प्रा॒त॒र्जितं॒ भग॑मु॒ग्रᳪ हु॑वेम व॒यं पु॒त्रमदि॑ते॒र्यो वि॑ध॒र्ता । आ॒ध्रश्चि॒द्यं मन्य॑मानस्तु॒रश्चि॒द्राजा॑ चि॒द्यं भगं॑ भ॒क्षीत्याह॑
prā́tar jítam bhágam ugráṃ huvemá vayaṃ putrám ádite r yó vidhártā | ā́dhraś cid yáṃ manyámānas turáś cid rājā́ cid yáṃ bhágaṃ bhakṣī́ty ā́ha
காலையில் நாம் வெற்றியுடைய, உக்கிரமான பகனை அழைக்கிறோம்—அதிதியின் புதல்வன், தாங்குபவன். அவன் பகனைத் துன்புறுவோனும் தன் சொந்தமென எண்ணி, வலிமையுள்ளவனும், ஆம் அரசனும் கூட, அனுபவிக்கிறான் என்று சொல்லப்படுகிறது.
प्रातर् । जितम् । भगम् । उग्रम् । हुवेम । वयम् । पुत्रम् । अदितेः । यः । विधर्ता । आध्रः । चित् । यम् । मन्यमानः । तुरः । चित् । राजा । चित् । यम् । भगम् । भक्षीति । आह ।