Adhyaya 206

Verse 1

विश्वामित्र उवाच । इंद्रोऽपि विष्णुवाक्येन हिमवंतं समागतः । ऐरावतं समारुह्य नागेद्रं पर्वतोपमम्

Viśvāmitra disse: Impelido pelas palavras de Viṣṇu, Indra também chegou ao Himavān; montando Airāvata, aproximou-se do senhor das montanhas, elevado como se fosse um próprio cume.

Verse 2

तत्रापश्यदृषींस्तान्स चमत्कार समुद्भवान् । नियमैः संयमैर्युक्तान्सदाचारपरायणान् । वानप्रस्थाश्रमोपेतान्कामक्रोधविवर्जितान्

Ali ele viu aqueles ṛṣis—maravilhosos em seu fulgor espiritual—disciplinados por observâncias e autocontrole, devotados à reta conduta, firmes no estágio de vānaprastha e livres de desejo e ira.

Verse 3

एके विप्राः स्थितास्तेषामेकांतरितभोजनाः । षष्ठकालाशिनश्चान्ये चांद्रायणपरायणाः

Entre eles, alguns brāhmaṇas viviam comendo em dias alternados; outros comiam apenas no sexto período; e alguns eram inteiramente devotados ao voto de Cāndrāyaṇa.

Verse 4

अश्मकुट्टाः स्थिताः केचिद्दंतोलूखलिनः परे । शीर्णपर्णाशनाः केचिज्जलाहारास्तथा परे । वायुभक्षास्तथैवान्ये तपस्तेपुः सुदारुणम्

Alguns praticaram austeridades esmagando pedras; outros fizeram dos dentes um almofariz. Uns viviam de folhas caídas, outros apenas de água, e outros ainda “alimentavam-se do ar”—assim empreenderam um tapas extremamente severo.

Verse 5

अथ शक्रं समालोक्य तत्राऽयांतं द्विजोत्तमाः । पूजितं चारणैः सिद्धैस्तैरदृष्टं कदाचन

Então, ao verem Śakra chegar ali—aquele que é venerado pelos Cāraṇas e pelos Siddhas—os mais eminentes dvijas ficaram tomados de assombro, pois nunca antes o tinham visto.

Verse 6

ते सर्वे ब्राह्मणाः प्रोक्तास्तदाश्रमसमीपगैः

Então, todos aqueles brāhmaṇas foram interpelados pelos moradores que viviam perto daquele āśrama.

Verse 7

अयं शक्रः समायातो भवतामाश्रमे द्विजाः । क्रियतामर्हणं चास्मै यच्चोक्तं शास्त्रचिंतकैः

“Ó dvijas, este é Śakra que veio ao vosso āśrama. Prestai-lhe o devido arhaṇa, a honra que lhe é própria, conforme prescrevem os sábios versados nos śāstras.”

Verse 8

ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे विस्मयोत्फुल्ललोचनाः । संमुखाः प्रययुस्तूर्णं कृतांजलिपुटाः स्थिताः

Então, todos aqueles brāhmaṇas, com os olhos arregalados de assombro, apressaram-se a ir ao seu encontro e ficaram de pé diante dele, com as mãos postas em reverência.

Verse 9

गृह्योक्तविधिना तस्मै संप्रहृष्टतनूरुहा । प्रोचुश्च विनयात्सर्वे किमागमनकारणम्

Com os pelos eriçados de júbilo, receberam-no segundo os ritos ensinados pela tradição Gṛhya; e, com humildade, todos perguntaram: «Qual é a razão da tua vinda?»

Verse 10

निरीहस्यापि देवेंद्र कौतुकं नो व्यवस्थितम्

Ó senhor dos deuses, mesmo para aquele que é isento de desejos, não nos é claro o propósito da tua vinda aqui.

Verse 11

इन्द्र उवाच । कुशलं वो द्विजश्रेष्ठा अनिहोत्रेषु कृत्स्नशः । तपश्चर्यासु सर्वासु वेदाभ्यासे तथा श्रुते

Indra disse: «Ó melhores entre os duas-vezes-nascidos, estais bem em todos os aspectos—nos ritos sagrados sem Agnihotra, em todas as austeridades e observâncias, e no estudo do Veda e dos ensinamentos santos?»

Verse 12

हाटकेश्वरजं क्षेत्रं त्यक्त्वा तीर्थमयं शुभम् । कस्मादत्र समायाता हिमार्तिजनके गिरौ

«Tendo deixado a auspiciosa região sagrada de Hāṭakeśvara, repleta de tīrthas, por que viestes aqui, a esta montanha que faz nascer a aflição do frio?»

Verse 13

तस्मात्सर्वे मया सार्धं समागच्छंतु सद्द्विजाः । चमत्कारपुरे पुण्ये बहुविप्रसमाकुले

«Portanto, ó nobres brāhmaṇas, vinde todos comigo à santa Camatkārapura, repleta de muitos sacerdotes eruditos.»

Verse 14

वासुदेवसमादेशात्तत्र गत्वाथ सांप्रतम् । गयाकूपे करिष्यामि श्राद्धं भक्त्या द्विजोत्तमाः

Por ordem de Vāsudeva, tendo ido agora até lá, realizarei com devoção o śrāddha no Gayā-kūpa, ó brâmanes excelsos.

Verse 15

युष्मदग्रे चतुर्दश्यां प्रेतपक्ष उपस्थिते । खेचरत्वं समायातं सर्वेषां भवतां स्फुटम्

Na vossa própria presença, no décimo quarto dia, quando chega a estação dos Pitṛ (Pretapakṣa), tornou-se claro para todos vós o alcance do estado de ‘mover-se pelos céus’.

Verse 16

सबालवृद्धपत्नीकाः साग्निहोत्रा मया सह । तस्माद्गच्छत भद्रं वस्तत्र स्थानं भविष्यति

Vinde comigo, com vossos filhos, anciãos e esposas—e com os vossos fogos de Agnihotra. Portanto, prossegui; que o bem-estar seja vosso. Lá vos será concedida uma morada apropriada.

Verse 17

ब्राह्मणा ऊचुः । न वयं तत्र यास्यामश्चमत्कारपुरं पुनः । अन्येऽपि ब्राह्मणास्तत्र वेदवेदांगपारगाः

Os brâmanes disseram: “Não iremos lá novamente, a Camatkārapura. Lá também há outros brâmanes, versados nos Vedas e nos Vedāṅgas.”

Verse 18

नागरा याज्ञिकाः संति स्मार्ताः श्रुतिपरायणाः । तेषामग्रे कुरु श्राद्धं श्रद्धा चेच्छ्राद्धजा तव

Lá há sacerdotes Nāgara—peritos em yajña, seguidores da Smṛti e devotos da Śruti. Realiza o śrāddha na presença deles, se a tua fé é verdadeiramente nascida para o śrāddha.

Verse 19

इन्द्र उवाच । तत्र ये ब्राह्मणाः केचिद्भवद्भिः संप्रकीर्तिताः । तथाविधाश्च ते सर्वे वेदवेदांगपारगाः

Indra disse: “Aqueles brāhmaṇas de lá, que vós mencionastes—na verdade, todos são desse tipo: mestres dos Vedas e dos Vedāṅgas.”

Verse 20

श्रुताध्ययनसंपन्ना याज्ञिकाश्च विशेषतः । परं द्वेषपराः सर्वे तथा परुषवादिनः

“São dotados do estudo da Śruti e, sobretudo, hábeis como ritualistas do yajña; contudo, todos se entregam em excesso ao ódio e falam com aspereza.”

Verse 21

अहंकारेण संयुक्ताः परस्परजिगीषवः । तपसा विप्रयुक्ताश्च भोगसक्ता दिवानिशम्

“Unidos pelo ego, desejosos de superar-se uns aos outros, afastados da austeridade e apegados aos prazeres dia e noite—tais pessoas são movidas pela rivalade, não pelo dharma.”

Verse 22

यूयं सर्वगुणोपेता विष्णुना मे प्रकीर्तिताः । तस्मादागमनं कार्यं मया सार्धं समस्तकैः

“Vós estais dotados de todas as virtudes, e Viṣṇu vos louvou diante de mim. Portanto, vinde comigo—todos, sem exceção.”

Verse 23

ब्राह्मणा ऊचुः । अस्माभिस्तेन दोषेण त्यक्तं स्थानं निजं हि तत् । बहुतीर्थसमोपेतं स्वर्गमार्गप्रदर्शकम्

Os brāhmaṇas disseram: “Por causa dessa falha, abandonámos a nossa própria morada—aquele mesmo lugar, ornado de muitos tīrthas, que revela o caminho que conduz ao céu.”

Verse 24

यदि यास्यामहे तत्र त्वया सार्धं पुरंदर । अस्माकं स्वजनाः सर्वे रागद्वेषपरायणाः

“Se formos para lá contigo, ó Purandara, todos os nossos estão entregues à paixão e ao ódio.”

Verse 25

अपराधान्करिष्यंति नित्यमेव पदेपदे । ईर्ष्याधर्मसमोपेताः परुषाक्षरजल्पकाः

“A cada passo cometerão ofensas continuamente—cheios de inveja e de adharma, proferindo palavras ásperas.”

Verse 26

ततः संपत्स्यते क्रोधः क्रोधाच्च तपसः क्षयः । ततो न प्राप्यते मुक्तिस्तद्गच्छामः कथं विभो

“Disso surgirá a ira; da ira vem o esgotamento da austeridade. Então a libertação não é alcançada—como poderemos ir, ó Senhor?”

Verse 27

अपरं तत्र भूपोऽस्ति देशे दानपरः सदा । आनर्ताधिपतिः ख्यातः सर्वभूमौ सदैव सः

“Além disso, naquela região há um rei sempre devotado à dádiva. É célebre como senhor de Ānarta, afamado por todas as terras.”

Verse 28

ददाति विविधं दानं हस्त्यश्वकनकादिकम् । यदि तत्र न गृह्णीमस्तदा कोपं स गच्छति

“Ele concede dádivas de muitos tipos—elefantes, cavalos, ouro e semelhantes. Se não as aceitarmos ali, ele se enfurece.”

Verse 29

भूपाले कोपमापन्ने स्वजनेषु विरोधिषु । सिद्धिर्नो तपसोऽस्माकं तेन त्यक्तं निजं पुरम्

“Quando o rei cai em ira e os nossos próprios se tornam adversários, o êxito de nossa austeridade (tapas) não será alcançado. Por isso abandonamos a nossa própria cidade.”

Verse 30

यदि गृह्णीमहे दानं तस्य भूपस्य देवप । तपसः संप्रणाशः स्याद्यद्धि प्रोक्तं स्वयंभुवा

“Se aceitarmos a dádiva desse rei, ó ser divino, nossa austeridade (tapas) seria totalmente arruinada — assim o declarou o próprio Svayambhū (Brahmā).”

Verse 31

दशसूनासमश्चक्री दशचक्रिसमो ध्वजी । दशध्वजि समा वेश्या दशवेश्यासमो नृपः

Diz-se que o fabricante de rodas é tão pecaminoso quanto dez matadouros; o porta-estandarte equivale a dez fabricantes de rodas; a cortesã equivale a dez porta-estandartes; e o rei equivale a dez cortesãs.

Verse 32

तत्कथं तस्य गृह्णीमो दानं पापरतस्य च । यथाऽन्ये नागराः सर्वे लोभेन महतान्विताः

Como, então, poderíamos aceitar uma dádiva de alguém devotado ao pecado, quando todos os demais cidadãos também são fortemente impelidos pela cobiça?

Verse 33

इन्द्र उवाच । प्रभावोऽयं द्विजश्रेष्ठास्तस्य क्षेत्रस्य संस्थितः । हाटकेश्वरसंज्ञस्य सर्वदैव व्यवस्थितः

Indra disse: “Ó melhores entre os duas-vezes-nascidos, este é o poder duradouro estabelecido naquele campo sagrado — o kṣetra chamado Hāṭakeśvara — sempre presente em todos os tempos.”

Verse 34

पितॄणां च सुतानां च बंधूनां च विशेषतः । श्वश्रूणां च स्नुषाणां च भगिनीभ्रातृभार्ययोः

Para os pais e os filhos, e sobretudo para os parentes; para as sogras e as noras; e para as irmãs e as esposas dos irmãos—

Verse 35

तस्याधस्तात्स्वयं देवो हाटकेश्वरसंज्ञितः । पुरस्य विद्यते तस्य प्रतापेनाखिला जनाः

Abaixo disso, o próprio Deus—conhecido como Hāṭakeśvara—permanece; pela majestade dessa cidade, todos os homens são influenciados (e mantidos sob seu poder).

Verse 36

सन्तप्यंते ततो द्वेषं प्रकुर्वंति परस्परम् । किं न श्रुतं भवद्भिस्तु यथा रामः सलक्ष्मणः । सीतया सह संप्राप्तो विरोधं परमं गतः

Então ardem por dentro e geram ódio uns contra os outros. Não ouvistes como Rāma, junto com Lakṣmaṇa, chegando com Sītā, caiu em grande conflito?

Verse 37

सीतया लक्ष्मणेनैव सार्धं कोपेन संयुतः । अवाच्यं प्रोक्तवान्विप्रास्तौ च तेन समं तदा

Tomado pela ira, junto com Sītā e Lakṣmaṇa, ele proferiu palavras que não deviam ser ditas; e aqueles dois, então, responderam-lhe do mesmo modo.

Verse 38

अपि मासं वसेत्तत्र यदि कोपविवर्जितः । तदा मुक्तिमवाप्नोति स्वर्गभाक्पञ्चरात्रतः

Mesmo que alguém ali permaneça por um mês, livre da ira, então alcança a libertação; e após cinco noites torna-se participante do céu.

Verse 39

तस्मात्तत्र प्रगंतव्यं युष्माभिस्तु मया सह । ईर्ष्याधर्मं न युष्माभिस्ते करिष्यंति नागराः

Portanto, deveis ir para lá juntamente comigo. Os habitantes da cidade não praticarão contra vós o “dharma do ciúme”.

Verse 40

न चैव भवतां कोपस्तत्रस्थानां भविष्यति । प्रसादान्मम विप्रेंद्राः सत्यमेतन्मयोदितम्

E também a vossa ira não surgirá enquanto permanecerdes ali. Por minha graça, ó mais eminentes dos brāhmaṇas, isto é verdade; assim o declaro.

Verse 41

आनर्तः पार्थिवो दाने योजयिष्यति न क्वचित् । युष्माकं पुत्रपौत्रेभ्यो ये दास्यंति च कन्यकाः

O rei de Ānarta jamais compelirá alguém em assuntos de doação. E as donzelas dadas em casamento a vossos filhos e netos—suas famílias agirão por livre vontade, não por coerção.

Verse 42

सहस्रगुणितं तेषां तत्फलं संभविष्यति । अमावास्यादिने श्राद्धं कन्यासंस्थे दिवाकरे

Para eles, o fruto desse ato surgirá multiplicado por mil—especialmente quando o śrāddha for realizado no dia de amāvasyā (lua nova), com o Sol em Kanyā (Virgem).

Verse 43

युष्मदग्रे द्विजश्रेष्ठा गया कूप्यां करिष्यति । यस्तस्य तत्फलं भावि सहस्रशतसंमितम्

Na vossa própria presença, ó melhores entre os duas-vezes-nascidos, o rito de Gayā será realizado em Kūpyā. Quem o empreender—seu fruto futuro será medido como cem mil vezes.

Verse 44

गयाश्राद्धान्न सन्देहः सत्यमेतन्मयोदितम् । यदि श्राद्धकृते तत्र नायास्यथ द्विजोत्तमाः

Não há dúvida quanto ao śrāddha de Gayā; é verdade o que eu disse. Se vós, ó melhores dos brâmanes, não fordes até lá com o propósito de realizar o śrāddha…

Verse 45

ततः शापं प्रदास्यामि तपोविघ्नकरं हि वः । एवं ज्ञात्वा मया सार्धं तत्राऽगच्छत सत्वरम्

Então eu proferirei sobre vós uma maldição — uma que de fato impedirá vossas austeridades. Sabendo disso, vinde depressa para lá comigo.

Verse 46

इत्युक्तास्तेन ते सर्वे शक्रेण सह तत्क्षणात् । कश्यपश्चैव कौंडिन्य उक्ष्णाशः शार्कवो द्विषः

Assim admoestados por ele, todos partiram naquele mesmo instante juntamente com Śakra: Kaśyapa, Kauṇḍinya, Ukṣṇāśa, Śārkava e Dviṣa.

Verse 47

बैजवापश्चैव षष्ठः कापिष्ठलो द्विकस्तथा । एतत्कुलाष्टकं प्राप्तमिंद्रेण सह पार्थिव

E Baijavāpa como o sexto, juntamente com Kāpiṣṭhala e Dvika. Ó rei, este grupo de oito linhagens chegou com Indra.

Verse 48

अग्निष्वात्तादिकान्सर्वान्पितॄनाहूय कृत्स्नशः । विश्वेदेवांस्तथा चैव प्रस्थितः पाकशासनः

Tendo convocado por inteiro todos os Pitṛs, começando pelos Agniṣvāttas, e também os Viśvedevas, Pākaśāsana (Indra) pôs-se a caminho.

Verse 49

सम्यक्छ्रद्धासमाविष्टश्चमत्कारपुरं प्रति । एतस्मिन्नेव काले तु ब्रह्मा लोकपितामहः

Plenamente imbuído de fé, ele seguiu rumo à cidade de Camatkārapura. E, naquele mesmo momento, Brahmā —Pitāmaha, o avô dos mundos— (também agiu).

Verse 50

गयायां प्रस्थितः सोऽपि श्राद्धार्थं तत्र वासरे । विश्वेदेवाः प्रतिज्ञाय गयायां प्रस्थिता विधिम्

Naquele mesmo dia, ele também partiu para Gayā a fim de realizar o śrāddha. E os Viśvedevas, tendo prometido participar, seguiram igualmente para Gayā conforme o rito prescrito.

Verse 51

शक्र श्राद्धं परित्यज्य गता यत्र पितामहः । शक्रोऽपि तत्पुरं प्राप्य गयाकूप्यामुपागतः

Ao lugar aonde Pitāmaha (Brahmā) fora outrora, deixando de lado até mesmo o śrāddha, Śakra (Indra) também chegou àquela cidade e aproximou-se da Gayā-kūpī, o poço sagrado de Gayā.

Verse 52

ततः स्नात्वाह्वयामास श्राद्धार्थं श्रद्धयान्वितः । विश्वेदेवान्पितॄंश्चैव काले कुतपसंज्ञिते

Então, após banhar-se e cheio de fé, ele invocou—para a realização do śrāddha—os Viśvedevas e os Pitṛs, no tempo conhecido como Kutapa.

Verse 53

एतस्मिन्नंतरे प्राप्ताः समाहूताश्च तेन ये । पितरो देवरूपा ये प्रेतरूपास्तथैव च

Nesse ínterim, chegaram aqueles que ele havia invocado: os Pitṛs, alguns manifestando-se em formas divinas e outros, do mesmo modo, em formas de preta, espíritos dos falecidos.

Verse 54

प्रत्यक्षरूपिणः सर्वे द्विजोपांते समाश्रिताः । विश्वेदेवा न संप्राप्ता ये गयायां गतास्तदा

Todos eles, em forma visível, tomaram lugar junto ao brāhmaṇa; porém os Viśvedevas não chegaram então, pois haviam ido a Gayā.

Verse 55

ततो विलंबमकरोत्तदर्थं पाक शासनः । विश्वेदेवा यतः श्राद्धे पूज्याः प्रथममेव च

Por isso Pākaśāsana (Indra) retardou o rito por tal motivo—pois no śrāddha os Viśvedevas devem ser venerados em primeiro lugar.

Verse 56

एतस्मिन्नंतरे प्राप्तो नारदो मुनिसत्तमः । शक्रं प्राह समागत्य विश्वेदेवाऽभिकांक्षिणम्

Nesse ínterim chegou Nārada, o melhor dos sábios; aproximando-se, falou a Śakra, que ansiava pela aparição dos Viśvedevas.

Verse 57

नारद उवाच । विश्वेदेवा गताः शक्र श्राद्धे पैतामहेऽधुना । गयायां ते मया दृष्टा गच्छमानाः प्रहर्षिताः

Nārada disse: “Ó Śakra, os Viśvedevas foram agora ao śrāddha de Pitāmaha. Eu os vi em Gayā, partindo jubilosos.”

Verse 58

तच्छ्रुत्वा तत्र कुपितस्तेषामुपरि तत्क्षणात् । अब्रवीत्परुषं वाक्यं विप्राणां पुरतः स्थितः

Ao ouvir isso, enfureceu-se contra eles de imediato; de pé diante dos brāhmaṇas, proferiu palavras ásperas.

Verse 59

विश्वेदेवान्विना श्राद्धं करिष्याम्यहमद्य भोः । तथान्ये मानवाः सर्वे करिष्यंति धरातले

«Sem os Viśvedevas, hoje realizarei o śrāddha; e do mesmo modo todos os demais homens sobre a terra o realizarão.»

Verse 61

एवमुक्त्वा सहस्राक्ष एकोद्दिष्टानि कृत्स्नशः । चकार सर्वदेवानां ये हता रणमूर्धनि

Tendo dito isso, Sahasrākṣa (Indra) realizou por completo as oferendas ekoddiṣṭa para todos os deuses que haviam sido mortos no campo de batalha.

Verse 62

एतस्मिन्नेव काले तु वागुवाचाशरीरिणी । येषामुद्दिश्य तच्छ्राद्धं कृतं तेषां नृपोत्तम

Naquele exato momento, uma voz incorpórea falou: «Ó melhor dos reis, aqueles a quem esse śrāddha foi dedicado—com nome e intenção devidamente fixados—alcançarão certamente o fruto prescrito.»

Verse 63

शक्रशक्र महाबाहो येषां श्राद्धं कृतं त्वया । प्रेतत्वे संस्थितानां च प्रेतत्वेन विवर्जिताः

«Ó Śakra, ó poderoso de braços! Aqueles por quem realizaste o śrāddha—mesmo que estivessem no estado de preta—foram libertos da condição de preta.»

Verse 64

गताः स्वर्गप्रसादात्ते दिव्यरूपवपुर्धराः । ये पुनः स्वर्गताः पूर्वं युध्यमाना महाहवे

«Pela graça que conduz ao céu, eles foram ao céu, portando formas divinas. E aqueles que antes já haviam alcançado o céu enquanto combatiam numa grande batalha…»

Verse 65

ते च मोक्षं गताः सर्वे प्रसादात्तव वासव । तच्छ्रुत्वा वासवो वाक्यं तोषेण महतान्वितः

“E todos eles também alcançaram a libertação, ó Vāsava, pela tua graça.” Ao ouvir essas palavras, Vāsava (Indra) encheu-se de grande contentamento.

Verse 66

अहो तीर्थमहो तीर्थं शंसमानः पुनःपुनः । एतस्मिन्नन्तरे प्राप्ता विश्वे देवाः समुत्सुकाः

Exclamando repetidas vezes: “Ah! Que tīrtha—que tīrtha!”, ele o louvava. Nesse ínterim, os Viśvedevas chegaram ali, ansiosos e expectantes.

Verse 67

निर्वृत्य ब्रह्मणः श्राद्धं गयायां तत्र पार्थिव । प्रोचुश्च वृत्रहंतारं कुरु श्राद्धं शतक्रतो

Ó rei, após terem concluído devidamente em Gayā o śrāddha para Brahmā, disseram ao matador de Vṛtra: “Ó Śatakratu, realiza o śrāddha.”

Verse 68

भूयोऽपि न विनाऽस्माभिर्लभ्यते श्राद्धजं फलम् । वयं दूरात्समायातास्तव श्राद्धस्य कारणात् । निर्वर्त्य ब्रह्मणः श्राद्धं येन पूर्वं निमंत्रिताः

“Além disso, o fruto nascido do śrāddha não se obtém sem nós. Viemos de longe por causa do teu śrāddha—depois de concluir o śrāddha de Brahmā, para o qual havíamos sido anteriormente convidados.”

Verse 69

तच्छ्रुत्वा वचनं तेषां कुपितः पाकशासनः । अब्रवीत्परुषं वाक्यं मेघगम्भीरया गिरा

Ao ouvir as palavras deles, Pākaśāsana (Indra) enfureceu-se e proferiu palavras ásperas, com voz profunda como nuvens trovejantes.

Verse 70

अद्यप्रभृति यः श्राद्धं मर्त्यलोके करिष्यति । अन्योऽपि यो भवत्पूर्वं वृथा तस्य भविष्यति

(Disse Indra:) “A partir de hoje, quem realizar o śrāddha no mundo dos mortais—qualquer outro modo, como era antes de ti—tornar-se-á para ele vão, sem fruto.”

Verse 71

एकोद्दिष्टानि श्राद्धानि करिष्यंत्यखिला जनाः । सांप्रतं मर्त्यलोकेऽत्र मर्यादेयं कृता मया

(Disse Indra:) “Agora, todos os homens realizarão os ekoddiṣṭa-śrāddhas. No presente, neste mundo mortal, esta fronteira e regra foram por mim estabelecidas.”

Verse 72

भूताः प्रेताः पिशाचाश्च ये चान्ये श्राद्धहारकाः । विश्वेदेवैः प्ररक्ष्यंते रक्षयिष्यामि तानहम्

“Quanto aos bhūtas, pretas, piśācas e a todos os demais que furtam as oferendas do śrāddha—àqueles que os Viśvedevās resguardam, eu mesmo os resguardarei.”

Verse 73

यजमानस्य काये च श्राद्धं संयोज्य यत्नतः । मया हताः प्रयास्यंति सर्वे ते दूरतो द्रुतम्

“Quando o śrāddha, com diligência, é unido e resguardado junto ao corpo do yajamāna, todos esses seres—feridos por mim—fugirão depressa para bem longe.”

Verse 74

एवमुक्त्वा सहस्राक्षो विश्वेदेवांस्ततः परम् । प्रोवाच ब्राह्मणान्सर्वान्विश्वेदेवैर्विना कृतम् । श्राद्धकर्म भवद्भिस्तु कार्यमन्यैश्च मानवैः

Tendo assim falado, Sahasrākṣa (Indra) dirigiu-se então aos Viśvedevās e proclamou também a todos os brāhmaṇas: “O rito do śrāddha deve ser realizado por vós e pelos demais homens, porém realizado sem (a devida participação dos) Viśvedevās.”

Verse 76

तेषामुष्णाश्रुणा तेन यत्पृथ्वी प्लाविता नृप । भूतान्यंडान्यनेकानि संख्यया रहितानि च

Ó Rei, por suas lágrimas ardentes a terra foi inundada; e havia incontáveis ovos de seres, além de toda contagem.

Verse 77

ततोंऽडेभ्यो विनिष्क्रांताः प्राणिनो रौद्ररूपिणः । कृष्णदंताः शंकुकर्णा ऊर्ध्वकेशा भयावहाः । रक्ताक्षाश्च ततः प्रोचुर्विश्वेदेवांश्च ते नृप

Então, daqueles ovos saíram seres vivos de forma terrível: de dentes negros, orelhas pontiagudas, cabelos eriçados, assustadores e de olhos vermelhos. Em seguida, ó Rei, falaram aos Viśvedevās.

Verse 78

वयं बुभुक्षिताः सर्वे भोजनं दीयतां ध्रुवम् । भवद्भिर्विहिता यस्माद्याचयामो न चापरम्

Estamos todos famintos—dai-nos alimento sem falta. Pois, tendo sido nós designados por vós, pedimos apenas isto e nada mais.

Verse 79

तथेत्युक्ते द्विजेंद्रैश्च विश्वेदेवाः सुदुःखिताः । रुरुदुर्बाष्पपूरेण प्लावयन्तो वसुन्धराम्

Quando os brāhmaṇas mais eminentes disseram: “Assim seja”, os Viśvedevās, tomados por grande aflição, choraram torrentes de lágrimas, inundando a terra.

Verse 80

एवमुक्त्वा तु ते श्राद्धं विश्वेदेवा नृपोत्तम । ब्रह्मलोकं गताः सर्वे दुःखेन महताऽन्विताः । प्रोचुश्च दीनया वाचा प्रणिपत्य पितामहम्

Depois de assim falarem sobre o śrāddha, ó melhor dos reis, todos os Viśvedevās—carregados de grande tristeza—foram a Brahmaloka. E, prostrando-se diante de Pitāmaha (Brahmā), falaram com voz humilde.

Verse 81

वयं बाह्याः कृता देव श्राद्धानां बलविद्विषा । तव श्राद्धे गता यस्माद्गयायां प्राङ्निमंत्रिताः

Ó Senhor, fomos afastados dos ritos de śrāddha pelo inimigo de Bala (Indra). Pois havíamos ido ao teu śrāddha em Gayā, convidados de antemão.

Verse 82

तेन रुष्टः सहस्राक्षस्तव चांते समागताः । तस्मात्कुरु प्रसादं नः श्राद्धार्हाः स्याम वै यथा

Por isso Sahasrākṣa (Indra) enfureceu-se, e viemos à tua presença. Concede-nos, pois, a tua graça, para que sejamos de fato dignos de receber as oferendas de śrāddha.

Verse 83

तच्छ्रुत्वा सत्वरं ब्रह्मा कृपया परयान्वितः । विश्वेदेवान्समादाय कूप्माण्डैस्तैः समन्वितान्

Ao ouvir isso, Brahmā, de pronto—movido por suprema compaixão—reuniu os Viśvedevas, acompanhado por aqueles Kūṣmāṇḍas.

Verse 85

एतस्मिन्नेव काले तु ब्रह्मा तत्र समागतः । विश्वेदेवसमायुक्तो हंसयानसमाश्रितः

Nesse mesmo momento, Brahmā chegou ali, acompanhado pelos Viśvedevas, assentado em seu carro conduzido pelo cisne (haṃsa).

Verse 86

शक्रोऽपि सहसा दृष्ट्वा संप्राप्तं कमलासनम् । अर्घ्यमादाय पाद्यं च सत्वरं सम्मुखो ययौ

Śakra (Indra) também, ao ver de súbito a chegada do Assentado no Lótus, tomou depressa o arghya e a água para lavar os pés (pādya), e avançou para saudá-lo.

Verse 87

ततः प्रणम्य शिरसा साष्टांगं विनयान्वितः । प्रोवाच प्रांजलिर्भूत्वा स्वागतं ते पितामह

Então, inclinando a cabeça e prostrando-se por inteiro (sāṣṭāṅga) com humildade, falou de mãos postas: «Sê bem-vindo, ó Pitāmaha (Avô venerável).»

Verse 88

तव संदर्शनादेव ज्ञातं जन्मत्रयं मया । द्रुतं पूर्वं शुभं कर्म करोमि च यथाऽधुना

Pela simples visão da Tua presença (darśana), conheci meus três nascimentos; e agora realizo depressa a ação auspiciosa que antes estava destinada a ser feita.

Verse 89

करिष्यामि परे लोके व्यक्तमेतदसंशयम्

Eu o farei no mundo do além; isto é claro, sem qualquer dúvida.

Verse 90

निःस्पृहस्यापि ते देव यदागमनकारणम् । तन्मे द्रुततरं ब्रूहि येन सर्वं करोम्यहम्

Ó deus, embora sejas isento de desejos, diz-me depressa a razão da tua vinda, para que eu cumpra tudo o que for necessário.

Verse 91

ब्रह्मोवाच । यैर्विना न भवेच्छ्राद्धं ममापि सुरसत्तम । विश्वेदेवास्त्वया तेऽद्य श्राद्धबाह्या विनिर्मिताः

Brahmā disse: «Ó melhor entre os deuses, sem eles nem mesmo o meu próprio Śrāddha pode ser realizado; e, no entanto, hoje tu fizeste com que esses Viśvedevas ficassem fora do Śrāddha (excluídos dele).»

Verse 92

तत्त्वया न कृतं भद्रं तेन कर्म वितन्वता । अप्रमाणं कृता वेदा यतश्च स्मृतयस्तथा

Ao ampliares tal ação, nenhum bem foi realizado; pois, assim, os Vedas—e do mesmo modo as Smṛtis—foram tornados como se carecessem de autoridade, ficando pouco confiáveis.

Verse 93

एते पूर्वं मया शक्र श्राद्धार्थं विनिमंत्रिताः । पश्चात्त्वया न दोषोऽस्ति तस्माच्चैषां महात्मनाम्

“Ó Śakra, a estes eu convidei primeiro para a realização do Śrāddha. Depois, não há culpa de tua parte; portanto, quanto a estes grandes de alma…”

Verse 94

तस्माच्छापप्रमोक्षार्थं त्वं यतस्व सुरेश्वर । येन स्युः श्राद्धयोग्याश्च सर्वेऽमी दुःखिता भृशम्

Portanto, ó Senhor dos deuses, empenha-te em obter a libertação desta maldição, para que todos estes voltem a ser aptos a receber as oferendas do Śrāddha; pois estão intensamente aflitos de tristeza.

Verse 95

पुरा ह्येतन्मया प्रोक्तं सर्वेषां च द्विजन्मनाम् । एतत्पूर्वं च यच्छ्राद्धं सफलं तद्भविष्यति

De fato, isto foi por mim proclamado outrora para todos os “duas-vezes-nascidos”; e qualquer Śrāddha realizado antes disso será frutífero e eficaz.

Verse 96

तत्कथं मम वाक्यं त्वमसत्यं प्रकरोषि च

Como, então, fazes de minha palavra algo inverídico?

Verse 97

इंद्र उवाच । मयाऽपि कोपयुक्तेन शप्ता एते पितामह । तद्यथा सत्यवाक्योऽहं प्रभवामि तथा कुरु

Indra disse: Ó venerável Avô (Pitāmaha), eu também, tomado pela ira, amaldiçoei estes. Portanto, dispõe as coisas de modo que eu permaneça veraz e que minha palavra se cumpra com eficácia.

Verse 98

ब्रह्मोवाच । तव वाक्यं यथा सत्यं प्रभविष्यति वासव । तथाऽहं संविधास्यामि विश्वेदेवार्थमेव ह

Brahmā disse: Ó Vāsava, eu disporei as coisas para que tua palavra se prove verdadeiramente verdadeira—especialmente no que toca aos Viśvedevās.

Verse 99

विश्वेदेवैर्विना श्राद्धं यत्त्वया समुदाहृतम् । एकोद्दिष्टं नराः सर्वे करिष्यंति धरातले

O śrāddha que proclamaste ser realizado sem os Viśvedevās—na terra, todos os homens o farão como um śrāddha ekoddiṣṭa, de intenção única.

Verse 100

तस्मिन्नहनि देवेंद्र त्वया यत्र विनिर्मितम् । प्रेतपक्षे चतुर्दश्यां शस्त्रेण निहतस्य च

Nesse mesmo dia, ó Senhor dos deuses—o dia por ti instituído—isto é, no décimo quarto dia da quinzena dos pretas (preta-pakṣa), e também para aquele que foi morto por arma—

Verse 101

क्षयाहे चाऽपि संजाते विश्वेदेवैर्विना कृतम् । नागरस्य शुभं श्राद्धं वचनान्मे भविष्यति

Mesmo quando ocorre um kṣayāha (dia diminuído pelo cômputo do calendário), o auspicioso Nāgara śrāddha, feito sem os Viśvedevās, será eficaz por meu decreto.

Verse 102

शेषकाले तु यः श्राद्धं प्रकरिष्यति तैर्विना । व्यर्थं संपत्स्यते तस्य मम वाक्यादसंशयम्

Mas, em outros tempos, quem realizar o śrāddha sem eles (os Viśvedevās), para esse será infrutífero—isto é certo pela minha palavra, sem dúvida.

Verse 104

मुक्त्वा शस्त्रहतं चैकं तस्मिन्नहनि यो नरः । करिष्यति तथा श्राद्धं भूतभोज्यं भविष्यति । विश्वामित्र उवाच । तथेत्युक्ते तु शक्रेण ब्रह्मा लोकपितामहः । विश्वेदेवैस्ततः प्रोक्तो विनयावनतैः स्थितैः

Exceto num único caso, o daquele que foi morto por uma arma, se nesse dia um homem realizar o śrāddha de modo impróprio, a oferenda tornar-se-á alimento dos bhūta (espíritos). Disse Viśvāmitra: Quando Śakra (Indra) disse: «Assim seja», então Brahmā, o avô dos mundos, foi interpelado pelos Viśvedevās, que permaneciam curvados em humilde reverência.

Verse 105

एते पुत्राः समुत्पन्ना अस्मदश्रुभ्य एव च । तेषां तु भोजनं दत्तं क्षुधार्तानां मया विभो

«Estes filhos nasceram, de fato, das minhas próprias lágrimas; e eu, ó Senhor, dei-lhes alimento quando estavam aflitos pela fome.»

Verse 106

अस्मद्विवर्जितं श्राद्धं कुपितैर्वासवोपरि । तद्यथा जायते सत्यं वाक्यमस्मदुदीरितम्

«Está sendo realizado um śrāddha que nos exclui—e, por isso, os poderes divinos se enfurecem contra Vāsava (Indra). Que as palavras por nós proferidas se tornem verdade, tal como foram ditas.»

Verse 107

अस्माकं वासवस्यापि तथा कुरु पितामह । निरूपय शुभाहारं येन स्यात्तृप्तिरुत्तमा

«Do mesmo modo, ó Avô (Pitāmaha), dispõe isso para nós—e também para Vāsava (Indra). Prescreve uma oferenda alimentar auspiciosa, pela qual surja a satisfação suprema.»

Verse 108

एतेषामेव सर्वेषां प्रसादात्तव पद्मज

Ó Padmaja (Brahmā), é somente pela tua graça que o favor alcança a todos estes.

Verse 109

पद्मज उवाच । श्राद्धकाले तु विप्राणां भोज्यपात्रेषु कृत्स्नशः । भस्मरेखां प्रदास्यंति ह्येतैस्तत्त्याज्यमेव हि

Padmaja (Brahmā) disse: “No tempo do śrāddha, estes seres traçarão linhas de cinza por toda a volta dos recipientes de alimento dos brāhmaṇas. Portanto, no caso deles, tal comida/arranjo deve ser evitado de fato.”

Verse 111

एतेभ्यश्चैव तद्दत्तं मया तुष्टेन सांप्रतम् । एवमुक्त्वा ततो नाम तेषां चक्रे पितामहः

“E a estes também, eu—agora satisfeito—concedi presentemente essa porção.” Tendo dito isso, Pitāmaha (Brahmā) então lhes atribuiu um nome.

Verse 112

कुशब्देन स्मृता भूमिः संसिक्ता चाश्रुणा यतः । ततोंऽडानि च जातानि तेभ्यो जाता अमी घनाः । कूष्मांडा इति विख्याता भविष्यंति जगत्त्रये

“Porque a terra foi lembrada pela palavra ‘ku’ e foi umedecida por lágrimas, dela surgiram ovos; e desses ovos nasceram estes seres de corpo denso. Nos três mundos, tornar-se-ão famosos como ‘Kūṣmāṇḍas’.”

Verse 113

ततस्तांश्च त्रिधा कृत्वा क्रमेणैवार्पयत्तदा । अग्नेर्वायोस्तथार्कस्य वाक्यमेतदुवाच ह

Então, dividindo-os em três grupos, ofereceu-os por ordem—a Agni, a Vāyu e a Arka (o Sol). E proferiu estas palavras.

Verse 114

यजुर्वेदे प्रविख्यातं यद्देवति ऋचां त्रयम् । तेन भागः प्रदातव्य एतेषां भक्तिहोमतः

Essa tríade de versos ṛk, célebre no Yajurveda e dirigida às divindades—por esse rito deve-se conceder a parte que lhes cabe, por meio de oferendas de homa feitas com devoção.

Verse 115

कोटिहोमोद्भवे चैव निजभागस्य मध्यतः । तेन तृप्तिं प्रयास्यंति मम वाक्यादसंशयम्

E do mérito que nasce de um crore de homas—sim, do âmago da parte que lhes foi destinada—por isso alcançarão plena satisfação. Pela minha palavra, não há dúvida.

Verse 116

एवमुक्त्वा चतुर्वक्त्रस्ततश्चादर्शनं गतः । विश्वेदेवास्तथा हृष्टाः कूष्माण्डाश्च विशेषतः

Tendo assim falado, o de quatro faces (Brahmā) então desapareceu da vista. Os Viśvedevas rejubilaram-se, e os Kūṣmāṇḍas, em especial, ficaram radiantes de alegria.

Verse 117

एतस्मात्कारणाद्रक्षा क्रियते भस्मसम्भवा । विप्राणां भोज्यपात्रेषु श्राद्धे कूष्मांडजाद्भयात् । नागराणां न वांछंति श्राद्धे छिद्रं यतः शृणु

Por essa razão, realiza-se um rito protetor nascido da cinza (bhāsma)—por temor ao mal proveniente dos Kūṣmāṇḍas—sobre os recipientes de alimento dos brāhmaṇas durante o śrāddha. Assim, os Nāgaras não desejam qualquer “brecha” ou falha no śrāddha; ouve o porquê.

Verse 118

तेषां स्थाने यतो जाता दाक्षिण्येन समन्विताः । निषिद्धा भस्मजा रक्षा भर्तृयज्ञेन तेजसा

Porque, no lugar deles, surgiram aqueles dotados de benevolência e de reverência apropriada, a proteção nascida da cinza veio a ser proibida—subjugada pelo esplendor do Bhartṛ-yajña.

Verse 119

तदर्थं नागराः सर्वे न कुर्वन्ति हि कर्हिचित् । इन्द्रोऽपि च गते तस्मिंश्चतुर्वक्त्रे निजालयम्

Por essa razão, todos os Nāgaras jamais o praticam em tempo algum. E quando o de quatro faces retornou à sua própria morada, Indra também então agiu.

Verse 120

अब्रवीद्ब्राह्मणान्सर्वांश्चमत्कारपुरोद्भवान् । कृतांजलिपुटो भूत्वा विनयावनतः स्थितः

Ele dirigiu-se a todos os brāhmaṇas que haviam surgido naquela cidade maravilhosa. Unindo as mãos em añjali, permaneceu de pé com humildade, inclinado em reverência.

Verse 121

श्रूयतां मद्वचो विप्राः करिष्यथ ततः परम् । स्थापयिष्याम्यहं लिंगं देवदेवस्य शूलिनः

“Ouvi minhas palavras, ó brāhmaṇas; e então agireis de acordo. Eu estabelecerei um liṅga de Śūlin, o Deus dos deuses.”

Verse 122

ततस्तैर्ब्राह्मणैस्तस्य दर्शितं स्थानमुत्तमम् । सोऽपि लिंगं च संस्थाप्य प्रहृष्टस्त्रिदिवं ययौ

Então aqueles brāhmaṇas lhe mostraram um lugar excelentíssimo. Ele também, tendo instalado o liṅga, partiu jubiloso para Tridiva, o céu.

Verse 123

विश्वामित्र उवाच । एतत्ते सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽस्मि नराधिप । गयाकूप्याश्च माहात्म्यं सर्वकामप्रदायकम्

Viśvāmitra disse: “Ó rei, eu te narrei por completo tudo o que me perguntaste: a grandeza de Gayākūpī, que concede todos os desejos.”

Verse 124

आनर्त उवाच । गयाकूप्याश्च माहात्म्यं भवता मे प्रकीर्तितम् । बालमंडनजं वापि सांप्रतं वक्तुमर्हसि

Ānarta disse: “Tu me recitaste a grandeza de Gayākūpī. Agora, digna-te também explicar o mérito do tīrtha ligado ao rito de raspar o cabelo da criança (bāla-maṇḍana).”

Verse 126

विश्वामित्र उवाच । सहस्राक्षेण ते विप्रा लिंगार्थं याचिता यदा । स्थानं शुभं पवित्रं च सर्वक्षेत्रस्य मध्यगम्

Viśvāmitra disse: “Quando Sahasrākṣa (Indra) pediu àqueles brāhmaṇas, para o fim de estabelecer um liṅga, eles indicaram um lugar auspicioso e puro, situado bem no meio de toda a região sagrada.”

Verse 127

ततस्तैर्दर्शितं लिंगं सुपुण्यं बालमंडनम् । यत्र बालाः पुरा जाता मरुदाख्या दितेः सुताः

Então lhe mostraram aquele Liṅga de mérito supremamente santo, chamado Bālamaṇḍana—no próprio lugar onde, outrora, nasceram os jovens Maruts como filhos de Diti.

Verse 128

तेनैव च पुरा ध्वस्ता न च मृत्युमुपागताः । तच्च मेध्यतमं ज्ञात्वा स्थानं दृष्टं पुरा च यत्

Por esse mesmo poder, outrora foram abatidos, mas não chegaram à morte. Sabendo ser aquele o lugar mais purificador—o sítio visto e venerado desde a antiguidade—(assim falaram).

Verse 129

यत्र दित्या तपस्तप्तं सुसुतं कांक्षमाणया । तद्दृष्ट्वा परमं स्थानं जीवं प्रोवाच देवपः

Naquele lugar, Diti praticou austeridades, desejando filhos nobres. Ao contemplar esse sítio supremo e santo, o senhor dos deuses dirigiu-se a Jīva, seu preceptor.

Verse 130

गुरो ब्रूहि ममाशु त्वं सुमुहूर्तं च सांप्रतम् । दिवसं यत्र सल्लिंगं स्थापयामि हरोद्भवम् । प्रलयेऽपि समुत्पन्ने न नाशो यत्र जायते

«Ó Guru, dize-me depressa o momento auspicioso, ainda agora — o dia em que eu possa instalar este Liṅga verdadeiro, nascido de Hara — naquele lugar onde, mesmo que surja o pralaya, a dissolução do cosmos, não ocorre destruição alguma».

Verse 131

ततः सोऽपि चिरं ध्यात्वा तं प्रोवाच शचीपतिम् । माघमासे सिते पक्षे पुष्यर्क्षे रविवासरे

Então ele também, após longa contemplação, falou ao senhor de Śacī (Indra): «No mês de Māgha, na quinzena clara, sob o asterismo Puṣya, num domingo…»

Verse 132

त्रयोदश्यामभीष्टे तु संजातेऽ भ्युदये शुभे । संस्थापय विभो लिंगं मम वाक्येन सांप्रतम्

«Na desejada Trayodaśī, quando se alcançar o auspicioso alvorecer, ó poderoso — instala agora o Liṅga segundo a minha palavra».

Verse 133

आकल्पांतसमं दिव्यं स्थिरं ते तद्भविष्यति । तच्छ्रुत्वा देवराजस्तु हर्षेण महताऽन्वितः

«Para ti, será divino e firme, perdurando até ao fim do kalpa.» Ao ouvir isso, o rei dos deuses encheu-se de grande júbilo.

Verse 134

बालमंडनसांनिध्ये स्थापयामास तत्तदा । विप्रपुण्याहघोषेण गीतवादित्रनिस्वनैः

Então, na própria presença de Bālamaṇḍana, ele o instalou naquele momento—entre as proclamações auspiciosas (puṇyāha) dos brâmanes e o ressoar de cânticos e instrumentos.

Verse 135

ततो होमावसाने तु तर्पयित्वा द्विजोत्तमान् । दक्षिणायां ददौ तेषामाघाटं स्थानमुत्तमम्

Depois, ao término do homa, tendo satisfeito os melhores dos duas-vezes-nascidos com a tarpaṇa, concedeu-lhes a dakṣiṇā, outorgando-lhes o excelente lugar chamado Āghāṭa.

Verse 136

मांकूले संस्थितं यच्च दिव्यप्राकारभूषितम् । सर्वेषामेव विप्राणां सामान्येन नृपोत्तम

E aquilo que se encontra em Māṃkūla, ornado por um recinto muralhado divino, é de uso comum para todos os brâmanes, ó melhor dos reis.

Verse 137

ततोऽष्टकुलिकान्विप्रान्समाहूयाब्रवीदिदम् । युष्माभिस्तु सदा कार्या चिंता लिंगसमुद्भवा

Então, convocando os brāhmaṇas das oito linhagens, disse: “Deveis sempre manter a observância sagrada e o cuidado que nascem do serviço ao Śiva-liṅga.”

Verse 138

अस्य यस्मान्मया दत्ता वृत्तिश्चन्द्रार्ककालिका । सा च ग्राह्या तदर्थे च द्वादशग्रामसंभवा

“Porque lhe concedi um sustento que perdura enquanto durarem a lua e o sol, essa provisão deve ser aceita; e, para esse mesmo fim, deve provir de doze aldeias.”

Verse 139

ब्राह्मणा ऊचुः । न वयं विबुधश्रेष्ठ करिष्यामो वचस्तव । लिंगचिंतासमुद्भूतं श्रूयतामत्र कारणम्

Os brāhmaṇas disseram: “Ó melhor entre os deuses, não cumpriremos a tua palavra. Ouve aqui a razão—nascida de nossa preocupação quanto ao liṅga.”

Verse 140

ब्रह्मस्वं विबुधस्वं च तडागोत्थं विशेषतः । भक्षितं स्वल्पमप्यत्र नाश येत्सर्वपूर्वजान्

A propriedade dos brāhmaṇas e a propriedade dos deuses—especialmente a que provém de uma doação de tanque—se aqui for consumida, ainda que em mínima porção, destrói todos os antepassados.

Verse 141

यदि कश्चित्कुलेऽस्माकं जातस्तद्भक्षयिष्यति । पातयिष्यति नः सर्वांस्तदस्माकं महद्भयम्

Se alguém nascido em nossa família viesse a consumir isso, lançaria todos nós na ruína. Esse é o nosso grande temor.

Verse 142

अथ तं मध्यगः प्राह कृतांजलिर्द्विजोत्तमः । दृष्ट्वाऽन्यमनसं शक्रं कृतपूर्वोपकारिणम्

Então, um brāhmaṇa eminente, de pé entre eles com as mãos postas, falou a Śakra, vendo-o com a mente distraída, embora antes tivesse sido benfeitor.

Verse 143

देवशर्माभिधानस्तु विख्यातः प्रवरैस्त्रिभिः । अहं चिंतां करिष्यामि तव लिंगसमुद्भवाम्

“Chamo-me Devaśarmā, afamado como um dos três homens eminentes. Assumirei por ti a observância sagrada relacionada ao liṅga.”

Verse 144

अपुत्रस्य तु मे पुत्रं यदि यच्छसि वासव । यस्मात्संजायते वंशो यावदाभूतसंप्लवम्

“Mas se tu, ó Vāsava, concederes a mim, que não tenho filho, um filho varão—para que surja uma linhagem e perdure até o fim da grande dissolução da era—(então eu o farei).”

Verse 145

धर्मज्ञस्तु कृतज्ञस्तु देवस्वपरिवर्जकः । तच्छ्रुत्वा वासवो हृष्टस्तमुवाच द्विजोत्तमम्

Ele era conhecedor do dharma, grato e alguém que evitava o uso indevido do que pertence aos deuses. Ao ouvir isso, Vāsava (Indra) rejubilou-se e falou àquele brāhmaṇa excelso.

Verse 146

इन्द्र उवाच । भविष्यति शुभस्तुभ्यं पुत्रो वंशधरः परः । धर्मात्मा सत्यवादी च देवस्वपरिवर्जकः

Indra disse: “Nascer-te-á um filho auspicioso—excelente sustentáculo da tua linhagem—reto de alma, veraz na palavra e que se abstém de usar indevidamente o que pertence aos deuses.”

Verse 147

तस्यान्वये तु ये पुत्रा भविष्यंति महात्मनः । ते सर्वेऽत्र भविष्यंति तद्रूपा वेदपारगाः

E os filhos que nascerão na linhagem desse grande de alma—todos eles aqui habitarão, de sua mesma natureza, consumados e sábios, tendo atravessado à outra margem dos Vedas.

Verse 148

अपरं शृणु मे वाक्यं यत्ते वक्ष्यामि सद्द्विज । तथा शृण्वंतु विप्रेंद्राः सर्वे येऽत्र समागताः

Ouve ainda as minhas palavras, ó bom brāhmaṇa—o que estou prestes a declarar-te. E que também escutem todos os brāhmaṇas mais eminentes aqui reunidos.

Verse 149

बालमण्डनके तीर्थे मयैतल्लिंगमुत्तमम् । चतुर्वक्त्र समादेशाच्चतुर्वक्त्रं प्रतिष्ठितम्

No tīrtha de Bālamaṇḍanaka, estabeleci este Liṅga supremo. Por ordem do Quatro-Faces (Brahmā), foi consagrado como ‘Caturvaktra’, o Liṅga de quatro faces.

Verse 150

योऽत्र स्नानविधिं कृत्वा तीर्थेऽत्र पितृतर्पणम् । आजन्म पितरस्तेन प्रभविष्यंति तर्पिताः

Quem aqui cumprir o rito correto do banho sagrado e, neste tīrtha, oferecer a libação (tarpaṇa) aos antepassados, por esse ato seus progenitores ficarão verdadeiramente satisfeitos, geração após geração.

Verse 151

ग्रामा द्वादश ये दत्ता मया देवस्य चास्य भोः । वसिष्यंति च ये विप्रा वृद्धिश्राद्ध उपस्थिते । ते श्राद्धं प्रथमं चास्य कृत्वा श्राद्धं ततः परम्

Ó senhor: doei doze aldeias para este Senhor, esta deidade. Quando chegar o tempo do vṛddhi-śrāddha (śrāddha de prosperidade), os brāhmaṇas que ali residem realizarão primeiro o śrāddha para esta deidade e, depois, os demais śrāddha.

Verse 152

तत्कृत्यानि करिष्यन्ति ते विघ्नेन विवर्जिताः । वृद्धिः संपत्स्यते तेषां नो चेद्विघ्नं भविष्यति

Eles cumprirão esses deveres necessários sem obstáculos; a prosperidade lhes advirá, e nenhum impedimento chegará a existir.

Verse 153

माघमासे सिते पक्षे त्रयो दश्यां दिने स्थिते । तद्ग्रामसंस्थिता लोका येऽत्रागत्य समाहिताः

No mês de Māgha, na quinzena clara, quando chega o décimo terceiro dia lunar, as pessoas estabelecidas nessas aldeias, que aqui vêm com a mente recolhida—

Verse 154

बालमण्डनके स्नात्वा लिंगमेतत्समाहिताः । पूजयिष्यंति सद्भक्त्या ते यास्यंति परां गतिम्

Tendo-se banhado em Bālamaṇḍanaka e, com a mente recolhida, venerado este Liṅga com devoção verdadeira, eles alcançarão o estado supremo.

Verse 155

ग्रामाणां मम लिंगस्य ये करिष्यंति पीडनम् । कालांतरेऽपि संप्राप्तास्ते यास्यंति च संक्षयम्

Mas aqueles que causarem dano às aldeias (consagradas a este lugar) ou ao meu Liṅga—mesmo que surjam em tempos futuros—caminharão para a ruína.

Verse 156

पृथिव्यां यानि तीर्थानि ह्यासमुद्रसरांसि च । बालमण्डनके तीर्थ आगमिष्यंति तद्दिने

Todos os tīrtha da terra—e até os ligados aos mares e aos lagos—virão ao tīrtha de Bālamaṇḍanaka naquele mesmo dia.

Verse 157

विश्वामित्र उवाच । एतदुक्त्वा सहस्राक्षस्ततश्चाष्टकुलान्द्विजान् । अग्रतः कोपसंयुक्तस्ततोवचनमब्रवीत्

Viśvāmitra disse: Tendo falado assim, Sahasrākṣa (Indra), tomado de ira, mandou chamar à sua presença os brāhmaṇas das oito linhagens e lhes dirigiu estas palavras.

Verse 158

एतैः सप्तकुलैर्विप्रैर्यत्कृतं वचनं न मे । कृतघ्नैस्ता ञ्छपिष्यामि कृतघ्नत्वान्न संशयः

“Visto que estes brāhmaṇas de sete linhagens não cumpriram a minha ordem, sendo ingratos, eu os amaldiçoarei—da sua ingratidão não há dúvida.”

Verse 159

यस्मादिदंपुरा प्रोक्तं मनुना सत्यवादिना । स्वायंभुवेन प्रोद्दिश्य कृतघ्नं सकलं जनम्

“Pois isto foi declarado outrora por Manu Svāyambhuva, o veraz, indicando que a ingratidão mancha as pessoas em toda parte.”

Verse 160

ब्रह्मघ्ने च सुरापे च चौरे भग्नवते शठे । निष्कृतिर्विहिता सद्भिः कृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः

Para o matador de um brāhmana, para o bebedor de bebida alcoólica, para o ladrão, para quem quebra a confiança e para o enganador—os bons prescreveram expiações; mas para o ingrato não há expiação.

Verse 161

अवध्या ब्राह्मणा गावः स्त्रियो बालास्तपस्विनः । तेनाऽहं न वधाम्येताञ्छिद्रेऽपि महति स्थिते

Brāhmanas, vacas, mulheres, crianças e ascetas não devem ser mortos. Por isso, ainda que tenha surgido uma grande falta, não os matarei.

Verse 162

ततस्तोयं समादाय सदर्भं निजपाणिना । शशाप तान्द्विजश्रेष्ठान्कृतघ्नान्पाकशासनः

Então Pākaśāsana (Indra), tomando água juntamente com a relva darbha em sua própria mão, amaldiçoou aqueles brāhmanas excelsos por sua ingratidão.

Verse 163

मम वाक्यादपि प्राप्य एते लक्ष्मीं द्विजोत्तमाः । निर्धनाः संभविष्यंति नीत्वा यद्द्वारतो ऽखिलम्

“Embora por minha própria palavra estes melhores brāhmanas tenham alcançado prosperidade, tornar-se-ão indigentes—depois de levarem tudo o que chegou à sua porta.”

Verse 164

भक्तानां च पीरत्यागमेतेषां वंशजा द्विजाः । करिष्यंति न सन्देहो यथा मम सुनिष्ठुराः । दाक्षिण्यरहिताः सर्वे तथा बह्वाशिनः सदा

“E os brāhmanas nascidos em sua linhagem abandonarão os devotos aflitos—sem dúvida—tão duros como foram comigo: todos sem bondade e sempre excessivos no comer.”

Verse 165

एवमुक्त्वाऽथ तान्विप्रान्सप्तवंशसमुद्भवान् । पुनः प्रोवाच तान्विप्राञ्छेषान्नगरसंभवान्

Tendo assim falado àqueles brâmanes nascidos de sete linhagens, voltou a dirigir-se aos brâmanes restantes, surgidos na cidade.

Verse 166

ममात्र दीयतां स्थानं स्थानेऽत्रैव द्विजोत्तमाः । येन संवत्सरस्यांते पंचरात्रं वसाम्यहम्

“Ó melhores dos brâmanes, concedei-me aqui um lugar—uma morada firme neste mesmo sítio—para que, ao fim de cada ano, eu habite por cinco noites.”

Verse 167

देवस्यास्य प्रपूजार्थं मर्त्यलोकसु खाय च । ब्राह्मणानां प्रपूजार्थं सर्वेषां भवतामिह

“Para a plena adoração desta Divindade—e para o bem-estar no mundo dos mortais—e também para a devida honra aos brâmanes, que todos vós aqui o empreendais.”

Verse 168

विश्वामित्र उवाच । ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे तदर्थं स्थानमुत्तमम् । दर्शयामासुः संहृष्टाः प्रोचुश्च तदनंतरम्

Viśvāmitra disse: “Então todos aqueles brâmanes, jubilosos, mostraram o excelente lugar apropriado para tal fim e, logo em seguida, falaram.”

Verse 169

ब्रह्मस्थाने त्वया शक्र पंचरात्रमुपेत्य च । स्थातव्यं मर्त्यलोकस्य सुखमासेव्यतां प्रभो

“Ó Śakra (Indra), tendo vindo ao lugar de Brahmā, deves permanecer por cinco noites; ó Senhor, que a felicidade do mundo mortal seja fruída por meio desta observância.”

Verse 170

अत्र स्थाने तवाऽग्रे तु करिष्यामो महोत्सवम् । गीतवादित्रनिर्घोषैर्गंधमाल्यानुलेपनैः । द्विजानां तर्पणैश्चैव सर्वकामसमृद्धिदम्

Aqui, neste lugar, diante de Ti, realizaremos um grande festival—ressoando com canto e instrumentos, com perfumes, guirlandas e unguentos, e também com oferendas de tarpaṇa para a satisfação dos dvija; ele concede abundância de todos os fins desejados.

Verse 171

विश्वामित्र उवाच । तच्छ्रुत्वा वचनं तेषां प्रहृष्टः पाकशासनः । पूजयित्वा द्विजान्सर्वान्गतोऽथ त्रिदिवालयम्

Viśvāmitra disse: Ao ouvir as palavras deles, Pākaśāsana (Indra) rejubilou-se; tendo honrado todos os dvija, então partiu para a sua morada celeste.

Verse 206

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्ड हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये बालमण्डनतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम षडुत्तर द्विशततमोऽध्यायः

Assim termina, no Śrī Skanda Mahāpurāṇa—na Saṃhitā de oitenta e um mil versos—na Sexta divisão, no Nāgarakhaṇḍa, no Māhātmya do Hāṭakeśvara-kṣetra, o capítulo chamado «Descrição da Grandeza do Bālamaṇḍana Tīrtha», sendo o Capítulo 206.

Verse 215

कस्मिन्स्थाने च शक्रेण तच्च लिंगं प्रतिष्ठितम । वदास्माकं महाभाग तस्मिन्दृष्टे तु किं फलम्

E em que lugar Śakra estabeleceu esse Liṅga? Dize-nos, ó grandemente afortunado; e qual é o fruto ao contemplar esse (Liṅga)?

Verse 984

शक्रोऽपि श्राद्धकर्माणि कृत्वा तेषां दिवौकसाम् । तीर्थयात्रापरो भूत्वा तथैव च व्यवस्थितः

Śakra também, tendo realizado os ritos de śrāddha para aqueles seres celestes, tornou-se dedicado à peregrinação aos tīrtha e permaneceu firme nesse mesmo caminho.