Sukta 139

Mantra 1

सूर्यरश्मिर्हरिकेशः पुरस्तात्सविता ज्योतिरुदयाँ अजस्रम् । तस्य पूषा प्रसवे याति विद्वान्त्सम्पश्यन्विश्वा भुवनानि गोपाः ॥

Savitṛ, z promieniami słonecznymi za włosy, wznosi się z przodu jako nieustanne światło. W jego impulsji porusza się Pūṣan, znawca, oglądając wszystkie światy, strażnik chroniący stada energii.

Mantra 2

नृचक्षा एष दिवो मध्य आस्त आपप्रिवान्रोदसी अन्तरिक्षम् । स विश्वाचीरभि चष्टे घृताचीरन्तरा पूर्वमपरं च केतुम् ॥

Ten wieszcz ludzi zasiada w środku nieba, wypełniając oba światy i przestrzeń pośrodku. Spogląda na wszystko-co-się-rusza, na jasne jak ghee prądy, rozróżniając między dawnym a późniejszym znakiem, między tym co było, a tym co ma przyjść.

Mantra 3

रायो बुध्नः संगमनो वसूनां विश्वा रूपाभि चष्टे शचीभिः । देव इव सविता सत्यधर्मेन्द्रो न तस्थौ समरे धनानाम् ॥

Korzeń obfitości, miejsce spotkania skarbów, on ogląda wszystkie formy swymi skutecznymi mocami. Jak bóg, Savitr trwa w prawdziwym prawie; jak Indra, zajmuje swą postawę w bitwie o bogactwa bytu.

Mantra 4

विश्वावसुं सोम गन्धर्वमापो ददृशुषीस्तदृतेना व्यायन् । तदन्ववैदिन्द्रो रारहाण आसां परि सूर्यस्य परिधीँरपश्यत् ॥

Wody ujrzały Viśvāvasu, Gandharvę Somy; zgodnie z prawem Rty poruszyły się i rozpostarły swe działania. Potem Indra, radując się ich nurtem, pojął to; i ujrzał otaczające granice, świetliste horyzonty wokół Słońca.

Mantra 5

विश्वावसुरभि तन्नो गृणातु दिव्यो गन्धर्वो रजसो विमानः । यद्वा घा सत्यमुत यन्न विद्म धियो हिन्वानो धिय इन्नो अव्याः ॥

Niech Viśvāvasu, niebiański Gandharva, który wymierza środkowy świat, oznajmi nam o Tym. Czy to Prawda, czy to, czego jeszcze nie znamy, budząc nasze myśli, niechaj chroni nasze myśli zaprawdę.

Mantra 6

सस्निमविन्दच्चरणे नदीनामपावृणोद्दुरो अश्मव्रजानाम् । प्रासां गन्धर्वो अमृतानि वोचदिन्द्रो दक्षं परि जानादहीनाम् ॥

Znalazł 'Sasni' u stóp rzek; otworzył drzwi kamiennych zagrod. Gandharva głosił dalej nieśmiertelne rzeczy tych nurtów; a Indra poznał, dokoła, umiejętność i moc Węży.