Akshi

Verse 1

अथ ह सांकृतिः भगवान् आदित्यलोकं जगाम। तम् आदित्यं नत्वा चाक्षुष्मतीविद्यया तम् अस्तुवत्। ॐ नमो भगवते श्रीसूर्यायाक्षितेजसे नमः। ॐ खेचराय नमः। ॐ महासेनाय नमः। ॐ तमसे नमः। ॐ रजसे नमः। ॐ सत्त्वाय नमः। ॐ ...

Wtedy Sāṅkṛti udał się do słońca Ādityi. Oddawszy cześć Ādityi, uwielbił go poprzez wiedzę Czakșuszmati. Om, cześć Czcigodnemu, Śri Surii, o niezniszczalnej mocy, cześć. Om, temu, który porusza się w przestrzeni, cześć. Om, wielkiej armii, cześć. Om, tamas, cześć. Om, radżas, cześć. Om, sattva, cześć. Om, prowadź mnie od nierzeczywistości do rzeczywistości. Od ciemności prowadź mnie do światła. Od śmierci prowadź mnie do nieśmiertelności. Łabędź, Czcigodny, o czystej postaci, o odbiciu postaci. Widząc wszechpostać, złocistego, znającego wszystkich, złotego, o postaci światła, grzejącego. O tysiącu promieni, stającego się w stu postaciach, Puruszę, który budzi istoty, ten słońce. Om, cześć Czcigodnemu, Śri Surii, Ādityi, o niezniszczalnej mocy, niech tak będzie, ofiaruję. Tak uwielbiony poprzez wiedzę Czakșuszmati, Śri Surja Narajana, bardzo zadowolony, rzekł: Brahmana, który codziennie studiuje wiedzę Czakșuszmati, nie dotknie choroba oczu. W jego rodzinie nie będzie ślepoty. Po nauczaniu ośmiu braminów następuje urzeczywistnienie wiedzy. Kto tak poznaje, staje się wielki.

Verse 1

अथ ह सांकृतिरादित्यं पप्रच्छ भगवन्- ब्रह्मविद्यां मे ब्रूहीति । तमादित्यो होवाच । सांकृते शृणु वक्ष्यामि तत्त्वज्ञानं सुदुर्लभम् । येन विज्ञातमात्रेण जीवन्मुक्तो भविष्यसि॥१॥

Wtedy zaprawdę Sankriti zapytał Aditję: 'Panie, naucz mnie wiedzy o Brahmanie.' Aditja rzekł do niego: 'O Sankriti, słuchaj, będę głosił poznanie prawdy, która jest bardzo trudna do osiągnięcia, przez samo poznanie której staniesz się wyzwolony za życia.'

Verse 2

सर्वमेकमजं शान्तमनन्तं ध्रुवमव्ययम्। पश्यन् भूतार्थचिद्रूपं शान्त आस्व यथासुखम्॥ अवेदनं विदुर्योगं चित्तक्षयमकृत्रिमम्। योगस्थः कुरु कर्माणि नीरसो वाथ मा कुरु॥२–३॥

Wszystko jest Jednością - nienarodzoną, spokojną, nieskończoną, niezmienną, niezniszczalną. Widząc prawdę istot jako naturę Świadomości, bądź spokojny i trwaj w pogodzie. Mędrcy znają jogę jako 'awedanę', nieodczuwanie, naturalne wyciszenie umysłu. Ugruntowany w jodze, wykonuj działania bez przywiązania; w przeciwnym razie ich nie wykonuj.

Verse 3

सर्वमेकमजं शान्तमनन्तं ध्रुवमव्ययम्। पश्यन् भूतार्थचिद्रूपं शान्त आस्व यथासुखम्॥ अवेदनं विदुर्योगं चित्तक्षयमकृत्रिमम्। योगस्थः कुरु कर्माणि नीरसो वाथ मा कुरु॥२–३॥

Wszystko jest Jednością - nienarodzoną, spokojną, nieskończoną, niezmienną, niezniszczalną. Widząc prawdę istot jako naturę Świadomości, bądź spokojny i trwaj w pogodzie. Mędrcy znają jogę jako 'awedanę', nieodczuwanie, naturalne wyciszenie umysłu. Ugruntowany w jodze, wykonuj działania bez przywiązania; w przeciwnym razie ich nie wykonuj.

Verse 4

विरागमुपयात्यन्तर्वासनास्वनुवासरम्। क्रियासूदररूपासु क्रमते मोदतेऽन्वहम्॥ ग्राम्यासु जडचेष्टासु सततं विचिकित्सते। नोदाहरति मर्माणि पुण्यकर्माणि सेवते॥ अनन्योद्वेगकारीणि मृदुकर्माणि सेवते। पापाद्बिभेति...

Dzień po dniu osiąga bezstronność wobec ukrytych skłonności wewnątrz. Porusza się wśród działań szlachetnej i zdrowej formy, radując się codziennie. W światowych i odrętwiałych dążeniach pozostaje zawsze rozeznany. Nie wypowiada słów, które uderzają w czułe punkty; praktykuje zasłużone czyny. Wykonuje łagodne czyny, które nie niepokoją innych. Ciągle boi się występku i nie sząda rozkoszy. Wypowiada słowa pełne czułości i przyjaźni - przyjemne, odpowiednie i dostosowane do miejsca i czasu.

Verse 5

विरागमुपयात्यन्तर्वासनास्वनुवासरम् । क्रियासूदाररूपासु क्रमते मोदतेऽन्वहम् ॥ ग्राम्यासु जडचेष्टासु सततं विचिकित्सते । नोदाहरति मर्माणि पुण्यकर्माणि सेवते ॥ अनन्योद्वेगकारीणि मृदुकर्माणि सेवते । पापाद्...

Dzień po dniu osiąga bezstronność wobec ukrytych skłonności wewnątrz. Porusza się wśród działań czystych i dobrze uporządkowanych, radując się codziennie. W światowych i odrętwiałych zajęciach pozostaje ciągle rozeznany; nie wypowiada słów, które uderzają w czułe punkty, lecz praktykuje zasłużone czyny. Wykonuje łagodne działania, które nie niepokoją innych; ciągle boi się występku i nie szuka rozkoszy. Wypowiada słowa pełne czułości i dobrej woli - przyjemne, odpowiednie i dostosowane do miejsca i czasu.

Verse 6

विरागमुपयात्यन्तर्वासनास्वनुवासरम् । क्रियासूदाररूपासु क्रमते मोदतेऽन्वहम् ॥ ग्राम्यासु जडचेष्टासु सततं विचिकित्सते । नोदाहरति मर्माणि पुण्यकर्माणि सेवते ॥ अनन्योद्वेगकारीणि मृदुकर्माणि सेवते । पापाद्...

Dzień po dniu osiąga bezstronność wobec ukrytych skłonności wewnątrz. Porusza się wśród działań czystych i dobrze uporządkowanych, radując się codziennie. W światowych i przytępionych dążeniach pozostaje zawsze rozeznany; nie wypowiada słów, które uderzają w czułe punkty; praktykuje zasłużone czyny. Wykonuje łagodne działania, które nie niepokoją innych; ciągle boi się występku i nie szuka rozkoszy. Wypowiada słowa pełne czułości i dobrej woli - przyjemne, odpowiednie i dostosowane do miejsca i czasu.

Verse 7

विरागमुपयात्यन्तर्वासनास्वनुवासरम् । क्रियासूदाररूपासु क्रमते मोदतेऽन्वहम् ॥ ग्राम्यासु जडचेष्टासु सततं विचिकित्सते । नोदाहरति मर्माणि पुण्यकर्माणि सेवते ॥ अनन्योद्वेगकारीणि मृदुकर्माणि सेवते । पापाद्...

Dzień po dniu osiąga bezstronność wobec ukrytych skłonności wewnątrz. Porusza się wśród działań czystych i dobrze uporządkowanych, radując się codziennie. W światowych i przytępionych dążeniach pozostaje zawsze rozeznany; nie wypowiada słów, które uderzają w czułe punkty; praktykuje zasłużone czyny. Wykonuje łagodne działania, które nie niepokoją innych; ciągle boi się występku i nie szuka rozkoszy. Wypowiada słowa pełne czułości i dobrej woli - przyjemne, odpowiednie i dostosowane do miejsca i czasu.

Verse 8

मनसा कर्मणा वाचा सज्जनानुपसेवते । यतः कुतश्चिदानीय नित्यं शास्त्राण्यवेक्षते ॥

Umysłem, czynem i mową służy dobrym ludziom. Skądkolwiek, z jakiegokolwiek źródła je zgromadziwszy, nieustannie studiuje śastry - święte nauki.

Verse 9

तदासौ प्रथमामेकां प्राप्तो भवति भूमिकाम् । एवं विचारवान्यः स्यात्संसारोत्तरणं प्रति ॥ स भूमिकावानित्युक्तः शेषस्त्वार्य इति स्मृतः । विचारनाम्नीमितरामागतो योगभूमिकाम् ॥ श्रुतिस्मृतिसदाचारधारणाध्यानकर्...

Wtedy osiąga pierwszą jedyną stopień. Kto tak jest obdarzony dociekaniem dla przekroczenia sansary, ten jest nazywany 'posiadającym stopień'; reszta jest pamiętana jako jedynie 'szlachetna'. Osiągnąwszy inną stopień jogi zwaną 'Dociekanie', ucieka się do najlepszych uczonych nauczycieli, słynnych z wykładania - przez główne interpretacje - dyscyplin śruti i smryti, dobrego postępowania, koncentracji, medytacji i zdyscyplinowanego działania.

Verse 10

तदासौ प्रथमामेकां प्राप्तो भवति भूमिकाम् । एवं विचारवान् यः स्यात् संसारोत्तरणं प्रति ॥ स भूमिकावान् इत्युक्तः शेषस् त्वार्य इति स्मृतः । विचारनाम्नीम् इतराम् आगतो योगभूमिकाम् ॥ श्रुतिस्मृतिसदाचारधारण...

Wtedy osiąga on pierwszy, jedyny stopień (bhūmikā). Tak więc, ktoś, kto staje się obdarzony dociekaniem (vicāra) zmierzającym do przekroczenia saṃsāry, jest nazywany "posiadającym stopień"; pozostali są pamiętani jedynie jako "szlachetni" (ārya). Po osiągnięciu innego etapu jogicznego zwanego "Dociekanie", ucieka się do najlepszych uczonych mistrzów, słynących z głównego wykładu śruti, smṛti, dobrego postępowania (sadācāra), koncentracji (dhāraṇā), medytacji (dhyāna) i zdyscyplinowanego działania (karma).

Verse 11

तदासौ प्रथमामेकां प्राप्तो भवति भूमिकाम् । एवं विचारवान् यः स्यात् संसारोत्तरणं प्रति ॥ स भूमिकावान् इत्युक्तः शेषस् त्वार्य इति स्मृतः । विचारनाम्नीम् इतराम् आगतो योगभूमिकाम् ॥ श्रुतिस्मृतिसदाचारधारण...

Wtedy osiąga on pierwszy, jedyny stopień (bhūmikā). Tak więc, ktoś, kto jest obdarzony vicārą, głębokim dociekaniem, zmierzającym do przekroczenia saṃsāry, jest nazywany "posiadającym stopień"; pozostali są pamiętani jedynie jako "ārya" (szlachetni). Po osiągnięciu innego etapu jogicznego zwanego "Dociekanie", ucieka się do najlepszych uczonych mistrzów, słynących ze swego głównego wykładu śruti, smṛti, prawego postępowania, dhāraṇā (koncentracji), dhyāna (medytacji) i zdyscyplinowanego działania.

Verse 12

पदार्थप्रविभागज्ञः कार्याकार्यविनिर्णयम् । जानात्यधिगतश्चान्यो गृहं गृहपतिर्यथा ॥ मदाभिमानमात्सर्यलोभमोहातिशायिताम् । बहिरप्यास्थितामीषत् त्यजत्यहिरिव त्वचम् ॥ इत्थंभूतमतिः शास्त्रगुरुसज्जनसेवया । सरह...

Ten, kto zna klasyfikację kategorii (padārtha-vibhāga), rozumie rozróżnienie tego, co powinno i nie powinno być czynione, jak gospodarz, który opanował swój dom. Stopniowo porzuca dumę, egoizm, zawiść, chciwość i nadmierne ułudzenie, nawet gdy wciąż trwają one na zewnątrz, jak wąż zrzucający swoją skórę. Z takim nastawieniem, poprzez służbę pismom, nauczycielowi i dobrym ludziom, w pełni i właściwie pojmuje naukę wraz z jej wewnętrznym sensem.

Verse 13

पदार्थप्रविभागज्ञः कार्याकार्यविनिर्णयम् । जानात्यधिगतश्चान्यो गृहं गृहपतिर्यथा ॥ मदाभिमानमात्सर्यलोभमोहातिशायिताम् । बहिरप्यास्थितामीषत् त्यजत्यहिरिव त्वचम् ॥ इत्थंभूतमतिः शास्त्रगुरुसज्जनसेवया । सरह...

Ten, kto zna klasyfikację kategorii (padārtha-vibhāga), rozumie rozróżnienie tego, co powinno i nie powinno być czynione, jak gospodarz, który opanował swój dom. Stopniowo porzuca dumę, egoizm, zawiść, chciwość i nadmierne ułudzenie, nawet gdy wciąż pozostają na zewnątrz, jak wąż swoją skórę. Z takim nastawieniem, poprzez służbę pismom, nauczycielowi i dobrym ludziom, właściwie pojmuje naukę wraz z jej wewnętrznym sensem, w pełni.

Verse 14

पदार्थप्रविभागज्ञः कार्याकार्यविनिर्णयम् । जानात्यधिगतश्चान्यो गृहं गृहपतिर्यथा ॥ मदाभिमानमात्सर्यलोभमोहातिशायिताम् । बहिरप्यास्थितामीषत् त्यजत्यहिरिव त्वचम् ॥ इत्थंभूतमतिः शास्त्रगुरुसज्जनसेवया । सरह...

Ten, kto zna klasyfikację kategorii (padārtha-vibhāga), rozumie rozróżnienie tego, co powinno i nie powinno być czynione, jak gospodarz, który opanował swój dom. Stopniowo porzuca dumę, egoizm, zawiść, chciwość i nadmierne ułudzenie, jak wąż zrzucający swoją skórę. Z takim nastawieniem, poprzez służbę pismom, nauczycielowi i dobrym ludziom, w pełni i właściwie pojmuje naukę wraz z jej wewnętrznym sensem.

Verse 15

असंसर्गाभिधामन्यां तृतीयां योगभूमिकाम् । ततः पतत्यसौ कान्तः पुष्पशय्यामिवामलाम् ॥ यथावच्छास्त्रवाक्यार्थे मतिमाधाय निश्चलाम् । तापसाश्रमविश्रान्तैरध्यात्मकथनक्रमैः । शिलाशय्यासनासीनो जरयत्यायुराततम् ॥...

W trzecim stopniu jogi, zwanym "nieprzywiązaniem" (asaṃsarga), ten umiłowany wtedy spoczywa, jakby na nieskazitelnej pościeli z kwiatów. Utrwaliwszy niewzruszony umysł na prawdziwym znaczeniu zdań pism, poprzez sekwencje duchowych rozmów, które dają odpoczynek w pustelniach ascetów, siedząc na kamiennym łożu i kamiennym siedzeniu, zużywa długie trwanie życia. Wędrując po lasach i po ziemi, ozdobiony pięknem ukojenia umysłu, i przez łatwość szczęścia zrodzonego z nieprzywiązania, zdyscyplinowany przepędza czas. Przez praktykę dobrych pism i przez wykonywanie zasłużonych czynów, dla istoty żywej ta wizja rzeczywistości staje się jasna, taka jaka jest naprawdę. Osiągnąwszy trzeci stopień, przebudzony doświadcza tego sam.

Verse 16

असंसर्गाभिधामन्यां तृतीयां योगभूमिकाम् । ततः पतत्यसौ कान्तः पुष्पशय्यामिवामलाम् ॥ यथावच्छास्त्रवाक्यार्थे मतिमाधाय निश्चलाम् । तापसाश्रमविश्रान्तैरध्यात्मकथनक्रमैः । शिलाशय्यासनासीनो जरयत्यायुराततम् ॥...

W trzecim stopniu jogi zwanym "nieprzywiązaniem" (asaṃsarga, brak przywiązania), znajduje odpoczynek, jakby na nieskazitelnej pościeli z kwiatów. Utrwaliwszy niewzruszony umysł na prawdziwym znaczeniu zdań pism, odświeżony uporządkowanymi sekwencjami wewnętrznego nauczania w pustelniach ascetów, siedząc na kamiennym łożu i kamiennym siedzeniu, pozwala, by długie trwanie życia zostało zużyte. Wędrując po lasach i przez ziemię, ozdobiony pięknem ukojenia umysłu, i z łagodną łatwością szczęścia zrodzonego z nieprzywiązania, zdyscyplinowany przepędza swój czas. Przez praktykę dobrych pism i wykonywanie zasłużonych czynów, ta właściwa wizja Rzeczywistości staje się jasna dla ucieleśnionej istoty, taka jaka jest naprawdę. Osiągnąwszy trzeci stopień, przebudzony doświadcza tego sam.

Verse 17

असंसर्गाभिधामन्यां तृतीयां योगभूमिकाम् । ततः पतत्यसौ कान्तः पुष्पशय्यामिवामलाम् ॥ यथावच्छास्त्रवाक्यार्थे मतिमाधाय निश्चलाम् । तापसाश्रमविश्रान्तैरध्यात्मकथनक्रमैः । शिलाशय्यासनासीनो जरयत्यायुराततम् ॥...

W trzecim stopniu jogi określanym jako "nieprzywiązanie" (asaṃsarga, brak przywiązania), znajduje odpoczynek jak na nieskazitelnej pościeli z kwiatów. Z umysłem uczynionym niewzruszonym w prawdziwym znaczeniu stwierdzeń pism, podtrzymywany przez uporządkowane duchowe pouczenia, które przynoszą odpoczynek w pustelniach ascetów, siedząc na kamiennym łożu, pozwala, by długie trwanie życia zostało zużyte. Wędrując po lasach i przez ziemię, ozdobiony spokojem umysłu, i przez wygodę szczęścia zrodzonego z nieprzywiązania, zasadniczy przepędza swój czas. Przez powtarzane studiowanie dobrych pism i przez czynienie zasłużonych dzieł, ta poprawna wizja Rzeczywistości staje się jasna dla ucieleśnionej istoty. Osiągnąwszy trzeci stopień, przebudzony doświadcza tego bezpośrednio.

Verse 18

असंसर्गाभिधामन्यां तृतीयां योगभूमिकाम् । ततः पतत्यसौ कान्तः पुष्पशय्यामिवामलाम् ॥ यथावच्छास्त्रवाक्यार्थे मतिमाधाय निश्चलाम् । तापसाश्रमविश्रान्तैरध्यात्मकथनक्रमैः । शिलाशय्यासनासीनो जरयत्यायुराततम् ॥...

W trzecim jogicznym gruncie nazwanym "nieprzywiązaniem" (asaṃsarga, brak przywiązania), osiada jakby na nieskazitelnej pościeli z kwiatów. Umieściwszy stały, niewzruszony umysł na prawdziwym znaczeniu wypowiedzi pism, odświeżony uporządkowanymi duchowymi wykładami w pustelniach ascetów, siedząc na kamiennym łożu, pozwala, by długie trwanie życia zostało zużyte. Wędrując po lasach i przez ziemię, z pięknem ukojenia umysłu, i przez przyjemność szczęścia zrodzonego z nieprzywiązania, zdyscyplinowany przepędza czas. Przez praktykę dobrych pism i przez czynienie zasłużonych dzieł, ta poprawna wizja Rzeczywistości staje się spokojna i jasna dla istoty. Osiągnąwszy trzeci grunt, przebudzony doświadcza tego sam.

Verse 19

असंसर्गाभिधामन्यां तृतीयां योगभूमिकाम् । ततः पतत्यसौ कान्तः पुष्पशय्यामिवामलाम् ॥ यथावच्छास्त्रवाक्यार्थे मतिमाधाय निश्चलाम् । तापसाश्रमविश्रान्तैरध्यात्मकथनक्रमैः । शिलाशय्यासनासीनो जरयत्यायुराततम् ॥...

W trzecim stopniu jogi, znanym jako "nieprzywiązanie" (asaṃsarga, brak przywiązania), wtedy zstępuje do odpoczynku, jakby na nieskazitelnej pościeli z kwiatów. Utrwaliwszy niewzruszony umysł na znaczeniu zdań pism zgodnie z prawdą, odświeżony uporządkowanymi duchowymi rozmowami w pustelniach ascetów, siedząc na kamiennym łożu i kamiennym siedzeniu, pozwala, by długie trwanie życia zostało zużyte. Wędrując po lasach i po ziemi, z pięknem ukojenia umysłu, i przez przyjemną łatwość szczęścia zrodzonego z nieprzywiązania, zdyscyplinowany przepędza czas. Przez praktykę dobrych pism i przez wykonywanie zasłużonych czynów, dla istoty żywej ta wizja Rzeczywistości staje się jasna, taka jaka jest naprawdę. Osiągnąwszy trzeci stopień, przebudzony doświadcza tego sam.

Verse 20

द्विप्रकारसंसर्गं तस्य भेदमिमं शृणु । द्विविधोऽयमसंसर्गः सामान्यः श्रेष्ठ एव च ॥ नाहं कर्ता न भोक्ता च न बाध्यो न च बाधकः । इत्यसंजनमर्थेषु सामान्यासङ्गनामकम् ॥ प्राक्कर्मनिर्मितं सर्वमीश्वराधीनमेव वा...

Posłuchaj tego rozróżnienia dotyczącego "przylgnięcia" (saṃsarga): "nieprzylgnięcie" (asaṃsarga, brak przywiązania) jest dwojakiego rodzaju - zwykłe i najwyższe. "Nie jestem sprawcą, ani doświadczającym; ani tym, na kogo działa się, ani tym, kto działa": to nieprzywiązanie do przedmiotów nazywa się zwykłym nieprzylgnięciem. Czy wszystko jest ukształtowane przez wcześniejszą karmę, czy zależy od Pana - czy to szczęście, czy cierpienie - jaka jest tu twoja sprawczość? Rozkosze i brak rozkoszy są wielkimi chorobami; powodzenia są najwyższymi klęskami; zjednoczenia są tylko po to, by się rozdzielić; utrapienia i choroby należą do umysłu. Czas, nastawiony na mierzenie, nieustannie napędza wszystkie stany. Wewnętrzna przerwa "niezainteresowania", to znaczy niepojęciowanie stanów - to jest zwykłe nieprzylgnięcie dla tego, którego umysł pojął znaczenie zdania nauki.

Verse 21

द्विप्रकारसंसर्गं तस्य भेदमिमं शृणु । द्विविधोऽयमसंसर्गः सामान्यः श्रेष्ठ एव च ॥ नाहं कर्ता न भोक्ता च न बाध्यो न च बाधकः । इत्यसंजनमर्थेषु सामान्यासङ्गनामकम् ॥ प्राक्कर्मनिर्मितं सर्वमीश्वराधीनमेव वा...

Posłuchaj tego rozróżnienia dotyczącego przylgnięcia: nieprzylgnięcie jest dwojakie - zwykłe i najwyższe. "Nie jestem sprawcą ani doświadczającym; ani tym, na kogo się działa, ani tym, kto działa": takie nieprzywiązanie do przedmiotów nazywa się zwykłym nieprzylgnięciem. Czy wszystko jest ukształtowane przez wcześniejszą karmę, czy zależy wyłącznie od Pana - czy to szczęście, czy cierpienie - jaka jest tu twoja sprawczość? Rozkosze i braki rozkoszy są wielkimi chorobami; powodzenia są najwyższymi klęskami; zjednoczenia są tylko po to, by się rozdzielić; utrapienia i choroby należą do umysłu. Czas, nastawiony na mierzenie, nieustannie przekształca wszystkie stany. Wewnętrzna przerwa zwana "niezainteresowaniem", mianowicie niepojęciowanie stanów - to jest zwykłe nieprzylgnięcie dla tego, którego umysł pojął znaczenie nauki.

Verse 22

द्विप्रकारसंसर्गं तस्य भेदमिमं शृणु । द्विविधोऽयमसंसर्गः सामान्यः श्रेष्ठ एव च ॥ नाहं कर्ता न भोक्ता च न बाध्यो न च बाधकः । इत्यसंजनमर्थेषु सामान्यासङ्गनामकम् ॥ प्राक्कर्मनिर्मितं सर्वमीश्वराधीनमेव वा...

Posłuchaj rozróżnienia przylgnięcia: nieprzylgnięcie jest dwojakie - zwykłe i najwyższe. "Nie jestem sprawcą ani doświadczającym, ani tym, na kogo się działa, ani tym, kto działa": to nieprzywiązanie do przedmiotów nazywa się zwykłym nieprzylgnięciem. Czy wszystko jest stworzone przez wcześniejszą karmę, czy jest zależne samego od Pana - czy to szczęście, czy cierpienie - jaka jest tu twoja sprawczość? Rozkosze i braki rozkoszy są wielkimi chorobami; powodzenia są najwyższymi klęskami; zjednoczenia są tylko po to, by się rozdzielić; utrapienia i choroby odnoszą się do umysłu. Czas, zajęty mierzeniem, nieustannie zmienia wszystkie stany. Wewnętrzna przerwa, która jest "niezainteresowaniem", mianowicie niepojęciowanie stanów - to jest zwykłe nieprzylgnięcie dla tego, którego umysł uzyskał znaczenie nauki.

Verse 23

द्विप्रकारसंसर्गं तस्य भेदमिमं शृणु । द्विविधोऽयमसंसर्गः सामान्यः श्रेष्ठ एव च ॥ नाहं कर्ता न भोक्ता च न बाध्यो न च बाधकः । इत्यसंजनमर्थेषु सामान्यासङ्गनामकम् ॥ प्राक्कर्मनिर्मितं सर्वमीश्वराधीनमेव वा...

Posłuchaj tego rozróżnienia dotyczącego przylgnięcia: nieprzylgnięcie jest dwojakiego rodzaju - zwykłe i najwyższe. "Nie jestem sprawcą ani doświadczającym; ani tym, na kogo się działa, ani tym, kto działa": to nieprzywiązanie do przedmiotów nazywa się zwykłym nieprzylgnięciem. Czy wszystko jest wytworzone przez wcześniejszą karmę, czy jest zależne od samego Pana - czy to szczęście, czy cierpienie - jaka jest tu twoja sprawczość? Rozkosze i braki rozkoszy są wielkimi chorobami; powodzenia są najwyższymi klęskami; zjednoczenia są tylko po to, by się rozdzielić; utrapienia i choroby należą do umysłu. Czas, nastawiony na mierzenie, nieustannie przekształca wszystkie stany. Wewnętrzna przerwa, która jest "niezainteresowaniem", czyli niepojęciowanie stanów - to jest zwykłe nieprzylgnięcie dla tego, którego umysł pojął znaczenie nauki.

Verse 24

द्विप्रकारसंसर्गं तस्य भेदमिमं शृणु । द्विविधोऽयमसंसर्गः सामान्यः श्रेष्ठ एव च ॥ नाहं कर्ता न भोक्ता च न बाध्यो न च बाधकः । इत्यसंजनमर्थेषु सामान्यासङ्गनामकम् ॥ प्राक्कर्मनिर्मितं सर्वमीश्वराधीनमेव वा...

Posłuchaj tego rozróżnienia dotyczącego przylgnięcia: nieprzylgnięcie jest dwojakie - zwykłe i najwyższe. "Nie jestem sprawcą ani doświadczającym; ani tym, na kogo się działa, ani tym, kto działa": to nieprzywiązanie do przedmiotów nazywa się zwykłym nieprzylgnięciem. Czy wszystko jest wytworzone przez wcześniejszą karmę, czy jest zależne od samego Pana - czy to szczęście, czy cierpienie - jaka jest tu twoja sprawczość? Rozkosze i braki rozkoszy są wielkimi chorobami; powodzenia są najwyższymi klęskami; zjednoczenia są tylko po to, by się rozdzielić; utrapienia i choroby należą do umysłu. Czas, zajęty mierzeniem, nieustannie modyfikuje wszystkie stany. Wewnętrzna przerwa, która jest "niezainteresowaniem", czyli niepojęciowanie stanów - to jest zwykłe nieprzylgnięcie dla tego, którego umysł pojął znaczenie nauki.

Verse 25

अनेन क्रमयोगेन संयोगेन महात्मनाम् । नाहं कर्तेश्वरः कर्ता कर्म वा प्राक्तनं मम ॥ कृत्वा दूरतरे नूनमिति शब्दार्थभावनम् । यन्मौनमासनं शान्तं तच्छ्रेष्ठासङ्ग उच्यते ॥२५-२६॥

Przez ten stopniowy jogę - tę zdyscyplinowaną łączność wielkodusznych - kontempluje się: "Nie jestem sprawcą; Pan jest sprawcą; ani działanie, czy to obecne, czy wcześniejsze, nie jest moje". Tak ugruntowawszy kontemplację nad znaczeniem słów - "zaprawdę, daleko (ode mnie)" - ta milcząca, spokojna postawa nazywa się najwyższym nieprzylgnięciem.

Verse 26

अनेन क्रमयोगेन संयोगेन महात्मनाम् । नाहं कर्तेश्वरः कर्ता कर्म वा प्राक्तनं मम ॥ कृत्वा दूरतरे नूनमिति शब्दार्थभावनम् । यन्मौनमासनं शान्तं तच्छ्रेष्ठासङ्ग उच्यते ॥२५-२६॥

Przez ten stopniowy jogę - tę zdyscyplinowaną łączność wielkodusznych - kontempluje się: "Nie jestem sprawcą; Pan jest sprawcą; ani działanie, czy to obecne, czy wcześniejsze, nie jest moje". Tak skontemplowawszy znaczenie słów "zaprawdę, daleko (ode mnie)", ta milcząca, spokojna postawa nazywa się najwyższym nieprzylgnięciem.

Verse 27

सन्तोषामोदमधुरा प्रथमोदेति भूमिका । भूमिप्रोदितमात्रोऽन्तरमृताङ्कुरिकेव सा ॥ एषा हि परिमृष्टान्तः संन्यासा प्रसवैकभूः । द्वितीयां च तृतीयां च भूमिकां प्राप्नुयात्ततः ॥ श्रेष्ठा सर्वगता ह्येषा तृतीया भ...

Pierwszy stopień powstaje, słodki od zadowolenia i rozkoszy; jest jak kiełek nieśmiertelności, dopiero co wyłonił się z ziemi. To jest wyrzeczenie (saṃnyāsa), którego kres został dobrze dotknięty - jasno pojęty - jedyna podstawa dla narodzin wyższej realizacji. Następnie należy osiągnąć drugi i trzeci stopień. Tutaj trzeci stopień jest doskonały i wszechprzenikający; w nim człowiek staje się tym, który całkowicie odrzucił każdą konstrukcję intencji (saṅkalpa). Przez praktykę trzech stopni, gdy niewiedza doszła do zniszczenia, ci, którzy osiągnęli czwarty stopień, widzą równość wszędzie. Gdy stałość w niedualności nadeszła, a dualność zanikła w spokoju, ci, którzy osiągnęli czwarty stopień, widzą świat jakby we śnie.

Verse 28

सन्तोषामोदमधुरा प्रथमोदेति भूमिका । भूमिप्रोदितमात्रोऽन्तरमृताङ्कुरिकेव सा ॥ एषा हि परिमृष्टान्तः संन्यासा प्रसवैकभूः । द्वितीयां च तृतीयां च भूमिकां प्राप्नुयात्ततः ॥ श्रेष्ठा सर्वगता ह्येषा तृतीया भ...

Pierwszy stopień powstaje, słodki od zadowolenia i rozkoszy; jest jak kiełek nieśmiertelności, dopiero co wyłonił się z ziemi. To jest wyrzeczenie (saṃnyāsa), którego kres został dobrze dotknięty - jasno pojęty - jedyna podstawa dla narodzin wyższej realizacji. Następnie należy osiągnąć drugi i trzeci stopień. Tutaj trzeci stopień jest doskonały i wszechprzenikający; w nim człowiek staje się tym, który całkowicie odrzucił każdą konstrukcję intencji (saṅkalpa). Przez praktykę trzech stopni, gdy niewiedza doszła do zniszczenia, ci, którzy osiągnęli czwarty stopień, widzą równość wszędzie. Gdy stałość w niedualności nadeszła, a dualność zanikła w spokoju, ci, którzy osiągnęli czwarty stopień, widzą świat jakby we śnie.

Verse 29

सन्तोषामोदमधुरा प्रथमोदेति भूमिका । भूमिप्रोदितमात्रोऽन्तरमृताङ्कुरिकेव सा ॥ एषा हि परिमृष्टान्तः संन्यासा प्रसवैकभूः । द्वितीयां च तृतीयां च भूमिकां प्राप्नुयात्ततः ॥ श्रेष्ठा सर्वगता ह्येषा तृतीया भ...

Pierwszy stopień powstaje, słodki od zadowolenia i rozkoszy; jest jak kiełek nieśmiertelności, dopiero co wyłonił się z ziemi. To jest wyrzeczenie (saṃnyāsa), którego kres został dobrze dotknięty - jasno pojęty - jedyna podstawa dla narodzin wyższej realizacji. Następnie należy osiągnąć drugi i trzeci stopień. Tutaj trzeci stopień jest doskonały i wszechprzenikający; w nim człowiek staje się tym, który całkowicie odrzucił każdą konstrukcję intencji (saṅkalpa). Przez praktykę trzech stopni, gdy niewiedza doszła do zniszczenia, ci, którzy osiągnęli czwarty stopień, widzą równość wszędzie. Gdy stałość w niedualności nadeszła, a dualność zanikła w spokoju, ci, którzy osiągnęli czwarty stopień, widzą świat jakby we śnie.

Verse 30

सन्तोषामोदमधुरा प्रथमोदेति भूमिका । भूमिप्रोदितमात्रोऽन्तरमृताङ्कुरिकेव सा ॥ एषा हि परिमृष्टान्तः संन्यासा प्रसवैकभूः । द्वितीयां च तृतीयां च भूमिकां प्राप्नुयात्ततः ॥ श्रेष्ठा सर्वगता ह्येषा तृतीया भ...

Pierwszy stopień (bhūmikā) powstaje, słodki od radości zadowolenia; gdy tylko ten stopień powstał, wewnątrz jest coś jak kiełek nieśmiertelności. To jest bowiem wyrzeczenie (saṃnyāsa), którego cel został jasno pojęty, jedyna podstawa duchowego narodzin; z niego należy następnie osiągnąć drugi i trzeci stopień. Ten trzeci stopień jest tu istotnie doskonały i wszechprzenikający; w nim człowiek staje się tym, kto odrzucił wszelkie konstrukcje intencji (saṅkalpa). Przez praktykę trzech stopni, gdy niewiedza została zniszczona, ci, którzy osiągnęli czwarty stopień, widzą równość wszędzie. Gdy stałość w niedualności nadeszła, a dualizm ustąpił, ci, którzy osiągnęli czwarty stopień, widzą świat jak sen.

Verse 31

सन्तोषामोदमधुरा प्रथमोदेति भूमिका । भूमिप्रोदितमात्रोऽन्तरमृताङ्कुरिकेव सा ॥ एषा हि परिमृष्टान्तः संन्यासा प्रसवैकभूः । द्वितीयां च तृतीयां च भूमिकां प्राप्नुयात्ततः ॥ श्रेष्ठा सर्वगता ह्येषा तृतीया भ...

Pierwszy stopień powstaje, słodki od radości zadowolenia; gdy tylko powstał, wewnątrz jest jakby kiełek nieśmiertelności. To jest istotnie wyrzeczenie (saṃnyāsa), którego kres został prawdziwie dotknięty, jedyna podstawa duchowego narodzin; z niego należy następnie osiągnąć drugi i trzeci stopień. Ten trzeci stopień jest tu doskonały i wszechprzenikający; w nim człowiek staje się tym, kto odrzucił wszelkie konstrukcje intencji. Przez praktykę trzech stopni, gdy niewiedza została zniszczona, ci, którzy osiągnęli czwarty stopień, dostrzegają równość wszędzie. Gdy stałość w niedualności nadeszła, a dualizm ustąpił, ci, którzy osiągnęli czwarty stopień, widzą świat jakby był snem.

Verse 32

भूमिकात्रितयं जाग्रच्चतुर्थी स्वप्न उच्यते ॥ चित्तं तु शरदभ्रांशविलयं प्रविलीयते । सत्त्वावशेष एवास्ते पञ्चमीं भूमिकां गतः ॥ जगद्विकल्पो नोदेति चित्तस्यात्र विलापनात् । पञ्चमीं भूमिकामेत्य सुषुप्तपदना...

Trójka stopni nazywana jest jawą, a czwarty nazywany jest snem. Lecz umysł rozpuszcza się jak fragmenty jesiennych chmur topniejących; ten, kto osiągnął piąty stopień, pozostaje tylko z sattvą jako resztą. Ponieważ umysł jest tu rozpuszczony, światowa konstrukcja pojęciowa (vikalpa) nie powstaje; osiągnąwszy piąty stopień, nazwany stanem głębokiego snu (suṣupti), z każdą pozostałością szczegółowości uśmierzoną, trwa jako sama niedualność. Z wyglądem dualności roztopionym, radosny i tym samym wewnętrznie przebudzony, ten, kto osiągnął piąty stopień, pozostaje z umysłem jak w głębokim śnie. Trwając wewnątrz, choć wciąż zaangażowany w zewnętrzną aktywność, jest widziany jako zawsze senny ze zmęczenia. Praktykując w tym stopniu, wolny od vāsanā, stopniowo wchodzi w szósty stopień, zwany też turya. Tam nie jest ani niebytem, ani bytem; nie ma tam ani ja, ani nawet tworzenia ja; pozostaje tylko osłabione myślenie, trwa w niedualności, zupełnie bez strachu. Bez węzłów, wątpliwość uśmierzona, wyzwolony za życia, jasny w kontemplacji, choć nie zewnętrznie wygaszony, jest wygasły, stoi jak namalowana lampa. Ugruntowany w szóstym stopniu, osiąga siódmy.

Verse 33

भूमिकात्रितयं जाग्रच्चतुर्थी स्वप्न उच्यते ॥ चित्तं तु शरदभ्रांशविलयं प्रविलीयते । सत्त्वावशेष एवास्ते पञ्चमीं भूमिकां गतः ॥ जगद्विकल्पो नोदेति चित्तस्यात्र विलापनात् । पञ्चमीं भूमिकामेत्य सुषुप्तपदना...

Trójka stopni nazywana jest jawą, a czwarty nazywany jest snem. Umysł rozpuszcza się jak fragmenty jesiennych chmur topniejących; ten, kto osiągnął piąty stopień, pozostaje tylko z sattvą jako resztą. Ponieważ umysł jest rozpuszczony, światowa konstrukcja pojęciowa (vikalpa) nie powstaje; osiągnąwszy piąty stopień, nazwany głębokim snem (suṣupti), z wszelkimi szczegółowościami uśmierzonymi, trwa jako sama niedualność. Z wyglądem dualności roztopionym, radosny i wewnętrznie przebudzony, ten, kto osiągnął piąty stopień, pozostaje z umysłem jak w głębokim śnie. Zwrócony do wewnątrz, choć zewnętrznie zaangażowany, wydaje się senny. Praktykując tu, wolny od vāsanā, stopniowo wchodzi w szósty stopień zwany turya. Tam nie ma ani bytu, ani niebytu, ani ja, ani tworzenia ja; pozostaje tylko osłabione myślenie, trwa w niedualności, bez strachu. Bez węzłów, wątpliwość uśmierzona, wyzwolony za życia, stoi jak namalowana lampa; ugruntowany w szóstym, osiąga siódmy.

Verse 34

भूमिकात्रितयं जाग्रच्चतुर्थी स्वप्न उच्यते ॥ चित्तं तु शरदभ्रांशविलयं प्रविलीयते । सत्त्वावशेष एवास्ते पञ्चमीं भूमिकां गतः ॥ जगद्विकल्पो नोदेति चित्तस्यात्र विलापनात् । पञ्चमीं भूमिकामेत्य सुषुप्तपदना...

Trzy stopnie nazywane są jawą, czwarty snem. Umysł rozpuszcza się jak topnienie fragmentów jesiennych chmur; ten, kto osiągnął piąty stopień, pozostaje tylko z sattvą jako resztą. Ponieważ umysł jest rozpuszczony, światowa konceptualizacja nie powstaje; osiągnąwszy piąty stopień zwany głębokim snem (suṣupti), z wszelkimi szczegółowościami uśmierzonymi, trwa jako sama niedualność. Z wyglądem dualności znikniętym, radosny i wewnętrznie przebudzony, pozostaje z umysłem podobnym do głębokiego snu. Choć zewnętrznie aktywny, pozostaje zwrócony do wewnątrz i wydaje się senny. Przez praktykę w tym stopniu, wolny od vāsanā, stopniowo wchodzi w szósty stopień zwany turya, gdzie nie ma ani bytu, ani niebytu, ani ja, ani tworzenia ja; tylko osłabione myślenie pozostaje w bezstrasznej niedualności. Bez węzłów i bez wątpliwości, wyzwolony za życia, stoi jak namalowana lampa; ugruntowany w szóstym, osiąga siódmy.

Verse 35

भूमिकात्रितयं जाग्रत् चतुर्थी स्वप्न उच्यते॥ चित्तं तु शरदभ्रांशविलयं प्रविलीयते। सत्त्वावशेष एवास्ते पञ्चमीं भूमिकां गतः॥ जगद्विकल्पो नोदेति चित्तस्यात्र विलापनात्। पञ्चमीं भूमिकामेत्य सुषुप्तपदनामिक...

Trójka stopni nazywana jest jawą; czwarty mówi się, że jest snem. Lecz umysł rozpuszcza się jak rozpuszczanie fragmentów jesiennych chmur; tylko reszta sattvy pozostaje, on osiągnął piąty stopień. Ponieważ umysł jest tu rozpuszczony, wyobrażenie lub konstrukcja świata (vikalpa) nie powstaje. Osiągnąwszy piąty stopień, nazwany stanem głębokiego snu (suṣupti), z wszelkimi pozostałymi szczegółowościami uśmierzonymi, trwa jako sama niedualność. Z wyglądem dualności roztopionym, radosny i dlatego przebudzony, pozostaje z umysłem jak głęboki sen, osiągnąwszy piąty stopień. Pozostając zwrócony do wewnątrz, choć wciąż zaangażowany w zewnętrzną aktywność, jest zawsze widziany jakby senny z wyczerpania. Praktykując w tym stopniu, wolny od utajonych impresji (vāsanās), stopniowo wchodzi w inny stopień, szósty, zwany turya. Tam nie jest ani formą niebytu, ani bytu; ani ja, ani funkcją ego; tylko osłabione myślenie pozostaje, trwa w niedualności, zupełnie bez strachu. Bez węzłów, wątpliwość uśmierzona, wyzwolony za życia, kontemplatywny; choć nie zewnętrznie wygaszony, jest wygaszeniem, stały jak namalowana lampa. Ugruntowany w szóstym stopniu, może osiągnąć siódmy stopień.

Verse 36

भूमिकात्रितयं जाग्रत् चतुर्थी स्वप्न उच्यते॥ चित्तं तु शरदभ्रांशविलयं प्रविलीयते। सत्त्वावशेष एवास्ते पञ्चमीं भूमिकां गतः॥ जगद्विकल्पो नोदेति चित्तस्यात्र विलापनात्। पञ्चमीं भूमिकामेत्य सुषुप्तपदनामिक...

Trójka stopni nazywana jest jawą; czwarty mówi się, że jest snem. Umysł rozpuszcza się jak fragmenty jesiennych chmur; tylko reszta sattvy pozostaje. Osiągnąwszy piąty stopień, trwa jako sama niedualność. W szóstym stopniu, zwanym Turya, jest bez strachu i wyzwolony za życia, stały jak namalowana lampa.

Verse 37

भूमिकात्रितयं जाग्रत् चतुर्थी स्वप्न उच्यते॥ चित्तं तु शरदभ्रांशविलयं प्रविलीयते। सत्त्वावशेष एवास्ते पञ्चमीं भूमिकां गतः॥ जगद्विकल्पो नोदेति चित्तस्यात्र विलापनात्। पञ्चमीं भूमिकामेत्य सुषुप्तपदनामिक...

Trójka stopni nazywana jest jawą; czwarty mówi się, że jest snem. Umysł rozpuszcza się jak fragmenty jesiennych chmur; tylko reszta sattvy pozostaje. Osiągnąwszy piąty stopień, trwa jako sama niedualność. W szóstym stopniu, zwanym Turya, jest bez strachu i wyzwolony za życia, stały jak namalowana lampa.

Verse 38

भूमिकात्रितयं जाग्रत् चतुर्थी स्वप्न उच्यते॥ चित्तं तु शरदभ्रांशविलयं प्रविलीयते। सत्त्वावशेष एवास्ते पञ्चमीं भूमिकां गतः॥ जगद्विकल्पो नोदेति चित्तस्यात्र विलापनात्। पञ्चमीं भूमिकामेत्य सुषुप्तपदनामिक...

Trójka stopni nazywana jest jawą; czwarty mówi się, że jest snem. Umysł rozpuszcza się jak fragmenty jesiennych chmur; tylko reszta sattvy pozostaje. Osiągnąwszy piąty stopień, trwa jako sama niedualność. W szóstym stopniu, zwanym Turya, jest bez strachu i wyzwolony za życia, stały jak namalowana lampa.

Verse 39

भूमिकात्रितयं जाग्रत् चतुर्थी स्वप्न उच्यते॥ चित्तं तु शरदभ्रांशविलयं प्रविलीयते। सत्त्वावशेष एवास्ते पञ्चमीं भूमिकां गतः॥ जगद्विकल्पो नोदेति चित्तस्यात्र विलापनात्। पञ्चमीं भूमिकामेत्य सुषुप्तपदनामिक...

Trójka stopni nazywana jest jawą; czwarty mówi się, że jest snem. Umysł rozpuszcza się jak fragmenty jesiennych chmur; tylko reszta sattvy pozostaje. Osiągnąwszy piąty stopień, trwa jako sama niedualność. W szóstym stopniu, zwanym Turya, jest bez strachu i wyzwolony za życia, stały jak namalowana lampa.

Verse 40

भूमिकात्रितयं जाग्रच्चतुर्थी स्वप्न उच्यते॥ चित्तं तु शरदभ्रांशविलयं प्रविलीयते। सत्त्वावशेष एवास्ते पञ्चमीं भूमिकां गतः॥ जगद्विकल्पो नोदेति चित्तस्यात्र विलापनात्। पञ्चमीं भूमिकामेत्य सुषुप्तपदनामिका...

Trójka stopni to stan jawy; czwarty nazywany jest snem. Umysł rozpuszcza się niczym odłamki jesiennych chmur; pozostaje jedynie reszta sattwy. W piątym stopniu dualność znika. W szóstym stopniu, zwanym Turja, nie ma ego; żyje się wyzwolonym, niezachwianym jak namalowana lampa, jakby w nirwanie.

Verse 41

विदेहमुक्ततात्रोक्ता सप्तमी योगभूमिका। अगम्या वचसां शान्ता सा सीमा सर्वभूमिषु॥ लोकानुवर्तनं त्यक्त्वा त्यक्त्वा देहानुवर्तनम्। शास्त्रानुवर्तनं त्यक्त्वा स्वाध्यासापनयं कुरु॥ ओङ्कारमात्रमखिलं विश्वप्र...

Siódmy stopień jogi określany jest jako wyzwolenie bezcielesne; jest spokojny, niedostępny dla słów, ostateczną granicą wszystkich stopni. Porzuć podążanie za światem, porzuć podążanie za ciałem, porzuć nawet podążanie za pismami; usuń nalożenie (adhjāsa). Wszystko to jest jedynie Oṃ, charakteryzowane jako Viśva, Prājña i inne; gdyż przez badanie różnicy i nieróżnicy między oznaczanym a oznaczającym, nie jest postrzegane jako inne niż Oṃ. Ja budząca jest fonemem A; ja śniąca jest pamiętana jako U; Prājña jest M - tak należy kontemplować w kolejności. Jeszcze przed czasem samādhi należy rozważać z wielkim wysiłkiem; od grubego do subtelnoego, rozpuść wszystko w świadomym Ja. Poznaj świadome Ja jako wiecznie czyste, inteligentne, wolne, rzeczywiste, niedualne, o naturze najwyższej błogości - "Ja jestem Vāsudeva, Oṃ." Ponieważ na początku, w środku i na końcu wszystko to jest cierpieniem, dlatego porzuć wszystko i trwaj w prawdzie, o bezgrzeszny. Poza ciemnością niewiedzy, pozbawione wszystkich zjawisk, błogie, nieskazitelne, czyste, poza umysłem i mową - należy kontemplować: "Ja jestem Brahmanem, gęstą masą świadomości i błogości."

Verse 42

विदेहमुक्ततात्रोक्ता सप्तमी योगभूमिका। अगम्या वचसां शान्ता सा सीमा सर्वभूमिषु॥ लोकानुवर्तनं त्यक्त्वा त्यक्त्वा देहानुवर्तनम्। शास्त्रानुवर्तनं त्यक्त्वा स्वाध्यासापनयं कुरु॥ ओङ्कारमात्रमखिलं विश्वप्र...

To samo co Akshi.41: Siódmy stopień jogi to wyzwolenie bezcielesne, spokojne i poza słowami; porzuć podążanie za światem, ciałem, a nawet pismami i usuń nalożenie (adhjāsa). Kontempluj wszystko jako Oṃ, z A-U-M odpowiadającymi kolejno jawie, snowi i głębokiemu snowi. Przed samādhi rozważaj z wielkim wysiłkiem; od grubego do subtelnoego rozpuść wszystko w świadomym Ja. Potwierdź Ja jako wiecznie czyste, wolne, rzeczywiste, niedualną błogość - "Ja jestem Vāsudeva, Oṃ." Widząc saṃsārę jako cierpienie na początku, w środku i na końcu, porzuć wszystko i trwaj w prawdzie. Kontempluj: "Ja jestem Brahmanem, gęstą masą świadomości i błogości," poza umysłem i mową.

Verse 43

विदेहमुक्ततात्रोक्ता सप्तमी योगभूमिका। अगम्या वचसां शान्ता सा सीमा सर्वभूमिषु॥ लोकानुवर्तनं त्यक्त्वा त्यक्त्वा देहानुवर्तनम्। शास्त्रानुवर्तनं त्यक्त्वा स्वाध्यासापनयं कुरु॥ ओङ्कारमात्रमखिलं विश्वप्र...

To samo co Akshi.41: Siódmy stopień to wyzwolenie bezcielesne, spokojne i poza mową; porzuć światowe, cielesne, a nawet pismowe podążanie i usuń nalożenie (adhjāsa). Kontempluj wszystko jako Oṃ, z A-U-M odpowiadającymi kolejno jawie, snowi i głębokiemu snowi. Przed samādhi rozważaj z wielkim wysiłkiem; od grubego do subtelnoego rozpuść wszystko w świadomym Ja. Potwierdź: "Ja jestem Vāsudeva, Oṃ" - Ja jest wiecznie czyste, wolne, rzeczywiste, niedualną błogością. Widząc saṃsārę jako cierpienie na początku, w środku i na końcu, porzuć wszystko i trwaj w prawdzie. Kontempluj: "Ja jestem Brahmanem, gęstą masą świadomości i błogości," poza umysłem i mową.

Verse 44

विदेहमुक्ततात्रोक्ता सप्तमी योगभूमिका। अगम्या वचसां शान्ता सा सीमा सर्वभूमिषु॥ लोकानुवर्तनं त्यक्त्वा त्यक्त्वा देहानुवर्तनम्। शास्त्रानुवर्तनं त्यक्त्वा स्वाध्यासापनयं कुरु॥ ओङ्कारमात्रमखिलं विश्वप्र...

To samo co Akshi.41: Siódmy stopień jogi to wyzwolenie bezcielesne, spokojne i poza mową; porzuć podążanie za światem, ciałem, a nawet pismami i usuń nalożenie (adhjāsa). Kontempluj wszystko jako Oṃ, z A-U-M odpowiadającymi jawie, snowi i głębokiemu snowi. Przed samādhi rozważaj z wielkim wysiłkiem; od grubego do subtelnoego rozpuść wszystko w świadomym Ja. Potwierdź: "Ja jestem Vāsudeva, Oṃ" - Ja jest wiecznie czyste, wolne, rzeczywiste, niedualną błogością. Widząc saṃsārę jako cierpienie na początku, w środku i na końcu, porzuć wszystko i trwaj w prawdzie. Kontempluj: "Ja jestem Brahmanem, gęstą masą świadomości i błogości," poza umysłem i mową.

Verse 45

विदेहमुक्ततात्रोक्ता सप्तमी योगभूमिका । अगम्या वचसां शान्ता सा सीमा सर्वभूमिषु ॥ लोकानुवर्तनं त्यक्त्वा त्यक्त्वा देहानुवर्तनम् । शास्त्रानुवर्तनं त्यक्त्वा स्वाध्यासापनयं कुरु ॥ ओङ्कारमात्रमखिलं विश्...

Siódmy stopień jogi określony jest jako wyzwolenie bezcielesne (videha-mukti); jest spokojny, niedostępny dla słów i ostateczną granicą pośród wszystkich stopni. Porzuciwszy podążanie za światem, porzuciwszy podążanie za ciałem i porzuciwszy nawet podążanie za pismami, usuń nalożenie (adhjāsa). Całość jest jedynie Oṃ, charakteryzowana jako Viśva, Prājña i tak dalej; ponieważ różnica i nieróżnica oznaczanego i oznaczającego nie są postrzegane jako inne niż Oṃ. Sama litera A to Viśva; litera U jest pamiętana jako Taijasa; Prājña to litera M - tak należy poznawać w kolejności. Jeszcze przed czasem samādhi należy rozważać z wielkim wysiłkiem; rozpuszczając wszystko, od grubego do subtelnoego w kolejności, w świadomym Ja. Poznaj świadome Ja jako wiecznie czyste, inteligentne, wolne, rzeczywiste, niedualne; urzeczywistnij: "Ja jestem Vāsudeva, niebudząca wątpliwości najwyższa błogość - Oṃ." Ponieważ na początku, w środku i na końcu wszystko to jest cierpieniem, dlatego porzucając wszystko, bądź ugruntowany w rzeczywistości, o bezgrzeszny. Poza ciemnością niewiedzy, pozbawione wszystkich zjawisk, błogie, nieskazitelne, czyste, poza umysłem i mową - należy kontemplować: "Ja jestem Brahmanem, masą świadomości i błogości."

Verse 46

विदेहमुक्ततात्रोक्ता सप्तमी योगभूमिका । अगम्या वचसां शान्ता सा सीमा सर्वभूमिषु ॥ लोकानुवर्तनं त्यक्त्वा त्यक्त्वा देहानुवर्तनम् । शास्त्रानुवर्तनं त्यक्त्वा स्वाध्यासापनयं कुरु ॥ ओङ्कारमात्रमखिलं विश्...

Siódmy stopień jogi określony jest jako wyzwolenie bezcielesne (videha-mukti): spokojny, niedostępny dla mowy, ostateczna granica pośród wszystkich stopni. Wyrzekając się podążania za światem, wyrzekając się podążania za ciałem i wyrzekając się podążania nawet za pismami, usuń nalożenie (adhjāsa). Całość jest jedynie Oṃ, oznaczona jako Viśva, Prājña i tak dalej, gdyż różnica i nieróżnica między oznaczanym (vācya) a oznaczającym (vācaka) nie są postrzegane. Litera A to Viśva; U jest pamiętana jako Taijasa; Prājña to M - tak należy poznawać w kolejności. Jeszcze przed samādhi należy rozważać z wielkim wysiłkiem, rozpuszczając wszystko od grubego do subtelnoego w świadome Ja (cid-ātman). Poznaj to świadome Ja jako wiecznie czyste, inteligentne, wolne, rzeczywiste, niedualne; i urzeczywistnij: "Ja jestem Vāsudeva, pewna najwyższa błogość - Oṃ." Ponieważ na początku, w środku i na końcu wszystko to jest cierpieniem, dlatego porzuć wszystko i bądź ugruntowany w prawdzie, o bezgrzeszny. Poza ciemnością niewiedzy, pozbawione wszystkich zjawisk, błogie, nieskazitelne, czyste, poza umysłem i mową - należy kontemplować: "Ja jestem Brahmanem, masą świadomości i błogości."

Verse 47

विदेहमुक्ततात्रोक्ता सप्तमी योगभूमिका । अगम्या वचसां शान्ता सा सीमा सर्वभूमिषु ॥ लोकानुवर्तनं त्यक्त्वा त्यक्त्वा देहानुवर्तनम् । शास्त्रानुवर्तनं त्यक्त्वा स्वाध्यासापनयं कुरु ॥ ओङ्कारमात्रमखिलं विश्...

Siódmy stopień jogi jest określany jako wyzwolenie bezcielesne (videha-mukti) - spokojny, poza mową, ostateczna granica wszystkich stopni. Wyrzekając się podążania za światem, wyrzekając się podążania za ciałem i wyrzekając się podążania za pismami, usuń nalożenie (adhjāsa). Wszystko jest jedynie Oṃ, oznaczone przez Viśva, Prājña i tak dalej, ponieważ różnica i nieróżnica oznaczanego (vācya) i oznaczającego (vācaka) nie są postrzegane. A to Viśva; U to Taijasa; Prājña to M - tak należy widzieć kolejno. Przed samādhi samym należy rozważać z wielkim wysiłkiem, rozpuszczając wszystko od grubego do subtelnoego w świadome Ja (cid-ātman). Świadome Ja jest wiecznie czyste, inteligentne, wolne, rzeczywiste, niedualne; urzeczywistnij: "Ja jestem Vāsudeva, pewna najwyższa błogość - Oṃ." Ponieważ wszystko to jest cierpieniem na początku, w środku i na końcu, dlatego porzuć wszystko i bądź ugruntowany w prawdzie, o bezgrzeszny. Poza ciemnością niewiedzy, wolne od wszystkich zjawisk, błogie, nieskazitelne, czyste, poza umysłem i mową - należy kontemplować: "Ja jestem Brahmanem, zwartą świadomością i błogością."

Verse 48

विदेहमुक्ततात्रोक्ता सप्तमी योगभूमिका । अगम्या वचसां शान्ता सा सीमा सर्वभूमिषु ॥ लोकानुवर्तनं त्यक्त्वा त्यक्त्वा देहानुवर्तनम् । शास्त्रानुवर्तनं त्यक्त्वा स्वाध्यासापनयं कुरु ॥ ओङ्कारमात्रमखिलं विश्...

Siódmy stopień jogi określony jest jako wyzwolenie bezcielesne (videha-mukti) - spokojny, poza słowami, ostateczna granica pośród wszystkich stopni. Porzucając podążanie za światem, za ciałem i za pismami, usuń nalożenie (adhjāsa). Całość jest jedynie Oṃ, charakteryzowana jako Viśva, Prājña i tak dalej, gdyż rozróżnienie/nierozróżnienie oznaczanego (vācya) i oznaczającego (vācaka) nie jest postrzegane. A to Viśva; U to Taijasa; Prājña to M - tak należy poznawać kolejno. Przed samādhi rozważaj z wielkim wysiłkiem; rozpuść wszystko od grubego do subtelnoego w świadome Ja (cid-ātman). Świadome Ja jest wiecznie czyste, inteligentne, wolne, rzeczywiste, niedualne; urzeczywistnij: "Ja jestem Vāsudeva, pewna najwyższa błogość - Oṃ." Ponieważ wszystko to jest cierpieniem na początku, w środku i na końcu, dlatego porzuć wszystko i bądź ugruntowany w prawdzie, o bezgrzeszny. Poza ciemnością niewiedzy, pozbawione wszystkich zjawisk, błogie, nieskazitelne, czyste, poza umysłem i mową - należy kontemplować: "Ja jestem Brahmanem, masą świadomości i błogości."