
Sukta 10.60
Gayatri (probable: short 3-pāda structure typical of gāyatrī-stanza)
Ten hymn przechodzi od pełnego czci podejścia do promiennej, wychwalanej mocy ku wyraźnie przywracającej życie, uzdrawiającej modlitwie: przywołując oddech i witalność, potwierdzając więzy pokrewieństwa i wzywając dotkniętych chorobą, by "wyszli". Kulminuje w konsekracji ludzkiej dłoni jako uniwersalnego lekarstwa (viśvabheṣaja), pomyślnego dotyku, który przekazuje dobrostan i pokój.
Mantra 1
आ जनं त्वेषसंदृशं माहीनानामुपस्तुतम् । अगन्म बिभ्रतो नमः ॥
Przybyliśmy do Promiennego, chwalonego przez potężne moce; przychodzimy niosąc naszą cześć, ofiarę woli skierowaną ku górze.
Mantra 2
असमातिं नितोशनं त्वेषं निययिनं रथम् । भजेरथस्य सत्पतिम् ॥
Szukam schronienia w rydwanie, który jest nie do pokonania i mocno zaprzężony, promienny i słusznie prowadzony; szukam prawdziwego pana rydwanu, władcy prostej ścieżki działania.
Mantra 3
यो जनान्महिषाँ इवातितस्थौ पवीरवान् । उतापवीरवान्युधा ॥
On, kto przekracza zwykłe ludzkie granice jak potężny byk, obdarzony chroniącą pełnią; a także w walce obdarzony pełnią, która odpiera wszystkie wrogie siły.
Mantra 4
यस्येक्ष्वाकुरुप व्रते रेवान्मराय्येधते । दिवीव पञ्च कृष्टयः ॥
W którego prawie działania Ikṣvāku jaśnieje bogactwami i radosnym wzrostem, jak w niebie pięć ludów rośnie dzięki światłu tego wyższego porządku.
Mantra 5
इन्द्र क्षत्रासमातिषु रथप्रोष्ठेषु धारय । दिवीव सूर्यं दृशे ॥
O Indro, podtrzymuj swoją suwerenną władzę w nie do pokonania spotkaniach, na siedzeniach rydwanu naszej posuwającej się siły; uczyń ją widoczną jak słońce w niebie dla naszego widzenia.
Mantra 6
अगस्त्यस्य नद्भ्यः सप्ती युनक्षि रोहिता । पणीन्न्यक्रमीरभि विश्वान्राजन्नराधसः ॥
Z głębi należących do Agastyi, zaprzęż siedem rudozłotych mocy; i, o Królu, rusz na Paṇis, na wszystkich radosnych skąpców, którzy odmawiają ofiary.
Mantra 7
अयं मातायं पितायं जीवातुरागमत् । इदं तव प्रसर्पणं सुबन्धवेहि निरिहि ॥
To jest twoja matka, to jest twój ojciec; to twoje tchnienie życia przybyło. To jest twoja swobodna wędrówka: o szlachetnego rodu, wyjdź, wyjdź na zewnątrz!
Mantra 8
यथा युगं वरत्रया नह्यन्ति धरुणाय कम् । एवा दाधार ते मनो जीवातवे न मृत्यवेऽथो अरिष्टतातये ॥
Jak ludzie wiążą jarzmo rzemieniem dla pewnego uchwytu, tak niech twój umysł będzie mocno uwiązany, dla życia, nie dla śmierci, i dla nienaruszonego bezpieczeństwa.
Mantra 9
यथेयं पृथिवी मही दाधारेमान्वनस्पतीन् । एवा दाधार ते मनो जीवातवे न मृत्यवेऽथो अरिष्टतातये ॥
Jak ta wielka Ziemia podtrzymuje te wspaniałe drzewa, tak niech twój umysł będzie podtrzymywany, dla życia, nie dla śmierci, i dla nienaruszonego bezpieczeństwa.
Mantra 10
यमादहं वैवस्वतात्सुबन्धोर्मन आभरम् । जीवातवे न मृत्यवेऽथो अरिष्टतातये ॥
Od Jamy Waiwaswaty przyniosłem z powrotem umysł dobrze złączonego, z powrotem dla życia, nie dla śmierci, i dla nienaruszonego bezpieczeństwa.
Mantra 11
न्यग्वातोऽव वाति न्यक्तपति सूर्यः । नीचीनमघ्न्या दुहे न्यग्भवतु ते रपः ॥
W dół wieje wiatr, w dół słońce płonie; w dół nieszkodliwa krowa wydaje swoje mleko: tak niech twoje niszczące cierpienie zejdzie w dół i oddali się.
Mantra 12
अयं मे हस्तो भगवानयं मे भगवत्तरः । अयं मे विश्वभेषजोऽयं शिवाभिमर्शनः ॥
Ta moja ręka jest pełna boskiego przeznaczenia; ta jest jeszcze bardziej nim napełniona. To jest moje powszechne uzdrowienie; to jest pomyślny dotyk przynoszący pokój.
Approach and praise: the worshippers come bearing namas to a radiant, mighty-praised presence.
The hymn shifts from adoration to direct therapeutic speech—re-establishing relationships (mother/father), summoning breath, and commanding the return of free movement.
The decisive life-restoring command and emergence motif (“come… come out”) paired with the felt arrival of vitality.
The healer’s hand is sacralized as viśvabheṣaja—an auspicious touch that seals the rite in peace and well-being.
tveṣasaṃdṛśam
ehi nir ihi
viśvabheṣajaḥ
It is a healing-oriented hymn that begins with reverent invocation of a radiant divine presence and then focuses on restoring breath, strength, and well-being, ending by empowering the healer’s hand as a channel of remedy.
It uses intimate, stabilizing language to re-anchor the person in life and belonging, then declares the return of vitality (life-breath) as a performative healing statement.
It means “this hand of mine is universal medicine”: the reciter treats the hand—especially in blessing or therapeutic touch—as a sacred instrument through which healing power is transmitted.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.