Sukta 4

Mantra 1

वशा गौः। ददा॒मीत्ये॒व ब्रू॑या॒दनु॑ चैना॒मभु॑त्सत । व॒शां ब्र॒ह्मभ्यो॒ याच॑द्भ्य॒स्तत् प्र॒जाव॒दप॑त्यवत्

வஶா-மாடு. ‘நான் தருகிறேன்’—என்று உறுதியாகச் சொல்ல வேண்டும்; அதன் பின் அவளை முன்னே கொண்டு வரச் செய்ய வேண்டும். கேட்கும் பிராமணர்களுக்கு வஶா-மாட்டைத் தருதல்—அந்தச் செயல் பிரஜை-செழிப்பு, சந்ததி-செழிப்பு அளிப்பதாகும்.

Mantra 2

प्र॒जया॒ स वि क्री॑णीते प॒शुभि॒श्चोप॑ दस्यति । य आ॑र्षे॒येभ्यो॒ याच॑द्भ्यो दे॒वानां॒ गां न दित्स॑ति

பிரஜையால் அவன் அதை வாங்கி விடுவிக்கிறான்; மேலும் பசுக்களாலும் (பசுசெல்வத்தாலும்) தண்டனை அடைகிறான்—ஆர்ஷேயர்கள் கேட்கும்போது தேவர்களின் மாட்டைத் தர விரும்பாதவன்.

Mantra 3

कू॒टया॑स्य॒ सं शी॑र्यन्ते श्लो॒णया॑ का॒टम॑र्दति । ब॒ण्डया॑ दह्यन्ते गृ॒हाः का॒णया॑ दीयते॒ स्वम्

கூனன் (கூṭயா) காரணமாக அவனுடைய செல்வம் முற்றிலும் சிதறி நொறுங்குகிறது; நொண்டி (ஶ்லோṇயா) காரணமாக வீட்டின் கட்டில்/படுக்கை நசுங்குகிறது. வழுக்கைத்தலைவன் (பண்ḍயா) காரணமாக வீடுகள் எரிகின்றன; ஒற்றைக்கண் (காṇயா) காரணமாக அவனுடைய சொந்தமே (ஸ்வம்) கொடுக்கப்பட்டு இழக்கப்படுகிறது.

Mantra 4

वि॒लो॒हि॒तो अ॑धि॒ष्ठाना॑च्छ॒क्नो वि॑न्दति॒ गोप॑तिम्। तथा॑ व॒शायाः॒ संवि॑द्यं दुरद॒भ्ना ह्यु॑१च्यसे॑

சிவந்தவன் (விலோஹித) தன் அதிஷ்டானம்—அதிகார ஆசனம்—மீது இருந்து வல்லமையுடன், கோபதி (மாடுமந்தையின் அதிபதி) யை அடைகிறான். அதுபோலவே, வாஶா (vāśā) யின் ‘ஸம்வித்’ (உடன்பாடு/ஒப்பந்தம்)—நீ உண்மையிலேயே தாக்க இயலாதவன், அணுகக் கடினமானவன் என்று அறிவிக்கப்படுகிறாய்.

Mantra 5

प॒दोर॑स्या अधि॒ष्ठाना॑द् वि॒क्लिन्दु॒र्नाम॑ विन्दति । अ॒ना॒म॒नात् सं शी॑र्यन्ते॒ या मुखे॑नोप॒जिघ्र॑ति

அவளுடைய பாதங்களின் அடித்தளத்திலிருந்து ‘விக்லிந்து’ என்ற பெயருடையவன் அவளை கண்டடைகிறான். வாய் கொண்டு அருகே வந்து மணம் பார்க்கும் அவளுக்கு வணக்க-பாவம் இல்லாததால் அவர்கள் முற்றிலும் சிதறி நொறுங்குகின்றனர்.

Mantra 6

यो अ॑स्याः॒ कर्णा॑वास्कु॒नोत्या स दे॒वेषु॑ वृश्चते । लक्ष्म॑ कुर्व॒ इति॒ मन्य॑ते॒ कनी॑यः कृणुते॒ स्वम्

அவளுடைய இரு காதுகளையும் இழுப்பவன்—தேவர்களிடையே வெட்டப்பட்டவனாகிறான். ‘நான் எனக்கே லக்ஷ்மியைச் செய்கிறேன்’ என்று அவன் எண்ணுகிறான்; ஆனால் அவன் தன் சொந்த செல்வநிலையைச் சிறிதாக்கிக் கொள்கிறான்.

Mantra 7

यद॑स्याः॒ कस्मै॑ चि॒द् भोगा॑य॒ बाला॒न् कश्चि॑त् प्रकृ॒न्तति॑ । ततः॑ किशो॒रा म्रि॑यन्ते व॒त्सांश्च॒ घातु॑को॒ वृकः॑

எந்தவொரு இன்பப் பயன்பாட்டிற்காகவும் ஒருவர் அவளுடைய குட்டிகளில் எதையாவது வெட்டி விடினால், அதனால் இளம்பருவங்கள் இறக்கின்றன—கன்றுகளும் கூட; கொல்லும் ஓநாய் அவர்கள்மேல் வந்து விழுகிறது.

Mantra 8

यद॑स्या गोप॑तौ स॒त्या लोम॒ ध्वाङ्क्षो॒ अजी॑हिडत्। ततः॑ कुमा॒रा म्रि॑यन्ते॒ यक्ष्मो॑ विन्दत्यनाम॒नात्

அவளின் கோபதா (காவலன்) இருக்கும் தொழுவத்தில் உறுதியான அறிகுறி நிகழும் போது—காகம் அவளின் லோமம் (முடி) நக்கும்போது—அதிலிருந்து சிறுவர்கள் இறக்கின்றனர்; யக்ஷ்மா ‘அநாமநாத்’ (உரிய வணக்கம்/மரியாதை இல்லாமை) காரணமாக அவர்களைப் பிடிக்கிறது.

Mantra 9

यद॑स्याः॒ पल्पू॑लनं॒ शकृ॑द् दा॒सी स॒मस्य॑ति । ततोऽप॑रूपं जायते॒ तस्मा॒दव्ये॑ष्य॒देन॑सः

அவளுடைய ஜேரை (பல்பூலனம்) பணிப்பெண் சாணத்துடன் சேர்த்து குவியலாக்கி எறிந்தால், அதிலிருந்து விகாரமான உருவம் ஒன்று பிறக்கிறது; ஆகையால் பாப-தோஷம் (ஏனஸ்) அணுகாமல் தவிர்க்க வேண்டும்.

Mantra 10

जाय॑माना॒भि जा॑यते दे॒वान्त्सब्रा॑ह्मणान् व॒शा। तस्मा॑द् ब्र॒ह्मभ्यो॒ देयै॒षा तदा॑हुः॒ स्वस्य॒ गोप॑नम्

பிறந்தவுடனே அவள்—வாஶா மாடு—தேவர்களோடு சேர்ந்து பிராமணர்களுக்காகவும் பிறந்ததுபோல் ஆகிறாள். ஆகையால் அவளைப் பிராமணர்களுக்குத் தானமாக அளிக்க வேண்டும்; அதுவே, அவர்கள் சொல்வதுபோல், தன் சொத்தின் காவல்.

Mantra 11

य ए॑नां व॒निमा॒यन्ति॒ तेषां॑ दे॒वकृ॑ता व॒शा। ब्र॒ह्म॒ज्येयं॒ तद॑ब्रुव॒न् य ए॑नां निप्रिया॒यते॑

அவளைப் பற்றி பேரம் பேசுகிறவர்களுக்கு வாஶா மாடு தேவரால் உண்டான (தீங்கு/விபத்து) ஆகிறது. ‘இது பிரஹ்ம-சக்திக்கெதிரான குற்றம்’ என்று அவர்கள் கூறினர்—அவளை மனக்கசப்புடன் (கஞ்சத்தனமாக) தடுத்து வைத்திருப்பவன் செயல் அது.

Mantra 12

य आ॑र्षे॒येभ्यो॒ याच॑द्भ्यो दे॒वानां॒ गां न दित्स॑ति । आ स दे॒वेषु॑ वृश्चते ब्राह्म॒णानां॑ च म॒न्यवे॑

ஆர்ஷேயர்கள் கேட்கும் போது தேவர்களுக்குரிய (அர்ப்பிக்கப்பட்ட) பசுவை அளிக்காதவன், தேவர்களிடையே இருந்து துண்டிக்கப்படுகிறான்; மேலும் பிராமணர்களின் கோபத்திற்குள் ஒப்படைக்கப்படுகிறான்.

Mantra 13

यो अ॑स्य॒ स्याद् व॑शाभो॒गो अ॒न्यामि॑च्छेत॒ तर्हि॒ सः । हिंस्ते॒ अद॑त्ता॒ पुरु॑षं याचि॒तां च॒ न दित्स॑ति

இந்த வஶா (Vaśā) யை அனுபவிப்பவனாக இருந்து கொண்டே வேறொன்றை ஆசைப்படுவான் என்றால், அவன்—முறையாக வழங்கப்படாததைக் கொண்டு—ஒரு மனிதனுக்கு தீங்கு செய்து அநியாயம் செய்கிறான்; மேலும் யாசிப்பவனுக்குக் கொடுக்க வேண்டியதை வழங்கமாட்டான்.

Mantra 14

यथा॑ शेव॒धिर्निहि॑तो ब्राह्म॒णानां॒ तथा॑ व॒शा। तामे॒तद॒च्छाय॑न्ति यस्मि॒न् कस्मिंश्च॒ जाय॑ते

பிராமணர்களுக்காக ஒதுக்கி வைக்கப்பட்ட நிதி-செல்வம் (காவல்-வைப்பு) போலவே வஶா உள்ளது. அவள் எங்கு எதில் பிறந்தாலும், அங்கே அவர்கள் இந்த (காவல்/பாதுகாப்பை) அவள்மேல் நிலைநிறுத்துகின்றனர்.

Mantra 15

स्वमे॒तद॒च्छाय॑न्ति॒ यद् व॒शां ब्रा॑ह्म॒णा अ॒भि। यथै॑नान॒न्यस्मि॑न् जिनी॒यादे॒वास्या॑ नि॒रोध॑नम्

பிராமணர்கள் வஶா மீது அதிகாரம் கொண்டிருப்பதால், அவர்கள் இதைத் தங்களுடையதாகக் கருதி காக்கின்றனர். யாரும் அவளை மற்றொருவரிடம் வென்று கொண்டு போக முடியாதபடி—இதுவே நிச்சயமாக அவளுடைய நிரோதனம் (கட்டுப்பாடு/தடை) ஆகும்.

Mantra 16

चरे॑दे॒वा त्रै॑हाय॒णा दवि॑ज्ञातगदा स॒ती। व॒शां च॑ वि॒द्यान्ना॑रद ब्राह्म॒णास्तर्ह्ये॒ष्याः

மூன்று நாள்ச் சுற்றின் (த்ரைஹாயண) தேவர்களே, முன்னே செல்லுங்கள்; (அவள்) அறிதற்கு அரிய நோயால் பீடிக்கப்பட்டிருந்தாலும் சத்தியமானவள் (ஸதீ). மேலும், நாரதா, நீ ‘வஶா’வை அறிந்து கொள்; அப்பொழுது பிராமணர்கள் உன்னிடம் வருவார்கள்.

Mantra 17

य ए॑ना॒मव॑शा॒माह॑ दे॒वानां॒ निहि॑तं नि॒धिम्। उ॒भौ तस्मै॑ भवाश॒र्वौ प॑रि॒क्रम्येषु॑मस्यतः

யார் அவளை ‘வஶா அல்ல’ என்று கூறுகிறாரோ—தேவர்களால் வைக்கப்பட்ட நிதி-புதையல்—அவர்மேல் பவனும் ஶர்வனும் இருவரும் சுற்றிவளைத்து அம்பை எறிகின்றனர்.

Mantra 18

यो अ॑स्या॒ ऊधो॒ न वेदाथो॑ अस्या॒ स्तना॑नु॒त। उ॒भये॑नै॒वास्मै॑ दुहे॒ दातुं॒ चे दश॑कद् व॒शाम्

அவளுடைய மடியை (ஊத) அறியாதவனும், அவளுடைய முலைகளையும் அறியாதவனும்—இரண்டினாலும் உண்மையிலே அவனுக்காக அவள் பால் கறக்கப்படுகிறாள்; மேலும் அவன் ‘வஷா’ மாட்டை பத்துமடங்காகத் தானம் செய்ய வேண்டும்.

Mantra 19

दु॒र॒द॒भ्नैन॒मा श॑ये याचि॒तां च॒ न दित्स॑ति । नास्मै॒ कामाः॒ समृ॑ध्यन्ते॒ यामद॑त्त्वा॒ चिकी॑र्षति

துரதப்ந—அடங்காத, வெல்ல முடியாத பிடிவாத இயல்புடன் இவன் கிடக்கிறான்; கேட்டதையும் தரமாட்டான். கேட்டபடியே கொடுக்காமல், இருந்தும் தன் முயற்சிகளைச் செய்யத் துணிவோன்—அவனுக்கு எந்தக் காமனையும் நிறைவேறாது.

Mantra 20

दे॒वा व॒शाम॑याच॒न् मुखं॑ कृ॒त्वा ब्राह्म॑णम्। तेषां॒ सर्वे॑षा॒मद॑द॒द्धेडं॒ न्येऽति॒ मानु॑षः

தேவர்கள் பிராமணனைத் தங்கள் வாயாகக் கொண்டு வஷா-பசுவை வேண்டினர். அந்த எல்லாத் தேவர்களிடையே யார் தானம் அளிக்கவில்லையோ, அந்த மர்த்தியன் மீது கோபம்—குற்றம் (ஹேடம்) இறங்கி வந்து நிலைபெறும்.

Mantra 21

हेडं॑ पशू॒नां न्येऽति ब्राह्म॒णेभ्योऽद॑दद् व॒शाम्। दे॒वानां॒ निहि॑तं भा॒गं मर्त्य॒श्चेन्नि॑प्रिया॒यते॑

பிராமணர்களுக்கு வஷாவை அளிக்காதவனின் மாடுமந்தைகளின் மீது குற்றம் (ஹேடம்) இறங்கிவரும். ஏனெனில் அது தேவர்களின் ஒப்படைக்கப்பட்ட பங்கு; ஒரு மர்த்தியன் அதற்கு விரோதம் கொண்டால்,

Mantra 22

यद॒न्ये श॒तं याचे॑युर्ब्राह्म॒णा गोप॑तिं व॒शाम्। अथै॑नां दे॒वा अ॑ब्रुवन्ने॒वं ह॑ वि॒दुषो॑ व॒शा

மற்றவர்கள்—நூறு பேர் வரை—மாட்டுத் தலைவனிடம் வஷா-பசுவை யாசித்தாலும், அப்போது தேவர்கள் அவளைப் பற்றி கூறினர்: ‘இவ்வாறே, நிச்சயமாக, வஷா அறிவுடையவனுக்கே உரியது.’

Mantra 23

य ए॒वं वि॒दुषेऽद॒त्त्वाथा॒न्येभ्यो॒ दद॑द् व॒शाम्। दु॒र्गा तस्मा॑ अधि॒ष्ठाने॑ पृथि॒वी स॒हदे॑वता

இவ்விதத்தை அறிந்தும் ஞானிக்குப் ‘வஶா’ (யாகத்திற்குரிய பசு) அளிக்காமல், பிறருக்கே அளிப்பவன்—அவனுக்குத் தன் நிலையிலேயே தேவர்களுடன் கூடிய பூமி ‘துர்கா’ (அடையக் கடினம், அச்சமூட்டுவது) ஆகிறது.

Mantra 24

दे॒वा व॒शाम॑याच॒न् यस्मि॒न्नग्रे॒ अजा॑यत । तामे॒तां वि॑द्या॒न्नार॑दः स॒ह दे॒वैरुदा॑जत

ஆரம்பத்தில், அவள் பிறந்தபோது தேவர்கள் ‘வஶா’-வை வேண்டினர்; அந்த விதியையே நாரதர் அறிந்தார்—தேவர்களுடன் சேர்ந்து அவளை உயரத்தில் நிறுவினார்.

Mantra 25

अ॒न॒प॒त्यमल्प॑पशुं व॒शा कृ॑णोति॒ पूरु॑षम्। ब्रा॒ह्म॒णैश्च॑ याचि॒तामथै॑नां निप्रिया॒यते॑

‘வஶா’ மனிதனைப் பிள்ளையற்றவனாகவும் குறைந்த மாடுச்செல்வம் உடையவனாகவும் ஆக்குகிறது—பிராமணர்கள் கேட்டும் (அதை) அளிக்காமல் இருந்தால்; அப்போது அவன் அவள்மீது வெறுப்புணர்வு கொண்டு (தானத்திலிருந்து) விலகுகிறான்.

Mantra 26

अ॒ग्नीषोमा॑भ्यां॒ कामा॑य मि॒त्राय॒ वरु॑णाय च । तेभ्यो॑ याचन्ति ब्राह्म॒णास्तेष्वा वृ॑श्च॒तेऽद॑दत्

அக்னி–சோமருக்காக, காமம் (இச்சை) பொருட்டு, மித்ரன் மற்றும் வருணன் பொருட்டு—இவர்களிடமே பிராமணர்கள் வேண்டுகின்றனர்; அளிக்காதவன் இவர்களுக்கெதிராக (தன்) பந்தத்தை வெட்டிக் கொள்கிறான்.

Mantra 27

याव॑दस्या॒ गोप॑ति॒र्नोप॑शृणु॒यादृचः॑ स्व॒यम्। चरे॑दस्य॒ ताव॒द् गोषु॒ नास्य॑ श्रु॒त्वा गृ॒हे व॑सेत्

அவனுடைய கோபதி (மாட்டுத் தலைவர்) தானே ருச்களை (வேதச் செய்யுள்களை) கேட்காத வரையில், அவன் மாடுகளிடையே நடமாடட்டும்; கேட்டுவிட்ட பின் வீட்டிற்குள் தங்காதிருப்பான்.

Mantra 28

यो अ॑स्या॒ ऋच॑ उप॒श्रुत्याथ॒ गोष्वची॑चरत्। आयु॑श्च॒ तस्य॒ भूतिं॑ च दे॒वा वृ॑श्चन्ति हीडि॒ताः

இவளுடைய (இதனுடைய) ருச்களை ஒளிந்து கேட்டுவிட்டு, பின்னர் பசுக்களிடையே அலைந்தவன்—அவனுடைய ஆயுளையும் அவனுடைய செழிப்பையும், கோபமுற்ற தேவர்கள் வெட்டிப் பறிக்கின்றனர்.

Mantra 29

व॒शा चर॑न्ती बहु॒धा दे॒वानां॒ निहि॑तो नि॒धिः । आ॒विष्कृ॑णुष्व रू॒पाणि॑ य॒दा स्थाम॒ जिघां॑सति

வஷா பலவிதமாகச் சுற்றித் திரிகிறது—தேவர்களால் பதுக்கி வைக்கப்பட்ட நிதி-செல்வம். பகைவன் அடிக்க முனைந்தபோது, உன் ரூபங்களை வெளிப்படுத்து.

Mantra 30

आ॒विरा॒त्मानं॑ कृणुते य॒दा स्थाम॒ जिघांसति । अथो॑ ह ब्र॒ह्मभ्यो॑ व॒शा या॒ञ्च्याय॑ कृणुते॒ मनः॑

எதிரி கொல்ல விரும்பி எழும்பும் போதே அவள் (வஶா) தன் ஆத்மஸ்வரூபத்தை வெளிப்படுத்துகிறாள். அப்போது வஶா, பிராமணர்களுக்காகத் தன் மனத்தை வேண்டுதல்/யாசனைக்குரியதாக ஆக்குகிறாள்.

Mantra 31

मन॑सा॒ सं क॑ल्पयति॒ तद् दे॒वां अपि॑ गच्छति । ततो॑ ह ब्र॒ह्माणो॑ व॒शामु॑प॒प्रय॑न्ति॒ याचि॑तुम्

மனத்தால் அவன் அதைச் சங்கல்பித்து/ஒழுங்குபடுத்துகிறான்; அது நிச்சயமாக தேவர்களிடம் சென்று சேர்கிறது. அப்போது பிராமணர்கள் வஶாவை அணுகி வேண்டுதல் செய்ய அருகே வருகின்றனர்.

Mantra 32

स्व॒धा॒का॒रेण॑ पि॒तृभ्यो॑ य॒ज्ञेन॑ दे॒वता॑भ्यः । दाने॑न राज॒न्योऽ व॒शाया॑ मा॒तुर्हेडं॒ न ग॑च्छति

ஸ்வதா-காரத்தால் பித்ருக்களுக்கு, யஜ்ஞத்தால் தேவர்களுக்கு, மேலும் தானத்தால்—ராஜன்யன் (க்ஷத்திரியன்) வஶா-தாயின் கோபத்திற்குள் (அதன் ஆட்சிக்குள்) வருவதில்லை.

Mantra 33

व॒शा मा॒ता रा॑ज॒न्यऽस्य॒ तथा॒ संभू॑तमग्र॒शः । तस्या॑ आहु॒रन॑र्पणं॒ यद् ब्र॒ह्मभ्यः॑ प्रदी॒यते॑

வசா ராஜன்யனின் தாய்; அவ்வாறே அவள் ஆதித் தொடக்கத்திலிருந்து தோன்றினாள். அவளைப் பற்றி கூறுவர்—பிராமணர்களுக்கு அளிக்கப்படும் தானம் ‘அனர்ப்பணம்’; அதாவது மீண்டும் திரும்பப் பெற இயலாதது.

Mantra 34

यथाज्यं॒ प्रगृ॑हीतमालु॒म्पेत् स्रु॒चो अ॒ग्नये॑ । ए॒वा ह॑ ब्र॒ह्मभ्यो॑ व॒शा म॒ग्नय॒ आ वृ॑श्च॒तेऽद॑दत्

எப்படி நெய்யை எடுத்துச் ச்ருசி (கரண்டி) மூலம் அக்னிக்குச் சொட்ட விட வேண்டும், அதுபோலவே நிச்சயமாக வசாவை—அவன் பிராமணர்களுக்கு அளித்தான்; தாராளமானவர்க்கும், (தீமையை) வெட்டி அகற்றுபவனான (அக்னி) கும்.

Mantra 35

पु॒रो॒डाश॑वत्सा सु॒दुघा॑ लो॒के॑ऽस्मा॒ उप॑ तिष्ठति । सास्मै॒ सर्वा॒न् कामा॑न् व॒शा प्र॑द॒दुषे॑ दुहे

புரோடாசத்தை (யாகக் கேக்) கன்றாகக் கொண்டு, நன்றாகப் பால் தருபவளாக அவள் இவ்வுலகில் அவனருகே நிற்கிறாள். வசா—அவளைத் தானம் செய்தவனுக்காக—அனைத்து விருப்பங்களையும் பால் போலக் கறந்து அளிக்கிறாள்.

Mantra 36

सर्वा॒न् कामा॑न् यम॒राज्ये॑ व॒शा प्र॑द॒दुषे॑ दुहे । अथा॑हु॒र्नार॑कं लो॒कं नि॑रुन्धा॒नस्य॑ याचि॒ताम्

யமராஜ்யத்தில், வஷா (பசு) யாருக்கு தானமாக அளிக்கப்பட்டதோ, அவனுக்காக வஷா எல்லா விருப்பங்களையும் பால் போலக் கறந்து அளிக்கிறாள். ஆனால் யாசித்தவரிடமிருந்து (தானத்தை) தடுத்து நிறுத்துபவனுக்கு—என்று கூறுவர்—நரக உலகம் அடைக்கப்பட்டதாக (அவனைச் சூழ்ந்து) நிற்கும்.

Mantra 37

प्र॒वी॒यमा॑ना चरति क्रु॒द्धा गोप॑तये व॒शा। वे॒हतं मा॒ मन्य॑मानो मृ॒त्योः पाशे॑षु बध्यताम्

துரத்தப்பட்டவளாய், கோபத்துடன், வஷா கோபதி (மாட்டுத் தலைவர்/கால்நடை-அதிபதி) நோக்கிச் செல்கிறாள். அவளை ‘வேஹ’ (மலட்டுத் தனம்/பயனற்றது) என்று எண்ணுபவன், மரணத்தின் பாசங்களில் உறுதியாகக் கட்டப்படுவானாக.

Mantra 38

यो वे॒हतं॒ मन्य॑मानो॒ऽमा च॒ पच॑ते व॒शाम्। अप्य॑स्य पु॒त्रान् पौत्रां॑श्च या॒चय॑ते॒ बृह॒स्पतिः॑

மலட்டுக் கன்றில்லா பசுவைத் தகுதியானது என எண்ணி, வீட்டிலேயே ‘வஷா’ (वशाम्) யைச் சமைப்பவன்—பிருஹஸ்பதி அவனைத் தண்டித்து, அவனுடைய மகன்களும் பேரன்களும் கூட வறுமையால் பிச்சை கேட்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்படுவர்.

Mantra 39

म॒हदे॒षाव॑ तपति॒ चर॑न्ती॒ गोषु॒ गौरपि॑ । अथो॑ ह॒ गोप॑तये व॒शाद॑दुषे वि॒षं दु॑हे

இந்தப் பசு, மாடுகளின் நடுவே அலைந்து திரியும் போது, மிகுந்த தகிப்பை உண்டாக்குகிறது; மேலும் ‘வஷா’வை உண்ணும் அந்த கோபதி (மந்தைத் தலைவர்)க்காக அது விஷமே பால் போலக் கறக்கிறது.

Mantra 40

प्रि॒यं प॑शू॒नां भ॑वति॒ यद् ब्र॒ह्मभ्यः॑ प्रदी॒यते॑ । अथो॑ व॒शाया॒स्तत् प्रि॒यं यद् दे॑व॒त्रा ह॒विः स्यात्

பசுக்களுக்கு இது இனிமையானதாகும்—இது பிராமணர்களுக்கு வழங்கப்படும்போது. மேலும் வஶாவிற்கும் அதுவே இனிமை—ஹவிஸ் தேவர்களுக்காக அர்ப்பணிக்கப்படும்போது.

Mantra 41

या व॒शा उ॒दक॑ल्पयन् दे॒वा य॒ज्ञादु॒देत्य॑ । तासां॑ विलि॒प्त्यं भी॒मामु॒दाकु॑रुत नार॒दः

யாகத்திலிருந்து எழுந்து தேவர்கள் அமைத்த அந்த வஶாக்களில்—நாரதர் அச்சமூட்டும் ‘பூசல்/குறியிடும் பூசல்’ செய்து அவற்றை குறியிட்டார்.

Mantra 42

तां दे॒वा अ॑मीमांसन्त व॒शेया३मव॒शेति॑ । ताम॑ब्रवीन्नार॒द ए॒षा व॒शानां॑ व॒शत॒मेति॑

அவளைப் பற்றி தேவர்கள் ஆலோசித்தனர்—‘இவள் வஶாவா, அவஶாவா?’ அப்போது நாரதர் கூறினார்: ‘இவள் வஶாக்களில் மிகச் சிறந்த வஶா.’

Mantra 43

कति॒ नु व॒शा ना॑रद॒ यास्त्वं वेत्थ मनुष्य॒जाः । तास्त्वा॑ पृच्छामि वि॒द्वांसं॒ कस्या॒ नाश्नी॑या॒दब्रा॑ह्मणः

நாரதா, மனிதர்களிடையே பிறந்ததாக நீ அறிந்த ‘வஷா’ பசுக்கள் எத்தனை? அவற்றைப் பற்றி நான் உன்னை—அறிவாளனை—வினவுகிறேன்: யாருக்காக அப்-பிராமணன் அவற்றை (மாம்சமாக) உண்ணக் கூடாது?

Mantra 44

वि॒लि॒प्त्या बृ॑हस्पते॒ या च॑ सू॒तव॑शा व॒शा। तस्या॒ नाश्नी॑या॒दब्रा॑ह्मणो॒ या आ॒शंसे॑त॒ भूत्या॑म्

ஓ ப்ருஹஸ்பதே! ‘விலிப்தீ’ என்றும் ‘ஸூதவஶா’ எனப்படும் ‘வஶா’ என்றும்—பூதி (செழிப்பு) நாடும் அப்ராஹ்மணன் அவளைக் (அதனை) உண்ணக் கூடாது.

Mantra 45

नम॑स्ते अस्तु नारदानु॒ष्ठु वि॒दुषे॑ व॒शा। क॒त॒मासां॑ भी॒मत॑मा॒ यामद॑त्त्वा परा॒भवे॑त्

ஓ நாரதா! முறையான விதி-வரிசையை அறிந்தவனே; ஓ வஶா! உனக்கு நமஸ்காரம். இவற்றில் எது மிகப் பயங்கரம்—எதை உண்டால் மனிதன் பராபவம் (வீழ்ச்சி/அழிவு) அடைவான்?

Mantra 46

वि॒लि॒प्ती या बृ॑हस्प॒तेऽथो॑ सू॒तव॑शा व॒शा। तस्या॒ नाश्नी॑या॒दब्रा॑ह्मणो॒ य आ॒शंसे॑त॒ भूत्या॑म्

ஓ ப்ருஹஸ்பதே! உனதான ‘விலிப்தீ’யும், மேலும் ‘ஸூதவஶா’ எனப்படும் ‘வஶா’வும்—பூதி (செழிப்பு) நாடும் அப்ராஹ்மணன் அவளைக் (அதனை) உண்ணக் கூடாது.

Mantra 47

त्रीणि॒ वै व॑शाजा॒तानि॑ विलि॒प्ती सू॒तव॑शा व॒शा। ताः प्र यच्छेद् ब्र॒ह्मभ्यः॒ सोऽनाव्र॒स्कः प्र॒जाप॑तौ

வஷாவிலிருந்து பிறந்த மூன்று வகைகள் உள்ளன—விலிப்தீ, ஸூதவஷா, வஷா. இவற்றை அவன் பிராமணர்களுக்கு தானமாக அளிக்கட்டும்; அப்பொழுது பிரஜாபதியின் ஆட்சிக்குள் அவன் அனாவ்ரஸ்கன் (தாக்கமடையாதவன்) ஆக இருப்பான்.

Mantra 48

ए॒तद् वो॑ ब्राह्मणा ह॒विरिति॑ मन्वीत याचि॒तः । व॒शां चेदे॑नं॒ याचे॑यु॒र्या भी॒माद॑दुषो गृ॒हे

‘ஓ பிராமணர்களே, இது உங்கள் ஹவி (ஆஹுதி)’—என்று, வேண்டப்பட்டால் அவன் அவ்வாறே கருத வேண்டும். மேலும் அவர்கள் அவனிடம் வஶா (மலட்டுப் பசு)யையும் கேட்டால்—பீமன் எனும் கொடையளிக்காதவனின் வீட்டில் இருப்பதாயினும்—

Mantra 49

दे॒वा व॒शां पर्य॑वद॒न् न नो॑ऽदा॒दिति॑ हीडि॒ताः । ए॒ताभि॑रृ॒ग्भिर्भे॒दं तस्मा॒द् वै स परा॑भवत्

தேவர்கள் ‘வஶா’ (மலட்டுக் பசு) குறித்து—“இவன் அதை எங்களுக்கு அளிக்கவில்லை” என்று கூறி சினமுற்றனர். இவ்விருக் (ṛc) மந்திரங்களால் அவர்கள் ‘பேத’னை வென்றனர்; ஆகவே அவன் நிச்சயமாக அழிவை அடைந்தான்.

Mantra 50

उ॒तैनां॑ भे॒दो नाद॑दाद् व॒शामिन्द्रे॑ण याचि॒तः । तस्मा॒त् तं दे॒वा आग॒सोऽवृ॑श्चन्नहमुत्त॒रे

மேலும், இந்திரன் தானே வேண்டியிருந்தும் ‘பேத’ன் அந்த ‘வஶா’ (மலட்டுப் பசு)வை அளிக்கவில்லை. ஆகவே அவன் செய்த குற்றத்திற்காக தேவர்கள் அவனை வெட்டி அகற்றினர்; இதை நான் பின்காலத்தில் அறிவிக்கிறேன்.

Mantra 51

ये व॒शाया॒ अदा॑नाय॒ वद॑न्ति परिरा॒पिणः॑ । इन्द्र॑स्य म॒न्यवे॑ जा॒ल्मा आ वृ॑श्चन्ते॒ अचि॑त्त्या

‘வஶா’ (மலட்டுப் பசு)வை அளிக்காமல் இருக்க, தீங்கு விளைவிக்கும் சூழ்ச்சியாளர்களாய் பேசுவோர்—அந்த ஜால்மா (தீயோர்) இந்திரனின் மன்யு (கோபம்) காரணமாக வெட்டி வீழ்த்தப்படுவர்; அது அவர்களது சொந்த அறிவில்மையாலே.

Mantra 52

ये गोप॑तिं परा॒णीयाथा॒हुर्मा द॑दा॒ इति॑ । रु॒द्रस्या॒स्तां ते हे॒तिं परि॑ य॒न्त्यचि॑त्त्या

கோபதி (மாடுபசுக்களின் அதிபதி) யை வழிதவறச் செய்து பின்னர் ‘கொடுக்காதே’ என்று சொல்வோர் மீது, தங்கள் அறியாமையாலேயே, ருத்ரனுடைய அந்த ஹேதி (தாக்கும் ஆயுதம்) சுற்றிலும் வந்து சூழ்கிறது; அப்படியே ஆகட்டும்.

Mantra 53

यदि॑ हु॒तं यद्यहु॑ताम॒मा च॒ पच॑ते व॒शाम्। दे॒वान्त्सब्रा॑ह्मणानृ॒त्वा जि॒ह्मो लो॒कान्निरृ॑च्छति

அவன் ஹோமம் செய்திருந்தாலும், செய்யாதிருந்தாலும், மேலும் வீட்டில் ‘வஶா’ (மலட்டுக் கன்று/மலட்டுப் பசு) யைச் சமைத்தால்—பிராமணர்களுடன் கூடிய தேவர்களைத் துன்புறுத்தி, அந்த வஞ்சகன் உலகங்களிலிருந்து வெளியே தள்ளப்படுகிறான்.