Sukta 13

Mantra 1

सर्पविषनाशनम्। द॒दिर्हि मह्यं॒ वरु॑णो दि॒वः क॒विर्वचो॑भिरु॒ग्रैर्नि रि॑णामि ते वि॒षम्। खा॒तमखा॑तमु॒त स॒क्तम॑ग्रभ॒मिरे॑व॒ धन्व॒न् नि ज॑जास ते वि॒षम्

பாம்பு-விஷ நாசனம். விண்ணின் கவிஞனான வருணன் எனக்கு வரம் அளிப்பவன்; கடும் வாக்குகளால் உன் விஷத்தை நான் அகற்றுகிறேன். தோண்டப்பட்ட விஷம், தோண்டப்படாத விஷம், ஒட்டிக்கொண்ட விஷம்—அவற்றை நான் பிடித்தேன்; வேகமாக ஓடும் பாய்ச்சலைப் போல ஓடி வந்து உன் விஷத்தை நசுக்கி அழிக்கிறேன்.

Mantra 2

यत् ते॒ अपो॑दकं वि॒षं तत् त॑ ए॒तास्व॑ग्रभम्। गृ॒ह्णामि॑ ते मध्य॒ममु॑त्त॒मं रस॑मु॒ताव॒मं भि॒यसा॑ नेश॒दादु॑ ते

உன்னுடைய உலர்ந்த, நீரற்ற விஷம் எதுவோ—அந்தத் தீங்கையே இவற்றால் நான் பிடித்தேன். உனக்காக நடுவிலுள்ளதும் உச்சமானதும் ஆகிய ரசத்தையும், மேலும் மிகக் கீழானதையும் நான் எடுத்துக்கொள்கிறேன்; அச்சத்தால் அது (விஷம்) உன்னருகே வராதிருக்கட்டும், நெருங்காதிருக்கட்டும்.

Mantra 3

वृषा॑ मे॒ रवो॒ नभ॑सा॒ न त॑न्य॒तुरु॒ग्रेण॑ ते॒ वच॑सा बाध॒ आदु॑ ते । अ॒हं तम॑स्य॒ नृभि॑रग्रभं॒ रसं॒ तम॑स इव॒ ज्योति॒रुदे॑तु॒ सूर्यः॑

என் கர்ஜனை காளைபோல் வலிமையானது; மேகத்திலிருந்து எழும் இடியென. கடும் வாக்கால் அதை உன்னிடமிருந்து நான் விரட்டுகிறேன். மனிதர்களுடன் நான் அந்த இருளிலிருந்து ரசத்தைப் பிடித்தேன்; இருளிலிருந்து ஒளி எழுவது போல சூரியன் உதயமாகட்டும்.

Mantra 4

चक्षु॑षा ते॒ चक्षु॑र्हन्मि वि॒षेण॑ हन्मि ते वि॒षम्। अहे॑ म्रि॒यस्व॒ मा जी॑वीः प्र॒त्यग॒भ्येऽतु त्वा वि॒षम्

என் கண்களால் உன் கண்களைத் தாக்குகிறேன்; விஷத்தால் உன் விஷத்தையே அடக்குகிறேன். ஏ பாம்பே, இறந்து போ—வாழாதே; இந்த விஷம் பின்னோக்கி திரும்பி உன் மேல் விழுக.

Mantra 5

कैरा॑त पृश्न॒ उप॑तृण्य॒ बभ्र॒ आ मे॑ शृणु॒तासि॑ता॒ अली॑काः । मा मे॒ सख्युः॑ स्ता॒मान॒मपि॑ ष्ठाताश्रा॒वय॑न्तो॒ नि वि॒षे र॑मध्वम्

ஏ கிராதா, ஏ ப்ருஷ்ண (புள்ளிப்புள்ளி), ஏ உபத்ருண்யா, ஏ பப்ரு (பழுப்பு)—என் சொல்லைக் கேளுங்கள், ஏ கரிய, வஞ்சகர்களே. என் நண்பனின் எல்லைக்குள் ஒரு கணமும் நில்லாதீர்கள்; சீறிச் சத்தமிட்டு, விஷத்திலேயே கீழே இறங்கி உங்கள் இடத்தைப் பிடியுங்கள்.

Mantra 6

अ॒सि॒तस्य॑ तैमा॒तस्य॑ ब॒भ्रोरपो॑दकस्य च । सा॒त्रा॒सा॒हस्या॒हं म॒न्योरव॒ ज्यामि॑व॒ धन्व॑नो॒ वि मु॑ञ्चामि॒ रथाँ॑ इव

அசித, தைமாத, பப்ரு, மேலும் அபோதக (நீரற்ற) இவற்றிலிருந்து; சாத்திராசாஹனின் கோபத்திலிருந்தும்—நான் உன்னை விடுவிக்கிறேன்; வில்லிலிருந்து நாண் விடுபடுவது போல, ரதங்கள் விடப்படுவது போல.

Mantra 7

आलि॑गी च॒ विलि॑गी च पि॒ता च॑ माता॒ च॑ । वि॒द्म वः॑ स॒र्वतो॒ ब॑न्ध्वर॑साः॒ किं क॑रिष्यथ

ஆலிகீ, விலிகீ, மேலும் தந்தை, தாய்—உங்களை நாங்கள் எல்லாப் பக்கங்களிலும் அறிந்திருக்கிறோம். சாறு அற்ற உறவினர்களே, இனி நீங்கள் என்ன செய்வீர்கள்?

Mantra 8

उ॒रु॒गूला॑या दुहि॒ता जा॒ता दा॒स्यसि॑क्न्या । प्र॒तङ्कं॑ द॒द्रुषी॑णां॒ सर्वा॑सामर॒सं वि॒षम्

உருகூலாவின் மகளாக, கருநிற அடிமைப் பெண்ணில் பிறந்தவளே—பிரதங்கா, தத்ருஷீகளின், அவர்களெல்லாருடைய—(இந்த) விஷம் சாறற்றதாக ஆகுக.

Mantra 9

क॒र्णा श्वा॒वित् तद॑ब्रवीद् गि॒रेर॑वचरन्ति॒का। याः काश्चे॒माः ख॑नि॒त्रिमा॒स्तासा॑मर॒सत॑मं वि॒ष॑म्

கர்ணா, ஶ்வாவித்—மலையிலிருந்து இறங்கி வருபவள் இவ்வாறு சொன்னாள்: இங்கே எவை எவையோ உள்ளனவோ, மண்ணைத் தோண்டி (புற்றில்) பிறந்தவையோ—அவற்றின் விஷம் எல்லாவற்றிலும் மிகச் சாறற்றதாக ஆகுக.

Mantra 10

ता॒बुवं॒ न ता॒बुवं॒ न घेत् त्वम॑सि ता॒बुव॑म्। ता॒बुवे॑नार॒सं वि॒षम्

‘தாபுவம்’—‘தாபுவம்’ அல்ல; (விஷம்) பிடிக்காதிருக்கட்டும்: நீயே தாபுவம். தாபுவத்தால் (இந்த) விஷம் சாறற்றதாக ஆகுக.

Mantra 11

त॒स्तुवं॒ न त॒स्तुवं॒ न घेत् त्वम॑सि त॒स्तुव॑म्। त॒स्तुवे॑नार॒सं वि॒षम्

‘தஸ்துவம்’—‘தஸ்துவம்’ அல்ல; (விஷம்) உன்னைப் பற்றிக்கொள்ளாதிருக்கட்டும்; நீயே ‘தஸ்துவம்’. ‘தஸ்துவம்’ மூலம் இந்த விஷத்தைச் சாறு அற்றதாக (நிரஸமாக) ஆக்கு.