
Sukta 10.188
Agni Jātavedas
Ten krótki hymn przyzywa Agniego jako Jātavedasa, wzywając jego "rumaka" (jego szybką, skuteczną moc), aby przybył i zajął miejsce na przygotowanym barhis, świętej ziemi rytualnej. Poeta następnie wznosi dobrze ukształtowaną chwałę do Agniego, hojnego dawcy, i wreszcie wzywa promieniste promienie Agniego, te, które niosą ofiary do bogów, aby napędziły i pomyślnie dopełniły ofiarę.
Mantra 1
प्र नूनं जातवेदसमश्वं हिनोत वाजिनम् । इदं नो बर्हिरासदे ॥
Teraz ponaglajcie rumaka Dżatawedasa, potężnego nosiciela obfitości; niech przyjdzie, by zasiąść na tym naszym świętym siedzeniu.
Mantra 2
अस्य प्र जातवेदसो विप्रवीरस्य मीळ्हुषः । महीमियर्मि सुष्टुतिम् ॥
Ku temu Dżatawedasowi, bogatemu w natchnionych bohaterów i hojnego dawcę, wznoszę wielką i pięknie ukształtowaną pieśń uwielbienia.
Mantra 3
या रुचो जातवेदसो देवत्रा हव्यवाहनीः । ताभिर्नो यज्ञमिन्वतु ॥
Promienie Dżatawedasa, które niosą ofiarę ku bóstwom, niech przez nie on wprowadzi naszą ofiarę w ruch i doprowadzi ją do wypełnienia.
It invites Agni as Jātavedas to come to the ritual seat, praises him as a generous power, and asks his radiance to carry offerings to the gods and make the sacrifice succeed.
The “steed” is a poetic image for Agni’s swift, forceful effectiveness—his ability to move the rite forward and deliver offerings quickly and powerfully.
They are Agni’s radiant powers that bear the oblation “devatrā” (toward the gods). The hymn asks that these rays energize and complete the yajña.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.