
Mahāviṣṇu as Trimūrti: Creation Schema, Madhu–Kaiṭabha Episode, and the Marks of a Vaiṣṇava
இந்த அதிகாரத்தில் மகாவிஷ்ணுவே படைப்பு, நிலைபேறு, அழிவு ஆகியவற்றிற்காகத் திரிமூர்த்தியாக வெளிப்படுகிறார்; ஆகவே தெய்வங்களைப் பிரித்து வேற்றுமை பார்ப்பது வேண்டாம் என அறிவுறுத்தப்படுகிறது. பின்னர் பிரம்மாவின் படைப்புப் பணிகள்—பஞ்சபூதங்கள், உலகங்கள், பாதாளங்கள், மலைகள், தீவுகள், கடல்கள் ஆகிய அமைப்பு—சுருக்கமாக கூறப்படுகிறது; குறிப்பாக பாரதவர்ஷம் கர்மபூமி; இங்கு தர்மம் செய்தால் பலன் எளிதில் கிடைக்கும் என விளக்கப்படுகிறது. அதன்பின் பக்தியின் மேன்மையும் வைஷ்ணவ சங்கத்தின் மீட்புச் சக்தியும் வலியுறுத்தப்படுகிறது. மது–கைடப நிகழ்வில் யோகநித்திரையில் இருக்கும் விஷ்ணுவை பிரம்மா ஸ்துதி செய்வதும், அசுரர்களின் மயக்கம், அவர்களின் வதம், மேலும் பக்தர்கள் பேரிடர்களிலிருந்து விடுபட வரம் அளித்தலும் கூறப்படுகிறது. இறுதியில் வைஷ்ணவனின் அடையாளங்கள் தொகுத்துரைக்கப்படுகின்றன—நற்குணங்கள், துளசி, திலகம், சாலகிராம சேவை, ஏகாதசி விரதம், ஆலயப் பணிவு, தானம், பொதுநலச் செயல்; மேலும் பாராயண–श्रவணத்தின் பலனும் சொல்லப்படுகிறது।
No shlokas available for this adhyaya yet.