गर्भवासमुपुक्षवे

இது அமைதிச் சுபாவமுடைய சிவபக்தனுக்கும், விஷ்ணுபக்தியில் பராயணனுக்கும்; நம்பிக்கையுடைய ஆஸ்திகனுக்கும், கர்ப்பவாசப் பந்தம் (மறுபிறவி) நீங்க விரும்புவனுக்கும் உரியது.

Verse 13

कथनीयं न चान्यस्य कस्यचित्केनचित्क्वचित् । इदं रहस्यं परमं महापातकनाशनम्

இதை வேறு யாரிடமும்—யாராலும், எங்கும்—சொல்லக் கூடாது. இது பரம ரகசியம்; மகாபாதகங்களை அழிப்பது.

Verse 14

महाश्रेयस्करं पुण्यं मनोरथकरं परम् । द्युनदीप्रीतिजनकं शिवसंतोषसंतति

இது பரம புண்ணியம்; மாபெரும் நலன் தருவது; உயர்ந்த மனோரதங்களை நிறைவேற்றுவது. இது தெய்வ நதி (கங்கை)க்கு மகிழ்ச்சி அளித்து, சிவன் திருப்தியின் இடையறா தொடரை வழங்கும்.

Verse 15

नाम्नां सहस्रगंगायाः स्तवराजेषुशो भनम् । जप्यानां परमं जप्यं वेदोपनिषदासमम्

‘கங்கை ஸஹஸ்ரநாமம்’ ஸ்தவராஜங்களில் ஒளிவிடுவது; ஜபங்களில் இது பரம ஜபம்—வேதம், உபநிஷத்துகளுக்கு ஒப்பானது.

Verse 16

जपनीयं प्रयन्नेन मौनिना वाचकं विना । शुचिस्थानेषु शुचिना सुस्पष्टाक्षरमेव च

இதை முயற்சியுடன் ஜபிக்க வேண்டும்—மௌனமாக, வாசகர் (தொழில்முறை பாராயணகர்) இன்றி; தூய்மையுள்ளவன் தூய இடத்தில், எழுத்துகளை மிகத் தெளிவாக உச்சரித்து.

Verse 17

स्कंद उवाच । ओंनमो गंगादेव्यै । ओंकाररूपिण्यजराऽतुलाऽनमताऽमृतस्रवा । अत्युदाराऽभयाऽशोकाऽलकनंदाऽमृताऽमला

ஸ்கந்தன் உரைத்தான்—ஓம் கங்காதேவியைக்கு நமஸ்காரம். நீ ஓங்கார ரூபிணி, அஜரா, அதுலா; வணங்குவோர்க்கு அமிர்தத் தாரையாகப் பெருகுகிறாய். மிக உதாரி, அபயமளிப்பவள், சோகநாசினி—அலகநந்தா, அமிர்தா, அமலா।

Verse 18

अनाथवत्सलाऽमोघाऽपांयोनिरमृतप्रदा । अव्यक्तलक्षणाऽक्षोभ्या ऽनवच्छिन्नाऽपराजिता

நீ அனாதர்க்கு வாத்ஸல்யமுடையவள், அருளில் அமோகமானவள்; நீரின் ஆதியோனி, அமிர்தம் அளிப்பவள். உன் இலக்கணங்கள் அவ்யக்தம்; நீ அசைக்கமுடியாதவள், இடையறாதவள், அபராஜிதை.

Verse 19

अनाथनाथाऽभीष्टार्थसिद्धिदाऽनंगवर्धिनी । अणिमादिगुणाऽधाराग्रगण्याऽलीकहारिणी

நீ அனாதர்க்கு நாதை, வேண்டிய பொருள்-சித்தி அளிப்பவள், புனிதக் காதலை (அனங்கம்) வளர்ப்பவள். அணிமா முதலிய யோககுணங்களுக்கு ஆதாரம், போற்றப்படுவோரில் முதன்மை, பொய்மையை அகற்றுபவள்.

Verse 20

अचिंत्यशक्तिरनघाऽद्भुतरूपाऽघहारिणी । अद्रिराजसुताऽष्टांगयोगसिद्धिप्रदाऽच्युता

உன் சக்தி அசிந்த்யம்; நீ அனகா, அதிசய ரூபிணி, பாவநாசினி. நீ அத்ரிராஜன் மகள்; அஷ்டாங்க யோக சித்திகளை அருள்பவள்; அச்யுதா—தன் இயல்பில் இருந்து ஒருபோதும் சிதையாதவள்.

Verse 21

अक्षुण्णशक्तिरसुदाऽनंततीर्थाऽमृतोदका । अनंतमहिमाऽपाराऽनंतसौख्यप्रदाऽन्नदा

உன் சக்தி குறையாதது; நீ உயிரளிப்பவள், எண்ணற்ற தீர்த்தங்களைக் கொண்டவள், அமிர்த நீராய் விளங்குபவள். உன் மகிமை அளவற்றது; நீ எல்லையற்ற இன்பம் தருபவள், அன்னதாயினி.

Verse 22

अशेषदेवतामूर्तिरघोराऽमृतरूपिणी । अविद्याजालशमनी ह्यप्रतर्क्यगतिप्रदा

அவள் எல்லாத் தேவதைகளின் மூர்த்தி; அ஘ோரா, அமிர்தஸ்வரூபிணி. அவள் அவித்தியையின் வலையைத் தணித்து, தர்க்கத்திற்கெட்டாத கதியை அருள்கிறாள்.

Verse 23

अशेषविघ्नसंहर्त्री त्वशेषगुणगुंफिता । अज्ञानतिमिरज्योतिरनुग्रहपरायणा

நீ எல்லா விக்னங்களையும் அழிப்பவள்; எல்லாச் சத்குணங்களாலும் நெய்யப்பட்டவள். நீ அஞ்ஞான இருளுக்கான ஒளி; அருளில் பராயணமானவள்.

Verse 24

अभिरामाऽनवद्यांग्यनंतसाराऽकलंकिनी । आरोग्यदाऽनंदवल्ली त्वापन्नार्तिविनाशिनी

அவள் இனிமையானவள், குறையற்ற அங்கங்களையுடையவள், முடிவிலா சாரமுடையவள், களங்கமற்றவள். அவள் ஆரோக்கியம் அருளும் ஆனந்தவல்லி; சரணடைந்தோரின் துயரை அழிப்பவள்.

Verse 25

आश्चर्यमूर्तिरायुष्या ह्याढ्याऽद्याऽप्राऽर्यसेविता । आप्यायिन्याप्तविद्याऽख्यात्वानंदाऽश्वासदायिनी

அவள் அதிசய மூர்த்தி; ஆயுளை அருள்பவள்; செழிப்புடையவள், ஆதியாய், ஆரியரால் சேவிக்கப்படுபவள். அவள் போஷிப்பவள்; சம்யக் கல்வி-பிராப்தி எனப் புகழ்பெற்றவள்; ஆனந்தமும் ஆறுதலும் தருபவள்.

Verse 26

आलस्यघ्न्यापदां हंत्री ह्यानंदामृतवर्षिणी । इरावतीष्टदात्रीष्टा त्विष्टापूर्तफलप्रदा

அவள் சோம்பலை அழிப்பவள், ஆபத்துகளைத் தகர்ப்பவள்; ஆனந்த அமிர்தத்தை மழையெனப் பொழிவவள். இராவதி, விரும்பிய வரங்களைத் தருபவள், பிரியமும் ஒளியும் நிறைந்தவள்—இஷ்ட-பூர்த்த நற்பணிகளின் பலனை அருள்பவள்.

Verse 27

इतिहासश्रुतीड्यार्था त्विहामुत्रशुभप्रदा । इज्याशीलसमिज्येष्ठा त्विंद्रादिपरिवंदिता

நீ வரலாறுகளிலும் ஸ்ருதியிலும் போற்றப்படும் பொருளுருவாய்; இவ்வுலகிலும் மறுவுலகிலும் மங்களம் அருள்வாய். யாக-பூஜையில் ஈடுபடுவோரில் நீ முதன்மை; இந்திரன் முதலிய தேவர்கள் உன்னை வணங்குகின்றனர்।

Verse 28

इलालंकारमालेद्धा त्विंदिरारम्यमंदिरा । इदिंदिरादिसंसेव्या त्वीश्वरीश्वरवल्लभा

நீ பூமியை அலங்கரிக்கும் மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவள்; லக்ஷ்மிக்கு இனிய இல்லம். லக்ஷ்மி முதலிய தெய்வ சக்திகள் உன்னைச் சேவிக்கின்றன; நீ ஈசுவராதீசுவரனின் அன்புக்குரியவள்।

Verse 29

ईतिभीतिहरेड्या च त्वीडनीय चरित्रभृत् । उत्कृष्टशक्तिरुत्कृष्टोडुपमंडलचारिणी

நீ போற்றுதற்குரியவள்; பேரிடரும் அச்சமும் நீக்குபவள்; புகழத்தக்க சரிதம் உடையவள். உன் சக்தி உச்சமானது; நட்சத்திரக் கூட்டங்களின் உயர்ந்த வட்டத்தில் நீ உலாவுகிறாய்।

Verse 30

उदितांबरमार्गोस्रोरगलोकविहारिणी । उक्षोर्वरोत्पलोत्कुंभा उपेंद्रचरणद्रवा

நீ ஒளிரும் ஆகாயப் பாதையில் உலாவி உலகங்களெங்கும் வலம் வருபவள். வளமான வயல், தாமரைகள் நிறைந்த நீர், நிரம்பி வழியும் குடம் போல நீ செழிப்புடையவள்; உபேந்திரன் (விஷ்ணு) திருவடிகளில் நீ பக்தியால் உருகுகிறாய்।

Verse 31

उदन्वत्पूर्तिहेतुश्चोदारोत्साहप्रवर्धिनी । उद्वेगघ्न्युष्णशमनी उष्णरश्मिसुता प्रिया

நீ கடல்போல் நிறைவை அளிக்கும் காரணம்; உயர்ந்த உற்சாகத்தை வளர்ப்பவள். நீ கலக்கத்தை அழிப்பவள், வெப்பத் தணிப்பவள்; சூரியக் கதிர்களின் மகளுக்கு அன்பானவள்।

Verse 32

उत्पत्ति स्थिति संहारकारिण्युपरिचारिणी । ऊर्जं वहंत्यूर्जधरोर्जावती चोर्मिमालिनी

நீயே படைப்பு, நிலைபேறு, லயத்தைச் செய்பவள்; போஷண சக்தியாகச் சேவையில் உலாவுபவளும் நீ. நீ உயிர்-வலிமையைத் தாங்குகிறாய்; நீ சக்தி-தாரிணி, வீரமிகு, அலைமாலையால் அலங்கரித்தவள்.

Verse 33

ऊर्ध्वरेतःप्रियोर्ध्वाध्वा ह्यूर्मिलोर्ध्वगतिप्रदा । ऋषिवृंदस्तुतर्द्धिश्च ऋणत्रयविनाशिनी

நீ உயர்சக்தி கொண்ட தவசிகளுக்கு அருமையானவள்; நீயே உயர்வழி. புனித சக்தியின் அலையாக உயர்நடையை அருள்கிறாய்; முனிவர் கூட்டம் போற்றும் செல்வமாய், மும்மடங்கு கடனை அழிப்பவள்.

Verse 34

ऋतंभरर्द्धिदात्री च ऋक्स्वरूपा ऋजुप्रिया । ऋक्षमार्गवहर्क्षार्चिरृजुमार्गप्रदर्शिनी

நீ ருதம்பரா—சத்தியத்தைத் தாங்குபவள், ஆன்மிக வளம் அளிப்பவள்; நீ ருக் (வேதப் பாடல்) வடிவமே, நேர்வழியை நேசிப்பவள். நீ நட்சத்திரப் பாதையைத் தாங்கி, அவற்றின் ஒளியாக இருந்து, நேர்மையான வழியை வெளிப்படுத்துகிறாய்.

Verse 35

एधिताऽखिलधर्मार्थात्वेकैकामृतदायिनी । एधनीयस्वभावैज्या त्वेजिता शेषपातका

நீ எல்லா தர்மமும் அர்த்தமும் மூலம் வளர்பவள்; ஒவ்வொரு பக்தனுக்கும் அமுதத்தை அருள்பவள். வழிபாட்டால் உன் இயல்பு தீப்பற்றிப் பிரகாசிக்கும்; நீ வெளிப்பட்டு மீதமுள்ள பாவங்களையும் அகற்றுகிறாய்.

Verse 36

ऐश्वर्यदैश्वर्यरूपा ह्यैतिह्यं ह्यैंदवी द्युतिः । ओजस्विन्योषधीक्षेत्रमोजोदौदनदायिनी

நீ ஐஸ்வர்யம் அளிப்பவள்; நீயே ஐஸ்வர்ய வடிவம். புனித மரபால் போற்றப்படுபவள்; உன் ஒளி நிலவொளிபோல். நீ ஓஜஸ்வினி, மூலிகைகளின் களமாக இருப்பவள்; ஊட்டமும் வலிமையும் தரும் தானத்தை அருள்கிறாய்.

Verse 37

ओष्ठामृतौन्नत्यदात्री त्वौषधं भवरोगिणाम् । औदार्यचंचुरौपेंद्री त्वौग्रीह्यौमेयरूपिणी

ஓ தேவியே! நீ உதடுகளில் அமுதமென இனிய வாக்கும் புகழ்ச்சியின் உயர்வையும் அருள்கிறாய்; பவநோயால் வாடுவோர்க்கு நீயே மருந்து. நீ தானத்தில் விரைவு உடையவள்; அவுபேந்த்ரீ சக்தியாய், உக்கிரமும் அளவிடமுடியாததுமான ரூபத்தை வெளிப்படுத்துகிறாய்.

Verse 38

अंबराध्ववहांऽवष्ठां वरमालांबुजेक्षणा । अंबिकांबुमहायोनिरंधोदांधकहारिणी

ஓ தேவியே! நீ ஆகாயப் பாதையில் செல்பவள், உறுதியாக நிலைபெற்றவள்; தாமரை கண்களுடன், சிறந்த மாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டவள். ஓ அம்பிகையே! நீ நீர்போல் பேர்கருவாயுடையவள்; குருட்டு இருளை அகற்றி, அந்தகனை வதைக்கும் வல்லவள்.

Verse 39

अंशुमालाह्यंशुमती त्वंगीकृतषडानना । अंधतामिस्रहंत्र्यंधुरं जनाह्यंजनावती

ஓ ஒளிமிகு தேவியே! நீ கதிர்மாலையால் விளங்குபவள்; நீயே பிரகாச ரூபம். ஆறுமுகன் (ஸ்கந்தன்) உன் சொந்தமாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டவன். நீ குருட்டு இருளை அழிப்பவள்; மக்களுக்கு நீ தெய்வ அஞ்சனம்—உண்மை பார்வையும் விவேகமும் அருள்பவள்.

Verse 40

कल्याणकारिणी काम्या कमलोत्पलगंधिनी । कुमुद्वती कमलिनी कांतिः कल्पितदायिनी

ஓ கல்யாணகரி தேவியே! நீ வேண்டத்தக்கவள்; தாமரை, நீலத்தாமரையின் மணம் உடையவள். நீ குமுதமும் தாமரையும் சூடியவள்; நீயே காந்தி, பக்தன் எண்ணிய வரங்களை அருள்பவள்.

Verse 41

कांचनाक्षी कामधेनुः कीर्तिकृत्क्लेशनाशिनी । क्रतुश्रेष्ठा क्रतुफला कर्मबंधविभेदिनी

ஓ பொன்னொளி கண்களையுடைய தேவியே! நீ காமதேனு; உண்மையான கீர்த்தியை அளித்து துன்பங்களை அழிப்பவள். நீ யாகங்களில் சிறந்தவள், யாகப் பலனாகவும் இருப்பவள்; கர்மப் பந்தத்தை வெட்டிப் பிரிப்பவள்.

Verse 42

कमलाक्षी क्लमहरा कृशानुतपनद्युतिः । करुणार्द्रा च कल्याणी कलिकल्मषनाशिनी

ஹே கமலாக்ஷி தேவியே! நீ சோர்வு-களைப்பை அகற்றுபவள்; அக்னி, சூரியன் தாபம் போல் ஒளிர்பவள். கருணையால் நெகிழ்ந்தவள், எப்போதும் மங்களமயி, கலியுகப் பாவக் கல்மஷங்களை அழிப்பவள்.

Verse 43

कामरूपाक्रियाशक्तिः कमलोत्पलमालिनी । कूटस्था करुणाकांता कर्मयाना कलावती

ஹே தேவியே! நீ விருப்பம்போல் வடிவம் எடுப்பவள்; புனிதக் கிரியையின் சக்தி-சொரூபம். தாமரை, நீலத்தாமரை மாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டவள். அசையாத கூடஸ்தை, கருணையால் அழகியவள்; உயிர்களை அவரவர் கர்மப் பாதையில் நடத்துபவள், தெய்வீகக் கலைகளால் நிறைந்தவள்.

Verse 44

कमलाकल्पलतिका कालीकलुषवैरिणी । कमनीयजलाकम्रा कपर्दिसुकपर्दगा

ஹே தேவியே! நீ லக்ஷ்மி போன்றவள், அருள்வரங்களைத் தரும் கல்பலதை; நீ காளியாக எல்லா மாசுகளுக்கும் பகைவள். இனிய நீர்போல் கவர்ச்சியுடையவள்; அழகிய ஜடைகளும் மங்களமான கூந்தற்குழைகளும் அணிந்து உலாவுபவள்.

Verse 45

कालकृटप्रशमनी कदंबकुसुमप्रिया । कालिंदी केलिललिता कलकल्लोलमालिका

ஹே தேவியே! நீ கால-மரணத்தின் விஷத்தைத் தணிப்பவள்; கடம்ப மலர்களுக்கு பிரியமானவள். நீ காலிந்தி (யமுனை) வடிவம்; விளையாட்டில் லலிதை; இனிய கலகல அலைபோன்ற இசைமாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவள்.

Verse 46

क्रांतलोकत्रयाकंडूः कंडूतनयवत्सला । खड्गिनी खड्गधाराभा खगा खंडेंदुधारिणी

ஹே தேவியே! நீ மூன்று உலகங்களையும் மீறி அவற்றை உந்தி எழுப்புபவள்; கண்டு முனிவரின் புதல்வனிடம் தாயன்பு கொண்டவள். நீ வாளேந்தியவள், வாளின் धारைபோல் ஒளிர்பவள்; பறவைபோல் வேகமுடையவள், பிறைச்சந்திரனைத் தரித்தவள்.

Verse 47

खेखेलगामिनी खस्था खंडेंदुतिलकप्रिया । खेचरीखेचरीवंद्या ख्यातिः ख्यातिप्रदायिनी

அவள் வானில் விளையாடி உலாவுபவள், விண்ணுலகில் உறைவாள், பிறைச்சந்திரத் திலகத்தை விரும்புபவள். கெசரியாகக் கெசரர்களாலும் வணங்கப்படுபவள்—அவளே புகழின் வடிவம், புனித யசஸை அளிப்பவள்.

Verse 48

खंडितप्रणताघौघा खलबुद्धिविनाशिनी । खातैनः कंदसंदोहा खड्गखट्वांग खेटिनी

அவள் வணங்குவோரின் பாபப் பெருக்கைச் சிதைப்பவள், தீய புத்தியை அழிப்பவள். வேரிலே குவிந்த பாவத்தைத் தோண்டி வேரறுப்பவள்—வாள், கட்வாங்கம், கேடயம் தாங்குபவள்.

Verse 49

खरसंतापशमनी खनिः पीयूषपाथसाम् । गंगा गंधवती गौरी गंधर्वनगरप्रिया

அவள் கடும் தாபத்தைத் தணிப்பவள், அமுதநதிகளின் சுரங்கமும் ஊற்றுமாம். அவளே கங்கை—நறுமணமிக்கவள், ஒளிமிகு கௌரி—கந்தர்வ நகரத்திற்குப் பிரியமானவள்.

Verse 50

गंभीरांगी गुणमयी गतातंका गतिप्रिया । गणनाथांबिका गीता गद्यपद्यपरिष्टुता

அவளது உருவம் ஆழமுடையது, குணமயமானவள்; அச்சம் அகன்றவள், நல்வழியை விரும்புபவள். கணநாதனின் அம்பிகை; அவளே கீதையாகி, உரைநடை-பாடல் இரண்டிலும் போற்றப்படுபவள்.

Verse 51

गांधारी गर्भशमनी गतिभ्रष्टगतिप्रदा । गोमती गुह्यविद्यागौर्गोप्त्री गगनगामिनी

காந்தாரி—கர்ப்பப் பிணைப்பின் துயரைத் தணிப்பவள்; வழிதவறியோர்க்கு உண்மையான கதியை அளிப்பவள். கோமதி—மறைஞானத்தின் ஒளிமிகு கௌரி; காப்பவள், வானில் செல்பவள்.

Verse 52

गोत्रप्रवर्धिनी गुण्या गुणातीता गुणाग्रणीः । गुहांबिका गिरिसुता गोविंदांघ्रिसमुद्भवा

அவள் குலங்களை வளர்ப்பவள், புண்ணியமூர்த்தி; குணங்களைத் தாண்டியவளாயினும் குணங்களில் முதன்மை. அவள் குகன் (கார்த்திகேயன்) தாய், கிரிசுதை, கோவிந்தன் திருவடிகளில் இருந்து உதித்தவள்.

Verse 53

गुणनीयचरित्रा च गायत्री गिरिशप्रिया । गूढरूपा गुणवती गुर्वी गौरववर्धिनी

அவளது சரிதம் போற்றத் தக்கது; அவள் காயத்ரி, கிரீசன் (சிவன்) பிரியமானவள். அவள் ரூபம் மறைந்தும் நுண்மையுமாய்; அவள் குணவதி, மகத்துவமுடையவள், கௌரவத்தை வளர்ப்பவள்.

Verse 54

ग्रहपीडाहरा गुंद्रा गरघ्नी गानवत्सला । घर्महंत्री घृतवती घृततुष्टिप्रदायिनी

அவள் கிரகப் பீடைகளை அகற்றும் தாய்; விஷமும் தீங்கும் அழிப்பவள், புனிதப் பாடலுக்கு அன்புடையவள். அவள் எரிக்கும் வெப்பத்தை ஒழிப்பவள்; நெய் போன்ற ஒளி-ஊட்டம் நிறைந்தவள், நெய்யர்ப்பணத் திருப்தியை அருள்பவள்.

Verse 55

घंटारवप्रिया घोराऽघौघविध्वंसकारिणी । घ्राणतुष्टिकरी घोषा घनानंदा घनप्रिया

அவள் மணி ஓசையை விரும்புபவள்; பயமூட்டும் ரூபத்துடன் பாவப் பெருக்கை அழிப்பவள். புனித மணத்தால் மூக்குணர்வைத் திருப்திப்படுத்தும், முழங்கும் நாதமாய்; அடர்ந்த ஆனந்தமாய், அருள் மேகம் போல் பிரியமானவள்.

Verse 56

घातुका घृर्णितजला घृष्टपातकसंततिः । घटकोटिप्रपीतापा घटिताशेषमंगला

அவள் தீமையைத் தண்டித்து அழிப்பவள்; அவளது நீர் புனித அலைச்சலால் சுழலும். அவள் பாவங்களின் தொடர்ச்சியை நசுக்கும்; கோடிக்கணக்கான துயரக் குடங்களை குடித்தொழித்து, எல்லா மங்களங்களையும் நிறைவேற்றுபவள்.

Verse 57

घृणावती घृणनिधिर्घस्मरा घूकनादिनी । घुसृणा पिंजरतनुर्घर्घरा घर्घरस्वना

அவள் கருணைமிகு, தயையின் நிதி; ஆயினும் அதர்மத்தை விழுங்கும், கடும் நாதம் எழுப்பும் தேவியாம். மலம்‑பாவம் நீக்கும் பொன்னிறத் திருமேனி; மேககர்ஜனைபோல் ‘கற்‑கற்’ என ஒலித்து முழங்குகிறாள்.

Verse 58

चंद्रिका चंद्रकांतांबुश्चंचदापा चलद्युतिः । चिन्मयी चितिरूपा च चंद्रायुतशनानना

அவள் தானே நிலவொளி; சந்திரகாந்த மணியிலிருந்து வழியும் நீர்மய ஒளி; அவளது பிரகாசம் அலைந்து மின்னும். அவள் சின்மயி, சித்ரூபி; கோடி நிலவுகள்போல் ஒளிரும் முகத்தாள்.

Verse 59

चांपेयलोचना चारुश्चार्वंगी चारुगामिनी । चार्या चारित्रनिलया चित्रकृच्चित्ररूपिणी

அவளது கண்கள் சாம்பேய மலர்போல்; அவள் அழகியவள், நளின அங்கங்களுடன் இனிய நடை உடையவள். அவள் சதாசாரத்திற்குத் தகுதியானவள், நற்குணத்தின் இல்லம்; வியத்தகு செயல்களைச் செய்பவள், தானே வியத்தகு ரூபமுடையவள்.

Verse 60

चंपश्चंदनशुच्यंबुश्चर्चनीया चिरस्थिरा । चारुचंपकमालाढ्या चमिताशेष दुष्कुता

அவள் சம்பக மணம்போல் பரிமளமுடையவள்; சந்தன மணம் கலந்த தூய நீர்போல் நிர்மலமானவள். அவள் வழிபடத்தக்கவள், என்றும் நிலைத்தவள். அழகிய சம்பக மாலையால் அலங்கரித்து, எல்லா தீச்செயல்களையும் அடக்கி அளவுக்குள் கொண்டுவந்தாள்.

Verse 61

चिदाकाशवहाचिंत्या चंचच्चामरवीजिता । चोरिताशेषवृजिना चरिताशेषमंडला

அவள் சிதாகாசத்தில் இயங்கும், சிந்தனைக்கெட்டவள்; அலைக்கும் சாமரங்களால் அவள் விசிறப்படுகிறாள். அவள் எல்லாப் பாவங்களையும் கவர்ந்து அகற்றுகிறாள்; எல்லா மண்டலங்களிலும்—உலகங்களிலும் வளங்களிலும்—சுற்றி நிறைந்து விளங்குகிறாள்.

Verse 62

छेदिताखिलपापौघा छद्मघ्नी छलहारिणी । छन्नत्रिविष्टप तला छोटिताशेषबंधना

அவள் எல்லாப் பாவப் பெருக்கையும் வெட்டித் தள்ளுகிறாள்; பாசாங்கை அழித்து வஞ்சகத்தை அகற்றுகிறாள். அவள் திரிவிஷ்டப லோகங்களை மூடி காத்தருளி, எஞ்சாமலெல்லா பந்தங்களையும் நொறுக்குகிறாள்.

Verse 63

छुरितामृतधारौघा छिन्नैनाश्छंदगामिनी । छत्रीकृतमरालौघा छटीकृतनिजामृता

அவள் அமுதத் தாரைப் பெருக்கால் அபிஷேகமடைந்தவள்; பாவங்களை வெட்டி, சந்த-லயத்தின்படி நடக்கிறாள். அன்னப் பறவைக் கூட்டத்தைச் சத்திரமாக்கி, தன் அமுதத்தை ஒளிரும் தாரைகளாய் பொழிகிறாள்.

Verse 64

जाह्नवी ज्या जगन्माता जप्या जंघालवीचिका । जया जनार्दनप्रीता जुषणीया जगद्धिता

அவள் ஜாஹ்னவி (கங்கை); வலிமையின் வில்லின் நாண்போல் உறுதியானவள்; அவள் உலகமாதா, ஜபத்தில் நினைக்கத்தக்கவள். அவள் ஜயமூர்த்தி, ஜனார்தனனுக்கு பிரியமானவள், சேவிக்கத் தக்கவள், உலகமெங்கும் நன்மை செய்பவள்.

Verse 65

जीवनं जीवनप्राणा जगज्ज्येष्ठा जगन्मयी । जीवजीवातुलतिका जन्मिजन्मनिबर्हिणी

அவள் வாழ்க்கையே; உயிர்களின் உயிர்மூச்சு; அவள் உலகின் முதன்மை, உலகமயி. அவள் எல்லா உயிர்களுக்கும் உயிர்ச் சாறு போன்ற கொடி; பிறவி பிறவியாகும் சுற்றை வேரறுப்பவள்.

Verse 66

जाड्यविध्वंसनकरी जगद्योनिर्जलाविला । जगदानंदजननी जलजा जलजेक्षणा

அவள் மந்தத்தையும் ஜடத்தையும் அழிப்பவள்; அவள் உலகின் யோனியாகி, நீருருவில் ஓடுபவள். அவள் உலகானந்தத்தின் தாய்; தாமரையில் பிறந்தவள், தாமரைக் கண்களையுடையவள்—காசியின் மங்கள சக்தியாகப் போற்றப்படுகிறாள்.

Verse 67

जनलोचनपीयूषा जटातटविहारिणी । जयंती जंजपूकघ्नी जनितज्ञानविग्रहा

அவள் எல்லா உயிர்களின் கண்களுக்கு அமுதம்; சிவனின் ஜடைகளின் கரையில் விளையாடுபவள். எப்போதும் வெற்றியுடையவள், தீய உபத்ரவங்களை அழிப்பவள், சரணடைந்தோரில் உடலுற்ற ஞானத்தை வெளிப்படுத்துபவள்.

Verse 68

झल्लरी वाद्यकुशला झलज्झालजलावृता । झिंटीशवंद्या झांकारकारिणी झर्झरावती

அவள் ஜல்லரி வாத்தியம்போல் இனிய நாதத்தில் தேர்ந்தவள்; மின்னும், சலசலக்கும் நீரால் சூழப்பட்டவள். பூதகணங்களால் வணங்கப்படுபவள், ஜங்காரம் எழுப்புபவள், ஜர்ஜர வேகத்தில் பாய்பவள்.

Verse 69

टीकिताशेषपाताला टंकिकैनोद्रिपाटने । टंकारनृत्यत्कल्लोला टीकनीयमहातटा

அவள் பாதாளங்களையும் முழுதும் ஒலிக்கச் செய்பவள்; தன் பேரோட்டத்தால் மலைகளையும் பிளந்து வீழ்த்துபவள். டங்கார ஒலிக்குத் தாளமிட்டு ஆடும் அலைகளுடையவள்; தியானித்து தரிசிக்கத் தகுந்த மகத்தான கரையுடையவள்.

Verse 70

डंबरप्रवहाडीन राजहंसकुलाकुला । डमड्डमरुहस्ता च डामरोक्त महांडका

அவள் பெருமையுடன் கர்ஜிக்கும் பேரோட்டமாகப் பாய்பவள்; அரச அன்னக் கூட்டங்களால் நிறைந்தவள். டமரு தாங்குபவள்; டாமர மரபில் போற்றப்படும் மகா வல்லமை—மங்கலமயமான கங்கை.

Verse 71

ढौकिताशेषनिर्वाणा ढक्कानादचलज्जला । ढुंढिविघ्नेशजननी ढणड्ढुणितपातका

அவள் எல்லா உயிர்களையும் நிர்வாணத்திற்கே இழுப்பவள்; டக்கா நாதத்தால் அவளின் நீர் நடுங்கும். அவள் துண்டி-விக்னேசரின் தாய்; தன் எதிரொலியால் பாவங்களை அதிரச் செய்து அகற்றுபவள்.

Verse 72

तर्पणीतीर्थतीर्था च त्रिपथा त्रिदशेश्वरी । त्रिलोकगोप्त्री तोयेशी त्रैलोक्यपरिवंदिता

அவள் தர்ப்பணமும் திருப்தியும் அருளும் தீர்த்தம்; எல்லாத் தீர்த்தங்களின் சாரம். அவள் திரிபதா—மூன்று உலகிலும் ஓடும்—தேவேஸ்வரி, திரிலோகக் காவலாள், நீரின் அரசி, மும்முலகமும் வணங்கும் தெய்வம்.

Verse 73

तापत्रितयसंहर्त्री तेजोबलविवर्धिनी । त्रिलक्ष्या तारणी तारा तारापतिकरार्चिता

அவள் மூவகைத் துன்பங்களை அழிப்பவள்; ஒளியும் வலிமையும் வளர்ப்பவள். அவள் திரிலக்ஷ்யா—எல்லா நல்வாழ்வுக் குறிக்கோள்களின் இலக்கு—தாரிணி, வழிகாட்டும் நட்சத்திரம்; நட்சத்திரங்களின் அதிபதி (சந்திரன்) வணங்குபவள்.

Verse 74

त्रैलोक्यपावनी पुण्या तुष्टिदा तुष्टिरूपिणी । तृष्णाछेत्त्री तीर्थमाता त्त्रिविक्रमपदोद्भवा

அவள் மும்முலகையும் தூய்மைப்படுத்தும் புண்ணியமூர்த்தி; திருப்தி அளிப்பவள், திருப்தியே ஆனவள். அவள் ஆசையை அறுப்பவள், தீர்த்தங்களின் தாய், திரிவிக்ரமன் (விஷ்ணு) பாதத்திலிருந்து தோன்றியவள்.

Verse 75

तपोमयी तपोरूपा तपःस्तोम फलप्रदा । त्रैलोक्यव्यापिनी तृप्तिस्तृप्तिकृत्तत्त्वरूपिणी

அவள் தவமயி, தவத்தின் வடிவமே; தவக்கூட்டத்தின் பலன் அளிப்பவள். மும்முலகிலும் நிறைந்து அவள் திருப்தியே—திருப்தி அளிப்பவள்—மற்றும் தத்துவத்தின் உருவம்.

Verse 76

त्रैलोक्यसुंदरी तुर्या तुर्यातीतपदप्रदा । त्रैलोक्यलक्ष्मीस्त्रिपदी तथ्यातिमिरचंद्रिका

அவள் மும்முலக அழகி; அவள் துர்யா, துர்யாதீத நிலையையும் அருள்பவள். அவள் மும்முலக லக்ஷ்மி, திரிபதி, உண்மையால் இருளை அகற்றும் நிலவொளி.

Verse 77

तेजोगर्भा तपःसारा त्रिपुरारि शिरोगृहा । त्रयीस्वरूपिणी तन्वी तपनांगजभीतिनुत्

அவள் உள்ளே ஒளியைத் தாங்கியவள், தவத்தின் சாரமாய் விளங்குபவள்; திரிபுராரி சிவனின் சிரத்தில் உறைவவள்; மூன்று வேதங்களின் உருவம், நுண்ணிய மெலிந்த தன்மையாள்—அவள்முன் சூரியன் குலத்தாரும் அஞ்சி புகழ்வர்.

Verse 78

तरिस्तरणिजामित्रं तर्पिताशेषपूर्वजा । तुलाविरहिता तीव्रपापतूलतनूनपात्

அவள் உயிர்களைப் பவசாகரத்தைக் கடத்துபவள், சூரியகுலத்தின் தோழி; எல்லாப் பித்ருக்களையும் திருப்திப்படுத்துபவள்—ஒப்பற்றவள்; கடும் பாவங்களின் அடர்ந்த ‘பஞ்சு’ போன்ற குவியலையும் மெலிந்து விழச் செய்பவள்.

Verse 79

दारिद्र्यदमनी दक्षा दुष्प्रेक्षा दिव्यमंडना । दीक्षावतीदुरावाप्या द्राक्षामधुरवारिभृत्

அவள் வறுமையை அடக்குபவள், திறமைமிக்கவள்; அசுத்தர்க்கு காண அரிது, ஆயினும் தேவர்களின் தெய்வ அலங்காரம்; தீட்சையுடையவள், அடைய அரிதானவள்—திராட்சைபோல் இனிய நீரைத் தாங்கி இன்பமும் அருளும் அளிப்பவள்.

Verse 80

दर्शितानेककुतुका दुष्टदुर्जयदुःखहृत् । दैन्यहृद्दुरितघ्नी च दानवारि पदाब्जजा

அவள் எண்ணற்ற அதிசயக் காட்சிகளை வெளிப்படுத்துபவள்; தீயவரும் வெல்ல அரியவரும் தரும் துயரை அகற்றுபவள்; தாழ்மையை நீக்கி பாவத்தை அழிப்பவள்—தானவ பகைவரின் திருவடித் தாமரையிலிருந்து தோன்றியவள்.

Verse 81

दंदशूकविषघ्री च दारिताघौघसंततिः । द्रुतादेव द्रुमच्छन्ना दुर्वाराघविघातिनी

அவள் பாம்பு விஷத்தை அழிப்பவள்; பாவப் பெருக்கின் தொடர்ச்சியான ஓட்டத்தைச் சிதைப்பவள்; மிக விரைவானவள், மரங்களால் மறைக்கப்பட்டதுபோல்—தடுக்க இயலாத பாவங்களையும் நொறுக்கி அழிப்பவள்.

Verse 82

दमग्राह्या देवमाता देवलोकप्रदर्शिनी । देवदेवप्रियादेवी दिक्पालपददायिनी

அவள் தமம் (சுயக்கட்டுப்பாடு) மூலமே அறியப்படுபவள்; தேவர்களின் தாய், தேவலோகங்களை வெளிப்படுத்துபவள். தேவர்களின் தேவனுக்கு அருள்பிரியமான தேவி; திசைக்காவலர் பதங்களையும் அளிப்பவள்.

Verse 83

दीर्घायुःकारिणी दीर्घा दोग्ध्री दूषणवर्जिता । दुग्धांबुवाहिनी दोह्या दिव्या दिव्यगतिप्रदा

அவள் நீண்ட ஆயுளை அருள்பவள்; தானும் நீண்டதும் நிலைத்ததும். போஷணமளிக்கும் ‘தோக்த்ரீ’, குற்றமற்றவள். பால் போன்ற உயிர்தரும் நீரைச் சுமப்பவள்; பக்தியால் ‘கறக்கத்தக்க’வள்; தெய்வீகமானவள், தெய்வீக கதியை அளிப்பவள்.

Verse 84

द्युनदी दीनशरणं देहिदेहनिवारिणी । द्राघीयसी दाघहंत्री दितपातकसंततिः

அவள் விண்ணுலக நதி; ஏழைகளின் அடைக்கலம். உடல் அளிக்கும் பிறவிச்சுழலைத் தடுக்கும்வள்; மிக விரிந்தவள்—எரிச்சல்/தாபத்தை அழிப்பவள், பாவத் தொடர்ச்சியை அறுப்பவள்.

Verse 85

दूरदेशांतरचरी दुर्गमा देववल्लभा । दुर्वृत्तघ्नी दुर्विगाह्या दयाधारा दयावती

அவள் தூர தேசங்களிலும் அந்நியப் பகுதிகளிலும் உலாவுபவள்; அணுக அரிது, ஆயினும் தேவர்களுக்கு மிகப் பிரியமானவள். தீயொழுக்கத்தை அழிப்பவள், அளவிட முடியாதவள்; கருணையின் ஓடை, தயையால் நிறைந்தவள்.

Verse 86

दुरासदा दानशीला द्राविणी द्रुहिणस्तुता । दैत्यदानवसंशुद्धिकर्त्री दुर्बुद्धिहारिणी

அவள் அணுக இயலாதவள், தானசீலமுடையவள்; செல்வச் செழிப்பை அளிப்பவள். த்ருஹிணன் (பிரம்மா) போற்றுபவள்; தைத்ய-தானவர்களுக்கும் தூய்மை அளிப்பவள்—தீய புத்தியை அகற்றுபவள்.

Verse 87

दानसारा दयासारा द्यावाभूमिविगाहिनी । दृष्टादृष्टफलप्राप्तिर्देवतावृंदवंदिता

அவள் தானமும் தயையும் ஆகியவற்றின் சாரம்; வானமும் பூமியும் எங்கும் பரவியவள். அவளாலே கண்கூடான பலனும் கண்காணாத புண்ணியப் பலனும் கிடைக்கும்; தேவர்கூட்டம் அவளை வணங்கி போற்றும்.

Verse 88

दीर्घव्रता दीर्घदृष्टिर्दीप्ततोया दुरालभा । दंडयित्री दंडनीतिर्दुष्टदंडधरार्चिता

அவள் நீண்ட விரதங்களில் உறுதியானவள், தூரநோக்குடையவள்; அவளின் நீர் புனித ஒளியால் பிரகாசிக்கும், அவளை அடைதல் அரிது. அவள் தண்டிப்பவளும் தண்டநீதியே; தீயோர்மேல் தண்டம் ஏந்துவோரும் அவளை ஆராதிக்கின்றனர்.

Verse 89

दुरोदरघ्नी दावार्चिर्द्रवद्रव्यैकशेवधिः । दीनसंतापशमनी दात्री दवथुवैरिणी

அவள் துரதிர்ஷ்டமும் அழிவும் நீங்கச் செய்பவள்; அதர்மத்துக்கு எதிராக காட்டுத்தீ போல எரிபவள். அவள் ஓடும் செல்வத்தின் ஒரே நிதி; ஏழைகளின் துயரைத் தணிப்பவள், தானமளிப்பவள், எரிச்சல்-ஜ்வரம் மற்றும் வேதனையின் பகைவள்.

Verse 90

दरीविदारणपरा दांता दांतजनप्रिया । दारिताद्रितटा दुर्गा दुर्गारण्यप्रचारिणी

அவள் பள்ளத்தாக்குகளையும் தடைகளையும் பிளப்பதில் முனைந்தவள்; அவள் தாந்தா (சுயக்கட்டுப்பாடு உடையவள்), கட்டுப்பாட்டாளர்களுக்கு இனியவள். அவள் மலைச்சரிவுகளைப் பிளந்து வழி செய்பவள்; அவள் துர்கா, கடினக் காடுகளில் அஞ்சாது நடமாடுபவள்.

Verse 91

धर्मद्रवा धर्मधुरा धेनुर्धीरा धृतिर्ध्रुवा । धेनुदानफलस्पर्शा धर्मकामार्थमोक्षदा

அவள் தர்மமாகவே ஓடுபவள்; தர்மத்தின் பாரத்தைத் தாங்குபவள். அவள் தேனு—திடமுடையவள், துணிவுடையவள்—தாங்கும் சக்தியில் நிலையானவள். அவள் கோதானப் பலனைத் தொடச் செய்பவள்; தர்மம், காமம், அர்த்தம், மோக்ஷம் அளிப்பவள்.

Verse 92

धर्मोर्मिवाहिनी धुर्या धात्री धात्रीविभूषणम् । धर्मिणी धर्मशीला च धन्विकोटिकृतावना

அவள் தர்ம அலைகளைத் தாங்கும் துரியாள்; எல்லாப் புனிதப் பாரங்களையும் ஏற்கத் தகுதியுடையாள். அவள் தாத்ரி—தாங்கும் சக்தியின் அலங்காரமும் மகிமையும்; தர்மிணி, தர்மசீலா, தொலை எல்லைகளையும் வறண்ட நிலங்களையும் கூட காக்கின்றாள்.

Verse 93

ध्यातृपापहरा ध्येया धावनी धूतकल्मषा । धर्मधारा धर्मसारा धनदा धनवर्धिनी

அவளைத் தியானிப்போரின் பாவங்களை அகற்றுவாள்; அவளே தியானத்தின் இலக்கு. அவள் வேகமாய் ஓடி மாசை கழுவி, எல்லாக் கல்மஷத்தையும் உதிர்த்தெறிவாள். அவள் தர்மதாரை, தர்மசாரம்; செல்வம் அளிப்பவள், செழிப்பு பெருக்குபவள்.

Verse 94

धर्माधर्मगुणच्छेत्त्री धत्तूरकुसुमप्रिया । धर्मेशी धर्मशास्त्रज्ञा धनधान्यसमृद्धिकृत्

அவள் தர்மம்-அதர்மம் இரண்டினதும் குணப் பிணைப்புகளை வெட்டித் தாண்டுபவள்; தத்தூர மலர்களை விரும்புபவள். அவள் தர்மேசி, தர்மசாஸ்திரம் அறிந்தவள், செல்வமும் தானியமும் பெருகச் செய்பவள்.

Verse 95

धर्मलभ्या धर्मजला धर्मप्रसवधर्मिणी । ध्यानगम्यस्वरूपा च धरणी धातृपूजिता

அவள் தர்மத்தால் அடையப்படுபவள்; அவளின் நீரே தர்மம், தர்மத்தைப் பிறப்பித்தாலும் என்றும் தர்மிணியாக இருப்பவள். அவளின் உண்மைச் சொரூபம் தியானத்தால் அறியப்படும்; அவள் தாரணி, தாத்ரியால் வணங்கப்படுபவள்.

Verse 96

धूर्धूर्जटिजटासंस्था धन्या धीर्धारणावती । नंदा निर्वाणजननी नंदिनी नुन्नपातका

அவள் தூర్జடி (சிவன்) ஜடாமுடியில் உறைவாள்; பாக்கியவதி, ஞானமிகு, தாரணைச் சக்தி உடையவள். அவள் நந்தா—நிர்வாணத்தின் தாய்; அவள் நந்தினி, பாவங்களை விரட்டி அழிப்பவள்.

Verse 97

निषिद्धविघ्ननिचया निजानंदप्रकाशिनी । नभोंगणचरी नूतिर्नम्या नारायणीनुता

அவள் தடைசெய்யப்பட்டும் தடையூட்டும் விக்னக் கூட்டங்களை அகற்றுபவள்; இயல்பான ஆனந்தத்தை வெளிப்படுத்துபவள். ஆகாயவெளியில் உலாவும் அவள் போற்றத்தக்கவள், வணங்கத்தக்கவள்—நாராயணீ (லக்ஷ்மி) கூடப் புகழும் தேவி.

Verse 98

निर्मला निर्मलाख्याना नाशिनीतापसंपदाम् । नियता नित्यसुखदा नानाश्चर्यमहानिधिः

அவள் நிர்மலமானவள்; அவளின் புகழும் குறையற்றது. உயிர்களின் சேர்க்கப்பட்ட தாபச் செல்வங்களை (துயரச் சேர்க்கையை) அழிப்பவள். ஒழுக்கத்தில் நிலைத்தவள், நிலைபெற்றவள்; நித்திய சுகம் அளிப்பவள்; எண்ணற்ற அதிசயங்களின் மகாநிதி.

Verse 99

नदीनदसरोमाता नायिका नाकदीर्घिका । नष्टोद्धरणधीरा च नंदनानंददायिनी

அவள் நதிகள், ஓடைகள், ஏரிகளின் தாய்; அவள் நாயகி, வழிகாட்டி. அவள் விண்ணுலகத் தடாகமாக, இழந்ததை மீட்டெடுப்பதில் தைரியமுடையவள்; நந்தனவனத்தின் ஆனந்தத்தை அளிப்பவள்.

Verse 100

निर्णिक्ताशेषभुवना निःसंगा निरुपद्रवा । निरालंबा निष्प्रपंचा निर्णाशितमहामला

அவள் எல்லா உலகங்களையும் தூய்மைப்படுத்துபவள்; பற்றற்றவள், கலக்கமற்றவள். ஆதரவற்றவள், பிரபஞ்சப் பிணைப்பைத் தாண்டியவள்; பெரும் மாசை முழுமையாக அழித்தவள்.

Verse 110

परमैश्वर्यजननी प्रज्ञा प्राज्ञा परापरा । प्रत्यक्षलक्ष्मीः पद्माक्षी परव्योमामृतस्रवा

அவள் பரம ஐஸ்வர்யத்தின் தாய்; அவளே பிரஜ்ஞை, பிராஜ்ஞை—பரமும் அபரமும். அவள் வெளிப்பட்ட லக்ஷ்மி, தாமரைநேத்திரம் உடையவள்; உயர்ந்த வியோமத்திலிருந்து அமிர்தத்தைப் பொழிபவள்.

Verse 120

विद्याधरी विशोका च वयोवृंदनिषेविता । बहूदका बलवती व्योमस्था विबुधप्रिया

அவள் வித்யாதாரிணி; சோகத்தை அகற்றுபவள். யுகயுகங்களின் கூட்டங்களால் சேவிக்கப்படுபவள்; உயிரளிக்கும் பெருநீரால் செழித்தவள்; வல்லமைமிக்கவள்; வானில் உறைவவள்; தேவர்க்கு பிரியமானவள்.

Verse 130

भवप्रिया भवद्वेष्टी भूतिदा भूतिभूषणा । भाललोचनभावज्ञा भूतभव्यभवत्प्रभुः

அவள் பவனாகிய சிவனுக்கு பிரியமானவள்; பவபந்தத்தை வெறுப்பவள். செல்வம் அளிப்பவள், செல்வத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்டவள்; நெற்றிக்கண்ணனின் (சிவன்) உள்ளக்கருத்தை அறிபவள்; கடந்த–எதிர்–நிகழ் காலங்களின் அதிபதியாம் தேவியாள்.

Verse 140

मालाधरी महोपाया महोरगविभूषणा । महामोहप्रशमनी महामंगलमंगलम्

அவள் மாலையணிந்தவள்; முக்திக்கான மகோபாயம்; மகா நாகங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவள். பெருமாயையை அடக்குபவள்; எல்லா மகாமங்களங்களிலும் உச்ச மங்களமாகத் திகழ்பவள்.

Verse 150

रागिणीरंजितशिवा रूपलावण्यशेवधिः । लोकप्रसूर्लोकवंद्या लोलत्कल्लोलमालिनी

அவள் ராகிணி; சிவனை மகிழ்விப்பவள்; அழகும் லாவண்யமும் நிறைந்த நிதி. உலகங்களின் தாய், உலகங்களால் வணங்கப்படுபவள்; அலைந்து ஆடும் அலைமாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டவள்.

Verse 160

श्मशानशोधनी शांता शश्वच्छतधृतिष्टुता । शालिनी शालिशोभाढ्या शिखिवाहनगर्भभृत्

அவள் சுடுகாட்டைத் தூய்மைப்படுத்துபவள்; அமைதிச் சொரூபிணி. எண்ணற்ற காலங்களிலும் நிலைத்த திடத்திற்காகப் போற்றப்படுபவள்; நற்குணமுடையவள், சிறந்த அழகால் நிறைந்தவள்; மயில் வாகனனான ஸ்கந்தனை கருவில் தாங்கியவள்.

Verse 170

श्रद्धयाभीष्टफलदं चतुर्वर्गसमृद्धिकृत् । सकृज्जपादवाप्नोति ह्येकक्रतुफलंमुने

முனிவரே! பக்தியுடன் செய்யப்படும் இவ்வஜபம் வேண்டிய பலனை அளித்து, தர்மம்-அர்த்தம்-காமம்-மோட்சம் எனும் நான்கு புருஷார்த்தங்களிலும் செழிப்பைத் தரும்; ஒருமுறை ஜபித்தாலே ஒரு கிரது (யாகம்) செய்ததற்குச் சமமான புண்ணியம் கிடைக்கும்।

Verse 180

जन्मांतर सहस्रेषु यत्पापं सम्यगर्जितम् । गंगानामसहस्रस्य जपनात्तत्क्षयं व्रजेत्

ஆயிரம் ஆயிரம் பிறவிகளில் முறையாகச் சேர்க்கப்பட்ட எந்தப் பாவமாயினும், கங்கையின் ஆயிரம் நாமங்களை ஜபித்தால் அது க்ஷயமடைந்து அழியும்।

Verse 190

गुरुशुश्रूषणं कुर्वन्यावज्जीवं नरोत्तमः । यत्पुण्यमर्जयेत्तद्भाग्वर्षं त्रिषवणं जपन्

வாழ்நாள் முழுதும் குருவைச் சேவித்து ஒருவர் பெறும் புண்ணியம் எதுவோ, அதே புண்ணியம் ‘பாக-வருஷம்’ முழுவதும் தினமும் மூன்று வேளைகளில் (திரிசவணம்) இவ்வஜபம் செய்வதால் கிடைக்கும்।

Verse 200

दिव्याभरणसंपन्नो दिव्यभोगसमन्वितः । नंदनादिवने स्वैरं देववत्स प्रमोदते

தெய்வீக ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, தெய்வீக போகங்களால் நிறைந்தவனாய், நந்தன முதலிய தேவர்களின் தோட்டங்களில் தேவரைப் போலச் சுதந்திரமாக மகிழ்வான்।

Verse 210

गंगास्नानप्रतिनिधिः स्तोत्रमेतन्मयेरितम् । सिस्नासुर्जाह्नवीं तस्मादेतत्स्तोत्रं जपेत्सुधीः

என்னால் உரைக்கப்பட்ட இஸ்தோத்திரம் கங்கையில் நீராடுதற்கான பிரதிநிதி (சமபலன்) ஆகும்; ஆகவே ஜாஹ்னவியில் நீராட விரும்பும் ஞானி இஸ்தோத்திரத்தை ஜபிக்க வேண்டும்।