தேவி in the Padma Purana

சாலிகிராமத்தில் அவள் ‘மகாதேவி’; சிவலிங்கத்தில் ‘ஜலப்ரியா’. மாயாபுரியில் அவள் ‘குமாரி’; சந்தான அருளில் அவளே ‘லலிதா’ என அழைக்கப்படுகிறாள்.

அழகிய முகத்தையுடையவளே! புண்ணிய நகரங்களிலும் ஆசிரமங்களிலும், மகாதேவியே, உன் வாசம் உள்ளது; அதுபோலவே வனங்களிலும் உபவனங்களிலும் உள்ளது.

அங்கேயே ஞானமிக்கவர் பிரம்மா, சிவன், விஷ்ணுவை நிறுவ வேண்டும். மேலும் விநாயகரை வின்யாசம் செய்து கமலா மற்றும் அம்பிகையையும் நிறுவ வேண்டும்.

ருத்ரன் அந்த தேவியிடம் கூறினான்— “நீ சொல்ல விரும்பும் காரியம் என்ன? மகாமாயை தேவியே, உன் மனத்தில் இருப்பதைச் சொல்.”

“உலகங்கள் வணங்கும் ஜகன்மாதா” என்று கூறி அவர் தொட்டு வணங்கினார். பின்னர் அந்த தேவி தன் பாதங்களை இழுத்துக் கொண்டு, தன் கையால் ஹரியின் கைகளைப் பற்றினாள்.

குண்டவாபியில் அவர் ‘சுபாங்க’ எனப் புகழப்படுகிறார்; சாரண்யாவில் ‘தக்ஷக’ன். அக்ஷோடத்தில் ‘பாபஹா’, அம்பிகாவில் ‘ஸுதர்ஷன’ என வணங்கப்படுகிறார்.

அப்போது மாயை மகாமாயையைப் படைத்தாள்; மௌர்வத்தில் பிறந்த அக்கினியால் அந்த தாமஸ சக்தியை எரித்துத், யுகாந்தத்தில் ஒளிரும் ஜ்வாலையின் தாயை வெளிப்படுத்தினான்।

பகவதீ! நிலையான பக்தர்களின் அடைக்கலமே, உன் திருவடிகளின் சரணில் நான் வந்தேன். இங்கு என் எல்லா இந்திரியங்களும் உன் தெய்வ லீலையின் வெளிப்பாடுகளை கேட்டு நேரடியாக அனுபவிப்பதிலேயே ஈடுபட அருள்வாயாக।

என் வரத்தால் உன் லிங்கம் ஆட்டின் அண்டம் போன்றதாக ஆகும். இவ்வாறு கூறி ஜகன்மாதா அங்கேயே மறைந்தாள்।

மகாதேவியே, பாகீரதியே! அமுதத்தால் என்னைத் தூய்மைப்படுத்துவாயாக. இம்மூன்று சிறந்த சுலோகங்களை ஓதி ஜாஹ்னவீ (கங்கை) நீரில் நீராடுபவன் தூய்மையடைவான்।

அந்த இலைமேல் மகாதேவி மார்கண்டேயரை அமர்த்தினாள். கேசவன் துயிலினும், இங்கே உனக்கு எவ்வித அச்சமும் இல்லை।

புராணங்களில் அவள் ‘மஹாமாயா’ எனப் புகழப்படுகிறாள்—உலகை மயக்கும் பெருஞ்சக்தி. இவ்வாறு சொல்லி தேவி சென்றாள்; பிப்பல (அசுவத்த) மரத்தருகே மறைந்தாள்.

அவள் மகாதேவி, தீர்த்தமாதா, பாவக் குவியல்களை அழிப்பவள். அவளின் இரு கரைகளுக்கிடையில் எங்கு மனிதன் வாழ்கிறானோ, அங்கே அவன் இன்பமுடன் வாழ்வான்.

ஸ்ரீமகாதேவன் கூறினான்—ஓ மகாதேவி! அவ்வாறே ஆகுக. தேவர்களால் நிரம்பிய நந்தன வனத்தை, புனிதமானதும் சித்தர்களும் த்விஜர்களும் சேவிக்கும் அதையும், உனக்குக் காட்டுவேன்.

அப்போது மகாமாயை வடிவான நித்திரை அவன் அங்கங்களில் பரவி நடக்கிறது; இதயத்தில், தொண்டையில், வாயில், மேலும் மூக்கின் முனையில் அவள் நிலைபெறுகிறாள்.

காமத்தின் அம்புகளால் துன்புற்ற அந்தத் தீய தானவன், முன்பு கண்ட விஷ்ணுவின் மகாமாயையை மீண்டும் மீண்டும் நினைத்தான்।

அங்கே வி஘்நேசரை வழிபட வேண்டும்; மேலும் தேவர்களின் அதீஸ்வரியான சாரதையையும்; அதோடு ஜாதவேதா, மகாமாயா, சண்டிகா மற்றும் அந்தக் க்ஷேத்திரத்தின் நாயகன் (க்ஷேத்திரபாலன்) ஆகியோரையும் வழிபட வேண்டும்.

அவனுடைய மனைவி மகாதேவி; பெயரால் ‘அனௌபம்யா’ (ஒப்பற்றவள்) என அழைக்கப்பட்டாள்.

தேவன் கூறினார்—“மகாதேவி, நீ அறியவில்லை; இது கோபத்தின் உந்துதலால் நடந்தது. உண்மை எப்படியோ அப்படியே உனக்குக் காட்டுவேன்; உனக்குப் பிரியமானதையும் நான் செய்வேன்.”

அங்கே, ஓ மகாதேவி, மகாத்மாக்கள் பக்தியுடன் என் விரதத்தை அனுஷ்டித்து, உன்னத நியமத்தில் நிலைத்து வாழ்கின்றனர்।