Adhyaya 57

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे सोमवर्णनं नाम षट्पञ्चाशत्तमो ऽध्यायः सूत उवाच छरिओत्स् ओफ़् ओथेर् प्लनेत्स् अष्टभिश् च हयैर्युक्तः सोमपुत्रस्य वै रथः वारितेजोमयश्चाथ पिशङ्गैश्चैव शोभनैः

இவ்வாறு ஸ்ரீலிங்கமஹாபுராணத்தின் பூர்வபாகத்தில் ‘சோமவர்ணனம்’ எனும் ஐம்பத்தாறாம் அதிகாரம். சூதர் கூறினார்—சோமபுத்திரனின் தேரு எட்டு குதிரைகளால் இணைக்கப்பட்டது; அது நீரின் தேஜஸால் ஆன குளிர்ந்த ஒளிமயமானது; அழகிய பிசங்க (செம்பொன் நிற) குதிரைகளால் அலங்கரிக்கப்படுகிறது।

Verse 2

दशभिश्चाकृशैरश्वैर् नानावर्णै रथः स्मृतः शुक्रस्य क्ष्मामयैर्युक्तो दैत्याचार्यस्य धीमतः

தைத்யாசார்யனாகிய ஞானமிகு சுக்ரனின் ரதம் பத்து சோர்வற்ற, பல நிறக் குதிரைகளால் இழுக்கப்படுவது எனச் சொல்லப்படுகிறது; மேலும் அது பூமியிலிருந்து தோன்றிய (க்ஷ்மாமய) கூறுகளால் அமைந்துள்ளது।

Verse 3

अष्टाश्वश्चाथ भौमस्य रथो हैमः सुशोभनः जीवस्य हैमश्चाष्टाश्वो मन्दस्यायसनिर्मितः

அடுத்து பௌமன் (செவ்வாய்) எட்டு குதிரைகளால் இழுக்கப்படும், பொன்னால் ஆன மிக அழகிய ரதத்தை உடையவன். ஜீவன் (குரு/வியாழன்) கூட எட்டு குதிரைகளுடன் பொன் ரதம் உடையவன் எனப் புகழப்படுகிறான்; மந்தன் (சனி) ரதம் இரும்பால் செய்யப்பட்டதாகும்।

Verse 4

रथ आपोमयैरश्वैर् दशभिस्तु सितेतरैः स्वर्भानोर्भास्करारेश् च तथा चाष्टहयः स्मृतः

பாஸ்கரன் (சூரியன்) ரதம் நீர்தத்துவச் சாரத்தால் ஆன பத்து குதிரைகளால் இழுக்கப்படுகிறது எனச் சொல்லப்படுகிறது—அவை வெள்ளையும் வெள்ளையல்லாததும் (பலவண்ணம்) உடையவை. அதுபோல சூரியனின் பகைவன் ஸ்வர்பானுவின் ரதமும் எட்டு குதிரைகளால் இழுக்கப்படுவது என நினைவுகூரப்படுகிறது।

Verse 5

सर्वे ध्रुवनिबद्धा वै ग्रहास्ते वातरश्मिभिः एतेन भ्राम्यमाणाश् च यथायोगं व्रजन्ति वै

அனைத்து கிரகங்களும் துருவத்துடன் காற்றுபோன்ற கதிர்களின் கயிறுகளால் கட்டப்பட்டுள்ளன. அதே சக்தியால் சுழற்றப்பட்டு, அவை தத்தம் நியதிப் பாதைகளில் ஒழுங்காகச் செல்கின்றன।

Verse 6

यावन्त्यश्चैव ताराश् च तावन्तश्चैव रश्मयः सर्वे ध्रुवनिबद्धाश् च भ्रमन्तो भ्रामयन्ति तम्

எத்தனை நட்சத்திரங்கள் உள்ளனவோ, அத்தனை கதிர்களும் உள்ளன. அவை அனைத்தும் துருவத்துடன் கட்டப்பட்டுள்ளன; தாமே சுழன்று, துருவனையும் சுழல்கிறான் போலத் தோற்றமளிக்கின்றன।

Verse 7

अलातचक्रवद्यान्ति वातचक्रेरितानि तु यस्माद्वहति ज्योतींषि प्रवहस्तेन स स्मृतः

அலாதச் சக்கரம்போல், காற்றுச் சக்கரத்தால் உந்தப்பட்டு ஒளிவடிவங்கள் நகர்கின்றன. அவற்றைத் தாங்கி முன்னே ஓடச் செய்பவன் ‘ப்ரவஹ’ என நினைக்கப்படுகிறான்.

Verse 8

नक्षत्रसूर्याश् च तथा ग्रहतारागणैः सह उन्मुखाभिमुखाः सर्वे चक्रभूताः श्रिता दिवि

நட்சத்திரங்களும் சூரியனும், கிரகங்களும் நட்சத்திரக் கூட்டங்களும் சேர்ந்து—மேல்நோக்கியும் ஒன்றையொன்று நோக்கியும்—வானில் சக்கரமெனும் ஒழுங்காக நிலைகொள்கின்றன.

Verse 9

ध्रुवेणाधिष्ठिताश्चैव ध्रुवमेव प्रदक्षिणम् प्रयान्ति चेश्वरं द्रष्टुं मेढीभूतं ध्रुवं दिवि

துருவனை ஆதாரமாகக் கொண்டு எல்லா ஒளிகளும் துருவனைச் சுற்றி வலம்வருகின்றன; வானில் மையத் தூணென நிலைத்த துருவனை மையமாகக் கொண்டு ஈசனைத் தரிசிக்கச் செல்கின்றன.

Verse 10

नवयोजनसाहस्रो विष्कम्भः सवितुः स्मृतः त्रिगुणस्तस्य विस्तारो मण्डलस्य प्रमाणतः

சவிதா (சூரியன்) என்பவனின் விட்டம் ஒன்பதாயிரம் யோஜனைகள் என நினைக்கப்படுகிறது; ஏற்ற அளவின்படி அவன் மண்டலத்தின் விரிவு அதற்கு மூன்று மடங்கு.

Verse 11

द्विगुणः सूर्यविस्ताराद् विस्तारः शशिनः स्मृतः तुल्यस्तयोस्तु स्वर्भानुर् भूत्वाधस्तात्प्रसर्पति

சூரியன் விரிவின் இரட்டிப்பாகச் சந்திரன் விரிவு நினைக்கப்படுகிறது. மேலும் ஸ்வர்பானு இருவருக்கும் சமமான அளவுடன் கீழே ஊர்ந்து சென்று, அவர்களின் ஒளியை மறைத்து கிரகணக் காரணமாகிறான்.

Verse 12

उद्धृत्य पृथिवीछायां निर्मितां मण्डलाकृतिम् स्वर्भानोस्तु बृहत्स्थानं तृतीयं यत् तमोमयम्

பூமியின் நிழலை எடுத்தெடுத்து வட்டமண்டல வடிவமாக அமைத்து, ஸ்வர்பானுவின் மூன்றாம் பெரும் நிலையம் நிச்சயமாக தமோமயமானது எனக் கூறப்படுகிறது।

Verse 13

चन्द्रस्य षोडशो भागो भार्गवस्य विधीयते विष्कम्भान्मण्डलाच्चैव योजनाच्च प्रमाणतः

பிரமாணத்தின் படி, பார்கவ (சுக்கிரன்) அளவு சந்திரனின் பதினாறில் ஒரு பங்காக நிர்ணயிக்கப்படுகிறது—வியாசம், மண்டலம், யோஜனை அளவுகளால்।

Verse 14

भार्गवात्पादहीनस्तु विज्ञेयो वै बृहस्पतिः पादहीनौ वक्रसौरी तथायामप्रमाणतः

பார்கவ (சுக்கிரன்) அளவுடன் ஒப்பிடுகையில், பிருகஸ்பதி ஒரு பாதம் குறைவென அறிய வேண்டும்; அதே யாம-பிரமாணப்படி வக்கிர சௌரி (சனி) இரண்டு பாதம் குறைவென கூறப்படுகிறது।

Verse 15

विस्तारान्मण्डलाच्चैव पादहीनस्तयोर्बुधः तारानक्षत्ररूपाणि वपुष्मन्तीह यानि वै

விஸ்தாரம் மற்றும் மண்டலம்—இவ்விரு அளவுகளிலும் புதன் ஒரு பாதம் குறைவென கூறப்படுகிறது; மேலும் இங்கு நட்சத்திரங்களாகவும் நக்ஷத்திரக் குழுக்களாகவும் தோன்றும் உடலுடைய வடிவங்கள் சொல்லப்படுகின்றன।

Verse 16

बुधेन तानि तुल्यानि विस्तारान्मण्डलादपि प्रायशश्चन्द्रयोगीनि विद्यादृक्षाणि तत्त्ववित्

தத்துவம் அறிந்தவன், புதனின் அளவின்படி அவை விஸ்தாரத்திலும் மண்டலத்திலும் சமமானவை என்றும், பெரும்பாலும் சந்திர-யோகத்துடன் இணைந்தவை என்றும் அறிய வேண்டும்।

Verse 17

तारानक्षत्ररूपाणि हीनानि तु परस्परम् शतानि पञ्च चत्वारि त्रीणि द्वे चैव योजने

நட்சத்திரங்களும் விண்மீன் கூட்டங்களும் ஒன்றுக்கொன்று இடைவெளியுடன் அமைந்துள்ளன—ஐந்நூறு, நானூறு, முந்நூறு, இருநூறு யோஜன அளவிலான தூரங்களில்।

Verse 18

सर्वोपरि निकृष्टानि तारकामण्डलानि तु योजनद्वयमात्राणि तेभ्यो ह्रस्वं न विद्यते

அனைத்திற்கும் மேலே உள்ள கீழ்மையான நட்சத்திர மண்டலங்கள் இரண்டு யோஜன அளவிலேயே உள்ளன; அதைவிடச் சிறியது எதுவும் கூறப்படவில்லை।

Verse 19

उपरिष्टात्त्रयस्तेषां ग्रहा ये दूरसर्पिणः सौरो ऽङ्गिराश् च वक्रश् च ज्ञेया मन्दविचारिणः

அவற்றின் மேலே தொலைவில் நகர்ந்து மெதுவாகச் செல்லும் மூன்று கிரகங்கள் உள்ளன—சௌரன் (சனி), அங்கிரா (குரு/வியாழன்), வக்கிரன் (செவ்வாய்); இவை மந்த இயக்கமுடையவை என அறியப்படுகின்றன।

Verse 20

तेभ्यो ऽधस्तात्तु चत्वारः पुनरन्ये महाग्रहाः सूर्यः सोमो बुधश्चैव भार्गवश्चैव शीघ्रगाः

அவற்றின் கீழே மேலும் நான்கு பெரிய கிரகங்கள் விரைவாகச் செல்கின்றன—சூரியன், சோமன் (சந்திரன்), புதன், பார்கவன் (சுக்கிரன்)। சிவனின் ஆணையால் இவர்களின் ஒழுங்கான இயக்கம் அண்டத்தின் தாளத்தைத் தாங்குகிறது; பாசத்தால் கட்டப்பட்ட பசு காலத்தையும் கர்மபலனையும் அனுபவிக்கிறது।

Verse 21

तावन्त्यस्तारकाः कोट्यो यावन्त्यृक्षाणि सर्वशः ध्रुवात् तु नियमाच्चैषाम् ऋक्षमार्गे व्यवस्थितिः

எல்லாத் திசைகளிலும் எத்தனை ரிஷ-நட்சத்திரக் கூட்டங்கள் உள்ளனவோ, அவ்வளவே கோடி கோடி விண்மீன்கள் உள்ளன. துருவனை மையமாகக் கொண்ட ஒழுங்குக் கட்டுப்பாட்டால் அவை ரிஷமார்க்கத்தில் ஒழுங்காக நிலைத்து—நியதியும் ஆளப்பட்டதுமான இயக்கத்தில் செல்கின்றன।

Verse 22

सप्ताश्वस्यैव सूर्यस्य नीचोच्चत्वमनुक्रमात् उत्तरायणमार्गस्थो यदा पर्वसु चन्द्रमाः

ஏழு குதிரைகள் கொண்ட சூரியன் தன் நீச-உச்ச இயக்கத்தை ஒழுங்கான வரிசையில் அடைகிறான். மேலும் பர்வங்களின் புனிதச் சந்திகளில் சந்திரன் உத்தராயணப் பாதையில் நிலைத்திருக்கும் போது, அந்தக் காலம் மிகப் புண்ணியமும் விசேஷ சுபமும் எனக் கருதப்படுகிறது.

Verse 23

उच्चत्वाद्दृश्यते शीघ्रं नातिव्यक्तैर्गभस्तिभिः तदा दक्षिणमार्गस्थो नीचां वीथिमुपाश्रितः

உயர்ந்த நிலையில் இருப்பதால் அவன் விரைவாகச் செல்பவனாகத் தோன்றுகிறான்; ஆனால் அவன் கதிர்கள் மிகத் தெளிவாகப் புலப்படுவதில்லை. அப்போது அவன் தக்ஷிணாயனப் பாதையில் இருந்து, தாழ்ந்த வழித்தடத்தைச் சார்கிறான்.

Verse 24

भूमिरेखावृतः सूर्यः पौर्णिमावास्ययोस् तदा ददृशे च यथाकालं शीघ्रमस्तमुपैति च

அப்போது பௌர்ணமி, அமாவாசை நாட்களில் சூரியன் பூமியின் ஒரு கோட்டால் மறைக்கப்பட்டதுபோல் காணப்பட்டது; கால ஒழுங்குக்கு மாறாக அவன் விரைவில் அஸ்தமித்தான். இத்தகைய அறிகுறிகள் கூறுவது—பாசம் (ஒழுங்கின்மையின் பந்தம்) உயர்ந்தால் பசுக்கள் (ஜீவர்கள்) நிலைதடுமாறுவர்; ஆண்டவன் பதி சிவன் தர்மமும் சமநிலையும் மீண்டும் நிறுவும் வரை.

Verse 25

तस्मादुत्तरमार्गस्थो ह्य् अमावास्यां निशाकरः ददृशे दक्षिणे मार्गे नियमाद्दृश्यते न च

ஆகையால் அமாவாசை இரவில் உத்தரப் பாதையில் உள்ள நிசாகரன் (சந்திரன்) காணப்படுகிறான்; ஆனால் தக்ஷிணப் பாதையில் அவன் விதிப்படி காணப்படுவதில்லை.

Verse 26

ज्योतिषां गतियोगेन सूर्यस्य तमसा वृतः समानकालास्तमयौ विषुवत्सु समोदयौ

ஒளிமயங்களின் இயக்க ஒத்திசைவால் சூரியன் இருளால் மறைக்கப்படுகிறான். விஷுவக் காலங்களில் அவனது உதயமும் அஸ்தமனமும் சமமான நேர அளவில் நிகழ்கின்றன. இது ஆண்டவன் பதி சிவனின் ஒழுங்குமிக்க கால ஆட்சி—பாசத்தால் கட்டப்பட்ட பசு (ஜீவன்) அளவிட்ட சுழற்சிகளில் கட்டுப்படுத்தப்படுவதற்காக.

Verse 27

उत्तरासु च वीथीषु व्यन्तरास्तमनोदयौ पौर्णिमावास्ययोर् ज्ञेयौ ज्योतिश्चक्रानुवर्तिनौ

வடக்கு தெய்வீக வீதிகளில் வ்யந்தரர்கள் பௌர்ணமி, அமாவாசை நாட்களில் அஸ்தமனம் மற்றும் உதயத்தின் அதிஷ்டாதேவர்கள் என அறியப்படுவர்; அவர்கள் ஜ்யோதி-சக்கரத்தின் இயக்கத்தையே பின்பற்றிச் செல்கின்றனர்।

Verse 28

दक्षिणायनमार्गस्थो यदा चरति रश्मिवान् ग्रहाणां चैव सर्वेषां सूर्यो ऽधस्तात् प्रसर्पति

ஒளிவீசும் சூரியன் தக்ஷிணாயனப் பாதையில் செல்லும் போது, எல்லா கிரகங்களுக்கும் கீழாக விதிக்கப்பட்ட பிரபஞ்ச ஒழுங்கின்படி நகர்கிறான்।

Verse 29

विस्तीर्णं मण्डलं कृत्वा तस्योर्ध्वं चरते शशी नक्षत्रमण्डलं कृत्स्नं सोमादूर्ध्वं प्रसर्पति

விரிந்த மண்டலத்தை அமைத்து அதன் மேலே சசி (சந்திரன்) செல்கிறான்; முழு நக்ஷத்திர மண்டலமும் சோமனுக்கும் மேலாகப் பரவி நகர்கிறது।

Verse 30

नक्षत्रेभ्यो बुधश्चोर्ध्वं बुधादूर्ध्वं तु भार्गवः वक्रस्तु भार्गवादूर्ध्वं वक्राद् ऊर्ध्वं बृहस्पतिः

நக்ஷத்திரங்களின் மேலே புதன்; புதனின் மேலே பார்கவ (சுக்கிரன்); பார்கவனின் மேலே வக்கிரகதி உடையவன் (செவ்வாய்); வக்கிரனின் மேலே பிரகஸ்பதி (குரு) உள்ளான்।

Verse 31

तस्माच्छनैश्चरश्चोर्ध्वं तस्मात्सप्तर्षिमण्डलम् ऋषीणां चैव सप्तानां ध्रुवस्योर्ध्वं व्यवस्थितिः

அதன் மேலே சனைச்சரன் (சனி); அதன் மேலே சப்தரிஷி மண்டலம்; அந்த ஏழு ரிஷிகளுக்கும் மேலே துருவன் அசையாமல் உறுதியாக நிலைத்திருக்கிறான்।

Verse 32

तं विष्णुलोकं परमं ज्ञात्वा मुच्येत किल्बिषात् द्विगुणेषु सहस्रेषु योजनानां शतेषु च

அந்த பரம விஷ்ணுலோகத்தை அறிந்தால் பந்தப்பட்ட ஜீவன் பாப‑கில்பிஷத்திலிருந்து விடுபடுவான். அந்த உலகம் இரண்டாயிரத்து இருநூறு யோஜனை தூரத்தில் எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 33

ग्रहनक्षत्रतारासु उपरिष्टाद्यथाक्रमम् ग्रहाश् च चन्द्रसूर्यौ च युतौ दिव्येन तेजसा

கிரக‑நட்சத்திர‑தாரைகளின் மேலே, ஒழுங்கான வரிசையில், கிரகங்கள் மற்றும் சந்திரன்‑சூரியன் தெய்வீக ஒளியுடன் இணைந்து பிரகாசிக்கின்றனர்.

Verse 34

नित्यमृक्षेषु युज्यन्ते गच्छन्तो ऽहर्निशं क्रमात् ग्रहनक्षत्रसूर्यास् ते नीचोच्चऋजुसंस्थिताः

பகல்‑இரவு ஒழுங்கில் நகரும் கிரகங்கள், நட்சத்திரங்கள், சூரியன் எப்போதும் ரிஷிகளுடன் (ராசிகளுடன்) இணைந்தே செல்கின்றனர்; சிலவேளை தாழ்ந்து, சிலவேளை உயர்ந்து, சிலவேளை நேர்வழியில் நிலைகொள்கின்றனர்.

Verse 35

समागमे च भेदे च पश्यन्ति युगपत्प्रजाः ऋतवः षट् स्मृताः सर्वे समागच्छन्ति पञ्चधा

சேர்க்கை மற்றும் பிரிவு எனும் சந்திப்புகளில் உயிர்கள் ஒரே நேரத்தில் மாற்றங்களை உணர்கின்றன. பருவங்கள் ஆறு என நினைக்கப்படினும், அவை ஐந்துவகையாக ஒன்றுகூடி செயல்படுகின்றன.

Verse 36

परस्परास्थिता ह्येते युज्यन्ते च परस्परम् असंकरेण विज्ञेयस् तेषां योगस्तु वै बुधैः

இத்தத்துவங்கள் ஒன்றை ஒன்று சார்ந்து ஒன்றோடு ஒன்று இணைகின்றன; ஆனால் அவற்றின் யோகம் குழப்பமின்றி (அசங்கரமாக) அறியப்பட வேண்டும் என்று ஞானிகள் கூறுகின்றனர்.

Verse 37

एवं संक्षिप्य कथितं ग्रहाणां गमनं द्विजाः भास्करप्रमुखानां च यथादृष्टं यथाश्रुतम्

ஓ இருபிறப்பாளரே, பாஸ்கரன் முதலிய கிரகங்களின் இயக்கம் நான் சுருக்கமாக உரைத்தேன்—காணப்படுவது போலவும், ச்ருதி-பரம்பரையில் கேட்கப்படுவது போலவும்.

Verse 38

ग्रहाधिपत्ये भगवान् ब्रह्मणा पद्मयोनिना अभिषिक्तः सहस्रांशू रुद्रेण तु यथा गुहः

கிரகாதிபத்தியத்திற்காக தாமரையிலிருந்து பிறந்த பிரம்மா, பகவான் ஸஹஸ்ராம்ஶு (சூரியன்) அவரை அபிஷேகம் செய்து நிறுவினார்; அதுபோல ருத்ரன் குஹன் (ஸ்கந்தன்) அவரை அபிஷேகம் செய்தான்.

Verse 39

तस्माद्ग्रहार्चना कार्या अग्नौ चोद्यं यथाविधि आदित्यग्रहपीडायां सद्भिः कार्यार्थसिद्धये

ஆகையால் கிரகங்களுக்கான அர்ச்சனை விதிப்படி செய்யவேண்டும்; மேலும் விதிப்படி புனித அக்கினியில் நியமிக்கப்பட்ட ஆஹுதியையும் செலுத்த வேண்டும். ஆதித்ய-கிரகப் பீடை ஏற்பட்டால், நல்லோர் தம் நோக்கங்கள் நிறைவேற இதைச் செய்ய வேண்டும்.