Character · Ramcharitmanas
மண்டோதரி in the Ramcharitmanas
मन्दोदरीNamed in 33 verses
Speaks in 17 verses
In this book
- Named as
- Mandodari
- Places
- இலங்கை நாடு, Ayodhya
Key chapters
The chapters where மண்டோதரி matters most.
Every verse that names மண்டோதரி
33 verses
- 1.18.371
அவர்களுக்கு வரங்களை அருளிவிட்டு பிரம்மா புறப்பட்டார்; அவர்களும் மகிழ்ச்சியுடன் தத்தம் இல்லங்களுக்குத் திரும்பினர். மாயனுக்கு மந்தோதரி என்பெயர் கொண்ட ஒரு மகள் இருந்தாள்; அவள் மிக அழகிய பெண்களில் சிறந்தவள். அந்த மாயன் அவளை அழைத்து வந்து…
- 5.1.19
மரத்தின் இலைகளிடையே ஒளிந்திருந்தான், "சகோதரனே, நான் என்ன செய்வது?" என எண்ணினான். அந்த வேளையில் ராவணன் அங்கு வந்தான், பல அலங்கரிக்கப்பட்ட பெண்களுடன் சேர்த்து. தீயவன் சீதையைப் பலவாறு வற்புக்கணித்தான், சாமம், தானம், பயம், பேதம் காட்டினான்.…
- 5.1.21
சீதே, நீ எனக்கு அவமானம் இழைத்தாய். கூர்மையான என் வாளால் உன் தலையை வெட்டுவேன். இல்லையென்றால், அழகுமுகம் கொண்டவளே, உடனே என் சொற்களை ஏற்றுக்கொள்; ஏற்றுக்கொள்ளாவிட்டால் உயிரை இழப்பாய். பத்துத் தலையனே, என் இறைவனின் தோள்கள் கருநீலத் தாமரை மாலை…
- 5.4.114
அங்கே அரக்கர்கள் அஞ்சியவாறு வாழ்ந்து வந்தனர், குரங்கு இலங்கையை எரித்துச் சென்ற காலம் முதல். ஒவ்வொருவரும் தத்தம் இல்லங்களில் ஆலோசனை செய்தனர்; அரக்கர் குலத்திற்கு விடுதலை இல்லை. அவருடைய தூதனின் வலிமையை வர்ணிக்க இயலவில்லை; அவரே இந்நகரத்திற்கு…
- 5.4.115
ராமரின் அம்புகள் பாம்புகளின் கூட்டத்தைப் போலவும், அரக்கர் கூட்டம் தவளைகளைப் போலவும் உள்ளன. அம்புகள் அவர்களை விழுங்கும் வரை, முயற்சி செய்து உங்கள் பிடிவாதத்தை விடுங்கள்.
- 5.4.116
உலகம் முழுவதும் தன் ஆணவத்திற்குப் புகழ் பெற்ற அந்தப் பாவி, தன் செவிகளால் அவளுடைய வார்த்தைகளைக் கேட்டுச் சிரித்தான். "பெண்களின் இயல்பு கோழைத்தனம் நிறைந்தது என்பது உண்மை; நற்காலத்திலும் கூட அவள் மனம் பயத்தால் மிகவும் பலவீனமாகிறது."…
- 6.1.113
தன் கலக்கத்தைச் சிந்தித்து, அவன் புன்னகைத்து, பயமும் குழப்பமும் நிறைந்த மனத்துடன் தன் அரண்மனைக்குச் சென்றான். பிரபு வந்து விட்டார், விளையாட்டாகவே கடலுக்குப் பாலம் கட்டினார் என்று மண்டோதரி கேட்டாள். தன் கணவரின் கையைப் பிடித்து, அவரைத் தன்…
- 6.1.114
ஜானகியை ராமரிடம் ஒப்படைத்து, அவரது தாமரைப் பாதங்களில் தலை வணங்கும்; பின் அரசை மகனிடம் ஒப்படைத்து, காட்டிற்குச் சென்று ரகுநாதனைத் துதிப்பாயாக.
- 6.1.115
நாதா, தீனர்கள் மீது கருணை கொண்ட ரகுவின் தலைவர் ராமர்; முன்னால் வந்து சரணடைபவரைப் புலியும் தின்பதில்லை. செய்ய வேண்டியதை எல்லாம் நீர் செய்து முடித்துவிட்டீர்; தேவர்களையும், அசுரர்களையும், சராசரங்கள் அனைத்தையும் வென்றுள்ளீர். சந்தர்கள்…
- 6.1.116
இவ்வாறு கூறி, கண்கள் கண்ணீரால் நிறைந்து, உடல் நடுங்க, அவரது பாதங்களைப் பற்றிக்கொண்டு, 'என் தலைவனே, ரகுநாதனாகிய ஸ்ரீ ராமரை வழிபடுவீராக, அப்போது என் விவாக நிலை அசையாதிருக்கட்டும்' என்றாள்.
- 6.1.117
அப்போது ராவணன் மாயனின் மகளாகிய மந்தோதரியைத் தூக்கினான்; தீயவன் தன் ஆற்றலைப் பற்றிக் கூறத் தொடங்கினான். கேள், என் அன்பினி, வீணாக நீ பயந்தாய்; உலகில் எனக்கு நிகரான வீரன் யார்? வருணன், குபேரன், காற்று, எமன், மரணம் - எல்லாத் திக்குப்…
- 6.2.7
பார், விபீஷணனே, தென் திசையை நோக்கி: கருமேகங்கள் கூட்டம் கூட்டமாய் திரண்டு நிற்க, அவற்றிடையே மின்னல் விளையாடுகிறது. அந்தக் கொடிய மேகம் இனிமையாய் இடிக்கிறது. மழை பெய்யுமோ, அல்லது கடினமான ஆலங்கட்டி விழுமோ? விபீஷணன் கூறினான், கேளுங்கள்…
- 6.2.9
பூமி குலுங்கவில்லை, காற்றும் வீசவில்லை, கண்கள் எந்த அஸ்திரம் ஆயுதமும் காணவில்லை. அனைவரும் தத்தம் இதயத்தில் சிந்தித்தனர்; பயங்கரமான, மிகக் கொடிய அபசகுனம் நிகழ்ந்தது. தசமுகன் அவையோர் பயந்ததைக் கண்டு சிரித்து, தந்திரமான வார்த்தைகளைக்…
- 6.2.10
என் வார்த்தைகளை நம்புங்கள்: ரகு வம்சத்தின் மணியான அவரே விஸ்வரூபம், அவரது ஒவ்வொரு அங்கத்திலும் வேதங்கள் உலகங்களைக் கற்பிக்கின்றன.
- 6.2.11
அவரது பாதங்கள் பாதாளம், அவரது தலை பிரம்மனின் வாசஸ்தலம், மற்ற உலகங்கள் அவரது ஒவ்வொரு உறுப்பிலும் விசிராமம் அடைகின்றன. அவரது புருவங்களின் விளையாட்டு பயங்கரமான காலன்; அவரது கண்கள் சூரியன், அவரது கேசம் மேகங்களின் மாலை. அவரது நாசிக்குழிகள்…
- 6.2.12
சிவன் அவனது அகங்காரம், பிரம்மா அவனது புத்தி, சந்திரன் அவனது மனம், மகத்தான தத்துவம் அவனது சித்தம். மனித உருவை எடுத்த ஸ்ரீ ராம பகவான், சராசரமாகிய அனைத்தின் உருவாய் இருப்பவர் இவரே. இவ்வாறு சிந்தித்து, என் பிராணபதியே, கேள்: பிரபுவுடன் உன்…
- 6.2.13
தன் மனைவியின் வார்த்தைகளைச் செவியுற்று அவன் சிரித்தான்: ஆகா, மாயையின் மகிமை எவ்வளவு பெரியது! பெண்களின் இயல்பில் எட்டுக் குற்றங்கள் என்றும் அவள் உள்ளத்தில் வாசம் செய்கின்றன என்பது அனைவரும் உண்மையெனக் கூறுவர்: துணிவு, பொய், சஞ்சலம், வஞ்சகம்…
- 6.4.52
விரோதியின் பலத்தை நசுக்கி, பலத்தின் குவியலான வாலியின் மகன் அங்கதன் மகிழ்ந்தான்; உடல் சிலிர்த்தது, கண்கள் கண்ணீரால் நிறைந்தன, ராமரின் தாமரைப் பாதங்களைத் தழுவினான். மாலை வேளை என அறிந்து தசகந்தன் வருந்தி தன் அரண்மனைக்குச் சென்றான். மண்டோதரி…
- 6.4.53
என் கணவரே, உங்கள் மனத்தில் சிந்தித்து இந்தத் தீய எண்ணத்தை விடுத்து விடுங்கள். ரகுபதியோடு போர் புரிவது உங்களுக்கு ஒவ்வாது. ராமரின் தம்பி ஒரு மெல்லிய கோடு வரைந்தார், அதைக்கூட நீங்கள் தாண்ட முடியவில்லை; இதுதான் உங்கள் வீரியம்! என் அன்பரே…
- 6.4.54
வீராதனை, கரனை, தூஷணனை வென்று, கபந்தனை விளையாட்டாகக் கொன்று, ஒரே அம்பால் வாலியை வீழ்த்தியவன் அவனைத் தான், இராமன் என அறிவாயாக, பத்துத் தலையனே.