Adhyaya 21
Anushanga PadaAdhyaya 2181 Verses

Adhyaya 21

Rāma’s Service to Parents and Departure to Visit the Paternal Grandparents (Pitāmaha-gṛha-gamana)

अयं अध्यायः पूर्वस्य श्राद्धकल्पोपसंहारचिह्नानन्तरं प्रवर्तते। वसिष्ठो राजानं प्रति दृष्टान्तकथां वदति। वेदवेदाङ्गविद् धर्मधुरन्धरः रामः बहूनि वर्षाणि मातापितृसेवायां शुश्रूषां कृत्वा नित्याचारैः तयोः प्रीतिं जनयति। अनन्तरं पितामहगृहं गन्तुमिच्छां प्रकटयति—पुनःपुनराह्वानात् पितामहीदर्शनलालसाच। स विनयेन कृताञ्जलिः अनुमतिं याचते; माता पिता स्नेहविह्वलौ आशीर्भिः प्रेषयतः—वृद्धान् सम्यक् सेवस्व, युक्तकालं तिष्ठ, कुशलं प्रत्यागच्छेति। एवं पितृभक्तेः, पीढीपरम्परायाः, वंशपरम्परासंरक्षणस्य च धर्ममूलं कथारूपेण प्रकाश्यते।

Shlokas

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे श्राद्धकल्पो नाम विंशतितमो ऽध्यायः // २०// समाप्तश्चायं श्राद्धकल्पः / वसिष्ठ उवाच इत्थं प्रवर्त्तमानस्य जमदग्नेर्महात्मनः / वर्षाणि कतिचिद्राजन्व्यतीयुरमितौजसः

इति श्रीब्रह्माण्डमहापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीयोपोद्धातपादे ‘श्राद्धकल्प’ इति विंशतितमोऽध्यायः समाप्तः। वसिष्ठ उवाच—एवं प्रवर्त्तमानस्य महात्मनः जमदग्नेः, राजन्, अमितौजसः कतिचिद्वर्षाणि व्यतीयुः।

Verse 2

रामो ऽपि नृपशार्दूल सर्वधर्मभृतां वरः / वेदवेदाङ्गतत्त्वज्ञः सर्वशास्त्रविशारदः

रामोऽपि नृपशार्दूलः सर्वधर्मभृतां वरः; वेदवेदाङ्गतत्त्वज्ञः सर्वशास्त्रविशारदः।

Verse 3

पित्रोश्चकार शुश्रूषां विनीतात्मा महामतिः / प्रीतिं च निजचेष्टाभिरन्वहं पर्यवर्त्तयत्

विनीतात्मा महामतिः पितृयोः शुश्रूषां चकार, स्वकीयैः सत्कर्मभिरन्वहं तयोः प्रीतिं च पर्यवर्त्तयत्।

Verse 4

इत्थं प्रवर्त्तमानस्य वर्षाणि कतिचिन्नृप / पित्रोः शुश्रूषयानैषीद्रामो मतिमतां वरः

एवं प्रवर्त्तमानस्य, नृप, कतिचिद्वर्षाणि व्यतीतानि; पितृयोः शुश्रूषया रामो मतिमतां वरः कालं निनाय।

Verse 5

स कदाचिन्महातेजाः पितामह गुहं प्रति / गन्तुं व्यवसितो राजन्दैवेन च नियोजितः

स महातेजाः कदाचित्, राजन्, पितामहगुहां प्रति गन्तुं व्यवसितः; दैवेनापि नियोजितः।

Verse 6

निपीड्य शिरसा पित्रोश्चरणौ भृगुपुङ्गवः / उवाच प्राञ्जलिर्भूतवा सप्रश्रयमिदं वचः

भृगुपुङ्गवः पितुः चरणौ शिरसा निपीड्य, प्राञ्जलिर्भूत्वा सप्रश्रयमिदं वच उवाच।

Verse 7

कञ्चिदर्थमहं तात मातरं त्वां च साम्प्रतम् / विज्ञापयितुमिच्छामि मम तच्छ्रोतुमर्हथः

तात, अहं कञ्चिदर्थं मातरं त्वां च साम्प्रतं विज्ञापयितुमिच्छामि; मम तत् श्रोतुमर्हथः।

Verse 8

पितामहमहं द्रष्टुमुत्कण्ठितमनाश्चिरम् / तस्मात्तत्पार्श्वमधुना गमिष्ये वामनुज्ञया

पितामहं द्रष्टुमहं चिरादुत्कण्ठितमानसः। तस्मात् तस्य पार्श्वमधुना वामस्य अनुज्ञया गमिष्यामि॥

Verse 9

आहूतश्चासकृत्तात सोत्कण्ठं प्रीयमाणया / पितामह्या बहुमुखैरिच्छन्त्या मम दर्शनम्

तात, पितामह्या प्रीयमाणया मम दर्शनमिच्छन्त्या बहुवारम् आहूतश्चाहम्, सोत्कण्ठ एव।

Verse 10

पितॄन्पितामहस्यापि प्रियमेव प्रदर्शनम् / सदीयं तेन तत्पार्श्वं गन्तुं मामनुजानत

पितॄणां पितामहस्यापि प्रियमेव प्रदर्शनम्; तेन सदीयं तत्पार्श्वं गन्तुं मामनुजानत।

Verse 11

वसिष्ठ उवाच इति तस्य वचः श्रुत्वा संभ्रान्तं समुदीरितम् / हर्षेण महता युक्तौ साश्रुनेत्रौ बभूवतुः

वसिष्ठ उवाच—इति तस्य वचः श्रुत्वा संभ्रान्तं समुदीरितम्। हर्षेण महता युक्तौ साश्रुनेत्रौ बभूवतुः॥

Verse 12

तमालिङ्ग्य महाभागं मूर्ध्न्युपाघ्राय सादरम् / अभिनन्द्याशिषा तात ह्युभौ ताविदमाहतुः

तं महाभागम् आलिङ्ग्य मूर्ध्न्युपाघ्राय सादरम्। अभिनन्द्याशिषा तात, ह्युभौ ताविदमाहतुः॥

Verse 13

पितामहगृहं तात प्रयाहि त्वं यथासुखम् / पितामहपितामह्योः प्रीतये दर्शनाय च

पितामहगृहं तात गच्छ त्वं यथासुखम् । पितामहपितामह्योः प्रीतये दर्शनाय च ॥

Verse 14

तत्र गत्वा यथान्यायं तं शुश्रूषा परायणः / कञ्चित्कालं तयोर्वत्स प्रीतये वस तद्गृहे

तत्र गत्वा यथान्यायं तं शुश्रूषापरायणः । कञ्चित्कालं तयोर्वत्स प्रीतये वस तद्गृहे ॥

Verse 15

स्थित्वा नातिचिरं कालं तयोर्भूयो ऽप्यनुशय / अत्रागच्छ महाभाग क्षेमेणास्मद्दिदृक्षया

स्थित्वा नातिचिरं कालं तयोर्भूयोऽप्यनुशय । अत्रागच्छ महाभाग क्षेमेणास्मद्दिदृक्षया ॥

Verse 16

क्षणार्द्धमपि शक्ताः स्थो न विना पुत्रदर्शनम् / तस्मात्पितामह गृहे न चिरात्स्थातुमर्हसि

क्षणार्द्धमपि शक्ताः स्थो न विना पुत्रदर्शनम् । तस्मात्पितामहगृहे न चिरात्स्थातुमर्हसि ॥

Verse 17

तदाज्ञयाथ वा पुत्र प्रपितामहसन्निधिम् / गतो ऽपि शीघ्रमागच्छ क्रमेण तदनुज्ञया

तदाज्ञयाथ वा पुत्र प्रपितामहसन्निधिम् । गतोऽपि शीघ्रमागच्छ क्रमेण तदनुज्ञया ॥

Verse 18

वसिष्ठ उवाच इत्युक्तस्तौ परिक्रम्य प्रणम्य च महामतिः / पितरावप्यनुज्ञाप्य पितामहगृहं ततः

वसिष्ठ उवाच—एवमुक्तः स महाबुद्धिः तौ परिक्रम्य प्रणम्य च, पितरावपि अनुज्ञाप्य ततः पितामहगृहं जगाम।

Verse 19

स गत्वा भृगुवर्यस्य ऋचीकस्य महात्मनः / प्रविवेशाश्रमं रामो मुनिशिष्योपशोभितम्

स रामो गत्वा भृगुवर्यस्य महात्मन ऋचीकस्य आश्रमं प्रविवेश, मुनिशिष्यैः उपशोभितम्।

Verse 20

स्वाध्यायघोषैर्विपुलैः सर्वतः प्रतिनादितम् / प्रशान्तवैर सत्त्वाढ्यं सर्वसत्त्वमनोहरम्

स्वाध्यायघोषैः विपुलैः सर्वतः प्रतिनादितं, प्रशान्तवैरं सत्त्वाढ्यं सर्वसत्त्वमनोहरम्।

Verse 21

स प्रविश्यश्रमं रम्यमृचीकं स्थितमासने / ददर्श रामो राजेन्द्र स पितामहमग्रतः

स रम्यं आश्रमं प्रविश्य, ऋचीकं आसने स्थितं ददर्श; राजेन्द्र, स पितामहं अग्रतः अपश्यत्।

Verse 22

जाज्वल्यमानं तपसा धिष्ण्यस्थमिव पावकम् / उपासितं सत्यवत्या यथा दक्षिणायऽध्वरम्

तपसा जाज्वल्यमानं धिष्ण्यस्थमिव पावकं, सत्यवत्या उपासितं यथा दक्षिणाय अध्वरम्।

Verse 23

स्वसमीपमुपायान्तं राममालोक्य तौ नृप / सुचिरं तं विमर्शेतां समाज्ञापूर्वदर्शनौ

स्वसमीपमुपायान्तं राममालोक्य तौ नृपः । सुचिरं तं विमर्शेतां समाज्ञापूर्वदर्शनौ ॥

Verse 24

को ऽयमेष तपोराशिः सर्वलत्रणपूजितः / बालो ऽयं बलवान्भातिगांभीर्यात्प्रश्रयेण च

कोऽयमेष तपोराशिः सर्वलक्षणपूजितः । बालोऽयं बलवान् भाति गाम्भीर्यात् प्रश्रयेण च ॥

Verse 25

एवं तयोश्चिन्तयतोः सहर्षं हृदि कौतुकात् / आससाद शनै रामः समीपे विनयान्वितः

एवं तयोश्चिन्तयतोः सहर्षं हृदि कौतुकात् । आससाद शनै रामः समीपे विनयान्वितः ॥

Verse 26

स्वनामगोत्रे मतिमानुक्त्वा पित्रोर्मुदान्वितः / संस्पृशंश्चरणौ मूर्ध्ना हस्ताभ्यां चाभ्यवादयत्

स्वनामगोत्रे मतिमानुक्त्वा पित्रोर्मुदान्वितः । संस्पृशंश्चरणौ मूर्ध्ना हस्ताभ्यां चाभ्यवादयत् ॥

Verse 27

ततस्तौ प्रीतमनसौ समुथाप्य च सत्तमम् / आशीर्भिरभिनन्देतां पृथक् पृथगुभावपि

ततस्तौ प्रीतमनसौ समुत्थाप्य च सत्तमम् । आशीर्भिरभिनन्देतां पृथक् पृथगुभावपि ॥

Verse 28

तमाश्लिष्याङ्कमारोप्य हर्णाश्रुप्लुतलोचनौ / वीक्षन्तौ तन्मुखांभोजं परं हर्षमवापतुः

तं आलिङ्ग्य अङ्कमारोप्य, हर्षाश्रुप्लुतलोचनौ। तन्मुखाम्भोजं निरीक्ष्य, परमानन्दमवापतुः॥

Verse 29

ततः सुखोपविष्टं तमात्मवंशसमुद्वहम् / अनामयमपृच्छेतां तावुभौ दंपती तदा

ततः सुखोपविष्टं तं स्ववंशसमुद्वहम्। अनामयं पप्रच्छेतां तावुभौ दम्पती तदा॥

Verse 30

पितरौ ते कुशलिनो वत्स किंभ्रातरस्तथा / अनायासेन ते वृत्तिर्वर्तते चाथ कर्हिचित्

पितरौ ते कुशलिनौ वत्स, किं भ्रातरस्तथा। अनायासेन ते वृत्तिर्वर्तते चाथ कर्हिचित्॥

Verse 31

समस्ताभ्यां ततो राजन्नाचचक्षे यथोदितः / तथा स्वानुगतं पित्रोर्भ्रातॄणां चैव चेष्टितम्

समस्ताभ्यां ततो राजन्, आचचक्षे यथोदितम्। तथा स्वानुगतं पित्रोर्भ्रातॄणां चैव चेष्टितम्॥

Verse 32

एवं तयोर्महाराज सत्प्रीतिजनितैगुणैः / प्रीयमाणो ऽवसद्रामः पितुः पित्रोर्न्निवेशने

एवं तयोर्महाराज सत्प्रीतिजनितैर्गुणैः। प्रीयमाणोऽवसद्रामः पितुः पित्रोर्निवेशने॥

Verse 33

स तस्मिन्सर्वभूतानां मनोनयननन्दनः / उवास कतिचिन्मासांस्तच्छुश्रूषापरायणः

स तस्मिन्सर्वभूतानां मनोनयननन्दनः कतिचिन्मासान् तत्रैव उवास, तच्छुश्रूषापरायणः।

Verse 34

अथानुज्ञाप्य तौ राजन्भृगुवर्यो महामनाः / पितामहगुरोर्गन्तुमियेषाश्रयमाश्रमम्

अथ तौ अनुज्ञाप्य, राजन्, भृगुवर्यो महामनाः पितामहगुरोः आश्रयमाश्रमं गन्तुम् इयेष।

Verse 35

स ताभ्यां प्रीतियुक्ताभ्यामाशीर्भिरभिनन्दितः / यथा चाभ्यां प्रदिष्टेन यया वौर्वाश्रमं प्रति

स ताभ्यां प्रीतियुक्ताभ्याम् आशीर्भिः अभिनन्दितः; यथाभ्यां प्रदिष्टेन पथा वौर्वाश्रमं प्रति ययौ।

Verse 36

तं नमस्कृत्य विधिवच्च्यवनं च महातपाः / सप्रहर्षं तदाज्ञातः प्रययावाश्रमं भृगोः

तं विधिवत् नमस्कृत्य, च्यवनं च, महातपाः सप्रहर्षं तदाज्ञातः भृगोः आश्रमं प्रययौ।

Verse 37

स गत्वामुनिमुख्यस्य भृगोराश्रममण्डलम् / ददर्श शान्तचेतोभिर्मुनिभिः सर्वतो वृतम्

स गत्वा मुनिमुख्यस्य भृगोः आश्रममण्डलम्, शान्तचेतोभिः मुनिभिः सर्वतो वृतं ददर्श।

Verse 38

सुस्निग्धशीतलच्छायैः सर्वर्तुकगुणान्वितैः / तरुभिः संवृतं प्रीतः फलपुष्पोत्तरान्वितैः

सुस्निग्धशीतलच्छायाभिः सर्वर्तुगुणसम्पन्नैः फलपुष्पसमृद्धैश्च तरुभिः संवृतं तद्वनं प्रीतिजनकं बभूव।

Verse 39

नानाखगकुलारावैर्मनःश्रोत्रसुखावहैः / ब्रह्मघोषैश्च विविधैः सर्वतः प्रतिनादितम्

नानाविधखगकुलारावैर्मनःश्रोत्रसुखप्रदैः विविधैर्ब्रह्मघोषैश्च सर्वतः प्रतिनादितं तद्वनं बभूव।

Verse 40

समन्त्राहुतिहोमोत्थधूमगन्धेन सर्वतः / निरस्तनिखिलाघौघं वनान्तरविसर्पिणा

समन्त्राहुतिहोमोत्थधूमगन्धेन सर्वतो वनान्तरविसर्पिणा निखिलाघौघो निरस्तः, तद्वनं पावनं बभूव।

Verse 41

समित्कुशाहरैर्दण्डमेखलाजिनमण्डितैः / अभितः शोभितं राजन्रम्यैर्मुनिकुमारकैः

समित्कुशाहरैर्दण्डमेखलाजिनभूषितैः रम्यैर्मुनिकुमारकैः, राजन्, तद्वनं सर्वतोऽभितः शोभितं बभूव।

Verse 42

प्रसूनजलसंपूर्मपात्रहस्ताभिरन्तरा / शोभितं मुनिकल्याभिश्चरन्तीभिरितस्ततः

प्रसूनजलसम्पूर्णपात्रहस्ताभिः मुनिकल्याभिः इतस्ततः चरन्तीभिः तद्वनं मध्येऽपि शोभितं बभूव।

Verse 43

सपोतहरिणीयूथैर्विस्रंभादविशङ्किभिः / उटजाङ्गणपर्यन्ततरुच्छायास्वधिष्ठितम्

सपोतहरिणीयूथैर्विस्रंभादविशङ्किभिः उटजाङ्गणपर्यन्ततरुच्छायास्वधिष्ठितम्।

Verse 44

रोमन्थतः परामृष्टियूथ साक्षिकमुत्प्रदैः / प्रारब्धताण्डवं केकीमयूरैर्मधुरस्वरैः

रोमन्थतः परामृष्टियूथसाक्षिकमुत्प्रदैः प्रारब्धताण्डवं केकीमयूरैर्मधुरस्वरैः।

Verse 45

प्रविकीर्णकणोद्देशं मृगशब्दैः समीपगैः / अनालीढातपच्छायाशुष्यन्नीवारराशिभिः

प्रविकीर्णकणोद्देशं मृगशब्दैः समीपगैः अनालीढातपच्छायाशुष्यन्नीवारराशिभिः।

Verse 46

हूयमानानलं काले पूज्यमानातिथिव्रजम् / अभ्यस्यमानच्छन्दौघं चिन्त्यमानगमोदितम्

हूयमानानलं काले पूज्यमानातिथिव्रजम् अभ्यस्यमानच्छन्दौघं चिन्त्यमानगमोदितम्।

Verse 47

पठ्यमानाखिलस्मार्त्तं श्रौतार्थप्रविचारणम् / प्रारब्धपितृदेवेज्यं सर्वभूतमनोहरम्

पठ्यमानाखिलस्मार्त्तं श्रौतार्थप्रविचारणम् प्रारब्धपितृदेवेज्यं सर्वभूतमनोहरम्।

Verse 48

तपस्विजनभूयिष्ठमाकापुरुषसेवितम् / तपोवृद्धिकरं पुण्यं सर्वसत्त्वसुखास्पदम्

तपस्विजनभूयिष्ठं नाकापुरुषसेवितम् । तपोवृद्धिकरं पुण्यं सर्वसत्त्वसुखास्पदम् ॥

Verse 49

तपोधनानन्दकरं ब्रह्मलोकमिवापरम् / प्रसूनसौरभभ्राम्यन्मधुपारावनादितम्

तपोधनानन्दकरं ब्रह्मलोकमिवापरम् । प्रसूनसौरभभ्राम्यन्मधुपारावनादितम् ॥

Verse 50

सर्वतो वीज्यमानेन विविधेन नभस्वता / एवंविधगुणोपेतं पश्यन्नाश्रममुत्तमम्

सर्वतो वीज्यमानेन विविधेन नभस्वता । एवंविधगुणोपेतं पश्यन्नाश्रममुत्तमम् ॥

Verse 51

प्रविवेश विनीतात्मा सुकृतीवामरालयम् / संप्रविश्यश्रमोपान्तं रामः स्वप्रपितामहम्

प्रविवेश विनीतात्मा सुकृतीवामरालयम् । संप्रविश्याश्रमोपान्तं रामः स्वप्रपितामहम् ॥

Verse 52

ददर्श परितो राजन्मुनिशिष्यशतावृतम् / व्याख्यानवेदिकामध्ये निविष्टं कुशविष्टरे / सितश्मश्रुजटाकूर्चब्रह्मसूत्रोपशोभितम्

ददर्श परितो राजन् मुनिशिष्यशतावृतम् । व्याख्यानवेदिकामध्ये निविष्टं कुशविष्टरे । सितश्मश्रुजटाकूर्चब्रह्मसूत्रोपशोभितम् ॥

Verse 53

वामेतरोरुमध्यास्त वामजङ्घेन जानुना

वामेतरोरुमध्यस्थो वामजङ्घेन जानुना स्थितः।

Verse 54

योगपट्टेन संवीतस्वदेहमृषिपुङ्गवम् / व्याख्यानमुद्राविलसत्सव्यपाणितलांबुजम्

योगपट्टेन संवीतस्वदेहं मृषिपुङ्गवम्। व्याख्यानमुद्रया शोभमानं सव्यपाणितलाम्बुजम्॥

Verse 55

योगपट्टोपरिन्यस्तविभ्राजद्वामपाणिकम् / सम्यगारण्यवाक्यानां सूक्ष्मतत्त्वार्थसंहतिम्

योगपट्टोपरिन्यस्तविभ्राजद्वामपाणिकम्। सम्यगारण्यवाक्यानां सूक्ष्मतत्त्वार्थसंहतिम्॥

Verse 56

विवृत्य मुनिमुख्येभ्यः श्रावयन्तं तपोनिधिम् / पितुः पितामहं द्दष्ट्वा रामस्तस्य महात्मनः

विवृत्य मुनिमुख्येभ्यः श्रावयन्तं तपोनिधिम्। पितुः पितामहं दृष्ट्वा रामस्तस्य महात्मनः॥

Verse 57

शनैरिवमहाराज समीपं समुपागमत् / तमागतमुपालक्ष्य तत्प्रभावप्रधर्षिताः

शनैरिव महाराज समीपं समुपागमत्। तमागतमुपालक्ष्य तत्प्रभावप्रधर्षिताः॥

Verse 58

शङ्कामवापुर्मुनयो दूरादेवाखिला नृप / तावदूभृगुरमेयात्मा तदागमनतोषितः

अखिला मुनयः, नृप, दूरादेव शङ्कामवापुः; तावद् अमेयात्मा भृगुरपि तेषामागमनात् तोषितोऽभवत्।

Verse 59

निवृत्तान्यकथालापस्तं पश्यन्नास पार्थिव / रामो ऽपि तमुपागम्य विनयावनताननः

हे पार्थिव, स अन्यकथालापान् निवर्त्य तं पश्यन्नास; रामोऽपि विनयावनतवदनः तमुपागम्य तस्थौ।

Verse 60

अवन्दत यथान्ययमुपेन्द्र इव वेधसम् / अभिवाद्य यथान्यायं ख्यातिं च विनयान्वितः

उपेन्द्र इव वेधसं, रामः यथान्यायं तमवन्दत; यथाविधि अभिवाद्य, विनययुक्तः ख्यातिं च प्राप।

Verse 61

तांश्च संभावयामास मुनीन्रामोयथावयः / तैश्च सर्वैर्मुदोपेतैराशीर्भिरभिवर्द्धितः

रामः वयोनुरूपं तान् मुनीन् च संभावयामास; सर्वैश्च तैर्मुदोपेतैः आशीर्भिः स अभिवर्द्धितः।

Verse 62

उपाविवेश मेधावी भूमौ तेषामनुज्ञया / उपविष्टं ततो राममाशीर्भिरभिनन्दितम्

मेधावी रामः तेषामनुज्ञया भूमौ उपाविवेश; ततः उपविष्टं रामम् आशीर्भिः अभिनन्दितम्।

Verse 63

पप्रच्छकुशलप्रश्नं तमालोक्य भृगुस्तदा / कुशलं खलु ते वत्स पित्रोश्च किमनामयम्

तं दृष्ट्वा भृगुः तदा कुशलप्रश्नं पप्रच्छ— “वत्स, त्वं कुशलं किल? पित्रोश्च किं नामयम्?”

Verse 64

भ्रातॄणां चैव भवतःपितुः पित्रोस्तथैव च / किमर्थमागतो ऽत्र त्वमधुनामम सन्निधिम्

भवतः पितुः पित्रोस्तथैव च भ्रातॄणां च— सर्वेषां कुशलं किम्? त्वं च किमर्थमद्य मम सन्निधिमत्र आगतः?”

Verse 65

केनापि वा त्वमादिष्टः स्वयमेवाथवागतः / ततोरामो यथान्यायं तस्मै सर्वमशेषतः

केनापि त्वम् आदिष्टः, उत स्वयमेव आगतः? ततः रामः यथान्यायं तस्मै सर्वमशेषतः न्यवेदयत्।

Verse 66

कथयामास यत्पृष्टं तदा तेन महात्मना / पितुर्मातुश्च वृत्तान्त भ्रातॄणां च महात्मनाम्

तेन महात्मना यत् पृष्टं तदा रामः कथयामास— पितुर्मातुश्च वृत्तान्तं, भ्रातॄणां च महात्मनाम्।

Verse 67

पितुः प्रित्रोश्चकौशल्य दर्शनं च तयोर्नृप / एतदन्यच्च सकलं भृगोः सप्रश्रयं मुदा

पितुः पित्रोश्च कुशलं, तयोर्दर्शनं च, नृप; एतदन्यच्च सकलं भृगोः सप्रश्रयं मुदा न्यवेदयत्।

Verse 68

न्यवेदयद्यथान्यायमात्मनश्च समीहितम् / श्रुत्वैतदखिलं राजन्रामेण समुदीरितम्

स तद् यथान्यायम् आत्मनः समीहितं न्यवेदयत्। एतदखिलं रामेण समुदीरितं श्रुत्वा, हे राजन्।

Verse 69

तं च दृष्ट्वा विशेषेण भृगुः प्रीतो ऽभ्यनन्दत / एवं तस्य प्रियं कुर्वन्नुत्कृष्टैरात्मकर्मभिः

तं विशेषेण दृष्ट्वा भृगुः प्रीतः अभ्यनन्दत। एवं तस्य प्रियं कुर्वन् उत्कृष्टैः आत्मकर्मभिः।

Verse 70

तत्राश्रमे ऽवसद्रामो दिनानि कतिचिन्नृप / ततः कदाचिदेकान्ते रामं मुनिवरोत्तमः

तत्राश्रमे रामः कतिचिद् दिनानि अवसत्, हे नृप। ततः कदाचित् एकान्ते मुनिवरोत्तमः रामम्।

Verse 71

वत्सागच्छेति तं राजन्नुपाह्वयदुपह्वरे / सो ऽभिगम्य तमासीनमभिवाद्य कृताञ्जलिः

“वत्स आगच्छ” इति, हे राजन्, तं उपाह्वयत् उपह्वरे। सः अभिगम्य तमासीनम् अभिवाद्य कृताञ्जलिः।

Verse 72

तस्थौ तत्पुरतो रामः सुप्रीतेनान्तरात्मना / आशीर्भिरभिनन्द्याथ भृगुस्तं प्रीत मानसः

रामः तत्पुरतः तस्थौ सुप्रीतेनान्तरात्मना। अथ भृगुः प्रीतमानसः आशीर्भिः तमभिनन्द्य।

Verse 73

प्राह नाधिगताशङ्कं राममालोक्य सादरम् / श्रुणु वत्स वचो मह्य यत्त्वां वक्ष्यामि सांप्रतम्

प्राह नाधिगताशङ्कं राममालोक्य सादरम्— शृणु वत्स मम वचनं, यत्त्वां वक्ष्यामि सांप्रतम्।

Verse 74

हितार्थं सर्वलोकानां तव चास्माकमेव च / गच्छ पुत्र ममादेशाद्धिमवन्तं महागिरिम्

हितार्थं सर्वलोकानां तव चास्माकमेव च— गच्छ पुत्र ममादेशाद् हिमवन्तं महागिरिम्।

Verse 75

अधुनैवाश्रमादस्मात्तपसे धृतमानसः / तत्रगत्वा महाभाग कृत्वाश्रमापदं शुभम्

अधुनैवाश्रमादस्मात् तपसे धृतमानसः— तत्रगत्वा महाभाग कृत्वाश्रमापदं शुभम्।

Verse 76

आराधय महादेवं तपसा नियमेन च / प्रीतिमुत्पाद्य तस्य त्वं भक्त्यानन्यगया चिरात्

आराधय महादेवं तपसा नियमेन च— प्रीतिमुत्पाद्य तस्य त्वं भक्त्यानन्यगया चिरात्।

Verse 77

श्रेयो महदवाप्नोषि नात्र कार्या विजारणा / तरसा तव भक्त्या च प्रीतो भवति शङ्करः

श्रेयो महदवाप्नोषि नात्र कार्या विजारणा— तरसा तव भक्त्या च प्रीतो भवति शङ्करः।

Verse 78

करिष्यति च ते सर्वं मनसा यद्यदिच्छसि / तुष्टे तस्मिञ्जगन्नाथे शङ्करे भक्तवत्सले

तुष्टे तस्मिञ्जगन्नाथे शङ्करे भक्तवत्सले, मनसा यद्यदिच्छसि तत्सर्वं ते करिष्यति।

Verse 79

अस्त्रग्राममशेषं त्वं वणु पुत्र यथेप्सितम् / त्वया हितार्थं देवानां करणीयं सुदुष्करम्

अशेषमस्त्रग्रामं त्वं वणु पुत्र यथेप्सितम्; देवानां हितार्थं त्वया करणीयं सुदुष्करम्।

Verse 80

विद्यते ऽभ्यधिकं कर्म शस्त्रसाध्यमनेकशः / तस्मात्त्वं देवदेवेशं समाराधय शङ्करम्

अनेकशः शस्त्रसाध्यमभ्यधिकं कर्म विद्यते; तस्मात्त्वं देवदेवेशं शङ्करं समाराधय।

Verse 81

भक्त्या परमया युक्तस्ततो ऽभीष्टमवाप्स्यसि

परमया भक्त्या युक्तस्ततः अभिष्टमवाप्स्यसि।

Frequently Asked Questions

The narrative centers on Jamadagni’s household and Rāma’s position within a Bhrgu-linked familial setting (bhṛgupuṅgava), highlighting intergenerational continuity through parents, paternal grandparents (pitāmaha/pitāmahī), and the ethics of lineage maintenance.

No. The sampled portion is ethical-narrative and rite-adjacent: it focuses on filial service, permission protocols, and family movement (visiting elders), rather than bhuvana-kośa descriptions or planetary distances.

No. The content shown is not Lalitopākhyāna/Śākta-yantra material; it is a dharma-illustrative family narrative following a śrāddha-related transition, with no explicit mantra/vidyā/yantra exposition in the provided verses.