Adhyaya 31

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डमहापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने मदनपुनर्भवो नाम त्रिंशो ऽध्यायः अगस्त्य उवाच किमिदं श्रीपुरं नाम केन रूपेण वर्तते / केन वानिर्मितं पूर्व तत्सर्वं मे निवदय

இவ்வாறு ஸ்ரீபிரஹ்மாண்ட மகாபுராணத்தின் உத்தரபாகத்தில்… ‘மதனபுனர்பவ’ எனும் முப்பதாம் அத்தியாயம். அகஸ்தியர் கூறினார்— ‘ஸ்ரீபுரம்’ என்பது என்ன? அது எந்த வடிவில் உள்ளது? முன்பு அதை யார் அமைத்தார்? அவையனைத்தையும் எனக்கு விளக்குங்கள்।

Verse 2

कियत्प्रमाणं किं वर्णं कथयस्व मम प्रभो / त्वमेव सर्वसन्देहपङ्कशोषणभास्करः

என் பிரபுவே! இதன் அளவும் நிறமும் என்ன? எனக்குச் சொல்லுங்கள்; நீங்கள் எல்லாச் சந்தேகமெனும் சேற்றை உலர்த்தும் சூரியனே.

Verse 3

हयग्रीव उवाच यथा चक्ररथं प्राप्य पूर्वोक्तैर्लक्षणैर्युतम् / महायागानलोत्पन्ना ललिता परमेश्वरी

ஹயக்ரீவர் கூறினார்— முன் சொல்லப்பட்ட இலக்கணங்களுடன் கூடிய சக்கரரதத்தை அடைந்து, மகாயாகத்தின் அக்னியிலிருந்து தோன்றிய லலிதா பரமேஸ்வரி…

Verse 4

कृत्वा वैवाहिकीं लीलां ब्रह्माद्यैः प्रार्थिता पुनः / व्यजेष्ट भण्डनामानमसुरं लोककण्टकम्

விவாக லீலையை நிறைவேற்றி, பிரம்மாதி தேவர்களின் மீண்டும் வேண்டுதலால் அருள்பெற்று, உலகிற்குக் கண்ணாகிய ‘பண்ட’ என்னும் அசுரனை நீ வென்று அழித்தாய்।

Verse 5

तदा देवा महेन्द्राद्याः सन्तोषं बहु भेजिरे / अथ कामेश्वरस्यापि ललितायाश्च शोभनम् / नित्योपभोगसर्वार्थं मन्दिरं कर्तुमुत्सुकाः

அப்போது மகேந்திரன் முதலிய தேவர்கள் மிகுந்த திருப்தியடைந்தனர். பின்னர் காமேஸ்வரனுக்கும் லலிதா தேவிக்கும் நித்திய உபயோகத்திற்கான எல்லாப் பயன்களும் நிறைவேறும் அழகிய மாளிகை அமைக்க அவர்கள் ஆவலுற்றனர்।

Verse 6

कुमारा ललितादेव्या ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः / वर्धकिं विश्वकर्माणं सुराणां शिल्पकोविदम्

லலிதா தேவியின் குமாரர்களும், பிரம்மா-விஷ்ணு-மகேஸ்வரரும், தேவர்களின் சிற்பத்தில் வல்ல தச்சன் விஸ்வகர்மாவை (அழைத்தனர்)।

Verse 7

सुराणां शिल्पनं च मयं मायाविचक्षणम् / आहूय कृतसत्कारानूचिरे ललिताज्ञया

தேவர்களின் சிற்பியும் மாயையில் தேர்ந்த மயனையும் அழைத்து, மரியாதை செய்து, லலிதையின் ஆணையின்படி அவர்கள் கூறினர்।

Verse 8

अधिकारिपुरुषा ऊचुः भो विश्वकर्मञ्छिल्पज्ञ भोभो मय महोदय / भवन्तौ सर्वशास्त्रज्ञौ घटनामार्गकोविदौ

அதிகாரிகள் கூறினர்— ஓ சிற்பஞானி விஸ்வகர்மா! ஓ மஹோதய மயா! நீங்கள் இருவரும் எல்லாச் சாஸ்திரங்களிலும் தேர்ந்தவர்களும், அமைப்புமுறைகளில் வல்லவர்களும் ஆவீர்।

Verse 9

संकल्पमात्रेण महाशिल्पकल्पविशारदौ / युवाभ्यां ललितादेव्या नित्यज्ञानमहोदधेः

சங்கல்பமாத்திரத்தாலே நீங்கள் இருவரும் மகாசில்பக் கல்பத்தில் தேர்ந்தவர்களாய், நித்தியஞான மகோததி ஆகிய லலிதாதேவியின் காரியத்தை நிறைவேற்றுங்கள்।

Verse 10

षोडशीक्षेत्रमध्येषु तत्क्षेत्रसमसंख्यया / कर्तव्या श्रीनगर्यो हि नानारत्नैरलङ्कृताः

ஷோடசீ க்ஷேத்திரங்களின் நடுவில், அந்தக் க்ஷேத்திரங்களின் சமஎண்ணிக்கையளவில், பலவகை ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஸ்ரீநகரங்களை அமைக்க வேண்டும்।

Verse 11

यत्र षोडशधा भिन्ना ललिता परमेश्वरी / विश्वत्राणाय सततं निवासं रचयिष्यति

எங்கே பதினாறு ரூபங்களாகப் பிரிந்த பரமேஸ்வரி லலிதை, உலகரட்சைக்காக எப்போதும் தன் வாசஸ்தலத்தை அமைப்பாள்।

Verse 12

अस्माकं हि प्रियमिदं मरुतामपिच प्रियम् / सर्वलोकप्रियं चैतत्तन्नाम्नैव विरच्यताम्

இது எங்களுக்கு பிரியமானது; மருதர்களுக்கும் பிரியமானது; இது எல்லா உலகங்களுக்கும் பிரியமானது; ஆகவே அதே நாமத்தாலேயே இதை அமைக்கவும்।

Verse 13

इति कारणदेवानां वचनं सुनिशम्य तौ / विश्वकर्ममयौ नत्वा व्यभाषेतां तथास्त्विति

காரணதேவர்களின் வாக்கை நன்கு கேட்ட அவர்கள் இருவரும் விஸ்வகர்மாவை வணங்கி, ‘ததாஸ்து’ என்று கூறினர்।

Verse 14

पुनर्नत्वा पृष्टवन्तौ तौ तान्कारण पूरुषान् / केषु क्षेत्रेषु कर्तव्याः श्रीनगर्यो महोदयाः

மீண்டும் வணங்கி, அந்த இருவரும் காரணபுருஷர்களை வினவினர்— “எந்தெந்த க்ஷேத்திரங்களில் இம்மகோதய ஸ்ரீநகரிகள் அமைக்கப்பட வேண்டும்?”

Verse 15

ब्रह्माद्याः परिपृष्टास्ते प्रोचुस्तौ शिल्पिनौ पुनः / क्षेत्राणां प्रविभागं तु कल्पयन्तौ यथोचितम्

பிரம்மா முதலியோர் வினவப்பட்டபோது, அவர்கள் அந்த இரு சிற்பிகளிடம் மீண்டும் கூறினர்— “க்ஷேத்திரங்களின் பிரிவை உரிய முறையில் அமைக்குங்கள்.”

Verse 16

कारणपुरुषा ऊचुः प्रथमं मेरुपृष्ठे तु निषधे च महीधरे / हेमकूटे हिमगिरौ पञ्चमे गन्धमादने

காரணபுருஷர்கள் கூறினர்— “முதலில் மேருவின் புறத்தில்; பின்னர் நிஷத மலைவில்; ஹேமகூடத்தில், ஹிமகிரியில், ஐந்தாவதாக கந்தமாதனத்தில்.”

Verse 17

नीले मेषे च शृङ्गारे महेन्द्रे च महागिरौ / क्षेत्राणि हि नवैतानि भौमानि विदितान्यथ

நீலம், மேஷம், ஶ்ருங்காரம், மகேந்திரம், மகாகிரி— இவ்வாறு பூமியிலுள்ள ஒன்பது க்ஷேத்திரங்கள் புகழ்பெற்றவை.

Verse 18

औदकानि तु सप्तैव प्रोक्तान्यखिल सिन्धुषु / लवणो ऽब्धीक्षुसाराब्धिः सुराब्धिर्घृतसागरः

அனைத்து சிந்துக்களிலும் நீர்வகை ஏழு சமுத்திரங்கள் கூறப்பட்டன— லவணாப்தி, இக்ஷுசாராப்தி, சுராப்தி, க்ருதசாகரம் முதலியன.

Verse 19

दधिसिन्धुः क्षीरसिन्धुर्जलसिन्धुश्च सप्तमः / पूर्वोक्ता नव शैलेन्द्राः पश्चात्सप्त च सिन्धवः

ததி-சிந்து, க்ஷீர-சிந்து, ஜல-சிந்து—இவை ஏழாவது (சிந்து/கடல்) எனக் கூறப்பட்டது. முன்பு ஒன்பது சைலேந்திரர்கள் உரைக்கப்பட்டனர்; பின்னர் ஏழு சிந்துகளும் கூறப்பட்டன.

Verse 20

आत्दृत्य षोडश क्षेत्राण्यंबाश्रीपुरकॢप्तये / येषु दिव्यानि वेश्मानि ललिताया महौजसः / सृजतं दिव्यघटनापण्डितौ शिल्पिनौ युवाम्

அம்பையின் ஸ்ரீபுரத்தை அமைப்பதற்காக பதினாறு க்ஷேத்திரங்களை மரியாதையுடன் ஏற்று—அவற்றில் மகௌஜஸ்வினி லலிதையின் தெய்வீக மாளிகைகள் விளங்குமாறு—தெய்வீக அமைப்பில் தேர்ந்த இளைய சிற்பிகளே, நீங்கள் அவற்றை உருவாக்குங்கள்.

Verse 21

येषु क्षेत्रेषु कॢप्तानि घ्नन्त्या देव्या महासुरान् / नामानि नित्यानाम्नैव प्रथितानि न संशयः

மகாதேவி மகாசுரர்களை வதம் செய்து எந்தெந்த க்ஷேத்திரங்களில் (தன் தலங்களை) நிறுவினாளோ, அவற்றின் பெயர்கள் ‘நித்யா’ என்ற நாமத்தாலேயே புகழ்பெற்றவை—இதில் ஐயமில்லை.

Verse 22

सा हि नित्यास्वरूपेण कालव्याप्तिकरी परा / सर्वं कलयते देवी कलनाङ्कतया जगत्

அந்த பராதேவி நித்யா-ஸ்வரூபமாகக் காலமெங்கும் வியாபித்திருப்பவள்; தேவி தன் ‘கலனா’ சக்தியால் உலகமெங்கும் அளந்து ஒழுங்குபடுத்துகிறாள்.

Verse 23

नित्यानाच महाराज्ञी नित्या यत्र न तद्भिदा / अतस्तदीयनाम्ना तु सनामा प्रथिता पुरा

மகாராஜனே, ‘நித்யா’ உள்ள இடத்தில் அவளிடமிருந்து வேறுபாடு இல்லை; ஆகவே அவளுடைய நாமத்தாலேயே அது (தலம்/தேவி) பழங்காலம் முதல் ‘ஸநாமா’ எனப் புகழ்பெற்றது.

Verse 24

कामेश्वरीपुरी चैव भगमालापुरी तथा / नित्यक्लिन्नापुरीत्यादिनामानि प्रथितान्यलम्

காமேஸ்வரீபுரி, பகமாலாபுரி, நித்யக்லின்னாபுரி முதலான பெயர்கள் மிகவும் புகழ்பெற்றவை.

Verse 25

अतो नामानि वर्णेन योग्ये पुण्यतमे दिने / महाशिल्पप्रकारेण पुरीं रचयतां शुभाम्

ஆகையால் அந்தப் பெயர்களுக்கேற்ப, தகுந்த மிகப் புண்ணிய நாளில், மகாசில்ப முறையால் மங்களமான நகரை அமைக்க வேண்டும்.

Verse 26

इति कारणकृत्येन्द्रैर्ब्रह्मविष्णुमहेश्वरैः / प्रोक्तौ तौ श्रीपुरीस्थेषु तेषु क्षेत्रेषु चक्रतुः

இவ்வாறு காரண-காரியத்தின் தலைவர்களான பிரம்மா, விஷ்ணு, மகேஸ்வரர் உரைத்தனர்; அவர்கள் இருவரும் ஸ்ரீபுரியில் உள்ள அந்தந்த க்ஷேத்திரங்களில் செயலை நிகழ்த்தினர்.

Verse 27

अथ श्रीपुरविस्तारं पुराधिष्ठातृदेवताः / कथयाम्यहमाधार्य लोपामुद्रापते शृणु

இப்போது ஸ்ரீபுரியின் விரிவையும், நகரத்தின் அதிஷ்டாத்ரி தேவதைகளையும் நான் கூறுகிறேன்; லோபாமுத்ராபதே, ஆதாரமாகக் கொண்டு கேள்.

Verse 28

यो मेरुरखिलाधारस्तुङ्गश्चानन्तयोजनः / चतुर्दशजगच्चक्रसंप्रोतनिजविग्रहः

அந்த மேரு அனைத்திற்கும் ஆதாரம்; மிக உயர்ந்தது, அளவற்ற யோஜனப் பரப்புடையது; அதன் தன் உருவம் பதினான்கு உலகச் சக்கரத்தில் பின்னப்பட்டதுபோல் உள்ளது.

Verse 29

तस्य चत्वारि शृङ्गाणि शक्रनैरृतवायुषु / मध्यस्थलेषु जातानि प्रोच्छ्रायस्तेषु कथ्यते

அதன் நான்கு சிகரங்கள் சக்ரன், நைர்ருதி, வாயு ஆகிய திசைகளின் நடுநிலைகளில் தோன்றின; அவற்றின் உயரம் (ப்ரோச்ச்ராயம்) இங்கு கூறப்படுகிறது.

Verse 30

पूर्वोक्तशृङ्गत्रितयं शतयोजनमुन्नतम् / शतयोजनविस्तारं तेषु लोकास्त्रयो मताः

முன்னர் கூறப்பட்ட மூன்று சிகரங்கள் நூறு யோஜன உயரமும் நூறு யோஜன அகலமும் உடையவை; அவற்றில் மூன்று லோகங்கள் உள்ளன என்று கருதப்படுகிறது.

Verse 31

ब्रह्मलोको विष्णुलोकः शिवलोकस्तथैव च / एतेषां गृहविन्यासान्वक्ष्याम्यवसरान्तरे

பிரம்மலோகம், விஷ்ணுலோகம், சிவலோகம் ஆகியவை; இவற்றின் மாளிகை-அமைப்பை நான் வேறு ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் கூறுவேன்.

Verse 32

मध्ये स्थितस्य शृङ्गस्य विस्तारं चोच्छ्रयं शृणु / चतुःशतं योजनानामुच्छ्रितं विस्तृतं तथा

நடுவில் உள்ள சிகரத்தின் அகலமும் உயரமும் கேள்; அது நானூறு யோஜன உயரமும் அதே அளவு அகலமும் உடையது.

Verse 33

तत्रैव शृङ्गे महति शिल्पिभ्यां श्रीपुरं कृतम् / चतुःशतं योजनानां विस्तृत कुम्भसंभव

கும்பசம்பவனே! அந்த மாபெரும் சிகரத்திலேயே சிற்பிகள் ஸ்ரீபுரத்தை அமைத்தனர்; அது நானூறு யோஜன அளவு விரிந்தது.

Verse 34

तत्रायं प्रविभागस्ते प्रविविच्य प्रदर्श्यते / प्राकारः प्रथमः प्रोक्तः कालायसविनिर्मितः

அங்கே உனக்காக இவ்வகைப்பாடு ஆராய்ந்து தெளிவாகக் காட்டப்படுகிறது. முதல் பிராகாரம் (கோட்டச் சுவர்) காலாயசம் (கரிய இரும்பு) கொண்டு அமைந்ததாகச் சொல்லப்படுகிறது.

Verse 35

षट्दशाधिकसाहस्रयोजनायतवेष्टनः / चतुर्दिक्षु द्वार्युतश्च चतुर्योजनमुच्छ्रितः

அதன் சுற்றளவு பதினாறு ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட யோஜன அளவு விரிந்தது. நான்கு திசைகளிலும் வாயில்கள் உடையது; உயரம் நான்கு யோஜனம்.

Verse 36

शालमूलपरीणाहो योजनायुतमब्धिप / शालाग्रस्य तु गव्यूतेर्नद्धवातायनं पृथक्

கடலாதிபதியே! சாலத் துவாரத்தின் அடிப்பகுதி சுற்றளவு பத்து யோஜனம். சாலையின் முன்பகுதியில் ஒரு கவ்வியூதி அளவிற்கு தனித்தனியாகப் பொருத்தப்பட்ட வாதாயனங்கள் (ஜன்னல்கள்) உள்ளன.

Verse 37

शालद्वारस्य चौन्नत्यमेकयोजनमाश्रितम् / द्वारेद्वारे कपाटे द्वे गव्यूत्यर्धप्रविस्तरे

சாலத் துவாரத்தின் உயரம் ஒரு யோஜனம் என நிர்ணயிக்கப்பட்டது. ஒவ்வொரு வாயிலிலும் இரண்டு கதவுப் பலகைகள் உள்ளன; அவற்றின் அகலம் அரை கவ்வியூதி.

Verse 38

एकयोजनमुन्नद्धे कालायस विनिर्मिते / उभयोरर्गला चेत्थमर्धक्रोशसमायता

அவை ஒரு யோஜனம் உயரமுடையவை; காலாயசம் (கரிய இரும்பு) கொண்டு செய்யப்பட்டவை. இருபுறங்களிலும் உள்ள அர்கலா (தாழ்ப்பாள்) இவ்வாறு அரை குரோசம் நீளமுடையது.

Verse 39

एवं चतुर्षु द्वारेषु सदृशं परिकीर्तितम् / गोपुरस्य तु संस्थानं कथये कुंभसंभव

இவ்வாறு நான்கு வாயில்களிலும் ஒரேபோல் கூறப்பட்டது. ஓ கும்பசம்பவா, இப்போது கோபுரத்தின் அமைப்பை நான் விளக்குகிறேன்.

Verse 40

पूर्वोक्तस्य तु शालस्य मूले योजनसंमिते / पार्श्वद्वये योजने द्वे द्वे समादाय निर्मिते

முன்னர் கூறிய சாலையின் அடிப்பகுதி ஒரு யோஜனை அளவு; இரு பக்கங்களிலும் தலா இரண்டு யோஜனைகள் கொண்டு அமைக்கப்பட்டது.

Verse 41

विस्तारमपि तावन्तं संप्राप्तं द्वारगर्भितम् / पार्श्वद्वयं योजने द्वे मध्ये शालस्य योजनम्

அதன் அகலமும் அதே அளவே; அதில் வாயில் உட்பொதிந்துள்ளது. இரு பக்கங்களும் தலா இரண்டு யோஜனைகள்; நடுவில் சாலைக்கு ஒரு யோஜனை.

Verse 42

मेलयित्वा पञ्च मुने योजनानि प्रमाणतः / पार्श्वद्वयेन सार्धेन क्रोशयुग्मेन संयुतम्

ஓ முனிவரே, அளவுப்படி ஐந்து யோஜனைகளை இணைத்து; இரு பக்கங்களோடு சேர்ந்து இது இரண்டு குரோசங்களின் யுக்மத்துடன் இணைகிறது.

Verse 43

मेलयित्वा पञ्चसंख्यायोजनान्यायतस्तथा / एवं प्राकारतस्तत्र गोपुरं रचितं मुने

ஐந்து எண்ணிக்கையுடைய யோஜனைகளை நீளத்திலும் அதேபோல் இணைத்து; ஓ முனிவரே, இவ்வாறு மதிலின் (பிராகார) பக்கத்தில் அங்கே கோபுரம் அமைக்கப்பட்டது.

Verse 44

तस्माद्गोपुरमूलस्य वेष्टो विंशतियोजनः / उपर्युपरि वेष्टस्य ह्रास एव प्रकीर्त्यते

ஆகையால் கோபுரத்தின் அடிப்பகுதியைச் சுற்றிய வளையம் இருபது யோஜனை; மேல்மேல் வளையங்களின் அளவு படிப்படியாகக் குறைவதாகப் புகழ்ந்து கூறப்படுகிறது.

Verse 45

गोपुरस्योन्नतिः प्रोक्तापञ्चविंशतियोजना / योजनेयोजने द्वारं सकपाटं मनोहरम्

கோபுரத்தின் உயரம் இருபத்தைந்து யோஜனை என்று கூறப்பட்டது; ஒவ்வொரு யோஜனத்திலும் கதவுப் பலகையுடன் அழகிய வாயில் அமைந்துள்ளது.

Verse 46

भूमिकाश्चापि तावन्त्यो यथोर्ध्वं ह्राससंयुताः / गोपुराग्रस्य निस्तारो योजनं हि समाश्रितः

அத்தனை அடுக்குகளும் உண்டு; மேலே மேலே செல்லச் செல்ல அவை குறைவுடன் அமையும். கோபுரத்தின் உச்சியின் விரிவு ஒரு யோஜனை என்று கொள்ளப்படுகிறது.

Verse 47

आयामो ऽपि च तावान्वै तत्र त्रिमुकुटं स्मृतम् / मुकुटस्य तु विस्तारः क्रोशमानो घटोद्भव

அதன் நீளமும் அதே அளவே; அங்கே ‘திரிமுகுடம்’ என்று கூறப்படுகிறது. ஓ घटோத்பவா! முகுடத்தின் விரிவு ஒரு குரோசம் அளவு எனச் சொல்லப்பட்டது.

Verse 48

क्रोशद्वयं समुन्नद्धं ह्रासं गोपुरवन्मुने / मुकुटस्यान्तरे क्षोणी क्रोशार्धेन च संमिता

முனிவரே! கோபுரம்போலவே குறைவுடன் அது இரண்டு குரோசம் உயர்ந்து நிற்கும்; முகுடங்களுக்கிடையிலுள்ள நிலப்பரப்பு அரை குரோசம் அளவாகக் கணிக்கப்பட்டது.

Verse 49

मुकुटं पश्चिमे प्राच्यां दक्षिणे द्वारगोपुरे / दक्षोत्तरस्तु मुकुटाः पश्चिमद्वारगोपुरे

மேற்கு வாயில்-கோபுரத்தில் முக்குடம்; அதுபோல கிழக்கு திசையிலும் தெற்கு வாயில்-கோபுரத்திலும் முக்குடங்கள் நிறுவப்படுக; மேலும் தென்-வட பகுதியின் முக்குடங்கள் மேற்கு வாயில்-கோபுரத்தில் அமைக்கப்படுக।

Verse 50

दक्षिणद्वारवत्प्रोक्ता उत्तरद्वाःकिरीटिकाः / पश्चिमद्वारवत्पूर्वद्वारे मुकुटकल्पना

தெற்கு வாயிலில் கூறியதுபோலவே வடக்கு வாயிலிலும் கிரீடங்கள் (முக்குடங்கள்) அமைய வேண்டும்; மேற்கு வாயிலின் முறையைப் போல கிழக்கு வாயிலிலும் முக்குட அமைப்பு செய்யப்படுக।

Verse 51

कालायसाख्यशालस्यान्तरे मारुतयोजने / अन्तरे कांस्यशालस्य पूर्ववद्गोपुरो ऽन्वितः

காலாயசம் எனப்படும் மண்டபத்தின் உள்ளே, ஒரு மாருத-யோஜனை இடைவெளியில்; மேலும் காஞ்சிய (காம்ஸ்ய) மண்டபத்தின் உள்ளேயும் முன்புபோல் கோபுரம் இணைந்த அமைப்பு இருக்கட்டும்।

Verse 52

शालमूलप्रमाणं च पूर्ववत्परिकीर्तितम् / कांस्यशालो ऽपि पूर्वादिदिक्षु द्वारसमन्विन्तः

மண்டபத்தின் அடிப்படை அளவும் முன்புபோல் கூறப்பட்டுள்ளது; காம்ஸ்ய மண்டபமும் கிழக்கு முதலான திசைகளில் வாயில்களுடன் கூடியதாக இருக்கட்டும்।

Verse 53

द्वारेद्वारे गोपुराणि पर्वलक्षणभाञ्जि च / कालायसस्य कांस्यस्य योंऽतर्देशः समन्ततः

ஒவ்வொரு வாயிலிலும் பர்வ-லட்சணங்களுடன் கூடிய கோபுரங்கள் இருக்கட்டும்; காலாயசமும் காம்ஸ்யமும் இடையிலுள்ள உள்பகுதி அனைத்துத் திசைகளிலும் (இவ்வமைப்பால்) சூழப்பட்டதாக இருக்கட்டும்।

Verse 54

नानावृक्षमहोद्यानं तत्प्रोक्तं कुम्भसंभव / उद्भिज्जाद्यं यावदस्ति तत्सर्वं तत्र वर्तते

ஹே கும்பஸம்பவா! பலவகை மரங்களால் நிறைந்த அந்த மஹோத்தியானம் என்று கூறப்பட்டது; உத்பிஜ்ஜாதி யாவதும் உள்ளதெல்லாம் அங்கேயே உள்ளது.

Verse 55

परंसहस्रास्तरवः सदापुष्पाः सदाफलाः / सदापल्लवशोभाढ्याः सदा सौरभसंकुलाः

அங்கே ஆயிரக்கணக்கான சிறந்த மரங்கள் உள்ளன—எப்போதும் மலர்ந்து, எப்போதும் கனிந்து; எப்போதும் இளந்தளிர் அழகால் நிறைந்து, எப்போதும் நறுமணத்தால் சூழ்ந்தவை.

Verse 56

चूताः कङ्कोलका लोध्रा बकुलाः कर्णिकारकाः / शिंशपाश्च शिरीषाश्च देवदारुनमेरवः

அங்கே சூதம் (மாமரம்), கங்கோலகம், லோத்ரம், பகுலம், கர்ணிகாரம்; சிம்ஷபா, சிரீஷம், தேவதாரு மற்றும் மேருவகை மரங்கள் உள்ளன.

Verse 57

पुन्नागा नागभद्राश्च मुचुकुन्दाश्च कट्फलाः / एलालवङ्गास्तक्कोलास्तथा कर्पूरशाखिनः

அங்கே புன்னாகம், நாகபத்ரம், முசுகுந்தம், கட்பலம்; மேலும் ஏலக்காய், லவங்கம், தக்கோலம் மற்றும் கற்பூரக் கிளைகள் உடைய மரங்கள் உள்ளன.

Verse 58

पीलवः काकतुण्ड्यश्च शालकाश्चासनास्तथा / काञ्चनाराश्च लकुचाः पनसा हिङ्गुलास्तथा

அங்கே பீலு, காகதுண்டி, சாலகம், ஆசனம்; காஞ்சனாரம், லகுசம், பலா (பனசம்) மற்றும் ஹிங்குலமும் உள்ளன.

Verse 59

पाटलाश्च फलिन्यश्च जटिल्यो जघनेफलाः / गणिकाश्च कुरण्टाश्च बन्धुजीवाश्च दाडिमाः

பாடலா, பலினி, ஜடிலி, ஜகனேபலா; மேலும் கணிகா, குரண்ட, பந்துஜீவ, தாடிம (மாதுளை) மரங்களும் உள்ளன.

Verse 60

अश्वकर्णा हस्तिकर्णाश्चांपेयाः कनकद्रुमाः / यूथिकास्तालपर्ण्यश्च तुलस्यश्च सदाफलाः

அஷ்வகர்ண, ஹஸ்திகர்ண, சாம்பேய, கனகத்ரும; யூதிகா, தாலபர்ணி, துளசி மற்றும் சதாகபல மரங்களும் உள்ளன.

Verse 61

तालास्तमालहिन्तालखर्जूराः शरबर्बुराः / इक्षवः क्षीरिणश्चैव श्लेष्मान्तकविभीतकाः

தால, தமால, ஹிந்தால, கர்ஜூர, சரபர்புர; மேலும் இக்ஷு (கரும்பு), க்ஷீரிண, ச்லேஷ்மாந்தக-விபீதக மரங்களும் உள்ளன.

Verse 62

हरीत्क्यस्त्ववाक्पुष्प्यो घोण्टाल्यः स्वर्गपुष्पिकाः / भल्लातकाश्च खदिराः शाखोटाश्चन्दनद्रुमाः

ஹரீதகி, அவாக்புஷ்பி, கோண்டாலி, ஸ்வர்கபுஷ்பிகா; மேலும் பல்லாதக, கதீர, சாகோட மற்றும் சந்தன மரங்களும் உள்ளன.

Verse 63

कालागुरुद्रुमाः कालस्कन्धाश्चिञ्चा वदास्तथा / उदुंबरार्जुनाश्वत्थाः शमीवृक्षा ध्रुवाद्रुमाः

காலாகுரு மரங்கள், காலஸ்கந்த, சிஞ்சா, வத; மேலும் உதும்பர, அர்ஜுன, அஷ்வத்த, சமீ மரங்கள் மற்றும் த்ருவ மரங்களும் உள்ளன.

Verse 64

रुचकाः कुटजाः सप्तपर्णाश्च कृतमालकाः / कपित्थास्तिन्तिणी चैवेत्येवमाध्याः सहस्रशः

ருசக, குடஜ, சப்தபர்ணம், க்ருதமாலகம்; மேலும் கபித்தம், திந்திணி—இவ்வாறு முதலியவை ஆயிரமாயிரமாக அங்கு இருந்தன।

Verse 65

नानाऋतुसमाविष्टा देव्याः शृङ्गारहेतवः / नानावृक्षमहोत्सेधा वर्तन्ते वरशाखिनः

பல பருவங்களின் சுவையால் நிறைந்த அந்த திவ்ய வனதேவியர் அழகின் காரணமாயிருந்தனர்; பலவகை மரங்களின் மாபெரும் உயரத்துடன் சிறந்த கிளையுடைய மரங்கள் அங்கு விளங்கின।

Verse 66

कांस्यशालस्यान्तरोले सप्तयोजनदूरतः / चतुरस्रस्ताम्रशालः सिंधुयोजनमुन्नतः

காஞ்சிய (காஂஸ்ய) சாலையின் உள்ள்பகுதியில் ஏழு யோஜனை தூரத்தில் சதுரமான தாமிரச் சாலை இருந்தது; அது ஒரு யோஜனை உயரமாய் உயர்ந்திருந்தது।

Verse 67

अनयोरन्तरक्षोणी प्रोक्ता कल्पकवाटिका / कर्पूरगन्धिभिश्चारुरत्नबीजसमन्वितैः

இவ்விரண்டிற்கும் இடையிலுள்ள நிலம் ‘கல்பக வாடிகை’ எனப் புகழப்பட்டது; அது கற்பூர மணத்தாலும் அழகிய ரத்தின விதைகளாலும் நிறைந்திருந்தது।

Verse 68

काञ्चनत्वक्सुरुचिरैः फलैस्तैः फलिता द्रुमाः / पीतांबराणि दिव्यानि प्रवालान्येव शाखिषु

பொன்னிறத் தோலால் அழகுபெற்று, மிக இனிய பழங்களால் அந்த மரங்கள் கனிந்திருந்தன; அவற்றின் கிளைகளில் திவ்யமான பீதாம்பரமும் பவளம்போல் ஒளிர்வதும் காணப்பட்டது।

Verse 69

अमृतं स्यान्मधुरसः पुष्पाणि च विभूषणम् / ईदृशा वहवस्तत्र कल्पवृक्षाः प्रकीर्तिताः

அங்கே அமிர்தம் இனிய ரசமாய் இருக்கும்; மலர்களே ஆபரணமாக விளங்கும்; இத்தகைய பல கற்பவிருட்சங்கள் அங்கே புகழ்ந்து கூறப்படுகின்றன.

Verse 70

एषा कक्षा द्वितीया स्यान्कल्पवापीति नामतः / ताम्रशालस्यान्तराले नागशालः प्रकीर्तिताः

இது இரண்டாம் வளாகம்; ‘கற்பவாபி’ என்ற பெயரால் அறியப்படுகிறது; தாம்ரசாலையின் இடைவெளியில் ‘நாகசாலை’ என்று புகழ்ந்து கூறப்படுகிறது.

Verse 71

अनयोरुभयोस्तिर्यगदेशः स्यात्सप्तयोजनः / तत्र संतानवाटी स्यान्कल्पवापीसमाकृतिः

இவ்விரண்டிற்கும் இடையிலான அகலப் பகுதி ஏழு யோஜனங்கள்; அங்கே ‘சந்தானவாடி’ உள்ளது, அது கற்பவாபி போன்ற வடிவமுடையது.

Verse 72

तयोर्मध्ये मही प्रोक्ता हरिचन्दनवाटिका / कल्पवाटीसमाकारा फलपुष्पसमाकुला

அவற்றின் நடுவிலுள்ள நிலம் ‘ஹரிசந்தன வாடிகை’ என்று கூறப்படுகிறது; அது கற்பவாடி போன்ற வடிவமுடையது, கனிகளும் மலர்களும் நிறைந்தது.

Verse 73

एषु सर्वेषु शालेषु पूर्ववद्द्वारकल्पनम् / पूर्ववद्गोपुराणां च मुकुटानां च कल्पनम्

இந்த எல்லா சாலைகளிலும் வாயில் அமைப்பு முன்புபோலவே; கோபுரங்களும் அவற்றின் முடிகளும் (முகுடங்களும்) முன்புபோலவே அமைக்கப்பட்டுள்ளன.

Verse 74

गोपुरद्वारकॢप्तं च द्वारे द्वारे च संमितिः / आरकूटस्यान्तराले सप्तयोजनदूरतः

கோபுர வாயில்கள் ஒழுங்காக அமைக்கப்பட்டு, ஒவ்வொரு வாயிலிலும் தக்க அளவுமுறை நிர்ணயிக்கப்பட்டிருந்தது. ஆரகூடத்தின் இடைவெளியில் அது ஏழு யோஜனை தூரத்தில் இருந்தது.

Verse 75

पञ्चलोहमयः शालः पूर्वशालसमाकृतिः / तयोर्मध्ये मही प्रोक्ता मन्दारद्रुमवाटिका

ஐந்து உலோகங்களால் ஆன ஒரு மண்டபம் இருந்தது; அது முன் மண்டபத்தின் வடிவத்தையே ஒத்தது. அவை இரண்டிற்கும் நடுவிலுள்ள நிலம் ‘மந்தார மரங்களின் தோட்டம்’ எனக் கூறப்பட்டது.

Verse 76

पञ्चलोहस्यान्तराले सप्तयोजनदूरतः / रौप्यशालस्तु संप्रोक्तः पूर्वोक्तैर्लक्षणैर्युतः

பஞ்சலோக மண்டபத்தின் இடைவெளியில், ஏழு யோஜனை தூரத்தில், முன் கூறிய இலக்கணங்களுடன் கூடிய வெள்ளி மண்டபம் எனச் சொல்லப்பட்டது.

Verse 77

तयोर्मध्यमही प्रोक्ता पारिजातद्रुवाटिका / दिव्यामोदसुसंपूर्णा फलपुष्पभरोज्ज्वला

அவை இரண்டிற்கும் நடுவிலுள்ள நிலம் ‘பாரிஜாத மரங்களின் தோட்டம்’ எனக் கூறப்பட்டது; அது தெய்வீக மணத்தால் நிரம்பி, கனிகளும் மலர்களும் நிறைந்த பாரத்தால் ஒளிர்ந்தது.

Verse 78

रौप्यशालस्यान्तराले सप्तयोजनविस्तरः / हेमशालः प्रकथितः पूर्ववद्द्वारशोभितः

வெள்ளி மண்டபத்தின் இடைவெளியில், ஏழு யோஜனை விரிவுடைய பொன் மண்டபம் கூறப்பட்டது; அது முன்புபோல வாயில்களின் அழகால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.

Verse 79

तयोर्मध्ये महीप्रोक्ता कदम्बतरुवाटिका / तत्र दिव्या नीपवृक्षा योजनद्वयमुन्नताः

அவ்விரண்டின் நடுவே பூமியில் கடம்பமரத் தோட்டம் என்று சொல்லப்பட்டது. அங்கே தெய்வீகமான நீபமரங்கள் இரண்டு யோஜனை உயரமாய் உள்ளன.

Verse 80

सदैव मदिरास्पन्दा मेदुरप्रसवोज्ज्वलाः / येभ्यः कादंबरी नाम योगिनी भोगदायिनी

அவை எப்போதும் மதுரையின் அலைப்புடன் நிறைந்து, செறிந்த மலர்ப்பிறப்பின் ஒளியால் பிரகாசிக்கின்றன; அவற்றிலிருந்து ‘காதம்பரி’ எனும் யோகினி போகங்களை அளிக்கிறாள்.

Verse 81

विशिष्टा मदिरोद्याना मन्त्रिण्याः सततं प्रिया / ते नीपवृक्षाः सुच्छायाः पत्रलाः पल्लवाकुलाः / आमोदलोलभृङ्गालीझङ्कारैः पूरितोदराः

மதீரோத்தியானத்தின் அந்தச் சிறப்பான நீபமரங்கள் மந்திரிணிக்கு எப்போதும் பிரியமானவை. அவை இனிய நிழலுடன், இலைகளால் அடர்ந்து, மெல்லிய தளிர்களால் நிரம்பி; மணத்தில் மயங்கும் வண்டுகளின் இசைமுரசால் உள்ளம் நிறைந்துள்ளன.

Verse 82

तत्रैव मन्त्रिणीनाथाया मन्दिरं सुमनोहरम् / कदंबवनवाट्यास्तु विदिक्षुज्वलनादितः

அங்கேயே மந்திரிணீநாதையின் மிக மனோகரமான மாளிகை உள்ளது; கடம்பவனத் தோட்டத்தின் திசைகளில் அக்னிபோல் ஒளி பரவி விளங்குகிறது.

Verse 83

चत्वारि मन्दिराण्युच्चैः कल्पितान्यादिशिल्पिना / एकैकस्य तु गे७स्य विस्तारः पञ्चयोजनः

ஆதி சிற்பி நான்கு உயர்ந்த மாளிகைகளை அமைத்தான். ஒவ்வொரு இல்லத்தின் பரப்பளவும் ஐந்து யோஜனை.

Verse 84

पञ्चयोजनमायामः सप्तावरणतः स्थितिः / एवमन्यविदिक्षु स्युस्सर्वत्र प्रियकद्रुमाः / निवासनगरी सेयं श्यामायाः परिकीर्तिता

அந்நகரின் நீளம் ஐந்து யோஜனை; அது ஏழு ஆவரணங்களால் சூழ்ந்து நிலைத்துள்ளது. பிற திசைகளிலும் எங்கும் பிரியக மரங்கள் உள்ளன. இது ஷ்யாமா தேவியின் வாசநகரம் எனப் புகழப்படுகிறது.

Verse 85

सेनार्थं नगरी त्वन्या महापद्माटवीस्थले / यदत्रैव गृह तस्या बहुयोजनदूरतः

சேனைக்காக மகாபத்ம வனப்பகுதியில் இன்னொரு நகரம் உள்ளது. ஆனால் அவளுடைய இல்லம் இங்கிருந்து பல யோஜனை தூரத்தில் இருக்கிறது.

Verse 86

श्रीदेव्या नित्यसेवा तु मत्रिण्या न घटिष्यते / अतश्चितामणिगृहोपान्ते ऽपि भवनं कृतम् / तस्याः श्रीमन्त्रनाथायाः सुरत्वष्ट्रा मयेन च

ஸ்ரீதேவியின் நித்திய சேவை மத்திரிணியால் தடைபடாதபடி, சிந்தாமணி-கிருஹத்தின் அருகிலேயே ஒரு மாளிகை அமைக்கப்பட்டது. அது அவளுடைய ஸ்ரீமந்திரநாதருக்காக தேவர்த்வஷ்டா மற்றும் மயனால் கட்டப்பட்டது.

Verse 87

श्रीपुरे मन्त्रेणी देव्या मन्दिरस्य गुणान्बहुन् / वर्णयिष्यति को नाम यो द्विजिह्वासहस्रवान्

ஸ்ரீபுரத்தில் தேவீ மத்திரிணியின் ஆலயத்தின் பல குணங்களை யார் வர்ணிக்க முடியும்? ஆயிரம் நாவுகள் உடையவரே அதைச் சொல்ல இயலும்.

Verse 88

कादंबरीमदाताम्रनयनाः कलवीणया / गायन्त्यस्तत्र खेलन्ति मान्यमातङ्गकन्यकाः

காதம்பரி மதத்தால் செம்மையடைந்த கண்களையுடைய மதிப்பிற்குரிய மாதங்கக் கன்னியர், இனிய வீணை இசையுடன் அங்கே பாடி விளையாடுகின்றனர்.

Verse 89

अगस्त्य उवाच मातङ्गो नाम कःप्रोक्तस्तस्य कन्याः कथं च ताः / सेवन्ते मन्त्रिणीनाथां सदा मधुमदालसाः

அகஸ்தியர் கூறினார்— ‘மாதங்கன்’ எனும் பெயர் யாருக்குச் சொல்லப்படுகிறது? அவனுடைய மகள்கள் யார், அவர்கள் எவ்வாறு உள்ளனர்? அவர்கள் எப்போதும் மதுவின் மயக்கத்தால் சோம்பலுற்று மந்திரிணீ-நாதியை எவ்வாறு சேவிக்கின்றனர்?

Verse 90

हयग्रीव उवाच मतङ्गो नाम तपसामेकराशिस्तपोधनः / महाप्रभावसंपन्नो जगत्सर्जनलंपटः

ஹயக்ரீவர் கூறினார்— ‘மதங்கன்’ எனப் பெயருடையவர் தவத்தின் ஒரே குவியலாய், தவோதனராக இருந்தார்; மாபெரும் பிரபாவம் உடையவர், உலகச் சிருஷ்டியில் ஈடுபாடு கொண்டவர்.

Verse 91

तपः शक्त्यात्तधिया च सर्वत्राज्ञाप्रवर्त्तकः / तस्य पुत्रस्तु मातङ्गो मुद्रिणीं मन्त्रिनायिकाम्

தவவலமும் அந்த ஞானமும் கொண்டு அவர் எங்கும் ஆணையைச் செலுத்துபவர். அவருடைய மகன் மாதங்கன், மந்திரிணீ-நாயகி முத்ரிணீயை…

Verse 92

। घोरैस्तपोभिरत्यर्थं पूरयामास धीरधीः / मतङ्गमुनिपुत्रेण सुचिरं समुपासिता

திடமான ஞானமுடைய (முத்ரிணீ) கடும் தவங்களால் மிகுந்த நிறைவை அடைந்தாள். மாதங்க முனியின் மகனால் அவள் நீண்ட காலம் பக்தியுடன் உபாசிக்கப்பட்டாள்.

Verse 93

मन्त्रिणी कृतसान्निध्या वृणीष्व वरमित्यशात् / सो ऽपिसर्वमुनिश्रेष्ठो मातङ्गस्तपसां निधिः / उवाच तां पुरो दत्तसान्निध्यां श्यामलांबिकाम्

சான்னித்யம் அருளிய மந்திரிணீ, “வரம் வேண்டிக் கொள்” என்று கூறினாள். அப்போது தவத்தின் நிதியாகிய, முந்திய முனிவர்களில் சிறந்த மாதங்கன், முன்னிலையில் சான்னித்யம் வழங்கிய ஷ்யாமலாம்பிகையிடம் கூறினான்.

Verse 94

मातङ्गमहामुनिरुवाच देवी त्वत्स्मृतिमात्रेण सर्वाश्च मम सिद्धयः / जाता एवाणिमाद्यास्ताः सर्वाश्चान्या विभूतयः

மாதங்க மகாமுனி கூறினார்—தேவி! உன் ஸ்மரணமாத்திரத்தாலே என் எல்லாச் சித்திகளும் வெளிப்பட்டன; அணிமா முதலிய அனைத்தும், பிற எல்லா விபூதிகளும் தோன்றின.

Verse 95

प्रापणीयन्न मे किञ्चिदस्त्यंबभुवनत्रये / सर्वतः प्राप्तकालस्य भवत्याश्चरितस्मृतेः

அம்பே! மூவுலகிலும் எனக்குப் பெறவேண்டியது எதுவும் இல்லை; ஏனெனில் உன் அதிசயச் சரிதத்தை நினைத்தாலே, காலம் வந்த அனைத்தும் எனக்கு எங்கும் கிடைக்கிறது.

Verse 96

अथापि तव सांनिध्यमिदं नो निष्फलं भवेत् / एवं परं प्रार्थये ऽहं तं वरं पूरयांबिके

ஆயினும் உன் சான்னித்யம் எங்களுக்குப் பயனற்றதாக ஆகாதிருக்க; ஆகவே நான் பரம வரத்தை வேண்டுகிறேன்—அம்பிகே! அந்த வரத்தை நிறைவேற்று.

Verse 97

पूर्वं हिमवता सार्थं सौहार्दं परिहासवान् / क्रीडामत्तेन चावाच्यैस्तत्र तेन प्रगल्भितम्

முன்பு ஹிமவானுடன் எனது நட்பு நகைச்சுவை-பரिहासம் நிறைந்ததாக இருந்தது; ஆனால் விளையாட்டில் மயங்கிய அவன் அங்கே சொல்லத் தகாத வார்த்தைகளால் திமிர்கொண்டான்.

Verse 98

अहङ्गौरीगुरुरिति श्लाघामात्मनि तेनिवान् / तद्वाक्यं मम नैवाभूद्यतस्तत्राधिको गुणः

‘நான் கௌரியின் குரு’ என்று அவனுள் தன்னைப் புகழும் எண்ணம் குடிகொண்டது; ஆனால் அந்தச் சொல் எனக்கு ஏற்கப்படவில்லை, ஏனெனில் அங்கே அவனைவிட மேன்மையான குணம் இருந்தது.

Verse 99

उभयोर्गुणसाम्ये तु मित्रयोरधिके गुणे / एकस्य कारणाज्जाते तत्रान्यस्य स्पृहा भवेत्

இரு நண்பர்களின் குணங்கள் சமமாயிருந்தால் நன்று; ஆனால் ஒருவரில் ஏதாவது மேலான குணம் தோன்றினால், அதே காரணத்தால் மற்றவரின் உள்ளத்திலும் அதற்கான ஆசை எழும்।

Verse 100

गौरीगुरुत्वश्लाघार्थं प्राप्तकामो ऽप्यहं तपः / कृतवान्मन्त्रिणीनाथे तत्त्वंमत्तनया भव

கௌரியின் பெருமை-கனத்தைப் போற்றுவதற்காக, வேண்டுதல் நிறைவேறியபோதும் நான் தவம் செய்தேன். ஓ மந்திரிணீநாதா, நீ உண்மையிலே என் மகளாக ஆகு।

Verse 101

यतो मन्नामविख्याता भविष्यसि न संशयः / इत्युक्तं वचनं श्रुत्वा मातङ्गस्य महामुनेः / तथास्त्विति तिरोघत् स च प्रीतो ऽभवन्मुनिः

‘நீ என் பெயராலேயே புகழ்பெறுவாய்; ஐயமில்லை’—என்று மகாமுனி மாதங்கர் கூறிய சொல் கேட்டவுடன், அவன் ‘அப்படியே ஆகட்டும்’ என்று சொல்லி மறைந்தான்; முனிவரும் மகிழ்ந்தார்।

Verse 102

मातङ्गस्य महर्षेस्तु तस्य स्वप्ने तदा मुदा / तापिच्छमञ्जरीमेकां ददौ कर्णावतंसतः

அப்போது மகரிஷி மாதங்கரின் கனவில் மகிழ்ச்சியுடன், காதணியாக அணியத் தாபிச்ச மலர்மஞ்சரியை ஒன்றை அளித்தாள்।

Verse 103

तत्स्वप्नस्य प्रभावेण मातङ्गस्य सधर्मिणी / नाम्ना सिद्धिमती गर्भे लघुश्यामामधारयत्

அந்த கனவின் பலனால், மாதங்கரின் தர்மபத்னி ‘சித்திமதி’ என்பவள் கருவில் ‘லகுஷ்யாமா’வைத் தாங்கினாள்।

Verse 104

तत एव समुत्पन्ना मातङ्गी तेन कीर्तिताः / लघुश्यामेति सा प्रोक्त श्यामा यन्मूलकन्दभूः

அதிலிருந்தே தோன்றியதால் அவள் ‘மாதங்கி’ எனப் புகழப்பட்டாள். அவள் ‘லகுஷ்யாமா’ எனச் சொல்லப்பட்டாள்; ஏனெனில் அவள் ஷ்யாமா மூலக் கந்தத்திலிருந்து வெளிப்பட்டாள்.

Verse 105

मातङ्गकन्यका हृद्याः कोटीनामपि कोटिशः / लघुश्यामा महाश्यामामातङ्गी वृन्दसंयुताः / अङ्गशक्तित्वमापन्नाः सेवन्ते प्रियकप्रियाम्

மாதங்கனின் இனிய கன்னியர் கோடிகளிலும் கோடிகள். லகுஷ்யாமா, மகாஷ்யாமா, மாதங்கி எனக் குழுக்களுடன், அங்கசக்தி பெற்றவர்களாய் ‘பிரியகப்ரியா’ தேவியைப் பணிவுடன் சேவிக்கின்றனர்.

Verse 106

इति मातङ्गकन्यानामुत्पत्तिः कुंभसंभव / कथिताः सप्तकक्षाश्च शाला लोहादिनिर्मिताः

கும்பசம்பவனே! இவ்வாறு மாதங்கக் கன்னியரின் தோற்றம் கூறப்பட்டது. மேலும் இரும்பு முதலியவற்றால் செய்யப்பட்ட ஏழு அறைகளுடைய மண்டபங்களும் விவரிக்கப்பட்டன.