Sukta 4
Rishi: Atharvanic tradition (funerary book; r̥ṣi attribution varies by anukramaṇī traditions)
Devata: Lokakṛt/Pathikṛt powers (a class of invoked recipients; often treated as divine/ancestral order-establishers)
Chandas: Anuṣṭubh (predominant cadence; with Atharvanic stylistic variation)
அதர்வவேதம் 18.4 என்பது நீண்ட இறுதிச்சடங்கு‑பித்ரிய வழிபாட்டு உரை; இது யஜ்ஞத்தை உறுதிப்படுத்தி, ஹவிஸையும் மறைந்தவரையும் முன்னோர் சென்றோர் நிறுவிய “பழைய பாதை” வழியாக வழிநடத்துகிறது. இதில் பலமுறை ஆஹுதியை உரிய இடத்தில் நிலைநிறுத்தி, உரிமையுடைய பெறுநர்களை (சிறப்பாக லோகக்ருத்/பதிக்ருத்—‘உலக‑/பாதை‑உருவாக்கிகள்’) அழைக்கிறது; மேலும் மரணச் சடங்கு‑அமைப்பில் தடையற்ற பயணம், பாதுகாப்பு, மற்றும் பங்குகளின் சரியான பகிர்வை உறுதி செய்கிறது.
Mantras
Mantra 1
पितृमेधः। (८६ ककुम्मती, ८७ शंकुमती), ८८ त्र्यवसाना पथ्यापङ्क्तिः, ८९ पञ्चपदा पथ्यापङ्क्तिः। आ रो॑हत॒ जनि॑त्रीं जा॒तवे॑दसः पितृ॒याणैः सं व॒ आ रो॑हयामि । अवा॑ड्ढ॒व्येषि॒तो ह॑व्य॒वाह ईजा॒नं यु॒क्ताः सु॒कृतां॑ धत्त लो॒के
பித்ருயான (பித்ருக்களின் பாதைகள்) வழியாக ஜனித்ரீ (பிறப்பித்த தாய்) நோக்கி ஏறுங்கள்; ஜாதவேதஸுடன் நான் உங்களை எல்லாரையும் ஒன்றாக ஏற்றுகிறேன். ஹவியால் தூண்டப்பட்ட ஹவ்யவாஹ (அக்னி) கீழிருந்து வந்தான்; யுக்தராகி, இவ்வுலகில் யஜமானனுக்கு ஸுக்ருத (நற்கருமத்தின்) நன்கு அமைந்த பயனை அளியுங்கள்.
Mantra 2
दे॒वा य॒ज्ञमृ॒तवः॑ कल्पयन्ति ह॒विः पु॑रो॒डाशं॑ स्रु॒चो य॑ज्ञायु॒धानि॑ । तेभि॑र्याहि प॒थिभि॑र्देव॒यानै॒र्यैरी॑जा॒नाः स्व॒र्गं यन्ति॑ लो॒कम्
தேவர்கள், ऋतुகள் யாகத்தை ஒழுங்குபடுத்துகின்றனர்—ஹவி (ஆஹுதி) மற்றும் புரோடாசம், ஸ்ருச் (ஆஹுதி கரண்டி) மற்றும் யாக ஆயுதங்கள் (சடங்கு உபகரணங்கள்). இவற்றின் துணையால் தேவயானப் பாதைகளில் செல்; அந்த வழிகளாலேயே யாகம் செய்பவர்கள் ஸ்வர்கலோகத்தை அடைகின்றனர்.
Mantra 3
ऋ॒तस्य॒ पन्था॒मनु॑ पश्य सा॒ध्वङ्गि॑रसः सु॒कृतो॑ येन॒ यन्ति॑ । तेभि॑र्याहि प॒थिभिः॑ स्व॒र्गं यत्रा॑दि॒त्या मधु॑ भ॒क्षय॑न्ति तृ॒तीये॒ नाके॒ अधि॒ वि श्र॑यस्व
ऋதத்தின் ஒழுங்கின்படி அந்தப் பாதையை நன்றாகக் கவனி, அங்கிரஸே—அதனால் சுக்ருதர் (நற்கர்மம் செய்தோர்) செல்கின்றனர். அந்தப் பாதைகளாலேயே நீ ஸ்வர்கத்திற்குச் செல்; அங்கே ஆதித்யர்கள் மதுவை உண்ணுகின்றனர்; மூன்றாம் நாகத்தில் (உயர்ந்த ஆகாயத்தில்) அங்கேயே நீ நிலைபெற்று அமர்வாயாக.
Mantra 4
त्रयः॑ सुप॒र्णा उप॑रस्य मा॒यू नाक॑स्य पृ॒ष्ठे अधि॑ वि॒ष्टपि॑ श्रि॒ताः । स्व॒र्गा लो॒का अ॒मृते॑न वि॒ष्ठा इष॒मूर्जं॒ यज॑मानाय दुह्राम्
மூன்று ஸுபர்ணர்கள் (அழகிய சிறகுடையோர்), மேலுலகத்தின் தாங்கிகள், நாகத்தின் (ஸ்வர்கத்தின்) முதுகின் மீது, விரிந்த விஷ்டபத்தில் (பரந்த ஆசனத்தில்) நிலைபெற்றுள்ளனர். ஸ்வர்கலோகங்கள் அம்ருதத்தால் உறுதியாகப் பதிக்கப்பட்டுள்ளன; யஜமானனுக்காக இஷ் (போஷணம்) மற்றும் ஊர்ஜ் (வலிமை) பால் போலப் பொழியட்டும்.
Mantra 5
जु॒हूर्दा॑धार॒ द्यामु॑प॒भृद॒न्तरि॑क्षं ध्रु॒वा दा॑धार पृथि॒वीं प्र॑ति॒ष्ठाम्। प्रती॒मां लो॒का घृ॒तपृ॑ष्ठाः स्व॒र्गाः कामं॑कामं॒ यज॑मानाय दुह्राम्
ஜுஹூ த்யாமை (வானத்தை) தாங்கியது; உபப்ருத் அந்தரிக்ஷத்தை; த்ருவா பூமியை நிலையான பிரதிஷ்டையாகத் தாங்கியது. பதிலாக, இவ்வானுலகங்கள்—கிருத-ப்ருஷ்ட (நெய்-ஆதார) உடையவையாக—யஜமானனுக்காக ஆசைமேல் ஆசை, எல்லா விருப்பங்களையும் பால் போலக் கறந்து வழங்கட்டும்.
Mantra 6
ध्रुव॒ आ रो॑ह पृथि॒वीं वि॒श्वभो॑जसम॒न्तरि॑क्षमुपभृदा क्र॑मस्व । जुहु॒ द्यां ग॑च्छ॒ यज॑मानेन सा॒कं स्रु॒वेण॑ व॒त्सेन॒ दिशः॒ प्रपी॑नाः॒ सर्वा॑ धु॒क्ष्वाहृ॑ण्यमानः
துருவமாக (நிலைத்தவனாய்) பூமியில் ஏறு; உபப்ருத் கரண்டியுடன் அனைத்தையும் போஷிக்கும் அந்தரிக்ஷத்தில் அடியெடுத்து நட. ஜுஹு—அர்ப்பணம் செய்; யஜமானனுடன் சேர்ந்து த்யௌ (ஸ்வர்கம்) நோக்கிச் செல். ஸ்ருவத்தால், வத்ஸன் (கன்று) உடன், நிறைவாக்கப்பட்ட எல்லாத் திசைகளையும் பால் கறந்து எடு; இங்கே இழுத்து வரப்படுகின்றவனாய், அனைத்தையும் கறந்து நிரப்புவாயாக.
Mantra 7
ती॒र्थैस्त॑रन्ति प्र॒वतो॑ म॒हीरिति॑ यज्ञ॒कृतः॑ सु॒कृतो॒ येन॒ यन्ति॑ । अत्रा॑दधु॒र्यज॑मानाय लो॒कं दिशो॑ भू॒तानि॒ यदक॑ल्पयन्त
“தீர்த்தங்களால் அவர்கள் மாபெரும் சரிவுகளைத் தாண்டுகின்றனர்”—இவ்வாறே யாகம் செய்பவர்கள், சுக்ருதர் (நற்கருமம் செய்தோர்), அதே வழியால் செல்கின்றனர். இங்கே அவர்கள் யஜமானனுக்காக ஒரு லோகத்தை நிறுவினர்; திசைகளும் எல்லா பூதங்களும் அனைத்தையும் முறையாக அமைத்தபோது.
Mantra 8
अङ्गि॑रसा॒मय॑नं॒ पूर्वो॑ अ॒ग्निरा॑दि॒त्याना॒मय॑नं॒ गार्ह॑पत्यो॒ दक्षि॑णाना॒मय॑नं दक्षिणा॒ग्निः । म॒हि॒मान॑म॒ग्नेर्विहि॑तस्य॒ ब्रह्म॑णा॒ सम॑ङ्गः॒ सर्व॒ उप॑ याहि श॒ग्मः
கிழக்கிலுள்ள அக்னி அங்கிரஸர்களின் பாதை; கார்ஹபத்யம் ஆதித்யர்களின் பாதை; தக்ஷிணாக்னி தெற்குத் திசைச் சக்திகளின் பாதை. உதவியாளனே (ஶக்ம)! பிரஹ்மன் (மந்திர-வலிமை) மூலம், எல்லா அங்கங்களிலும் நிறைவுற்றவனாய், முறையாக நிறுவப்பட்ட அக்னியின் மகிமையிடம் இங்கே வந்து சேர்வாயாக.
Mantra 9
पूर्वो॑ अ॒ग्निष्ट्वा॑ तपतु॒ शं पु॒रस्ता॒च्छं प॒श्चात् त॑पतु॒ गार्ह॑पत्यः । द॒क्षि॒णा॒ग्निष्टे॑ तपतु॒ शर्म॒ वर्मो॑त्तर॒तो म॑ध्य॒तो अ॒न्तरि॑क्षाद् दि॒शोदि॑शो अग्ने॒ परि॑ पाहि घो॒रात्
கிழக்கிலுள்ள அக்னி உன்னை முன்னால் இருந்து நலனுக்காக வெப்பமூட்டட்டும்; பின்னால் இருந்து நலனுக்காக கார்ஹபத்யம் வெப்பமூட்டட்டும். தக்ஷிணாக்னி உன்னை வெப்பமூட்டட்டும்—அடைக்கலம், கவசம்—வடக்கிலிருந்து, நடுவிலிருந்து, அந்தரிக்ஷத்திலிருந்து. அக்னியே! திசைதிசையாக, எல்லாப் புறங்களிலும், பயங்கரத்திலிருந்து என்னைச் சுற்றிலும் காத்தருள்வாயாக.
Mantra 10
यू॒यम॑ग्ने॒ शंत॑माभिस्त॒नूभि॑रीजा॒नम॒भि लो॒कं स्व॒र्गम्। अश्वा॑ भू॒त्वा पृ॑ष्टि॒वाहो॑ वहाथ॒ यत्र॑ दे॒वैः स॑ध॒मादं॒ मद॑न्ति
அக்னியே! மிகக் கல்யாணமிக்க உமது தநுக்கள் (வடிவங்கள்) உடன் யஜமானனை ஸ்வர்க லோகத்திற்குக் கொண்டு சேர்ப்பீராக. நீங்கள் குதிரைகளாகி, முதுகில் ஏற்றிச் சுமந்து, அவனை அங்கே கொண்டு செல்லுங்கள்—அங்கு தேவர்களுடன் அவர்கள் அனைவரும் ஒரே விழா-மகிழ்ச்சியில் களிக்கின்றனர்.
Mantra 11
शम॑ग्ने प॒श्चात् त॑प॒ शं पु॒रस्ता॒च्छमु॑त्त॒राच्छम॑ध॒रात् त॑पैनम्। एक॑स्त्रे॒धा विहि॑तो जातवेदः स॒म्यगे॑नं धेहि सु॒कृता॑मु लो॒के
அக்னியே! பின்னால் இருந்து நலத்துடன் அவனைத் தாபிக்க; முன்னால் இருந்து நலத்துடன்; வடபுறத்திலிருந்து நலத்துடன்; கீழிருந்து நலத்துடன் அவனைத் தாபிக்க. ஜாதவேதஸே! நீ ஒருவனாய் இருந்தும் மூவகையாக அமைந்தவன்; அவனை முறையாக ஸுக்ருதர்களின் (புண்ணியவான்களின்) லோகத்தில் நிலைநிறுத்து.
Mantra 12
शम॒ग्नयः॒ समि॑द्धा॒ आ र॑भन्तां प्राजाप॒त्यं मेध्यं॑ जा॒तवे॑दसः । शृ॒तं कृ॒ण्वन्त॑ इ॒ह माव॑ चिक्षिपन्
நலத்துடன், எரியூட்டப்பட்ட அக்னிகள்—ஜாதவேதஸர்களே—பிராஜாபத்யமான, மேத்ய (யாக-சுத்த) பொருளை பற்றிக் கொள்ளட்டும். இதனை இங்கே உறுதியாக நிலைநிறுத்தி, அதை கீழே வீழ்த்தாமல் இருக்கட்டும்.
Mantra 13
य॒ज्ञ ए॑ति॒ वित॑तः॒ कल्प॑मान ईजा॒नम॒भि लो॒कं स्व॒र्गम्। तम॒ग्नयः॒ सर्व॑हुतं जुषन्तां प्राजाप॒त्यं मेध्यं॑ जा॒तवे॑दसः
யாகம் முன்னே செல்கிறது—விரிந்தபடி, முறையாக ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டு—யஜமானனை நோக்கி, ஸ்வர்கலோகத்தை நோக்கி. அந்த ‘ஸர்வஹுதி’ (அனைத்தும் அர்ப்பணிக்கப்பட்டவன்) ஆகியவரை, ஹே ஜாதவேதஸ் அগ্নிகளே, அருளுடன் ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்—ப்ராஜாபத்யன், மேத்யம் (யாக-தூய்மை உடையவன்).
Mantra 14
ई॒जा॒नश्चि॒तमारु॑क्षद॒ग्निं नाक॑स्य पृ॒ष्ठाद् दिव॑मुत् पति॒ष्यन्। तस्मै॒ प्र भा॑ति॒ नभ॑सो॒ ज्योति॑षीमान्त्स्व॒र्गः पन्थाः॑ सु॒कृते॑ देव॒यानः॑
யஜமானன் உண்மையிலேயே அக்னியில் ஏறியுள்ளான்—நாகத்தின் (வான்மண்டலத்தின்) முதுகிலிருந்து ஸ்வர்கத்துக்கு மேலே பறக்கத் தயாராக. அவனுக்காக ஆகாயவெளியில் ஒளிமிக்க பிரகாசம் வெளிப்படுகிறது—ஸ்வர்கப் பாதை, தேவயான வழி—சுக்ருதம் (புண்ணியச் செயல்) உடையவனுக்காக.
Mantra 15
अ॒ग्निर्होता॑ध्व॒र्युष्टे॒ बह॒स्पति॒रिन्द्रो॑ ब्र॒ह्मा द॑क्षिण॒तस्ते॑ अस्तु । हु॒तोऽयं संस्थि॑तो य॒ज्ञ ए॑ति॒ यत्र॒ पूर्व॒मय॑नं हु॒ताना॑म्
அக்னி உன் ஹோத்ரு, உன் அத்வர்யு; ப்ருஹஸ்பதி, இந்திரன், மற்றும் ப்ரஹ்மா உன் வலப்புறத்தில் இருப்பாராக. இந்த யாகம்—ஆஹுதியால் நிறைவேறி, நன்கு நிறுவப்பட்டு—பண்டைய காலம் முதல் ஆஹுதிகளின் செல்லும் வழியாகிய அந்த இடத்திற்குச் செல்கிறது.
Mantra 16
अ॒पू॒पवा॑न् क्षी॒रवां॑श्च॒रुरेह सी॑दतु । लो॒क॒कृतः॑ पथि॒कृतो॑ यजामहे॒ ये दे॒वानां॑ हु॒तभा॑गा इ॒ह स्थ
அப்பூபம் (பக்வ கேக்) உடையதும், க்ஷீரம் (பால்) நிறைந்ததும் ஆன சரு (சமைத்த ஹவி) இங்கே வந்து அமரட்டும். உலகை அமைப்போர், பாதையை அமைப்போர் ஆகிய தேவர்களை நாம் யஜனம் செய்கிறோம்—தேவர்களில் ஹுத-பாகம் (ஆஹுதியின் பங்கு) உடையவர்கள் இங்கே இருப்பார்களாக.
Mantra 17
अ॒पू॒पवा॒न् दधि॑वांश्च॒रुरेह सी॑दतु । लो॒क॒कृतः॑ पथि॒कृतो॑ यजामहे॒ ये दे॒वानां॑ हु॒तभा॑गा इ॒ह स्थ
அப்பூபம் (பக்வ கேக்) உடையதும், ததி (தயிர்) நிறைந்ததும் ஆன சரு (சமைத்த ஹவி) இங்கே வந்து அமரட்டும். உலகை அமைப்போர், பாதையை அமைப்போர் ஆகிய தேவர்களை நாம் யஜனம் செய்கிறோம்—தேவர்களில் ஹுத-பாகம் (ஆஹுதியின் பங்கு) உடையவர்கள் இங்கே இருப்பார்களாக.
Mantra 18
अ॒पू॒पवा॑न् द्र॒प्सवां॑श्च॒रुरेह सी॑दतु । लो॒क॒कृतः॑ पथि॒कृतो॑ यजामहे॒ ये दे॒वानां॑ हु॒तभा॑गा इ॒ह स्थ
அப்பூபம் (பணியாரம்/அடை) உடையதும், சாரத்தின் துளிகளால் நிறைந்ததும் ஆகிய இந்த சரு (சமைத்த ஹவி) இங்கே வந்து அமரட்டும். உலகை அமைப்போர், பாதையை அமைப்போர்—தேவர்களில் ஹுத (ஆஹுதி) பங்குடையோர்—அவர்களை நாம் யஜனம் செய்கிறோம்; அவர்கள் இங்கே இருப்பாராக.
Mantra 19
अ॒पू॒पवा॑न् घृ॒तवां॑श्च॒रुरेह सी॑दतु । लो॒क॒कृतः॑ पथि॒कृतो॑ यजामहे॒ ये दे॒वानां॑ हु॒तभा॑गा इ॒ह स्थ
அப்பூபம் (பணியாரம்/அடை) உடையதும், நெய் (க்ருத) நிறைந்ததும் ஆகிய இந்த சரு (சமைத்த ஹவி) இங்கே வந்து அமரட்டும். உலகை அமைப்போர், பாதையை அமைப்போர்—தேவர்களில் ஹுத (ஆஹுதி) பங்குடையோர்—அவர்களை நாம் யஜனம் செய்கிறோம்; அவர்கள் இங்கே இருப்பாராக.
Mantra 20
अ॒पू॒पवा॑न् मां॒सवां॑श्च॒रुरेह सी॑दतु । लो॒क॒कृतः॑ पथि॒कृतो॑ यजामहे॒ ये दे॒वानां॑ हु॒तभा॑गा इ॒ह स्थ
அப்பூபம் (பணியாரம்/அடை) உடையதும், மாம்சம் உடையதும் ஆகிய இந்த சரு (சமைத்த ஹவி) இங்கே வந்து அமரட்டும். உலகை அமைப்போர், பாதையை அமைப்போர்—தேவர்களில் ஹுத (ஆஹுதி) பங்குடையோர்—அவர்களை நாம் யஜனம் செய்கிறோம்; அவர்கள் இங்கே இருப்பாராக.
Mantra 21
अ॒पू॒पवा॒नन्न॑वांश्च॒रुरेह सी॑दतु । लो॒क॒कृतः॑ पथि॒कृतो॑ यजामहे॒ ये दे॒वानां॑ हु॒तभा॑गा इ॒ह स्थ
அப்பூபம் (பணியாரம்/அப்பம்) மற்றும் அன்னம் நிறைந்த இந்த சரு-ஹவி இங்கே வந்து அமரட்டும். உலகை அமைப்போர், பாதையை அமைப்போர் ஆகியோருக்கு நாம் யாகம் செய்கிறோம்—தேவர்களின் ஹுதியில் தம் ஹுத-பாகத்தைப் பெறுவோர்; நீங்கள் இங்கே இருப்பீராக.
Mantra 22
अ॒पू॒पवा॒न् मधु॑मांश्च॒रुरेह सी॑दतु । लो॒क॒कृतः॑ पथि॒कृतो॑ यजामहे॒ ये दे॒वानां॑ हु॒तभा॑गा इ॒ह स्थ
அப்பூபம் (பணியாரம்/அப்பம்) மற்றும் மதுரசம் நிறைந்த இந்த சரு-ஹவி இங்கே வந்து அமரட்டும். உலகை அமைப்போர், பாதையை அமைப்போர் ஆகியோருக்கு நாம் யாகம் செய்கிறோம்—தேவர்களின் ஹுதியில் தம் ஹுத-பாகத்தைப் பெறுவோர்; நீங்கள் இங்கே இருப்பீராக.
Mantra 23
अ॒पू॒पवा॒न् रस॑वांश्च॒रुरेह सी॑दतु । लो॒क॒कृतः॑ पथि॒कृतो॑ यजामहे॒ ये दे॒वानां॑ हु॒तभा॑गा इ॒ह स्थ
அப்பூபம் (பணியாரம்/அப்பம்) மற்றும் ரஸம்-சுவை நிறைந்த இந்த சரு-ஹவி இங்கே வந்து அமரட்டும். உலகை அமைப்போர், பாதையை அமைப்போர் ஆகியோருக்கு நாம் யாகம் செய்கிறோம்—தேவர்களின் ஹுதியில் தம் ஹுத-பாகத்தைப் பெறுவோர்; நீங்கள் இங்கே இருப்பீராக.
Mantra 24
अ॒पू॒पवा॒नप॑वांश्च॒रुरेह सी॑दतु । लो॒क॒कृतः॑ पथि॒कृतो॑ यजामहे॒ ये दे॒वानां॑ हु॒तभा॑गा इ॒ह स्थ
அப்பூபம் (யாகக் கேக்) மற்றும் நீரால் செழித்த இந்தச் சமைத்த சரு-ஹவிஸ் இங்கே வைக்கப்படுக. உலகை அமைப்போர், பாதையை அமைப்போர்—தேவர்களின் ஆஹுதியில் தம் ஹுத-பாகம் உடையவர்களை நாம் யஜனம் செய்கிறோம்; அவர்கள் இங்கே வருக, இருப்பாராக.
Mantra 25
अ॒पू॒पापि॑हितान् कु॒म्भान् यांस्ते॑ दे॒वा अधा॑रयन्। ते ते॑ सन्तु स्व॒धाव॑न्तो॒ मधु॑मन्तो घृत॒श्चुतः॑
அப்பூபங்களால் மூடப்பட்டு, தேவர்கள் உனக்காக நிறுவிய அந்தக் கும்பங்கள்—அவை உனக்கே உரியவையாகட்டும்; ஸ்வதா-சக்தியுடன், தேன் இனிமையுடன், நெய் சொட்டுமாறு இருக்கட்டும்.
Mantra 26
यास्ते॑ धा॒ना अ॑नुकि॒रामि॑ ति॒लमि॑श्राः स्व॒धाव॑तीः । तास्ते॑ सन्तू॒द्भ्वीः प्र॒भ्वीस्तास्ते॑ य॒मो राजानु॑ मन्यताम्
ஏ (பித்ரு/ப்ரேத), உனக்காக நான் ஒழுங்காகச் சிதறவிடும் தானியங்கள்—எள்ளுடன் கலந்தவை, ஸ்வதா நிறைந்தவை—அவை அனைத்தும் உனதே ஆகுக; அவை உன்னைத் தாங்கி உயர்த்துவனவாக, வல்லமையுடனும் பலத்துடனும் ஆகுக. மேலும் உனக்காக யமன் என்னும் அரசன், முறையாக, இவற்றை ஏற்று அங்கீகரிப்பானாக.
Mantra 27
अक्षि॑तिं॒ भूय॑सीम्
அழியாமை—இன்னும் அதிகமாக.
Mantra 28
द्र॒प्सश्च॑स्कन्द पृथि॒वीमनु॒ द्यामि॒मं च॒ योनि॒मनु॒ यश्च॒ पूर्वः॑ । स॒मा॒नं योनि॒मनु॑ सं॒चर॑न्तं द्र॒प्सं जु॑हो॒म्यनु॑ स॒प्त होत्राः॑
துளி (த்ரப்ஸ்) ஓடிவந்தது—பூமியைத் தொடர்ந்து, த்யௌ (வானம்) தொடர்ந்து, இந்த யோனி (ஆதாரம்) தொடர்ந்து, மேலும் முன்பிருந்ததையும் தொடர்ந்து. ஒரே யோனியின் வழியே ஒழுங்காகச் செல்கின்ற அந்தத் த்ரப்ஸை—ஏழு ஹோத்ரு-அழைப்புகளின் படி—நான் ஜுஹூவால் ஆஹுதி செய்கிறேன்.
Mantra 29
श॒तधा॑रं वा॒युम॒र्कं स्व॒र्विदं॑ नृ॒चक्ष॑स॒स्ते अ॒भि च॑क्षते र॒यिम्। ये पृ॒णन्ति॒ प्र च॒ यच्छ॑न्ति सर्व॒दा ते दु॑ह्रते॒ दक्षि॑णां स॒प्तमा॑तरम्
நூறு ஓடைகள் உடைய வாயு, சுவர்விதம் (சுவர்க்கம் வெல்லும்) அர்க்கன் (சூரியன்), நரசக்ஷஸ் (மனிதரை நோக்கும்) — இவர்கள் செல்வத்தின் மீது அருள் நோக்கைச் செலுத்துகின்றனர். எப்போதும் நிரப்பி, மேலும் அளிப்பவர்கள் — அவர்கள் ‘சப்தமாதரம்’ (ஏழு-தாய்மையுடைய) தக்ஷிணையைப் பால் கறந்து பெறுகின்றனர்.
Mantra 30
कोशं॑ दुहन्ति क॒लशं॒ चतु॑र्बिल॒मिडां॑ धे॒नुं मधु॑मतीं स्व॒स्तये॑ । ऊर्जं॒ मद॑न्ती॒मदि॑तिं॒ जने॒ष्वग्ने॒ मा हिं॑सीः पर॒मे व्योऽमन्
அவர்கள் கோஷம் (பால்-இடுப்பு), கலசம், நான்கு துளையுள்ள பாத்திரம் ஆகியவற்றைத் துதித்து (பால்) கறக்கின்றனர்—நலனுக்காக, இளா (ஈடா: போஷணம்) எனும் தேன்சுவை கொண்ட தேனுவை. மக்களிடையே மகிழ்வூட்டும் ஊர்ஜம், அத்துடன் அதிதியையும். அக்னியே, பரம வ்யோமத்தில் நீ தீங்கு செய்யாதே.
Mantra 31
ए॒तत् ते॑ दे॒वः स॑वि॒ता वासो॑ ददाति॒ भर्त॑वे । तत् त्वं य॒मस्य॒ राज्ये॒ वसा॑नस्ता॒र्प्यंऽ चर
இந்த ஆடை தேவன் சவிதா உனக்கு அணிவதற்காக அளிக்கிறான். அதை அணிந்து, யமனின் ராஜ்யத்தில், திருப்தியுடனும் இளைப்பாறுதலுடனும், எளிதாகச் செல்.
Mantra 32
धा॒ना धे॒नुर॑भवद् व॒त्सो अ॑स्यास्ति॒लोऽभवत्। तां वै य॒मस्य॒ राज्ये॒ अक्षि॑ता॒मुप॑ जीवति
வறுத்த தானியம் (தானா) பசுவாயிற்று; அதன் எள்ளு கன்றாயிற்று. அந்த (பசு) மூலமாக யமனின் அரசில் அவன் நிச்சயமாக வாழ்கிறான்—அழியாத, சிதையாத அதன்மேல் சார்ந்து.
Mantra 33
ए॒तास्ते॑ असौ धे॒नवः॑ काम॒दुघा॑ भवन्तु । एनीः॒ श्येनीः॒ सरू॑पा॒ विरू॑पास्ति॒लव॑त्सा॒ उप॑ तिष्ठन्तु॒ त्वात्र॑
அங்கே (அப்பால்) இவை உனக்குக் காமதுகா—விருப்பம் தரும் பசுக்கள் ஆகட்டும். ஏனீ-பசுக்கள், ஷ்யேனீ-பசுக்கள், ஒரே வடிவமும் வேறு வடிவமும் உடையவை, எள்ளுக் கன்றுகள் உடையவை—இவை இங்கே உன் அருகில் வந்து நின்றிடுக.
Mantra 34
एनी॒र्धा॒ना हरि॑णीः॒ श्येनी॑रस्य कृ॒ष्णा धा॒ना रोहि॑णीर्धे॒नव॑स्ते । ति॒लव॑त्सा॒ ऊर्ज॑म॒स्मै दुहा॑ना वि॒श्वाहा॑ सन्त्वनप॒स्फुर॑न्तीः
தானியத்தின் ஏனீ-பசுக்கள்—ஹரிணீ (மஞ்சள்-பொன்னிறம்); தானியத்தின் ஷ்யேனீ-பசுக்கள்—கருமையும் ரோஹிணீ (செம்மை) நிறமும் உடையவை—இவையே உன் பசுக்கள். எள்ளுக் கன்றுகள் உடையவை, அவனுக்கு ஊட்டமும் வலிமையும் பால் போலக் கறந்து அளிப்பவையாக, எல்லா நாட்களும் இருக்கட்டும்—தளராத, தடுமாறாதவையாக.
Mantra 35
वै॒श्वा॒न॒रे ह॒विरि॒दं जु॑होमि साह॒स्रं श॒तधा॑र॒मुत्स॑म्। स बि॑भर्ति पि॒तरं॑ पिताम॒हान् प्र॑पिताम॒हान् बि॑भर्ति॒ पिन्व॑मानः
வைஶ்வானரனுக்காக இங்கே இந்த ஹவிஸை நான் ஜுஹோமி—ஆயிரமடங்கு, நூறு ஓடைகளைக் கொண்ட ஊற்று. அவன் தந்தையைத் தாங்குகிறான்; பிதாமகர்களையும் தாங்குகிறான்; ப்ரபிதாமகர்களையும் தாங்குகிறான்—தானே நிறைந்து வளரும் போது.
Mantra 36
स॒हस्र॑धारं श॒तधा॑र॒मुत्स॒मक्षि॑तं व्य॒च्यमा॑नं सलि॒लस्य॑ पृ॒ष्ठे। ऊर्जं॒ दुहा॑नमनप॒स्फुर॑न्त॒मुपा॑सते पि॒तरः॑ स्व॒धाभिः॑
ஆயிரம் ஓடைகள், நூறு ஓடைகள் உடைய அந்த ஊற்று—அழியாதது—நீரின் மேற்பரப்பில் விரிந்து; ஊர்ஜம் (போஷண-சக்தி) கறந்து வழங்கி, ஒருபோதும் தளராதது—அதை பிதர்கள் ஸ்வதா-ஆஹுதிகளுடன் உபாசிக்கின்றனர்.
Mantra 37
इ॒दं कसा॑म्बु॒ चय॑नेन चि॒तं तत् स॑जाता॒ अव॑ पश्य॒तेत॑ । मर्त्यो॒ऽयम॑मृत॒त्वमे॑ति॒ तस्मै॑ गृ॒हान् कृ॑णुत याव॒त्सब॑न्धु
இந்த கஸா-நீர், சயன (அடுக்கி அமைத்தல்/பைலிங்) மூலம் கட்டப்பட்டது—ஓ ஒரே குலத்தாரே, இதை நன்றாகப் பாருங்கள். இந்த மானவன் அமரத்துவத்தை அடைகிறான்; ஆகவே அவனுக்காக—உறவுத்தொடர் எவ்வளவு தூரம் விரிகிறதோ அவ்வளவு வரை—வீடுகளை (கிருஹான்) அமைக்குங்கள்.
Mantra 38
इ॒हैवैधि॑ धन॒सनि॑रि॒हचि॑त्त इ॒हक्र॑तुः । इ॒हैधि॑ वी॒र्यऽवत्तरो वयो॒धा अप॑राहतः
இங்கேயே உண்மையாக செழித்து வளர்—செல்வம் ஈட்டுபவனாக; இங்கேயே உன் சித்தம், இங்கேயே உன் சங்கல்பம். இங்கேயே நீ மேலும் வீர்யம் நிறைந்தவனாய் வளர்வாயாக; உயிர் (வயோதா) அளிப்பவனே, அஜேயனாய் நிலைத்திரு.
Mantra 39
पु॒त्रं पौत्र॑मभित॒र्पय॑न्ती॒रापो॒ मधु॑मतीरि॒माः । स्व॒धां पि॒तृभ्यो॑ अ॒मृतं॒ दुहा॑ना॒ आपो॑ दे॒वीरु॒भयां॑स्तर्पयन्तु
இந்த மதுமிகு ஆபः (நீர்கள்) மகனையும் பேரனையும் தணித்து, பித்ருக்களுக்காக ஸ்வதா—அமுதமய சாரத்தை—பால்போல் கறக்கின்றன. அந்த தெய்வீக ஆபः இருவரையும் திருப்தி செய்யட்டும்.
Mantra 40
आपो॑ अ॒ग्निं प्र हि॑णुत पि॒तॄंरुपे॒मं य॒ज्ञं पि॒तरो॑ मे जुषन्ताम्। आसी॑ना॒मूर्ज॒मुप॒ ये सच॑न्ते॒ ते नो॑ र॒यिं सर्व॑वीरं॒ नि य॑च्छान्
ஆபோ, அக்னியை முன்னே எழுப்புங்கள்; பித்ருக்களை இங்கே அண்மையில் கொண்டு வாருங்கள். என் பித்ருக்கள் இந்த யஜ்ஞத்தில் மகிழ்வாராக. அமர்ந்து கொண்டு ஊர்ஜ் (போஷணம்) உடன் இணைவோர், எங்களுக்கு எல்லா வீரப் புதல்வரும் நிறைந்த செல்வத்தை அளித்து, அதை உறுதியாக நிலைநிறுத்தட்டும்.
Mantra 41
समि॑न्धते॒ अम॑र्त्यं हव्य॒वाहं॑ घृत॒प्रिय॑म्। स वे॑द॒ निहि॑तान्नि॒धीन् पि॒तॄ॒न् प॑रा॒वतो॑ ग॒तान्
அவர்கள் அமரனான—ஹவ்யவாஹன், க்ருதப்ரியன்—அவனைத் தீப்பற்றி எழுப்புகின்றனர். அவன் வைக்கப்பட்ட நிதிகளை அறிகிறான்; பராவதம் (தூர உலகம்) சென்ற பித்ருக்களையும் அறிகிறான்.
Mantra 42
यं ते॑ म॒न्थं यमो॑द॒नं यन्मां॒सं नि॑पृ॒णामि॑ ते । ते ते॑ सन्तु स्व॒धाव॑न्तो॒ मधु॑मन्तो घृत॒श्चुतः॑
நான் உனக்குக் கொடுக்கும் மத்தப்பட்ட பானமும், யமனுடைய ஓதனம் (அன்னக் கஞ்சி/பாயசம்) என்பதும், நான் உனக்குப் பூர்த்தி செய்து அளிக்கும் மாம்சமும்—இவை அனைத்தும் உனதே ஆகுக; ஸ்வதா-யுக்தமாக, தேன்-மயமாக, நெய் சொட்டுமாறு இருக்கட்டும்.
Mantra 43
यास्ते॑ धा॒ना अ॑नुकि॒रामि॑ ति॒लमि॑श्राः स्व॒धाव॑तीः । तास्ते॑ सन्तू॒द्भ्वीः प्र॒भ्वीस्तास्ते॑ य॒मो राजानु॑ मन्यताम्
நான் உனக்காகச் சிதறவிடும் தானியங்கள், எள்ளுடன் கலந்தவை, ஸ்வதா-யுக்தமானவை—அவை உனதே ஆகுக; உயர்ந்து நிறைந்து, மிகுதியாகவும் மேலோங்கியும் இருக்கட்டும். இவற்றை உனக்காக அரசன் யமன் ஏற்றுக்கொள்ளட்டும்.
Mantra 44
इ॒दं पूर्व॒मप॑रं नि॒यानं॒ येना॑ ते॒ पूर्वे॑ पि॒तरः॒ परे॑ताः । पु॒रो॒ग॒वा ये अ॑भि॒शाचो॑ अस्य॒ ते त्वा॑ वहन्ति सु॒कृता॑मु लो॒कम्
இது முன்னையதும் பின்னையதும் ஆன வழிநடத்தல்—இதன் வழியே உன் முன்னோர் பிதர்கள் பரலோகத்திற்குச் சென்றனர். மாடுகளுடன் முன்சென்று வழி காட்டும் முன்னோடிகள், இந்தப் பகைமையான அபிசாரத்தைத் தடுக்கிறவர்கள்—அவர்கள் உன்னை நிச்சயமாக சுக்ருதர்களின் (நற்கருமம் செய்தோரின்) உலகிற்கு எடுத்துச் செல்லட்டும்.
Mantra 45
सर॑स्वतीं देव॒यन्तो॑ हवन्ते॒ सर॑स्वतीमध्व॒रे ता॒यमा॑ने । सर॑स्वतीं सु॒कृतो॑ हवन्ते॒ सर॑स्वती दा॒शुषे॑ वार्यं॑ दात्
தேவரை நாடுபவர்கள் சரஸ்வதியை அழைக்கின்றனர்; அத்வர (யாக-ஒழுங்கு) நீள்ந்து நடைபெறும் யாகத்தில் சரஸ்வதியையே அழைக்கின்றனர். நற்கருமம் செய்பவர்களும் சரஸ்வதியை அழைக்கின்றனர்; சரஸ்வதி தாசுஷ/யஜமானன் (அர்ப்பணிப்பவன்)க்கு விரும்பத்தக்க வரத்தை அளிப்பாளாக.
Mantra 46
सर॑स्वतीं पि॒तरो॑ हवन्ते दक्षि॒णा य॒ज्ञम॑भि॒नक्ष॑माणाः । आ॒सद्या॒स्मिन् ब॒र्हिषि॑ मादयध्वमनमी॒वा इष॒ आ धे॑ह्य॒स्मे
பிதர்கள் சரஸ்வதியை அழைக்கின்றனர்; தக்ஷிணா-தானங்கள் யாகத்தை அதன் இலக்கை நோக்கி விரைவுபடுத்துகின்றன. இந்த பர்ஹிஷில் அமர்ந்து நீங்கள் மகிழுங்கள்; காயமற்றவர்களாய், நோயற்றவர்களாய் இருந்து, எங்களுக்காகப் போஷணத்தின் சக்திகளை இங்கே நிறுவுங்கள்.
Mantra 47
सर॑स्वति॒ या स॒रथं॑ य॒याथो॒क्थैः स्व॒धाभि॑र्देवि पि॒तृभि॒र्मद॑न्ती । स॒ह॒स्रा॒र्घमि॒डो अत्र॑ भा॒गं रा॒यस्पोषं॒ यज॑मानाय धेहि
தேவி சரஸ்வதியே! ஒரே ரதத்தில் ஏறி, உக்த (ஸ்தோத்திர)ங்களாலும் ஸ்வதா-ஆஹுதிகளாலும் பித்ருக்களுடன் மகிழ்ந்து சென்றவளே—இங்கே யஜமானனுக்காக இளா (இடா)வின் பங்கை, ஆயிரமடங்கு மதிப்புடைய அர்க்யத்தை, மேலும் செல்வப் பெருக்கமும் போஷண வளமுமாகிய வளர்ச்சியையும் அருள்வாயாக.
Mantra 48
पृ॒थि॒वीं त्वा॑ पृथि॒व्यामा वे॑शयामि दे॒वो नो॑ धा॒ता प्र ति॑रा॒त्यायुः॑ । परा॑परैता वसु॒विद् वो अ॒स्त्वधा॑ मृ॒ताः पि॒तृषु॒ सं भ॑वन्तु
பூமியில், பூமிக்குள்ளே, நான் உன்னை வைத்திடுகிறேன். தேவன் தாதா எங்களுக்காக ஆயுளை நீட்டிப்பானாக. உங்களின் இந்த அங்கும் இங்கும் செல்லுதல் (பராபர-ஏதா) செல்வம் கண்டடையச் செய்வதாக இருக்கட்டும்; பின்னர் இறந்தவர்கள் பித்ருக்களிடையே முழுமையாக ஒன்றுகூடட்டும்.
Mantra 49
आ प्र च्य॑वेथा॒मप॒ तन्मृ॑जेथां॒ यद् वा॑मभि॒भा अत्रो॒चुः । अ॒स्मादेत॑म॒घ्न्यौ तद् वशी॑यो दा॒तुः पि॒तृष्वि॒हभो॑जनौ॒ मम॑
நீங்கள் இருவரும் முன்னே நகர்ந்து, அந்த மாசைத் துடைத்தெறியுங்கள்—இங்கே மனிதர்கள் உங்களிருவர்மீதும் கூறிய பகைமையான சொற்கள் எதுவோ அதை. இந்த மனிதனிடமிருந்து அதை அகற்றுங்கள், ஓ அ்ன்யா இரட்டையரே! அதை மேலும் கட்டுப்பாட்டுக்குட்படச் செய்யுங்கள்—இங்கே என் பங்காளிகளாகவும், தானம் அளிப்பவனுடன் பித்ருக்களிடையிலும் (பங்காளிகளாகவும்) இருப்பவர்களே.
Mantra 50
एयम॑ग॒न् दक्षि॑णा भद्र॒तो नो॑ अ॒नेन॑ द॒त्ता सु॒दुघा॑ वयो॒धाः । यौव॑ने जी॒वानु॑प॒पृञ्च॑ती ज॒रा पि॒तृभ्य॑ उप॒संप॑राणयादि॒मान्
இங்கே தக்ஷிணா நமக்கு மங்களகரமாக வந்தாள்—இவ்விதமாக விதிப்படி அளிக்கப்படும்போது, அவள் சுதுகா (நன்றாகப் பால் தருபவள்), வயோதா (வலிமை/உற்சாகம் அளிப்பவள்). இளமையில் உயிருள்ளவர்களைச் சிந்தி ஊட்டுவாளாக; முதுமை அணுகும்போது, இவர்களைப் பித்ருக்களிடம் பாதுகாப்பாகச் சேர்த்து, கரை சேர்ப்பவளாக இருக்கட்டும்.
Mantra 51
इ॒दं पि॒तृभ्यः॒ प्र भ॑रामि ब॒र्हिर्जी॒वं दे॒वेभ्य॒ उत्त॑रं स्तृणामि । तदा रो॑ह पुरुष॒ मेध्यो॒ भव॒न् प्रति॑ त्वा जानन्तु पि॒तरः॒ परे॑तम्
இந்த பர்ஹிஸ் (புனிதப் பரப்பு) பித்ருக்களுக்காக நான் முன்னே கொண்டு வருகிறேன்; தேவர்களுக்காக உயிருள்ள, உயர்ந்த பர்ஹிஸை விரிக்கிறேன். அப்போது, ஓ புருஷா, மேலே ஏறு—யாகத்திற்குத் தகுதியானவனாக; மறைந்த பித்ருக்கள் உன்னை அறிந்து ஏற்றுக்கொள்ளட்டும்.
Mantra 52
एदं ब॒र्हिर॑सदो॒ मेध्यो॑ऽभूः॒ प्रति॑ त्वा जानन्तु पि॒तरः॒ परे॑तम्। य॒था॒प॒रु त॒न्वं॑१ सं भ॑रस्व॒ गात्रा॑णि ते॒ ब्रह्म॑णा कल्पयामि
இந்த பர்ஹிஸின் மீது நீ அமர்ந்தாய்; நீ யாகத்திற்குத் தகுதியானவனானாய்—மறைந்த பித்ருக்கள் உன்னை அறிந்து ஏற்றுக்கொள்ளட்டும். மூட்டு மூட்டாக இருப்பதுபோல், அவ்வாறே நீ உன் உடலை ஒன்றாகச் சேர்த்துக்கொள்; உன் அங்கங்களை நான் பிரஹ்ம (புனித வாக்கு/மந்திர-சக்தி) மூலம் முறையாக அமைக்கிறேன்.
Mantra 53
प॒र्णो राजा॑पि॒धानं॑ चरू॒णामू॒र्जो बलं॒ सह॒ ओजो॑ न॒ आग॑न्। आयु॑र्जी॒वेभ्यो॒ विद॑धद् दीर्घायु॒त्वाय॑ श॒तशा॑रदाय
பர்ணம்—சமைத்த ஹவி/சருவின் அரசர்க்குரிய மூடுபடலம்—ஊர்ஜ் (சாறு), பலம், சஹம், ஓஜஸ் ஆகியவற்றுடன் எங்களிடம் வந்தது. அது உயிர்வாழ்வோர்க்கு ஆயுளை அளித்து, நீண்ட ஆயுளுக்காக, நூறு சரத் (ஆண்டுகள்) வரை நிலைபெறச் செய்யட்டும்.
Mantra 54
ऊ॒र्जो भा॒गो य इ॒मं ज॒जानाश्मान्ना॑ना॒माधि॑पत्यं ज॒गाम॑ । तम॑र्चत वि॒श्वमि॑त्रा ह॒विर्भिः॒ स नो॑ य॒मः प्र॑त॒रं जी॒वसे॑ धात्
ஊர்ஜின் பங்கு—இவ்வுலகை உருவாக்கியவன், அஷ்மான் (கற்கள்) மீது ஆதிபத்தியத்தை அடைந்தவன்—அவனை, ஓ விச்வமித்ரர்களே, ஹவிஸ் (ஆஹுதிகள்) கொண்டு அர்ச்சியுங்கள். அந்த யமன் எங்களை வாழ்வதற்காக இன்னும் உறுதியாக நிலைநிறுத்தட்டும்.
Mantra 55
यथा॑ य॒माय॑ ह॒र्म्यमव॑प॒न् पञ्च॑ मान॒वाः । ए॒वा व॑पामि ह॒र्म्यं यथा॑ मे॒ भूर॒योऽस॑त
யமனுக்காக மனுவின் ஐந்து புதல்வர்கள் ஒரு ஹர்ம்யம் (மாளிகை/ஆலயமெனும் இல்லம்) கட்டியதுபோல், நானும் ஹர்ம்யம் கட்டுகிறேன்—எனக்குப் பெரும் வளம்/பெருக்கம் இருக்கும்படியாக.
Mantra 56
इ॒दं हिर॑ण्यं बिभृहि॒ यत् ते॑ पि॒ताबि॑भः पु॒रा। स्व॒र्गं य॒तः पि॒तुर्हस्तं॒ निर्मृ॑ड्ढि॒ दक्षि॑णम्
முன்னொரு காலத்தில் உன் தந்தை அணிந்திருந்த இந்தப் பொன்னைக் நீ அணிந்து கொள். தந்தையின் அந்தக் கையிலிருந்து—அங்கிருந்து சொர்க்கம் பெறப்படுகிறது—வலது (கை/பக்கம்) தீங்கின்றி சுத்தமாக, பாதுகாப்பாக ஆக்குக.
Mantra 57
ये च॑ जी॒वा ये च॑ मृ॒ता ये जा॒ता ये च॑ य॒ज्ञियाः॑ । तेभ्यो॑ घृ॒तस्य॑ कु॒ल्यैऽतु॒ मधु॑धारा व्युन्द॒ती
உயிருடன் இருப்போர், இறந்தோர், பிறந்தோர், யஜ்ஞத்திற்குத் தகுதியானோர்—அவர்களெல்லாரிடமும் நெய்யின் கால்வாய் பாயட்டும்; தேன்-ஓடைபோல் பொங்கி, வழிந்து வெளிப்படட்டும்.
Mantra 58
वृषा॑ मती॒नां प॑वते विचक्ष॒णः सूरो॒ अह्नां॑ प्र॒तरी॑तो॒षसां॑ दि॒वः । प्रा॒णः सिन्धू॑नां क॒लशाँ॑ अचिक्रद॒दिन्द्र॑स्य॒ हार्दि॑मावि॒शन् म॑नी॒षया॑
தெளிவுப் பார்வையுடையவன்—சிந்தனைகளின் காளை—சுத்தமடைகிறது; நாட்களின் சூரியன், விண்ணின் விடியல்களைக் கடந்து வெல்லும் வல்லமையுடன் செல்கிறது. நதிகளின் பிராணன் கலசங்களுக்குள் உரத்த ஒலியுடன் புகுந்து, ஞான நோக்கத்துடன் இந்திரனின் இதயத்தில் நுழைகிறது.
Mantra 59
त्वे॒षस्ते॑ धू॒म ऊ॑र्णोतु दि॒वि षंच्छु॒क्र आत॑तः । सूरो॒ न हि द्यु॒ता त्वं कृ॒पा पावक॒ रोच॑से
ஏ பாவக (அக்னி)! உன் தீவிரமான புகை வானில் எங்களைச் சூழட்டும்—முழுதும் ஒளிமிக்கதாக, எங்கும் விரிந்ததாக. ஏனெனில் சூரியனைப் போல ஒளிர்ந்து, நீ, ஏ தூய்மைப்படுத்துபவனே, உன் சொந்த ஸ்வரூபத்தில் பிரகாசிக்கிறாய்.
Mantra 60
प्र वा ए॒तीन्दु॒रिन्द्र॑स्य॒ निष्कृ॑तिं॒ सखा॒ सख्यु॒र्न प्र मि॑नाति संगि॒रः । मर्य॑ इव॒ योषाः॒ सम॑र्षसे॒ सोमः॑ क॒लशे॑ श॒तया॑मना प॒था
உண்மையாகவே இந்து (சோமரசம்) இந்திரனுடைய ‘நிஷ்க்ருதி’—வெளியேற்றமும் விடுதலையும் தரும் வழிக்குத் முன்னே செல்கிறது. நண்பனாக இருந்து, பாடுபவனான நண்பனின் நட்புப் பிணைப்பை அது குலைக்காது. இளைஞன் கன்னியரிடம் பாய்வதுபோல் நீ ஒன்றுகூடி வேகமாகச் செல்கிறாய்; ஏ சோமா, நூறு ஓட்டங்கள் கொண்ட பாதையால் கலசத்திற்குள் புகுகின்றாய்.
Mantra 61
अक्ष॒न्नमी॑मदन्त॒ ह्यव॑ प्रि॒यां अ॑धूषत । अस्तो॑षत॒ स्वभा॑नवो॒ विप्रा॒ यवि॑ष्ठा ईमहे
அவர்கள் உண்டனர்; நிச்சயமாக மகிழ்விக்கப்பட்டனர்; உதவியாகப் பிரியமான பங்கினை ஏற்றுக்கொண்டனர். தாமே ஒளிவிடும், ஊக்கமுற்ற, மிக இளைய பித்ருக்கள் புகழ் பாடினர்—அந்த விப்ர பித்ருக்களையே நாம் வேண்டுகிறோம்.
Mantra 62
आ या॑त पितरः सो॒म्यासो॑ गम्भी॒रैः प॒थिभिः॑ पितृ॒याणैः॑ । आयु॑र॒स्मभ्यं॒ दध॑तः प्र॒जां च॑ रा॒यश्च॒ पोषै॑र॒भि नः॑ सचध्वम्
ஹே பிதர்களே, சோம-பிரியரே, பித்ருயானம் எனும் ஆழ்ந்த பாதைகளால் இங்கு வாருங்கள். எங்களுக்கு ஆயுளையும் சந்ததியையும் அளித்து, செல்வமும் போஷணங்களும் உடன் எங்களோடு இணைந்திருங்கள்.
Mantra 63
परा॑ यात पितरः सो॒म्यासो॑ गम्भी॒रैः प॒थिभिः॑ पू॒र्याणैः॑ । अधा॑ मा॒सि पुन॒रा या॑त नो गृ॒हान् ह॒विरत्तुं॑ सुप्र॒जसः॑ सु॒वीराः॑
ஹே பிதர்களே, சோம-பிரியரே, ஆழ்ந்த பாதைகளால், பழமையான வழிகளால் புறப்பட்டுச் செல்லுங்கள். பின்னர் மாதம் வந்தபோது எங்கள் இல்லங்களுக்கு மீண்டும் வாருங்கள்—ஹவிர் (அர்ப்பணம்) உண்ண; நல்ல சந்ததியுடனும் நல்ல வீரர்களுடனும் இருப்பவர்களே.
Mantra 64
यद् वो अ॒ग्निरज॑हा॒देक॒मङ्गं॑ पितृलो॒कं ग॒मयं॑ जा॒तवे॑दाः । तद् व॑ ए॒तत् पुन॒रा प्या॑ययामि सा॒ङ्गाः स्व॒र्गे पि॒तरो॑ मादयध्वम्
ஹே ஜாதவேதஸ் அக்னியே! பித்ருலோகத்திற்குக் கொண்டு செல்லும் போது நீர் அவர்களுடைய ஒரு அங்கத்தை விட்டுச் சென்றிருந்தால்—அதையே நான் இப்போது மீண்டும் அவர்களுக்கு நிறைவாக்குகிறேன். ஹே பித்ருக்களே! ஸ்வர்கத்தில் சாங்காஃ (முழு அங்கங்களுடன்) இருந்து மகிழ்ந்து களியுங்கள்.
Mantra 65
अभू॑द् दू॒तः प्रहि॑तो जा॒तवे॑दाः सा॒यं न्यह्न॑ उप॒वन्द्यो॒ नृभिः॑ । प्रादाः॑ पि॒तृभ्यः॑ स्व॒धया॒ ते अ॑क्षन्न॒द्धि त्वं दे॑व॒ प्रय॑ता ह॒वींषि॑
ஜாதவேதஸ் (அக்னி) தூதனாகி, அனுப்பப்பட்டவனாய்—மாலையில், நாள் சாயும் வேளையில்—மனிதர்களால் வணங்கத்தக்கவனானான். நீர் ஸ்வதா உடன் பித்ருக்களுக்கு (ஹவி) அளித்தீர்; அவர்கள் அதை உண்டனர். ஹே தேவா! முறையாக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஹவிஸ்களை நீரும் உண்ணுவாயாக.
Mantra 66
अ॒सौ हा इ॒ह ते॒ मनः॒ ककु॑त्सलमिव जा॒मयः॑ । अ॒भ्येऽनं भूम ऊर्णुहि
இதோ, நிச்சயமாக, இங்கே உன் மனம் உள்ளது—உன் உறவினரிடையே மேலெழும் ஒரு சிகரம் போல. ஓ பூமியே, இந்த மனிதனை உன்னுள் சுற்றிப் போர்த்து, முழுவதும் மூடிவிடு.
Mantra 67
शुम्भ॑न्तां लो॒काः पि॑तृ॒षद॑नाः पितृ॒षद॑ने त्वा लो॒क आ सा॑दयामि
பித்ருக்களின் ஆசனங்களான உலகங்கள் ஒளிவிடட்டும். பித்ருக்களின் ஆசனத்தில், அந்த உலகில், நான் உன்னை அமர்த்தி நிலைநிறுத்துகிறேன்.
Mantra 68
ये॒३स्माकं॑ पि॒तर॒स्तेषां॑ ब॒र्हिर॑सि
எங்கள் சொந்த பித்ருக்கள் அவர்களுக்காக நீ ‘பர்ஹி’ (புனித குசை-ஆசனம்) ஆக இருக்கிறாய்.
Mantra 69
उदु॑त्त॒मं व॑रुण॒ पाश॑म॒स्मदवा॑ध॒मं वि म॑ध्य॒मं श्र॑थाय । अधा॑ व॒यमा॑दित्य व्र॒ते तवाना॑गसो॒ अदि॑तये स्याम
வருணா, எங்களிடமிருந்து மேலிருக்கும் பாசத்தைத் தளர்த்து விடு; கீழிருப்பதைக் கழற்றி விடு; நடுவிலிருப்பதைக் கிழித்து பிரித்து விடு. அப்போது, ஆதித்யா, உன் விரதத்தில் நாம் அனாகஸ் (குற்றமற்றோர்) ஆக இருந்து, அதிதி (விடுதலை) யைச் சேர்ந்தவர்களாக இருப்போமாக.
Mantra 70
प्रास्मत् पाशा॑न् वरुण मुञ्च॒ सर्वा॒न् यैः स॑मा॒मे ब॒ध्यते॒ यैर्व्या॒मे। अधा॑ जीवेम श॒रदं॑ श॒तानि॒ त्वया॑ राजन् गुपि॒ता रक्ष॑माणाः
வருணா, எங்களிடமிருந்து எல்லாப் பாசங்களையும் விடுவி—அரை இழுப்பிலோ முழு இழுப்பிலோ மனிதன் கட்டுப்படுகின்ற அவைகளையெல்லாம். அப்போது, அரசனே, உன்னால் காக்கப்பட்டு பாதுகாக்கப்பட்டு நாம் நூறு சரத்கள் (ஆண்டுகள்) வாழ்வோமாக.
Mantra 71
अ॒ग्नये॑ कव्य॒वाह॑नाय स्व॒धा नमः॑
அக்னிக்கு—கவ்யவாஹனன் (பித்ருக்களின் ஹவியை ஏந்திச் செல்பவன்)—ஸ்வதா! நமஸ்காரம்.
Mantra 72
सोमा॑य पि॒तृम॑ते स्व॒धा नमः॑
சோமனுக்கு—பித்ருமத் (பித்ருக்களுடன்/பித்ருக்களால் சூழப்பட்டவன்)—ஸ்வதா! நமஸ்காரம்.
Mantra 73
पि॒तृभ्यः॒ सोम॑वद्भ्यः स्व॒धा नमः॑
சோமவத் (சோமம் உடைய) பித்ருக்களுக்கு—ஸ்வதா! நமஸ்காரம்.
Mantra 74
य॒माय॑ पि॒तृम॑ते स्व॒धा नमः॑
பித்ருக்களுடன் கூடிய யமனுக்கு—ஸ்வதா! வணக்கம்.
Mantra 75
ए॒तत् ते॑ प्रततामह स्व॒धा ये च॒ त्वामनु॑
ஓ பிரததாமஹ (பேர்பேர்தாத்தா), இது உமக்காக—ஸ்வதா! மேலும் உம்மைத் தொடர்ந்து வருபவர்களுக்காகவும்.
Mantra 76
ए॒त् ते॑ ततामह स्व॒धा ये च॒ त्वामनु॑
ஓ தாதாமஹா, இது உமக்காக—ஸ்வதா!—மேலும் உம்மைத் தொடர்ந்து இருப்பவர்களுக்கும்கூட.
Mantra 77
ए॒तत् ते॑ तत स्व॒धा
ஓ தாதா, இது உமக்காக—ஸ்வதா!
Mantra 78
स्व॒धा पि॒तृभ्यः॑ पृथिवि॒षद्भ्यः॑
பித்ருக்களுக்கு ஸ்வதா—பூமியில் வாசிக்கும் பித்ருக்களுக்கு.
Mantra 79
स्व॒धा पि॒तृभ्यो॑ अन्तरिक्ष॒सद्भ्यः॑
பித்ருக்களுக்கு ஸ்வதா—அந்தரிக்ஷத்தில் வாசிக்கும் பித்ருக்களுக்கு.
Mantra 80
स्व॒धा पि॒तृभ्यो॑ दिवि॒षद्भ्यः॑
பித்ருக்களுக்கு ஸ்வதா—திவியில் (சுவர்க்கத்தில்) வாசிக்கும் பித்ருக்களுக்கு.
Mantra 81
नमो॑ वः पितर ऊ॒र्जे नमो॑ वः पितरो॒ रसा॑य
பித்ருக்களே, ஊர்ஜா (வலிமை)க்காக உங்களுக்கு நமஸ்காரம்; பித்ருக்களே, ரசம் (உயிர்-ரசம்)க்காக உங்களுக்கு நமஸ்காரம்.
Mantra 82
नमो॑ वः पितरो॒ भामा॑य॒ नमो॑ वः पितरो म॒न्यवे॑
பித்ருக்களே, உங்கள் பாமா (அச்சமூட்டும் ஒளி/தீவிரத் தேஜஸ்)க்காக நமஸ்காரம்; பித்ருக்களே, உங்கள் மன்யு (கோபம்/கடுமை)க்காக நமஸ்காரம்.
Mantra 83
नमो॑ वः पितरो॒ यद् घोरं तस्मै॒ नमो॑ वः पितरो॒ यत् क्रू॒रं तस्मै॑
ஓ பித்ருக்களே, உங்களுக்கு நமஸ்காரம். உங்களில் எது கோரம் (பயங்கரம்) ஆக உள்ளதோ, அதற்கே நமஸ்காரம்; ஓ பித்ருக்களே, உங்களுக்கு நமஸ்காரம்—உங்களில் எது க்ரூரம் (கொடுமை) ஆக உள்ளதோ, அதற்கே நமஸ்காரம்.
Mantra 84
नमो॑ वः पितरो॒ यच्छि॒वं तस्मै॒ नमो॑ वः पितरो॒ यत् स्यो॒नं तस्मै॑
ஓ பித்ருக்களே, உங்களுக்கு நமஸ்காரம். உங்களில் எது சிவம் (மங்களகரம்) ஆக உள்ளதோ, அதற்கே நமஸ்காரம்; ஓ பித்ருக்களே, உங்களுக்கு நமஸ்காரம்—உங்களில் எது ஸ்யோனம் (இன்பமளிக்கும், அமைதியளிக்கும்) ஆக உள்ளதோ, அதற்கே நமஸ்காரம்.
Mantra 85
नमो॑ वः पितरः स्व॒धा वः॑ पितरः
ஓ பித்ருக்களே, உங்களுக்கு நமஸ்காரம்; ஓ பித்ருக்களே, ஸ்வதா (பித்ரு-தர்ப்பணத்தின் அன்னம்/அர்ப்பணம்) உங்களுக்குரியதாகட்டும்.
Mantra 86
येऽत्र॑ पि॒तरः॑ पि॒तरो॒ येऽत्र॑ यू॒यं स्थ यु॒ष्मांस्तेऽनु॑ यू॒यं तेषां॒ श्रेष्ठा॑ भूयास्थ
இங்கே உள்ள பித்ருக்களே—இங்கே நின்று இருப்பவர்களான பித்ருக்களே—உங்களுக்குப் பின்பு, உங்கள் பாதையைப் பின்பற்றி, எங்களுடையோர் அவர்களிடையே சிறந்தவர்களாக ஆகட்டும்.
Mantra 87
य इ॒ह पि॒तरो॑ जी॒वा इ॒ह व॒यं स्मः॑ । अ॒स्मांस्तेऽनु॑ व॒यं तेषां॒ श्रेष्ठा॑ भूयास्म
இங்கே உயிருடன் உள்ள பித்ருக்கள், மேலும் இங்கே உள்ள நாங்கள்—அவர்களைப் பின்பற்றி, அவர்களிடையே நாங்கள் முன்னணியரும் (சிறந்தவர்களும்) ஆகட்டும்.
Mantra 88
आ त्वा॑ग्न इधीमहि द्यु॒मन्तं॑ देवा॒जर॑म्। यद् घ॒ सा ते॒ पनी॑यसी स॒मिद् दी॒दय॑ति॒ द्यवि॑ । इषं॑ स्तो॒तृभ्य॒ आ भ॑र
அக்னியே! உன்னை இங்கே நாம் ஏற்றுகிறோம்—ஒளிமிக்கவனே, தேவனே, முதுமை அடையாதவனே. உண்மையிலே உன் மிக அருள்மிகு சமித் வானில் தீப்பற்றி எரியும்போது, புகழ்பாடுவோருக்குப் போஷணம் (இஷ்) கொண்டு வா.
Mantra 89
च॒न्द्रमा॑ अ॒प्स्व॑१न्तरा सु॑प॒र्णो धा॑वते दि॒वि। न वो॑ हिरण्यनेमयः प॒दं वि॑न्दन्ति विद्युतो वि॒त्तं मे॑ अ॒स्य रो॑दसी
சந்திரன் நீர்களுக்குள், சுபர்ணன் (அழகிய சிறகுடையவன்) ஆகி, வானில் வேகமாகச் செல்கிறான். பொன்-விளிம்புடைய மின்னல்களே! நீங்கள் அவன் பாதையை கண்டுபிடிக்க முடியாது; எனக்கோ இந்த இரு ரோதஸீ (வானும் பூமியும்) இதற்குச் செல்வமும் சாட்சியும் ஆகின்றன.
Frequently Asked Questions
They are invoked as ‘world-establishers’ and ‘path-establishers’—powers that uphold order, recognize rightful shares of offerings, and open the correct route for the rite and the departed to proceed without obstruction.
In Atharvanic funerary liturgy, ‘seating’ formalizes the offering’s presence and readiness, then invites the entitled recipients to take their share—so the sacrifice is valid, accepted, and effective for safe transition.
Such verses are often reused for their core function: guaranteeing unhindered flow to the proper destination and ‘release’ (niṣkṛti). In funerary application, that imagery supports successful delivery of offerings and smooth passage along the ancestral path.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.