Character · Ramcharitmanas

மண்டோதரி in the Ramcharitmanas

मन्दोदरीNamed in 33 verses

Speaks in 17 verses

In this book

Named as
Mandodari
  1. Kanda 11
  2. Kanda 55
  3. Kanda 626
  4. Kanda 71

Key chapters

The chapters where மண்டோதரி matters most.

  1. This sopāna is the stair of Dharma’s decisive victory: the seeker confronts māyā (illusion), rāga (attachment), and ahaṅkāra (Rāvaṇa’s ten-headed pride). Liberation here is not mere conquest but the p

    Ramcharitmanas 6.11 · 7 verses

Every verse that names மண்டோதரி

33 verses

  1. 1.18.371

    அவர்களுக்கு வரங்களை அருளிவிட்டு பிரம்மா புறப்பட்டார்; அவர்களும் மகிழ்ச்சியுடன் தத்தம் இல்லங்களுக்குத் திரும்பினர். மாயனுக்கு மந்தோதரி என்பெயர் கொண்ட ஒரு மகள் இருந்தாள்; அவள் மிக அழகிய பெண்களில் சிறந்தவள். அந்த மாயன் அவளை அழைத்து வந்து…

  2. 5.1.19

    மரத்தின் இலைகளிடையே ஒளிந்திருந்தான், "சகோதரனே, நான் என்ன செய்வது?" என எண்ணினான். அந்த வேளையில் ராவணன் அங்கு வந்தான், பல அலங்கரிக்கப்பட்ட பெண்களுடன் சேர்த்து. தீயவன் சீதையைப் பலவாறு வற்புக்கணித்தான், சாமம், தானம், பயம், பேதம் காட்டினான்.…

  3. 5.1.21

    சீதே, நீ எனக்கு அவமானம் இழைத்தாய். கூர்மையான என் வாளால் உன் தலையை வெட்டுவேன். இல்லையென்றால், அழகுமுகம் கொண்டவளே, உடனே என் சொற்களை ஏற்றுக்கொள்; ஏற்றுக்கொள்ளாவிட்டால் உயிரை இழப்பாய். பத்துத் தலையனே, என் இறைவனின் தோள்கள் கருநீலத் தாமரை மாலை…

  4. 5.4.114

    அங்கே அரக்கர்கள் அஞ்சியவாறு வாழ்ந்து வந்தனர், குரங்கு இலங்கையை எரித்துச் சென்ற காலம் முதல். ஒவ்வொருவரும் தத்தம் இல்லங்களில் ஆலோசனை செய்தனர்; அரக்கர் குலத்திற்கு விடுதலை இல்லை. அவருடைய தூதனின் வலிமையை வர்ணிக்க இயலவில்லை; அவரே இந்நகரத்திற்கு…

  5. 5.4.115

    ராமரின் அம்புகள் பாம்புகளின் கூட்டத்தைப் போலவும், அரக்கர் கூட்டம் தவளைகளைப் போலவும் உள்ளன. அம்புகள் அவர்களை விழுங்கும் வரை, முயற்சி செய்து உங்கள் பிடிவாதத்தை விடுங்கள்.

  6. 5.4.116

    உலகம் முழுவதும் தன் ஆணவத்திற்குப் புகழ் பெற்ற அந்தப் பாவி, தன் செவிகளால் அவளுடைய வார்த்தைகளைக் கேட்டுச் சிரித்தான். "பெண்களின் இயல்பு கோழைத்தனம் நிறைந்தது என்பது உண்மை; நற்காலத்திலும் கூட அவள் மனம் பயத்தால் மிகவும் பலவீனமாகிறது."…

  7. 6.1.113

    தன் கலக்கத்தைச் சிந்தித்து, அவன் புன்னகைத்து, பயமும் குழப்பமும் நிறைந்த மனத்துடன் தன் அரண்மனைக்குச் சென்றான். பிரபு வந்து விட்டார், விளையாட்டாகவே கடலுக்குப் பாலம் கட்டினார் என்று மண்டோதரி கேட்டாள். தன் கணவரின் கையைப் பிடித்து, அவரைத் தன்…

  8. 6.1.114

    ஜானகியை ராமரிடம் ஒப்படைத்து, அவரது தாமரைப் பாதங்களில் தலை வணங்கும்; பின் அரசை மகனிடம் ஒப்படைத்து, காட்டிற்குச் சென்று ரகுநாதனைத் துதிப்பாயாக.

  9. 6.1.115

    நாதா, தீனர்கள் மீது கருணை கொண்ட ரகுவின் தலைவர் ராமர்; முன்னால் வந்து சரணடைபவரைப் புலியும் தின்பதில்லை. செய்ய வேண்டியதை எல்லாம் நீர் செய்து முடித்துவிட்டீர்; தேவர்களையும், அசுரர்களையும், சராசரங்கள் அனைத்தையும் வென்றுள்ளீர். சந்தர்கள்…

  10. 6.1.116

    இவ்வாறு கூறி, கண்கள் கண்ணீரால் நிறைந்து, உடல் நடுங்க, அவரது பாதங்களைப் பற்றிக்கொண்டு, 'என் தலைவனே, ரகுநாதனாகிய ஸ்ரீ ராமரை வழிபடுவீராக, அப்போது என் விவாக நிலை அசையாதிருக்கட்டும்' என்றாள்.

  11. 6.1.117

    அப்போது ராவணன் மாயனின் மகளாகிய மந்தோதரியைத் தூக்கினான்; தீயவன் தன் ஆற்றலைப் பற்றிக் கூறத் தொடங்கினான். கேள், என் அன்பினி, வீணாக நீ பயந்தாய்; உலகில் எனக்கு நிகரான வீரன் யார்? வருணன், குபேரன், காற்று, எமன், மரணம் - எல்லாத் திக்குப்…

  12. 6.2.7

    பார், விபீஷணனே, தென் திசையை நோக்கி: கருமேகங்கள் கூட்டம் கூட்டமாய் திரண்டு நிற்க, அவற்றிடையே மின்னல் விளையாடுகிறது. அந்தக் கொடிய மேகம் இனிமையாய் இடிக்கிறது. மழை பெய்யுமோ, அல்லது கடினமான ஆலங்கட்டி விழுமோ? விபீஷணன் கூறினான், கேளுங்கள்…

  13. 6.2.9

    பூமி குலுங்கவில்லை, காற்றும் வீசவில்லை, கண்கள் எந்த அஸ்திரம் ஆயுதமும் காணவில்லை. அனைவரும் தத்தம் இதயத்தில் சிந்தித்தனர்; பயங்கரமான, மிகக் கொடிய அபசகுனம் நிகழ்ந்தது. தசமுகன் அவையோர் பயந்ததைக் கண்டு சிரித்து, தந்திரமான வார்த்தைகளைக்…

  14. 6.2.10

    என் வார்த்தைகளை நம்புங்கள்: ரகு வம்சத்தின் மணியான அவரே விஸ்வரூபம், அவரது ஒவ்வொரு அங்கத்திலும் வேதங்கள் உலகங்களைக் கற்பிக்கின்றன.

  15. 6.2.11

    அவரது பாதங்கள் பாதாளம், அவரது தலை பிரம்மனின் வாசஸ்தலம், மற்ற உலகங்கள் அவரது ஒவ்வொரு உறுப்பிலும் விசிராமம் அடைகின்றன. அவரது புருவங்களின் விளையாட்டு பயங்கரமான காலன்; அவரது கண்கள் சூரியன், அவரது கேசம் மேகங்களின் மாலை. அவரது நாசிக்குழிகள்…

  16. 6.2.12

    சிவன் அவனது அகங்காரம், பிரம்மா அவனது புத்தி, சந்திரன் அவனது மனம், மகத்தான தத்துவம் அவனது சித்தம். மனித உருவை எடுத்த ஸ்ரீ ராம பகவான், சராசரமாகிய அனைத்தின் உருவாய் இருப்பவர் இவரே. இவ்வாறு சிந்தித்து, என் பிராணபதியே, கேள்: பிரபுவுடன் உன்…

  17. 6.2.13

    தன் மனைவியின் வார்த்தைகளைச் செவியுற்று அவன் சிரித்தான்: ஆகா, மாயையின் மகிமை எவ்வளவு பெரியது! பெண்களின் இயல்பில் எட்டுக் குற்றங்கள் என்றும் அவள் உள்ளத்தில் வாசம் செய்கின்றன என்பது அனைவரும் உண்மையெனக் கூறுவர்: துணிவு, பொய், சஞ்சலம், வஞ்சகம்…

  18. 6.4.52

    விரோதியின் பலத்தை நசுக்கி, பலத்தின் குவியலான வாலியின் மகன் அங்கதன் மகிழ்ந்தான்; உடல் சிலிர்த்தது, கண்கள் கண்ணீரால் நிறைந்தன, ராமரின் தாமரைப் பாதங்களைத் தழுவினான். மாலை வேளை என அறிந்து தசகந்தன் வருந்தி தன் அரண்மனைக்குச் சென்றான். மண்டோதரி…

  19. 6.4.53

    என் கணவரே, உங்கள் மனத்தில் சிந்தித்து இந்தத் தீய எண்ணத்தை விடுத்து விடுங்கள். ரகுபதியோடு போர் புரிவது உங்களுக்கு ஒவ்வாது. ராமரின் தம்பி ஒரு மெல்லிய கோடு வரைந்தார், அதைக்கூட நீங்கள் தாண்ட முடியவில்லை; இதுதான் உங்கள் வீரியம்! என் அன்பரே…

  20. 6.4.54

    வீராதனை, கரனை, தூஷணனை வென்று, கபந்தனை விளையாட்டாகக் கொன்று, ஒரே அம்பால் வாலியை வீழ்த்தியவன் அவனைத் தான், இராமன் என அறிவாயாக, பத்துத் தலையனே.