Sukta 30

Mantra 1

पापशमनम्। दे॒वा इ॒मं मधु॑ना॒ संयु॑तं॒ यवं॒ सर॑स्वत्या॒मधि॑ म॒णाव॑चर्कृषुः । इन्द्र॑ आसी॒त् सीर॑पतिः श॒तक्र॑तुः की॒नाशा॑ आसन् म॒रुतः॑ सु॒दान॑वः

பாப-சமனம். தேவர்கள், தேனுடன் கலந்த இந்த யவம் (பார்லி/ஜவம்) என்பதை, சரஸ்வதியின் மீது, மணி (ரத்தினம்) மேல் வைத்து, தயாரித்தனர். இந்திரன்—சதக்ரது—உழவுக் கலப்பையின் அதிபதி; கீநாசர் (உழவர்கள்) மருதர்கள்—சுதானவர்கள் (உதார தானதாரர்கள்).

Mantra 2

यस्ते॒ मदो॑ऽवके॒शो वि॑के॒शो येना॑भि॒हस्यं॒ पुरु॑षं कृ॒णोषि॑ । आ॒रात् त्वद॒न्या वना॑नि वृक्षि॒ त्वं श॑मि श॒तव॑ल्शा॒ वि रो॑ह

ஓ ஶமீ! உன் ‘மத’ (மயக்கம்/உன்மாதம்) முடியைத் தளர்த்து சிதறச் செய்கிறது; அதனால் நீ மனிதனை நகைப்புக்குரியவனாக்குகிறாய்—அதிலிருந்து தூரத்தில் மற்ற வன வளர்ச்சிகளை வெட்டி அகற்று; ஆனால் நீ, நூறு கிளைகள் உடைய (ஶதவல்ஶா) ஶமீ, வெடித்து முளைத்து எழுந்து, எங்கும் பரவி வளர்க.

Mantra 3

बृह॑त्पलाशे॒ सुभ॑गे॒ वर्ष॑वृद्ध॒ ऋता॑वरि । मा॒तेव॑ पु॒त्रेभ्यो॑ मृड॒ केशे॑भ्यः शमि

அகன்ற இலைகளுடைய, நல்வரமுடைய ஶமீயே! மழையால் போஷிக்கப்பட்டவளே, ṛta-வில் ஆட்கொள்ளப்பட்டவளே—தாய் தன் மக்கள்மேல் அருள் செய்வதுபோல் அருள் செய்; கேசங்களுக்கு அமைதியும் நன்மையான நிவாரணமும் அளி.