
ललितापरमेश्वरी-सेनाजय-यात्रा (Lalitā Parameśvarī’s Army-March for Victory)
இந்த அத்தியாயத்தில் லலிதோபாக்யான உரையாடலில் அகஸ்தியர், ஹயக்ரீவரிடம்—சக்கராஜனின் ஒளிமிகு ரதேந்திரத்தின் பல “பர்வ” (பகுதி/நிலை)களில் எந்தெந்த வெளிப்பட்ட தேவதைகள் அமர்ந்துள்ளன? என்று கேட்கிறார். ஹயக்ரீவர் முறையாக விளக்கத் தொடங்குகிறார்—முதலில் சித்தி-தேவிகள், யோக சித்திகளின் உருவாக்கம் (அணிமா, மகிமா, லகிமா, கரிமா, ஈசிதா, வசிதா, ப்ராப்தி, ப்ராகாம்ய முதலியவை), ஜபா மலர்சம நிறம், பலகரங்கள், கபாலம், திரிசூலம், சிந்தாமணி போன்ற சின்ன/ஆயுதங்களுடன். பின்னர் ரதத்தின் முன்பகுதியில் பிரஹ்மாத்ய அஷ்டசக்திகள்—பிராஹ்மீ, மாஹேஸ்வரீ, கௌமாரீ, வைஷ்ணவீ, வாராஹீ, மாஹேந்திரீ, சாமுண்டா, மஹாலக்ஷ்மீ—தத்தம் தேவதைகளுக்கு ஒத்த ரூப-ஆயுதங்களுடன், தியானரூப வேறுபாடுகளும் குறிப்பிடப்படுகின்றன. அதன் பின் முத்திரா-தேவிகள்—அவர்களின் இடம், கைமுத்திரைகள், நிறம், ஆயுதங்கள் (கவசம்-வாள் முதலியவை) மற்றும் சர்வஸங்க்ஷோபிணீ, சர்வவித்ராவிணீ, சர்வாகர்ஷிணீ, சர்வவசங்கரீ, சர்வோன்மாதினீ, சர்வமஹாங்குஷா, சர்வகேசரீ, சர்வபீஜா, சர்வயோனி, சர்வத்ரிஷண்டிகா போன்ற பெயர்கள்—இவை வெளிப்பட்ட சக்திகள் எனக் கூறப்படுகின்றன. இவ்வாறு லலிதையின் ஜயயாத்திரை, போராக மட்டுமல்ல; சித்தி, மாத்ருசக்தி, முத்திராசக்தி ஆகியவற்றின் யந்திரவின்யாசமாக ரதத்தின் பர்வங்களில் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டதாக விளங்குகிறது।
Verse 1
इति श्रीब्रह्माण्डमहापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने ललितापरमेश्वरीसेनाजय यात्रा नामाष्टादशो ऽध्यायः अगस्त्य उवाच चक्रराजरथेन्द्रस्य याःपर्वणि समाश्रिताः / देवता प्रकटाभिख्यास्तासामाख्यां निवेदय
இவ்வாறு ஸ்ரீபிரஹ்மாண்ட மகாபுராணத்தின் உத்தரபாகத்தில், ஹயக்ரீவ–அகஸ்த்ய உரையாடலில் உள்ள லலிதோபாக்யானத்தில் ‘லலிதாபரமேஸ்வரியின் சேனாஜய யாத்திரை’ எனும் பதினெட்டாம் அதிகாரம். அகஸ்த்யர் கூறினார்—சக்கரராஜ ரதேந்திரனின் எந்த எந்த பாகங்களில் வெளிப்படையாகப் புகழ்பெற்ற தேவர்கள் தங்கியுள்ளார்களோ, அவர்களின் பெயர்களை அறிவியுங்கள்।
Verse 2
संख्याश्च तासामखिला वर्णभेदांश्च शोभनान् / आयुधानि च दिव्यानि कथयस्व हयानन
ஹே ஹயானனே! அவர்களுடைய முழு எண்ணிக்கையையும், அழகிய நிற வேறுபாடுகளையும், அவர்களுடைய தெய்வீக ஆயுதங்களையும் கூறுவாயாக।
Verse 3
हयग्रीव उवाच नवमं पर्व दीप्तस्य रथस्य समुपस्थिताः / तश प्रोक्ता सिद्धिदेव्यस्तासां नामानि मच्छृणु
ஹயக்ரீவன் கூறினான்—ஒளிவீசும் ரதத்தின் ஒன்பதாம் பாகத்தில் இருப்பவர்கள் ‘சித்தி’ தேவியர் எனச் சொல்லப்படுகின்றனர்; அவர்களின் பெயர்களை என்னிடமிருந்து கேள்।
Verse 4
अणिमा महिमाचैव लघिमा गरिमा तथा / ईशिता वशिता चैव प्राप्तिः सिद्धिश्च सप्तमी
அணிமா, மகிமா, லகிமா, கரிமா; மேலும் ஈசிதா, வசிதா, பிராப்தி, மற்றும் ஏழாவது ‘சித்தி’।
Verse 5
प्राकाम्यमुक्तिसिद्धिश्च सर्वकामाभिधापरा / एतादेव्यश्चतुर्बाह्व्यो जपाकुसुमसंनिभाः
பிராகாம்யம், முக்தி, சித்தி—இவை எல்லாக் காமங்களையும் அருளும் தேவியர்; நான்கு கரங்களுடன் ஜபா மலரைப் போல் ஒளிர்வர்.
Verse 6
चिन्तामणिकपालं च त्रिशूलं सिद्धिकज्जलम् / दधाना दयया पूर्णा योगिभिश्च निषेविताः
சிந்தாமணி ஒளி பெற்ற கபாலம், திரிசூலம், சித்தி தரும் கஜ்ஜலம் ஆகியவற்றைத் தாங்கி; கருணை நிறைந்தவர்களாய் யோகிகளால் வழிபடப்படுவர்.
Verse 7
तत्र पूर्वार्द्धभागे च ब्रह्माद्या अष्ट शक्तयः / ब्राह्मी माहेश्वरी चैव कौमारी वैष्मवी तथा / वाराही चैव मांहेन्द्री चामुण्डा चैव सप्तमी
அங்கே முன்னர்பாதியில் பிரம்மாதி அஷ்ட சக்திகள்—பிராஹ்மி, மாஹேஸ்வரி, கௌமாரி, வைஷ்ணவி, வாராஹி, மாஹேந்திரி, சாமுண்டா மற்றும் சப்தமி உள்ளனர்.
Verse 8
महालक्ष्मीरष्टमी च द्विभुजाः शोणविग्रहाः / कपालमुत्पलं चैव बिभ्राणा रक्तवाससः
மகாலக்ஷ்மி மற்றும் அஷ்டமி—இரு கரங்களுடன் செந்நிற உடலுடையோர்; கபாலமும் உத்பலமும் தாங்கி, சிவப்பு ஆடை அணிவர்.
Verse 9
अथ वान्य प्रकारेण केचिद्ध्यानं पचक्षते / ब्रह्मादिसदृशाकारा ब्रह्मादिसदृशायुधाः
மேலும் சிலர் வேறு முறையில் தியானத்தைச் சொல்கின்றனர்—அவர்களின் உருவம் பிரம்மாதியரைப் போலவும், ஆயுதங்களும் பிரம்மாதியரைப் போலவும் இருக்கும்.
Verse 10
ब्रह्मादीनां परं चिह्नं धारयन्त्यः प्रकीर्तिताः / तासामूर्ध्वस्थानगतां मुद्रा देव्यो महत्तराः
அந்த தேவியர் பிரம்மாதிகளின் பரமச் சின்னத்தைத் தாங்குவோர் எனப் புகழப்படுகின்றனர். அவர்களுடைய மகத்தான தேவியரின் முத்திரை மேல்நிலையில் நிலைபெற்றது.
Verse 11
मुद्राविरचनायुक्तैर्हस्तैः कमलकान्तिभिः / दाडिमीपुष्पसङ्काशाः पीतांबरमनोहराः
முத்திரை அமைப்பில் தேர்ந்த, தாமரைப் பொலிவுடைய கரங்களுடன் அவர்கள் தாடிமி மலர்போன்ற நிறமுடையவர்களாகவும், பீதாம்பரத்தால் மனம் கவர்வோராகவும் உள்ளனர்.
Verse 12
चतुर्भुजा भुजद्वन्द्वधृतचर्मकृपाणकाः / मदरक्तविलोलाक्ष्यस्तासां नामानि मच्छृणु
அவர்கள் நான்கு கரங்களுடையோர்; இரு கரங்களில் தோலும் வாளும் தாங்கியவர். மதத்தால் சிவந்த, அலைபாயும் கண்களுடைய அவர்களின் பெயர்களை என்னிடமிருந்து கேள்.
Verse 13
सर्वसंक्षोभिणी चैव सर्वविद्राविणी तथा / सर्वाकर्षणकृन्मुद्रा तथा सर्ववशङ्करी
ஒன்று ‘சர்வஸங்க்ஷோபிணீ’, மற்றொன்று ‘சர்வவித்ராவிணீ’; மேலும் ‘சர்வாகர்ஷணக்ருத்’ முத்திரையும் ‘சர்வவசங்கரீ’யும் உள்ளன.
Verse 14
सर्वोन्मादनमुद्रा च यष्टिः सर्वमहाङ्कुशा / सर्वखेचरिका मुद्रा सर्वबीजा तथापरा
‘சர்வோன்மாதன’ முத்திரை, ‘யஷ்டி’ (தண்டு), ‘சர்வமஹாங்குஷா’; மேலும் ‘சர்வகேசரிகா’ முத்திரை, ‘சர்வபீஜா’ எனும் பரா (உயர்ந்தவள்) உள்ளாள்.
Verse 15
सर्वयोनिश्च नवमी तथा सर्वत्रिशण्डिका / सिद्धिब्राहयादिमुद्रास्ता एताः प्रकटशक्तयः
சர்வயோனி, நவமி மற்றும் சர்வத்ரிஷண்டிகா; சித்தி-பிராஹ்மி முதலான முத்திரைகள்—இவை வெளிப்பட்ட சக்திகள்.
Verse 16
भण्डासुरस्य संहारं कर्तुं रक्तरथे स्थिताः / या गुप्ताख्याः पूर्वमुक्तास्तासां नामानि मच्छृणु
பண்டாசுரனை அழிக்க அவர்கள் ரத்தரதத்தில் அமர்ந்தனர்; முன்பு ‘குப்த’ எனக் கூறப்பட்ட அவர்களின் நாமங்களை என்னிடமிருந்து கேள்.
Verse 17
कामाकर्षणिका चैव बुद्ध्याकर्षणिका कला / अहङ्काराकर्षिणी च शब्दाकर्षणिका कला
காமத்தை ஈர்க்கும் கலை, புத்தியை ஈர்க்கும் கலை; அகங்காரத்தை ஈர்க்கும் சக்தி, மேலும் சொல்லை (ஒலியை) ஈர்க்கும் கலை.
Verse 18
स्पर्शाकर्षणिका नित्या रूपाकर्षणिका कला / रसाकर्षणिका नित्या गन्धाकर्षणिका कला
தொடுதலை ஈர்க்கும் நித்யா, உருவத்தை ஈர்க்கும் கலை; ருசியை ஈர்க்கும் நித்யா, மணத்தை ஈர்க்கும் கலை.
Verse 19
चित्ताकर्षणिका नित्या धैर्याकर्षणिका कला / स्मृत्या कर्षणिका नित्या नामाकर्णणिका कला
சித்தத்தை ஈர்க்கும் நித்யா, தைரியத்தை ஈர்க்கும் கலை; ஸ்மிருதியை ஈர்க்கும் நித்யா, மேலும் நாமத்தை செவியுறச் செய்யும் கலை.
Verse 20
बीजाकर्षणिका नित्या चात्मकर्षणिका कला / अमृताकर्षणी नित्या शरीराकर्षिणी कला
விதையை ஈர்க்கும் நித்தியக் கலை, மேலும் ஆத்மாவை ஈர்க்கும் கலை; அமிர்தத்தை ஈர்க்கும் நித்திய சக்தி, உடலை ஈர்க்கும் கலை.
Verse 21
एताः षोडश शीतांशुकलारूपाश्च शक्तयः / अष्टमं पर्व सम्प्राप्ता गुप्ता नाम्ना प्रकीर्तिताः
இந்த பதினாறு சக்திகள் சீதாம்சு (சந்திரன்) கலைவடிவங்களாக உள்ளன; எட்டாம் பர்வத்தை அடைந்து ‘குப்தா’ என்ற நாமத்தால் புகழப்பட்டன.
Verse 22
विद्रुमद्रुमसङ्काशा मन्दस्मित मनोहराः / चतुर्भुजास्त्रिनेत्राश्च चन्द्रार्कमुकुजोज्ज्वलाः
அவர்கள் பவளமரம்போல் ஒளிவீசுபவர்கள், மெல்லிய புன்னகையால் மனம் கவர்பவர்கள்; நான்கு கரங்களும் மூன்று கண்களும் உடையவர்கள், சந்திர-சூரிய முக்குடங்களால் பிரகாசிப்பவர்கள்.
Verse 23
चापबाणौ चर्मखड्गौ दधाना दिव्यकान्तयः / भण्डासुरवधार्थाय प्रवृत्ताः कुम्भसम्भव
தெய்வீக ஒளியுடன் அவர்கள் வில்-அம்பும், கேடயம்-வாளும் தாங்கி; ஓ கும்பசம்பவா, பண்டாசுரனை வதம் செய்ய முன்னேறினர்.
Verse 24
सायन्तनज्वलद्दीपप्रख्यचक्ररथस्य तु / सप्तमे पर्वणि कृतावासा गुप्ततराभिधाः
மாலையில் எரியும் விளக்கைப் போல ஒளிரும் சக்கரரதத்தினவர்; ஏழாம் பர்வத்தில் வாசம் செய்து ‘குப்ததரா’ என்ற பெயரால் அழைக்கப்பட்டனர்.
Verse 25
अनङ्गमदनानङ्गमदनातुरया सह / अनङ्गलेखा चानङ्गवेगानङ्गाङ्कुशापि च
அனங்கமதனா அனங்கமதனாதுரையுடன், மேலும் அனங்கலேகா, அனங்கவேகா, அனங்காங்குஷாவும் இருந்தனர்.
Verse 26
अनङ्गमालिग्यपरा एता देव्यो जपात्विषः / इक्षुचापं पुष्पशरान्पुष्पकन्दुकमुत्पलम्
ஜபா மலரின் ஒளிபோன்ற இத்தேவியர் அனங்கனை அணைத்திடத் துடித்தனர்; கரும்பு வில், மலரம்புகள், மலர்பந்து, உற்பலத்தையும் தாங்கினர்.
Verse 27
बिभ्रत्यो ऽदभ्रविक्रान्तिशालिन्यो ललिताज्ञया / भण्डासुरमभिक्रुद्धाः प्रज्वलन्त्य इव स्थिताः
அளவற்ற வீரமுடைய அவர்கள் லலிதையின் ஆணையால் ஆயுதம் தாங்கி; பண்டாசுரன் மீது சினந்து எரியும் தீப்போல் நின்றனர்.
Verse 28
अथ चक्ररथेन्द्रस्य षष्ठं पर्व समाश्रिताः / सर्वसंक्षोभिणीमुख्याः सम्प्रदायाख्यया युताः
பின்பு அவர்கள் சக்கரரதேந்திரனின் ஆறாம் பர்வத்தை அடைந்தனர்; ‘சர்வஸங்க்ஷோபிணீ’ முதலிய முதன்மை சக்திகள் ‘சம்பிரதாய’ எனும் ஒழுங்குடன் இணைந்திருந்தனர்.
Verse 29
वेणीकृतकचस्तोमाः सिंदूरतिलकोज्ज्वलाः / अतितीव्रस्वभावाश्च कालानलसमत्विषः
அவர்களின் கூந்தல் வேணியாக கட்டப்பட்டு, சிந்தூரத் திலகத்தால் ஒளிர்ந்தது; இயல்பு மிகத் தீவிரம், அவர்களின் பிரகாசம் காலானலத்துக்கு ஒப்பானது.
Verse 30
वह्निबाणं वह्निचापं वह्निरूपमसिं तथा / वह्निचक्राख्याफलकं दधाना दीप्तविग्रहाः
அவர்கள் அக்னிபாணம், அக்னிதனு, அக்னிரூப வாள் மற்றும் ‘அக்னிசக்கரம்’ எனப்படும் கேடயம் ஆகியவற்றைத் தாங்கி, ஒளிவீசும் திருமேனியராய் இருந்தனர்.
Verse 31
असुरेन्द्रं प्रति क्रुद्धाः कामभस्मसमुद्भवाः / आज्ञाशक्तय एवैता ललिताया महौजसः
அவர்கள் அசுரேந்திரனை நோக்கி கோபமுற்றனர்; காமதேவனின் சாம்பலிலிருந்து தோன்றிய இவர்கள், மகாதேஜஸ்வினி லலிதையின் ஆஜ்ஞா-சக்திகளே.
Verse 32
सर्वसंक्षोभिणी चैव सर्वविद्राविणी तथा / सर्वाकर्षणिका शक्तिः सर्वाह्लादिनिका तथा
ஒரு சக்தி ‘ஸர்வஸங்க்ஷோபிணி’, மற்றொன்று ‘ஸர்வவித்ராவிணி’; ஒன்று ‘ஸர்வாகர்ஷணிகா’ சக்தி, மற்றொன்று ‘ஸர்வாஹ்லாதினிகா’.
Verse 33
सर्वसंमोहिनीशक्तिः सर्वस्तम्भनशक्तिका / सर्वजृंभणशक्तिश्च सर्वोन्मादनशक्तिका
ஒரு ‘ஸர்வஸம்மோஹினி’ சக்தி, ஒரு ‘ஸர்வஸ்தம்பன’ சக்தி; ஒரு ‘ஸர்வஜ்ரும்பண’ சக்தி, ஒரு ‘ஸர்வோன்மாதன’ சக்தி.
Verse 34
सर्वार्थसाधिका शक्तिः सर्वसम्पत्तिपूरणी / सर्वमन्त्रमयी शक्तिः सर्वद्वन्द्वक्षयङ्करी
ஒரு சக்தி ‘ஸர்வார்த்தஸாதிகா’; அது எல்லாச் செல்வங்களையும் நிறைவு செய்கிறது. மற்றொன்று ‘ஸர்வமந்திரமயீ’ சக்தி; அது எல்லா இருமைகளையும் (த்வந்த்வம்) அழிக்கிறது.
Verse 35
एवं तु सम्प्रदायानां नामानि कथितानि वै / अथ पञ्चमपर्वस्थाः कुलोत्तीर्णा इति स्मृताः
இவ்வாறு சம்பிரதாயங்களின் பெயர்கள் நிச்சயமாக கூறப்பட்டன. பின்னர் ஐந்தாம் பர்வத்தில் இருப்போர் ‘குலோத்தீர்ணர்’ என ஸ்மரிக்கப்படுவர்.
Verse 36
ताश्च सप्तटिकसङ्काशाः परशुं पाशमेव च / गदां घण्टां मणिं चैव दधाना दीप्तविग्रहाः
அவர்கள் ஏழு திலகங்களைப் போன்ற ஒளியுடன், பரசு, பாசம், கதா, மணி-மணிக்கல், மணி (கண்டிகை) ஆகியவற்றைத் தாங்கி, தீப்தமான உருவமுடையோர்.
Verse 37
देवद्विषमति क्रुद्धा भ्रुकुटीकुटिलाननाः / एतासामपि नामानि समाकर्मय कुम्भज
தேவர்களை வெறுப்போர்மேல் கோபித்து, புருவச் சுருக்கத்தால் வளைந்த முகமுடையோர்—ஓ கும்பஜா! இவர்களுடைய பெயர்களையும் முறையாக அமைத்துரைப்பாயாக.
Verse 38
सर्वसिद्धिप्रदा देवी सर्वसम्पत्प्रदा तथा / सर्वप्रियङ्करी देवी सर्वमङ्गलकारिणी
தேவி எல்லாச் சித்திகளையும் அருள்பவள், எல்லாச் செல்வங்களையும் வழங்குபவள்; அனைவருக்கும் பிரியமளிப்பவள், எல்லா மங்களங்களையும் செய்பவள்.
Verse 39
सर्वकामप्रदा देवी सर्वदुःखविमोचिनी
தேவி எல்லாக் காமங்களையும் அருள்பவள்; எல்லாத் துயரங்களிலிருந்தும் விடுவிப்பவள்.
Verse 40
सर्वमृत्युप्रशमिनी सर्वविघ्ननिवारिणी / सर्वाङ्गसुन्दरी देवी सर्वसौभाग्यदायिनी
அந்த தேவி எல்லா மரணப் பயங்களையும் தணிப்பவள், எல்லா தடைகளையும் நீக்குபவள்; முழு அங்கங்களிலும் அழகியவள், எல்லாச் சௌபாக்கியமும் அளிப்பவள்.
Verse 41
दशैन्ताः कथिता देव्यो दयया पूरिताशयाः / चक्रे तुरीयपर्वस्था मुक्ताहारसमत्विषः
இந்த பத்து தேவியரும் கருணையால் நிறைந்த உள்ளத்தினர் என்று கூறப்படுகின்றனர்; அவர்கள் சக்கரத்தில் துரீயப் பர்வத்தில் நிலைத்து, முத்துமாலையைப் போன்ற ஒளியுடன் விளங்குகின்றனர்.
Verse 42
निगर्भयोगिनीनाम्ना प्रथिता दश कीर्तिताः / सर्वज्ञा सर्वशक्तिश्च सर्वैश्वर्यप्रदा तथा
‘நிகர்ப யோகினி’ என்ற நாமத்தால் புகழ்பெற்ற இந்த பத்து தேவியரும் போற்றப்படுகின்றனர்; அவர்கள் அனைத்தையும் அறிந்தவள், அனைத்துச் சக்தியும் உடையவள், எல்லா ஐஸ்வர்யமும் அளிப்பவள்.
Verse 43
सर्वज्ञानमयी देवी सर्वव्याधिविनाशिनी / सर्वाधारस्वरूपा च सर्वपापहरा तथा
அந்த தேவி அனைத்துஞ் ஞானமயமானவள், எல்லா நோய்களையும் அழிப்பவள்; அனைத்திற்கும் ஆதார ரூபமானவள், எல்லாப் பாவங்களையும் அகற்றுபவள்.
Verse 44
सर्वानन्दमयी देवी सर्वरक्षास्वरूपिणी / दशमी देवताज्ञेया सर्वेष्सितफलप्रदा
அந்த தேவி அனைத்தானந்தமயமானவள், அனைத்துப் பாதுகாப்பின் ரூபமானவள்; அவளை பத்தாவது தெய்வமாக அறிய வேண்டும், அவள் எல்லா விரும்பிய பலன்களையும் அளிப்பவள்.
Verse 45
एताश्चतुर्भुजा ज्ञेया वज्रं शक्तिं च तोमरम् / चक्रं चैवाभिबिभ्राणा भण्डासुरवधोद्यताः
இத்தேவியர் நான்கு கரங்களுடையோர்; வஜ்ரம், சக்தி, தோமரம், சக்கரம் தாங்கி பண்டாசுரனை வதைக்கத் தயாராய் உள்ளனர்.
Verse 46
अथ चक्ररथेन्द्रस्य तृतीयं पर्वसंश्रिताः / रहस्ययोगिनीनाम्ना प्रख्याता वागधीश्वराः
அடுத்து சக்கரரதேந்திரனின் மூன்றாம் பர்வத்தில் தங்கியவர்கள்; ‘ரஹஸ்யயோகினி’ எனப் புகழ்பெற்ற, வாக்கின் அதீஸ்வரிகள் ஆவர்.
Verse 47
रक्ताशोकप्रसूनाभाबाणकार्मुकपाणयः / कवचच्छन्नसर्वाङ्गयो वीणापुस्तकशोभिताः
அவர்கள் செம்மை அசோக மலர்போல் ஒளிர்வர்; கைகளில் அம்பும் வில்லும்; கவசம் மூடிய உடலுடன், வீணையும் நூலும் கொண்டு அழகுறுவர்.
Verse 48
वशिनी चैव कामेशी भोगिनी विमला तथा / अरुणाच जविन्याख्या सर्वेशी कौलिनी तथा
வசினி, காமேசி, போகினி, விமலா, அருணா, ‘ஜவினி’ எனப் பெயர்பெற்றவள், சர்வேசி, கௌலினி—இவர்களே.
Verse 49
अष्टावेताः स्मृता देव्यो दैत्यसंहारहेतवः / अथ चक्ररथेन्द्रस्य द्वितीयं पर्वसंश्रिताः
இந்த எட்டு தேவியர் தைத்யர்களை அழிக்கும் காரணமென நினைக்கப்படுவர்; அடுத்து அவர்கள் சக்கரரதேந்திரனின் இரண்டாம் பர்வத்தில் தங்கியுள்ளனர்.
Verse 50
चापबाणौ पानपात्रं मातुरुङ्गं कृपाणिकाम् / तिस्रस्त्रिपीठनिलया अष्टबाहुसमन्विताः
அவர்கள் வில்-அம்பு, பானப்பாத்திரம், மாதுளிங்கம் (எலுமிச்சை) மற்றும் க்ருபாணம் ஆகியவற்றைத் தரித்து; திரிபீடத்தில் வாசிக்கும் அந்த மூன்று தேவியரும் அஷ்டபுஜங்களுடன் விளங்குகின்றனர்.
Verse 51
पलकं नागपाशं च घण्टां चैव महाध्वनिम् / विभ्राणा मदिरामत्ता अतिगुप्तरहस्यकाः
அவர்கள் பலகம், நாகபாசம், மேலும் பேரொலி எழுப்பும் மணி ஆகியவற்றைத் தரிக்கின்றனர்; மதுவால் மயங்கியவர்களாய், மிக இரகசியமான மறைபொருள்களை உடையவர்கள்.
Verse 52
कामेशी चैव वज्रेशी भगमालिन्यथापरा / तिस्र एताः स्मृता देव्यो भण्डे कोपसमन्विताः
காமேசி, வஜ்ரேசி, மேலும் மற்றொரு பகமாலினி—இந்த மூன்று தேவியரும் பண்டாசுரன் மீது கோபம் கொண்டவர்களாகச் சொல்லப்படுகின்றனர்.
Verse 53
ललितासममाहात्म्या ललितासमतेजसः / एतास्तु नित्यं श्रीदेव्या अन्तरङ्गाः प्रकीर्तिताः
மகிமையிலும் லலிதைக்கு ஒப்பாகவும், தேஜஸிலும் லலிதை சமமாகவும்—இவர்கள் எப்போதும் ஸ்ரீதேவியின் அந்தரங்க சக்திகளெனப் புகழப்படுகின்றனர்.
Verse 54
अथानन्दमहापीठे रथमध्यमपर्वणि / परितो रचितावासाः प्रोक्ताः पञ्चदशाक्षराः
பின்னர் ஆனந்த மகாபீடத்தில், ரதத்தின் நடுப்பகுதி பர்வத்தில், சுற்றிலும் அமைக்கப்பட்ட வாசஸ்தலங்களுடன் பஞ்சதசாக்ஷரி (மந்திர சக்தி) என உரைக்கப்பட்டது.
Verse 55
तिथिनित्याः कालरूपा विश्वं व्याप्यैव संस्थिताः / भण्डासुरादिदैत्येषु प्रक्षुब्धभ्रुकुटीतटाः
திதி-நித்யைகள் காலரூபினிகள்; அவர்கள் உலகமெங்கும் பரவி நிலைத்திருக்கின்றனர். பண்டாசுர முதலிய தைத்யர்கள்மேல் அவர்கள் சினந்த புருவத் தாழ்வால் உக்கிரமாய் எழுகின்றனர்.
Verse 56
देवीसमनिजाकारा देवीसमनिजायुधाः / जगतामुपकाराय वर्तमाना युगेयुगे
அவர்கள் தேவியினைப் போன்ற வடிவமும், தேவியினைப் போன்ற ஆயுதங்களும் உடையவர்கள்; உலக நலனுக்காக யுகம் யுகமாகச் செயல்படுகின்றனர்.
Verse 57
तासां नामानि मत्तस्त्वमवधारयकुम्भज / कामेशी भगमाला च नित्यक्लिन्ना तथैव च
கும்பஜனே! என்னிடமிருந்து அவர்களின் நாமங்களை நீ அறிந்து கொள்—காமேசி, பகமாலா, அதுபோல நித்யக்லின்னா.
Verse 58
भेरुण्डा वह्निवासिन्यो महावज्रेश्वरी तथा / दती च त्वरिता देवी नवमी कुलसुन्दरी
பேருண்டா, வஹ்னிவாசினியர், மகாவஜ்ரேஸ்வரி; மேலும் ததி, த்வரிதா தேவி, நவமி, குலசுந்தரி.
Verse 59
नित्या नीलपताका च विजया सर्वमङ्गला / ज्वालामालिनिकाचित्रे दश पञ्च च कीर्तिताः
நித்யா, நீலபதாகா, விஜயா, சர்வமங்களா, ஜ்வாலாமாலினிகா—இவ்வாறு ‘சித்ரே’யில் பத்து மற்றும் ஐந்து, மொத்தம் பதினைந்து எனப் புகழப்பட்டுள்ளனர்.
Verse 60
एताभिः सहिता देवी सदा सेवैकबुद्धिभिः / दुष्टं भण्डासुरं जेतुं निर्ययौ परमेश्वरी
இவர்களுடன் கூடி, சேவையில் ஒருமனத்தார் உடன் பரமேஸ்வரி தேவி துஷ்ட பண்டாசுரனை வெல்லப் புறப்பட்டாள்।
Verse 61
मन्त्रिनाथा महाचक्रे गीतिं चक्रे रथोत्तमे / सप्तपर्वाणि चोक्तानि तत्र देव्याश्च ताः शृणु
மந்திரிநாதா அந்த உத்தம ரதத்தின் மகாசக்கரத்தில் கீதியை அமைத்தார்; அங்கே தேவியின் ஏழு பர்வங்கள் கூறப்பட்டுள்ளன—அவற்றைக் கேள்।
Verse 62
गेयचक्ररथे पर्वमध्यपीढनिकेतना / संगीतयोगिनी प्रोक्ता श्रीदेव्या अतिवल्लभा
கேயசக்கர ரதத்தின் பர்வமத்திய பீடத்தில் வாசிப்பவள்; ‘சங்கீதயோகினி’ எனப் புகழப்படுபவள், ஸ்ரீதேவிக்கு மிகப் பிரியமானவள்।
Verse 63
तदेव प्रथमं पर्व मन्त्रिण्यास्तु निवासभूः / अथ द्वितीयपर्वस्था गेयचक्रे रथोत्तमे
அதே முதல் பர்வம் மந்திரிணியின் வாசஸ்தலம்; அடுத்து இரண்டாம் பர்வம் அந்த உத்தம கேயசக்கர ரதத்தில் அமைந்துள்ளது।
Verse 64
रतिः प्रीतिर्मनोजा च वीणाकार्मुकपाणयः / तमालश्यामलाकारा दानवोन्मूलनक्षमाः
ரதி, ப்ரீதி, மனோஜா—வீணையும் வில்லும் கைகளில் ஏந்தியவர்கள்; தமால மரம்போல் கருநிற வடிவினர், தானவர்களை வேரறுக்கும் திறன் உடையோர்।
Verse 65
तृतीयपर्वसंरूढा मनोभूबाणदेवता / द्राविणी शोषिणी चैव बन्धिनी मोहिनी तथा
மூன்றாம் பர்வத்தில் ஏறிய, மனோபவனின் அம்புத் தேவதைகள்—திராவிணி, சோஷிணி, பந்தினி, மோகினி.
Verse 66
उन्मादिनीति पञ्चैता दीप्तकार्मुकपाणयः / तत्र पर्वण्यधस्तात्तु वर्तमाना महौजसः
‘உன்மாதினி’ எனப்படும் இவ்வைந்து பேரும் ஒளிவீசும் வில்லைக் கையில் கொண்டவர்கள்; அந்தப் பர்வத்தின் கீழ்பகுதியில் மகத்தான தேஜஸுடன் நிலைகொண்டனர்.
Verse 67
कामराजश्च कन्दर्पौं मन्मथो मकरध्वजः / मनोभवः पञ्चमः स्यादेते त्रैलोक्यमोहनाः
காமராஜன், கந்தர்ப்பன், மன்மதன், மகரத்வஜன்—ஐந்தாவதாக மனோபவன்; இவர்கள் மூவுலகையும் மயக்கும் வல்லோர்.
Verse 68
कस्तूरीतिलकोल्लासिभालामुक्ताविराजिताः / कवचच्छन्नसर्वाङ्गाः पलाशप्रसवत्विषः
கஸ்தூரித் திலகத்தால் ஒளிரும் நெற்றி, முத்துகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டோர்; கவசம் மூடிய உடலெங்கும், பலாச மலரின் ஒளிபோல் பிரகாசம்.
Verse 69
पञ्चकामा इमे प्रोक्ता भण्डासुरवधार्थिनः / जेयचक्ररथेन्द्रस्य चतुर्थं पर्व संश्रिताः
இவர்கள் ‘பஞ்சகாமர்’ எனப் புகழப்படுவர்; பண்டாசுரனை வதைக்க விரும்புவோர்; ஜேயசக்கிர ரதேந்திரனின் நான்காம் பர்வத்தில் தங்கியுள்ளனர்.
Verse 70
ब्रह्मीमुख्यास्तु पूर्वोक्ताश्चण्डिका त्वष्टमी परा / तत्र पर्वण्यधस्ताच्च लक्ष्मीश्चैव सरस्वती
முன்னரே கூறப்பட்ட தேவிகளில் பிராஹ்மி முதலியோர் முதன்மையர்; அஷ்டமியில் பரம சண்டிகை. அந்தப் பர்வத்தில் கீழ்புறம் லக்ஷ்மியும் சரஸ்வதியும் உள்ளனர்.
Verse 71
रतिः प्रीतिः कीर्तिशान्ती पुष्टिस्तुष्टिश्च शक्तयः / एताश्चक्रोधरक्ताक्ष्यो दैत्यं हन्तुं महाबलम्
ரதி, ப்ரீதி, கீர்த்தி, சாந்தி, புஷ்டி, துஷ்டி—இவை சக்திகள். கோபத்தால் செந்நிறக் கண்களுடன், இவர்கள் மகாபலமுள்ள அசுரனை வதைக்க எழுந்தனர்.
Verse 72
कुन्तचक्रधराः प्रोक्ताः कुमार्यः कुंभसंभव / पञ्चमं पर्व संप्राप्ता वामाद्याः षोडशापराः
கும்பசம்பவனே! அந்த குமாரிகள் குந்தமும் சக்கரமும் தாங்கியவர்களென கூறப்படுகின்றனர். ஐந்தாம் பர்வத்தில் வாமா முதலிய இன்னும் பதினாறு குமாரிகள் வந்தடைந்தனர்.
Verse 73
गीतिं चक्रू रथेन्द्रस्य तासां नामानि मच्छृणु / वामा ज्येष्टा च रौद्री च शान्तिः श्रद्धा सरस्वती
அவர்கள் ரதேந்திரனுக்காகப் பாடல் பாடினர்; இப்போது அவர்களின் பெயர்களை என்னிடமிருந்து கேள்—வாமா, ஜ்யேஷ்டா, ரௌத்ரீ, சாந்தி, ஸ்ரத்தா, சரஸ்வதி.
Verse 74
श्रीभूशाक्तिश्च लक्ष्मीश्च सृष्टिश्चैव तु मोहिनी / तथा प्रमाथिनी चाश्वसिनी वीचिस्तथैव च
ஸ்ரீ-பூ-சக்தி, லக்ஷ்மி, ஸ்ருஷ்டி, மோகினி; அதுபோல பிரமாதினி, ஆஷ்வஸினி, வீசி ஆகியோரும் (அவர்களில்) உள்ளனர்.
Verse 75
विद्युन्मालिन्यथ सुरानन्दाथो नागबुद्धिका / एतास्तु कुरविन्दाभा जगत्क्षोभणलंपटाः
வித்யுன்மாலினி, சுரானந்தா, நாகபுத்திகா—இவர்கள் குரவிந்தம் போன்ற ஒளியுடன், உலகை கலக்குவதில் ஆசை கொண்டவர்கள்।
Verse 76
महासरसमन्नाहमादधानाः पदेपदे / वज्रकङ्कटसंछन्ना अट्टहासोज्ज्वलाः परे / वज्रदण्डौ शतघ्नीं च संबिभ्राणा भुशुण्डिकाः
ஒவ்வொரு அடியிலும் மஹாசரஸம் போன்ற சன்னாஹம் அணிந்து, வைரக் கவசத்தால் மூடப்பட்டு, அட்டஹாசத்தால் ஒளிர்ந்து; வைரத் தண்டு, சதக்னி, புஷுண்டிகா ஆகியவற்றை ஏந்தினர்।
Verse 77
अथ गीतिरथेन्द्रस्य षष्ठं पर्व समाश्रिताः / असिताङ्गप्रभृतयो भैरवाः शस्त्रभीषणाः
பின்பு கீதிரதேந்திரனின் ஆறாம் பருவத்தைச் சார்ந்து, அசிதாங்க முதலிய பயரவங்கள் ஆயுதங்களால் பயங்கரமாகத் தோன்றினர்।
Verse 78
त्रिशिखं पानपात्रं च बिभ्राणा नीलवर्चसः / असिताङ्गो रुरुश्चण्डः क्रोध उन्मत्तभैरवः
நீல ஒளியுடைய அவர்கள் திரிசிகமும் பானபாத்திரமும் ஏந்தினர்—அசிதாங்கன், ருரு, சண்டன், க்ரோதன், உன்மத்த பயரவன்।
Verse 79
कपाली भीषणश्चैव संहारश्चाष्ट भैरवाः / अथ गीतिरथेन्द्रस्य सप्तमं पर्व संश्रिताः
கபாலி, பீஷணன், சம்ஹாரன்—இவ்வாறு எட்டு பயரவங்கள்; பின்னர் அவர்கள் கீதிரதேந்திரனின் ஏழாம் பருவத்தைச் சேர்ந்தனர்।
Verse 80
मातङ्गी सिद्धलक्ष्मीश्च महामातङ्गिकापि च / महती सिद्धलक्ष्मीश्च शोणा बाणधनुर्धराः
மாதங்கி, சித்தலக்ஷ்மி, மகாமாதங்கிகா, மகதி சித்தலக்ஷ்மி—மேலும் சோணா, அம்பும் வில்லும் தாங்கியவள்.
Verse 81
तस्यैव पर्वणो ऽधस्ताद्गणपः क्षेत्रपस्तथा / दुर्गांबा बटुकश्चेंव सर्वे ते शस्त्रपाणयः
அதே பர்வத்தின் கீழே கணபனும் க்ஷேத்ரபாலனும் உள்ளனர்; துர்காம்பா, படுகனும்—அவர்கள் அனைவரும் ஆயுதம் தாங்கியவர்கள்.
Verse 82
तत्रैव पर्वणो ऽधस्ताल्लक्ष्मीश्चैव सरस्वती / शङ्खः पद्मो निधिश्चैव ते सर्वे शस्त्रपाणयः
அங்கேயே அந்தப் பர்வத்தின் கீழே லக்ஷ்மியும் சரஸ்வதியும் உள்ளனர்; சங்கம், பத்மம், நிதியும்—அவர்கள் அனைவரும் ஆயுதம் தாங்கியவர்கள்.
Verse 83
लोकद्विषं प्रति क्रुद्धा भण्डं चण्डपराक्रमम् / शक्रादयश्च विष्म्वन्ता दश दिक्चक्रनायकाः
உலகத்தை வெறுப்பவனை நோக்கி கோபமுற்று, கொடிய வீரத்தையுடைய பண்டனை எதிர்த்தனர்; இந்திரன் முதலிய பத்து திசைச் சக்கரத் தலைவர்கள் வியந்தனர்.
Verse 84
शक्तिरूपास्तत्र पर्वण्यधस्तात्कृतसंश्रयाः / वज्रे शक्तिं कालदण्डमकिं पाशं ध्वजं तथा
அங்கே அந்தப் பர்வத்தின் கீழே சக்தி-ரூபிகளாய் அவர்கள் தங்கினர்—வஜ்ரம், சக்தி, காலதண்டம், அங்குசம், பாசம், மேலும் த்வஜம் தாங்கி.
Verse 85
गदां त्रिशूलं दर्भास्त्रं वज्रं च दधतस्त्वमी / सेवन्ते मन्त्रिनाथां तां नित्यं भक्तिसमन्विताः
அவர்கள் கதா, திரிசூலம், தர்பாஸ்திரம், வஜ்ரம் ஆகியவற்றைத் தாங்கி, பக்தியுடன் எப்போதும் மந்திரிணீநாதா தேவியைச் சேவிக்கின்றனர்।
Verse 86
भण्डासुरान्दुर्दुरूढान्निहन्तुं विश्वकण्टकान् / मन्त्रिनाथाश्रयद्वारा ललिताज्ञापनोत्सुकाः
உலகிற்கு முள்ளாகிய அடங்காத பண்டாஸுரர்களை அழிக்க, அவர்கள் மந்திரிணீநாதாவின் அடைக்கல வழியாக லலிதா தேவியின் ஆணையைப் பெற ஆவலுடன் உள்ளனர்।
Verse 87
गीतिचक्ररथोपान्ते दिक्पालाः संश्रयं ददुः / सर्वेषां चैव देवानां मन्त्रिणी द्वारतः कृता
கீதி-சக்கரரதத்தின் அருகில் திக்பாலர்கள் அடைக்கலம் கொண்டனர்; எல்லா தேவர்களுக்கும் மந்திரிணீ வாசல் காவலியாக அமைக்கப்பட்டாள்।
Verse 88
विज्ञापना महादेव्याः कार्यसिद्धिं प्रयच्छति / राक्षी विज्ञापना चेति प्रधानद्वारतः कृता
மகாதேவியிடம் செய்யப்படும் விண்ணப்பம் காரியசித்தியை அளிக்கும்; ஆகவே ‘ராக்ஷீ’ மற்றும் ‘விஞ்ஞாபனா’ இருவரும் முதன்மை வாசலில் நியமிக்கப்பட்டனர்।
Verse 89
यथा खलु फलप्राप्तिः सेवकानां हि जायते / अन्यथा कथमेतेषां सामर्थ्यं ज्वलितौजसः
சேவகர்களுக்கு பலன் கிடைப்பது எவ்வாறு நிகழுமோ அவ்வாறே நிகழும்; இல்லையெனில் எரியும் ஒளிவலிமை உடைய இவர்களின் திறன் எவ்வாறு நிலைபெறும்?
Verse 90
अपधृष्यप्रभावायाः श्रीदेव्या उपसर्पणे / सा हि संगीतविद्येति श्रीदेव्या अतिवल्लभा
அடக்கமுடியாத பேராற்றல் கொண்ட ஸ்ரீதேவியை அணுகும்போது, அவள் ‘சங்கீதவித்யை’ எனப் புகழப்படுகிறாள்; ஸ்ரீதேவிக்கு மிகப் பிரியமானவள்.
Verse 91
नातिलङ्घति च क्वापि तदुक्तं कार्यसिद्धिषु / श्रीदेव्याःशक्तिसाम्राज्ये सर्वकर्माणि मन्त्रिणी
காரியசித்திகளில் அவள் கூறியதை எங்கும் மீறுவதில்லை; ஸ்ரீதேவியின் சக்தி-சாம்ராஜ்யத்தில் அவள் எல்லாக் கருமங்களுக்கும் அமைச்சி.
Verse 92
अकर्त्तुमन्यथा कर्तुं कर्तुं चैव प्रगल्भते / तस्मात्सर्वे ऽपि दिक्पालाः श्रीदेव्या जयकाङ्क्षिणः / तस्याः प्रधानभूतायाः सेवामेव वितन्वते
செய்ய இயலாததையும் செய்யவும், செய்ததையும் வேறுவிதமாக மாற்றவும் அவள் வல்லமை உடையாள்; ஆகவே எல்லாத் திசைபாலகரும் ஸ்ரீதேவியின் வெற்றியை நாடி, அவளின் முதன்மை சக்திக்கே சேவையை விரிவாக்குகின்றனர்.
Verse 93
इति श्रीललितादेव्याश्चक्रराजरथोत्तमे / पर्वस्थितानां देवीनां नामानि कथितान्यलम्
இவ்வாறு ஸ்ரீலலிதாதேவியின் சிறந்த சக்கரராஜ ரதத்தில், பகுதிகளில் அமர்ந்த தேவிகளின் நாமங்கள் போதுமளவு கூறப்பட்டன.
Verse 94
भण्डासुरस्य संहारे तस्या दिव्यायुधान्यपि / प्रोक्तानि गेयचक्रस्य पर्वदेव्याश्च कीर्तिताः
பண்டாசுரன் சம்ஹாரத்தில் அவளுடைய தெய்வீக ஆயுதங்களும் கூறப்பட்டன; கேயசக்கரத்தின் பகுதித் தேவிகளும் போற்றப்பட்டனர்.
Verse 95
इमानि सर्वदेवीनां नामान्याकर्णयन्ति ये / सर्वपापविनिर्मुक्तास्ते स्युर्विजयिनो नराः
எல்லா தேவியரின் இந்நாமங்களை பக்தியுடன் கேட்போர், எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு வெற்றியாளர்களாகிறார்கள்.
The Siddhi-devīs are enumerated first (Aṇimā through Prāpti/Siddhi and related attainments). Doctrinally, they convert yogic capacities into personified, deployable Śakti-functions within Lalitā’s campaign cosmology.
By assigning named śaktis to specific parvans/sections of the ratha, the text maps a hierarchical power-distribution (siddhis, mātṛkā-like śaktis, mudrās) onto a mobile yantra—turning procession/march into a structured cosmogram.
They represent operative ritual gestures as deities: each mudrā-name encodes a function (agitation, dispersal, attraction, subjugation, etc.), implying that Lalitā’s victory is achieved through regulated Śākta praxis—mantra–mudrā–yantra—rather than brute force alone.