Sukta 127

Mantra 1

रात्री व्यख्यदायती पुरुत्रा देव्यक्षभिः । विश्वा अधि श्रियोऽधित ॥

Noc się objawiła, nadchodząc z wielu stron swymi boskimi światłami; zasiadła ponad wszystkimi blaskami, gromadząc je w swą rozległą i cichą moc.

Mantra 2

ओर्वप्रा अमर्त्या निवतो देव्युद्वतः । ज्योतिषा बाधते तमः ॥

Szeroka i niezawodna, nieśmiertelna Bogini, przychodzi z nizin i z wyżyn; swym światłem spycha ciemność, aby istota mogła odnaleźć swą prawdziwą miarę nawet w nocy.

Mantra 3

निरु स्वसारमस्कृतोषसं देव्यायती । अपेदु हासते तमः ॥

Przychodząc jako bogini, ukształtowała swą siostrę Jutrzenkę w niebycie; a ciemność, przepędzona, wycofuje się, śmiejąc się ze swego roszczenia, przed większym rytmem, który Noc ustanawia.

Mantra 4

सा नो अद्य यस्या वयं नि ते यामन्नविक्ष्महि । वृक्षे न वसतिं वयः ॥

Niech ona, ta Noc, będzie nasza dzisiaj, w której podróży osiadamy; niech wejdziemy na jej ścieżkę jak ptaki wchodzą do drzewa, znajdując w niej miejsce odpoczynku i bezpieczeństwa.

Mantra 5

नि ग्रामासो अविक्षत नि पद्वन्तो नि पक्षिणः । नि श्येनासश्चिदर्थिनः ॥

Osady spoczęły; wędrowcy i skrzydlaci osiedli; nawet bystre jastrzębie szukające swego celu wycofują się, tak niech wszelkie niespokojne impulsy w nas zostaną ukojone w porządku Nocy.

Mantra 6

यावया वृक्यं वृकं यवय स्तेनमूर्म्ये । अथा नः सुतरा भव ॥

O poganna Nocy, przegnaj wilczego wilka, przegnaj złodzieja; wtedy stań się dla nas łatwym przejściem, bezpieczną drogą przez godziny niepewności.

Mantra 7

उप मा पेपिशत्तमः कृष्णं व्यक्तमस्थित । उष ऋणेव यातय ॥

Ciemność, czarna i wyraźnie ukształtowana, przycisnęła się do mnie i zajęła swoje miejsce; o Jutrzenko, przegnaj ją jak spłaca się dług, oczyszczając istotę na kolejny postęp światła.

Mantra 8

उप ते गा इवाकरं वृणीष्व दुहितर्दिवः । रात्रि स्तोमं न जिग्युषे ॥

Noco, córko Nieba, przyjmij tę ofiarę, którą dla ciebie przygotowałem, jak krowy prowadzone do celu; przyjmij nasz hymn, nie jako ten, kto już zwyciężył i niczego nie potrzebuje, lecz jako Moc, która nadal daje zwycięstwo szukającemu.