Opening the text

Devavanaprabhāvaḥ (Mathurā-dvādaśa-vana-yātrā-māhātmya)
Ancient-Geography (Tīrtha-Māhātmya) and Ethical-Discourse (Karmic Consequence)
W dydaktycznym dialogu Pṛthivī (Dharaṇī) pyta Varāhę o los tych, którzy odwrócili się od dharmy i brakuje im właściwej wiedzy, oraz jaka droga pozostaje dla nich po przejściu bolesnych karmicznych skutków. Varāha odpowiada, opierając moralne lekarstwo na świętej geografii: Mathurā jest wychwalana jako niszczycielka grzechów i ulżenie w piekielnych cierpieniach nawet dla etycznie niedoskonałych. Uczy, że przebywanie w Mathurze, służenie jej tīrthom lub nawet samo oglądanie i okrążanie (pradakṣiṇā) jej lasów daje ochronną zasługę. Rozdział wymienia następnie w kolejności dwanaście nazwanych van (świętych gajów i lasów) i głosi, że zdyscyplinowana pielgrzymka przez nie prowadzi do osiągnięcia nieba, przekształcając ziemskie krajobrazy w instrumenty etycznej przemiany i zorientowaną na Ziemię ekologię religijną.
Verse 1
अथ देववनप्रभावः ॥ धरण्युवाच ॥ ये धर्मविमुखा मूढाः सर्वज्ञानविवर्जिताः ॥ का गतिः कृष्ण तेषां हि विहिता नरके सुरैः
Teraz następuje opis mocy Devavany. Ziemia rzekła: Ci, którzy odwracają się od dharmy, omamieni i pozbawieni wszelkiej wiedzy, jaki los, o Kṛṣṇo, wyznaczyli im bogowie w piekle?
Verse 2
अभुक्त्वा नारकं दुःखं सुकृतैः पुण्यदैर्नृणाम् ॥ प्रयान्ति कर्मणा येन तमुपायं ब्रवीहि मे
Bez przechodzenia cierpień piekła, dzięki zasługom czynów ludzi obdarzających puṇyą, jakim działaniem przekraczają oni to cierpienie? Powiedz mi o tym środku.
Verse 3
श्रीवराह उवाच ॥ सर्वधर्मविहीनानां पुरुषाणां दुरात्मनाम् ॥ नरकार्त्तिहरादेवी मथुरा पापघातिनी ॥
Śrī Varāha rzekł: Dla mężczyzn pozbawionych wszelkiej dharmy i o złym usposobieniu, Bogini Mathurā usuwa cierpienia piekła i niszczy grzech.
Verse 4
मथुरावासिनो ये च तीर्थानां चोपसेवकाः ॥ वनानां दर्शको वाथ मथुराक्रमकोऽपि वा ॥
Ci, którzy mieszkają w Mathurze, oraz ci, którzy odwiedzają święte tīrthy; podobnie ten, kto jedynie ogląda lasy, lub nawet ten, kto stawia stopę w Mathurze
Verse 5
एषां मध्ये कृतं यैश्च एकं च शतमोजसा ॥ न ते नरकभोक्तारः स्वर्गभाजो भवन्ति ते ॥
A wśród nich ci, którzy wykonują tę praktykę z gorliwością, czy to raz, czy sto razy, nie stają się doświadczającymi piekła; oni stają się uczestnikami nieba.
Verse 6
आदौ मधुवनं नाम द्वितीयं तालमेव च ॥ वनं कुन्दवनं चैव तृतीयं वनमुत्तमम् ॥
Pierwszy jest las zwany Madhuvana; drugi to Tālavana. Trzeci zaś to doskonały las o imieniu Kundavana.
Verse 7
चतुर्थं काम्यकवनं वनानां वनमुत्तमम् ॥ पञ्चमं वै बहुवनं षष्ठं भद्रवनं स्मृतम् ॥
Czwarty to Kāmyakavana, doskonały las wśród lasów. Piąty to Bahuvana; szósty jest pamiętany jako Bhadravana.
Verse 8
सप्तमं तु वनं भूमे खादिरं लोकविश्रुतम् ॥ महावनं चाष्टमं तु सदैव च मम प्रियम् ॥
Siódmy las, o Ziemio, to Khādira, sławny na świecie. Ósmy to Mahāvana, zawsze mi drogi.
Verse 9
लोहर्गलवनं नाम नवमं पातकापहम् ॥ वनं बिल्ववनं नाम दशमं देवपूजितम् ॥
Dziewiąty zwie się Lohargalavana, usuwający przewinienia. Dziesiąty to las zwany Bilvavana, czczony w boskiej adoracji.
Verse 10
यथाक्रमेण ये यात्रां वनानां च जितेन्द्रियाः ॥ करिष्यन्ति वरारोहे इन्द्रलोकं व्रजन्ति ते ॥
Ci, którzy opanowawszy zmysły, podejmą pielgrzymkę do lasów we właściwej kolejności, o piękna, udają się do świata Indry.
Verse 11
एकादशं तु भाण्डीरं द्वादशं वृन्दका वनम् ॥ एतानि ये प्रपश्यन्ति न ते नरकभोगिनः ॥
Jedenasty to Bhāṇḍīra; dwunasty to las Vṛndakā. Ci, którzy je oglądają, nie doświadczają piekła.
Pṛthivī (Dharaṇī), concerned for beings who have turned away from dharma and right knowledge, asks Varāha what remedial course remains for them after they undergo painful karmic consequences (including naraka-like suffering).
Varāha redirects the problem of moral failure into a geography of recovery: Mathurā is proclaimed a sin-destroying refuge where residence, tīrtha-sevā, darśana (seeing), and pradakṣiṇā/circumambulation of its sacred forests can protect and reform even ethically deficient persons, provided they cultivate restraint (jitendriyatā).
The teaching culminates in a structured catalog of Mathurā’s twelve vanas—Madhuvana, Tālavana, Kundavana, Kāmyakavana, Bahuvana, Bhadravana, Khādiravana, Mahāvana, Lohārgalavana, Bilvavana, Bhāṇḍīravana, and Vṛndakāvana—framing a disciplined vana-yātrā as a complete salvific itinerary that redirects karmic trajectory toward svarga.
An explicit phala is implied rather than formally concluded: one who lives in Mathurā, serves its tīrthas, or even merely sees and circumambulates these forests with sense-restraint is protected from hellish outcomes and attains heavenly merit (svarga-prāpti).
Mathurā region; the twelve vanas named: Madhuvana, Tālavana, Kundavana, Kāmyakavana, Bahuvana, Bhadravana, Khādira(vana), Mahāvana, Lohārgalavana, Bilvavana, Bhāṇḍīravana, Vṛndakāvana (Vṛndāvana).
The chapter frames ethical recovery for dharma-averse individuals through a combination of karmic logic and place-based practice: association with Mathurā—residing there, serving its tīrthas, or undertaking disciplined viewing/circumambulation of its forests—is presented as a remedial pathway that mitigates naraka-related suffering and redirects karmic outcomes toward svarga.
No explicit chronological markers (tithi, nakṣatra, māsa, ṛtu) are stated in the provided verses. The instructions emphasize actions (vāsa, tīrtha-upasevā, darśana, kramaṇa, yātrā) and personal discipline (jitendriyatā) rather than calendrical timing.
Through Pṛthivī’s role as interlocutor and the focus on vanas, the text implicitly treats terrestrial spaces as ethically operative environments: forests and tīrthas are not passive backdrops but structured landscapes that cultivate restraint and moral reform. This supports an ecological reading in which stewardship and reverent engagement with Earth’s sacred groves are linked to social-ethical rehabilitation.
Within the provided passage, no dynastic lineages, royal genealogies, or named sages are referenced. The narrative is limited to the Varāha–Pṛthivī dialogue and a catalog of Mathurā’s named forests as the principal cultural-geographical referents.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Varaha Purana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.